حضور احمدی‌نژاد در 93
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) : 
سید نعمت‌الله عبدالرحیم‌زاده: وقتی که محمود احمدی‌نژاد کلید پاستور را به حسن روحانی داد و به خانه‌اش رفت، این تصور به وجود آمد که او واقعیت را پذیرفته و آماده کنار رفتن از صحنه سیاست است. عنصر تقویت‌کننده این تصور در جایگاه سیاسی او در آن موقع بود. احمدی‌نژاد از اول با استفاده از اردوگاه اصول‌گرایی به شهرداری تهران و ریاست جمهوری رسید اما بعد چنان فاصله‌ای از این اردوگاه گرفت که هم خود او و هم یاران نزدیکش به صراحت عدم وابستگی خود به این اردوگاه را اعلام کردند. از سوی دیگر، او در دور دوم ریاست جمهوری‌اش نتوانست جا پایی میان اردوگاه اصلاح‌طلبی پیدا کند و هر چند که خبرهایی از همکاری بین نیروهایش با بعضی از نیروهای کارگزاران منتشر می‌شد اما این همکاری موجب اتحادی میان او و این جریان هم نشد. مکتب ایرانی تنها چیز باقی‌مانده برای احمدی‌نژاد در سال‌های آخر بود، پروژه‌ای شکست‌خورده برای ایجاد یک جریان سیاسی در برابر دو جریان اصلی اصول‌گرا و اصلاح‌طلب.
به این ترتیب، احمدی‌نژاد که برهم‌زننده قواعد بود مجبور شد تا در شطرنج سیاسی ایران از بازی بیرون برود و در برابر برنده انتخابات تسلیم شد اما آیا این به معنای خروج تمام و عیار او از این بازی است؟ خبرهایی در روزهای اولیه 93 از او منتشر شد که نشان‌دهنده آمادگی او برای ورود مجدد به این بازی است. حضور او در منطقه عملیاتی شرق کارون و خرمشهر به همراه برخی سخنان منتسب به او و هم‌چنین، شرکت او در شب عزاداری فاطمیه در بیت رهبری از جمله این اخبار است. این که او در شرق کارون در مورد دولت روحانی چیزی گفته یا نگفته اهمیت چندانی ندارد و حرف‌ها در مورد آینده دولت روحانی هم از طرف دفتر احمدی‌نژاد به صورت رسمی تکذیب شد. مسئله مهم در نفس سفر یک روزه او به این منطقه است که از جهت زمان‌بندی، این سفر در یک هفته بعد سفر رهبری بود و از جهت محتوی هم شکل و شمایل معینی داشت و حضور چند روز بعد در مراسم عزاداری بیت رهبری این شکل و شمایل را کامل کرد. در اینجا سه نکته وجود دارد. اول: زمان‌بندی سفر در یک هفته بعد از سفر رهبری این پیام را منعکس می‌کند که احمدی‌نژاد در متابعت از رهبری حرکت می‌کند و پا را درست در جا پای رهبری می‌گذارد. دوم:
احمدی‌نژاد در این سفر از آرزویش در اهتزاز پرچم شهداء بر فراز کاخ سفید گفت که این حرف در هماهنگی با بخشی از سخنرانی رهبری در ابتدای امسال بود و در قالب ادبیات استکبارسیزی مقام رهبری قرار می‌گیرد. سوم: احمدی‌نژاد در مراسم عزاداری فاطمیه در فاصله بسیار کمی از مقام معظم رهبری نشست که از لحاظ تصویری گویای نزدیکی او با ایشان است و علاوه بر این، عنصر تکمیل‌کننده دو نکته قبل بر مبنای تبعیت کامل او از رهبری است. این سه نکته گویای یک حرکت سیاسی از سوی احمدی‌نژاد است که چندان با چند سال آخر ریاست جمهوری‌اش هماهنگی ندارد اما در توافق با شرایط موجود است و از