کد خبر: 124000
تاریخ انتشار :

آیت‌الله مصباح در دو راهی تن دادن به تحزب یا رها کردن فرزندان پایداری‌اش

آیت‌الله مصباح در دو راهی تن دادن به تحزب یا رها کردن فرزندان پایداری‌اش
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

رها رستگار : عمرشان به 3 سال نرسیده، بلای چنددستگی به جان شان افتاده است، فرزندان ناخلفی برخواسته از بدنه اصولگرایی که یک روز گرد هم جمع شدند و بنای انشقاق را در تشکیلات اکثریتی سیاست کشور گذاشتند و روزی دیگر خود یکی پس از دیگری در دام تفرق و تک روی افتادند. نه اصولگرایان که این روزها اصلاح گرایان هم در تحلیل خود از روند ناکامی اصولگرایان در چند انتخابات اخیر خصوصا ریاست جمهوری 24 خرداد، از جبهه پایداری به عنوان عاملی اصلی این موضوع نام می برند. جبهه ای که پیران و بزرگان اصولگرا آن را تنها تشکلی سیاسی و نه حتی جبهه می دانند. پایداری‌هایی که از میانه سال 90 علم حضور خود را برافراشتند و خود را در قالب تشکیلاتی اصولگرا تعریف کردند در ادامه مسیر خود طی 2 سال و نیم گذشته به معضلی جدی در بین اصولگرایان تبدیل شده‌اند. انتخابات مجلس نهم اولین آوردگاه از سنگ اندازی‌های تفرقه افکنانه این طیف از اصولگرایان بود. آنجا که شاگردان و مریدان آیت الله مصباح یزدی تن به وحدت خواهی آیت الله کنی و آیت الله یزدی علمای برجسته قم و تهران ندادند و مسیری متفاوت را در انتخابات طی کردند. پایداری‌ها اما در انتخابات ریاست جمهوری یازدهم پرچم استقلال طلبانه شان را بار دیگر بلند کردند گرچه خود در میانه راه به دو دستگی و تفرقه افتادند اما اینبار هزینه ای به مراتب سنگین تر به جریان اصولگرایی تحمیل کردند. هزینه ای که نتیجه آن عدم رای آوری کاندیداهای مورد حمایت این جریان و واگذاری میدان به کاندیدای مورد حمایت اصلاح طلبان بود. شاید از همین رو بود که بعد از انتخابات خردادماه سال گذشته بزرگان اصولگر که 2 سال گذشته را با نصحیت و سکوت و مماشان با پایداری های تازه به سیاست پا گذاشته طی طریق کرده بودند، صدای شان را بلندتر کردند و ضمن انتقادات آشکار به آنها خواستار پایان دادن به رویه تفرقه افکنانه آنها شدند. هشدارهایی که روی اصلی آن به پدر معنوی این جریان آیت الله مصباح بود. تا آنجا که جایگاه وی در حوزه علمیه قم و جامعه مدرسین هم رو به زوال گذاشت. پایداری ها که جایگاه متزلزل سابق خود در بین اصولگرایان را هم از دست رفته می دیدند از آخرین سنگر باقیمانده یعنی مجلس برای فشار بر دولت تازه روی کار آمده بهره گرفتند و به اقلیتی تندرو و افراطی در نقد دولت در مرکز بهارستان تبدیل شدند. سنگ اندازی های پایداری ها در عمر 9 ماهه دولت از تذکرها و اخطارهای پی در پی تا به مجلس کشاندن وزرا یکی پس از دیگری برای پاسخگویی به سوالات تا تهیه طرح های استیضاح و نطق های تند و انتقادی از جمله رویه های آنها در برخورد با دولت اعتدالی بوده است. وقتی اختلاف فکنان پایداری منادی وحدت می شوند جبهه پایداری اما فارغ از سنگر بهارستان دست و پا زدن های خود برای ماندگاری در ساختار سیاسی کشور را بلافاصله بعد از انتخابات آغاز کردند. آنجا که اعضای شاخص این جریان چون روح الله حسینیان منادی گر وحدت بین اصولگرایان شد و خواستار برپایی جلسات وحدت گرایانه بین جریان راست سیاسی کشور. اصولگرایان از سنتی ها تا تحول خواهان اما گویی دل خوشی از آنها ندارند که تاکنون پاسخی به این درخواست نداده اند. چنانچه حتی پایداری ها به جلسات وحدت سیدرضا تقوی عضو شاخص جامعه روحانیت مبارز هم دعوت نشدند. مخالفان تحزب به دام حزب گرایی افتادند شاید از همین رو بود که پایداری ها به تکاپو افتادن خود را به عنوان حزبی رسمی در ساختار تشکیلاتی و سیاسی نظام جمهوری اسلامی به ثبت برسانند. پایداری ها که در دو سال و نیم گذشته علی رغم تذکرات پی در پی وزارت کشور دولت احمدی نژاد مبنی بر اقدام برای کسب مجوز فعالیت حزبی از سوی کمیسیون ماده 10 احزاب در سایه امنیت خاطری که در این دولت داشتند تن به این موضوع نداده بودند، حال با روی کار آمدن دولت روحانی راه علاج خود را در تبدیل کردن جبهه و تشکیلات شان به حزب می بینند. آنگونه که احمد بخشایش عضو فعلی ناظر مجلس در کمیسیون ماده 10 احزاب چندین بار صراحتا از غیرقانونی بودن فعالیت جبهه پایداری سخن گفته و خواستار کسب مجوز از سوی آنها شده است. در همین راستا بود که چندی قبل مرتضی آقاتهرانی دبیرکل پایداری از تلاش تشکیلات متبوعش برای کسب مجوز فعالیت حزبی خبر داد. جدایی چراغ خاموش مصباح یزدی از جبهه پایداری اولین پس لرزه های تبدیل جبهه پایداری به حزب را اما می توان در دور شدن آیت الله معنوی این تشکیلات دانست. جبهه ای که تحت تاثیر افکار آیت الله مصباح یزدی شکل و حتی نامگذاری شد به مثابه پدر خود هیچگاه از در دوستی با تحزب و حزب گرایی درنیامد، اما حال که نفس کشیدن در فضای سیاسی کشور هر روز برای آنها سخت تر و سخت تر می شود اولین راه گریز را در ثبت نام خود به عنوان حزب دیده اند حتی اگر بهای آن به قیمت دور شدن از آیت الله مصباح باشند. او در زمان تشیکل جبهه پایداری نیز تاکید زیادی داشت که این تشکل سیاسی به سمت حزب شدن حرکت نکند چه آنکه او از گذشته‌های دور مخالف تحزب‌گرایی بود. او خود بر این مسئله تصریح کرده و روزهای آغازین شکل‌گیری حزب جمهوری اسلامی را به یاد آورده است: «عضویت در یک حزب یا گروه یا دسته وابستگی فکری و علاقه غیرعقلانی می‌آورد. برای همین در همان اوایل انقلاب که شهیدبهشتی همراه دوستانش حزب جمهوری اسلامی را تشکیل دادند، چون تعهد حزبی را مغایر با ارزش‌ها و باورهای دینی می‌دانستم، به عضویت آن در نیامدم.» گمانه اختلاف و دوری مصباح از پایداری ها آنجا بیشتر رنگ واقعیت به خود می گیرد که از یک سو دیدارهای گاه و بیگاه این جبهه با آیت الله مدت زمان زیادی است که به تعویق افتاده است و حتی نام وی در بین مهمانان کنگره این حزب نیز نیامده است و در سویی دیگر مصباح نیز چراغ خاموش در حال دور شدن از این جریان است تا آنجا که وی حتی چندی پیش رهبری این جریان از سوی خود را هم انکار کرد. آنگونه که وی در مصاحبه ای با هفته نامه 9 دی صراحتا عنوان کرد «من لیدر جبهه پایداری نیستم این دوستان برای مشاوره به ما مراجعه می‌کنند والا بنده در تصمیم‌گیری‌های ابتدایی آنها دخالتی ندارم. مشورت می‌کنند ما هم نظر می‌دهیم. از ابتدا آنها آمدند سراغ ما، بنده که نرفتم سراغ آنها، آنها آمدند که نظر شما چیست ما هم نظراتی داشتیم که ارائه دادیم.» این سخنان در حالی از سوی آیت الله مصباح مطرح شد که نام تشکیلات جبهه پایداری انقلاب اسلامی نیز مدیون آیت الله و با الهام از دیدگاه های وی انتخاب شد. به طوری که وی در دیداری با یادآوری آیه شریفه "ان الذین قالوا ربنا الله ثم استقاموا..." تاکید کرد که پس از دولت‌های نهم و دهم برخی از افراد به عنوان مصداق بخش اول این آیه خوب ظاهر شدند اما در بخش پایداری و استقامت در مسیر حق دچار خطا و کوتاهی شدند. بنابراین جبهه‌ای که قرار است بخش قابل توجهی از رویش‌های انقلابی را زیر یک پرچم جمع کند، باید روی مقوله "پایداری" حتی در عنوان و تابلوی خود تصریح داشته باشد.» از همین روست که برخی سخنان اخیر آیت الله مبنی بر عدم نقش داشتنش در بین پایداری ها را سرآغازی بر جدایی وی از تشکیلاتی می دانند که از ابتدا با نام وی گره خورده بود. مرتضی آقاتهرانی دبیرکل این تشکیلات که این روزها تلاش بی وقفه ای را برای ماندگاری این جبهه آغاز کرده است اما فاصله گرفتن آیت‌الله مصباح از جبهه پایداری را دروغ دانسته و می گوید« ما هر جلسه‌ای که تمام می‌شود بنده هفته بعد خدمت ایشان می‌رسم و گزارش خود را ارائه می‌کنم. ماجراهای دنباله دار جبهه پایداری اما هرچه که هست رگه های انحلال و در خوش بینانه ترین حالت چنددستگی در آن روز به روز نمایان می شود. تشکیلات سیاسی که زمانی از حواریون و حامیان محمود احمدی نژاد شکل گرفت و روزی دیگر اخراجی های دولت همان رییس جمهور به جمع آنها اضافه شدند و دیگر زمانی به دسته قم و تهران تقسیم شدند و برخی هم چون رسایی و کوچک زاده هم گرچه در مشی و روش پایداری گونه عمل می کنند اما پیه استعفا از این تشکیلات را به تن مالیدند. پایداری های اختلاف افکن حال که دیگر دولت حامی خود را بر سرکار نمی ببینند برای ماندگاری در سیاست باید تن به ثبت قانونی دهند، ثبت قانونی که باز هم می تواند چنددستگی و تفرقه و جداشدن ها را برایشان به ارمغان آورد و خداحافظی آیت الله مصباح با آنها اولین پس لرزه حزب شدن جبهه پایداری.

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها

پیشنهاد ما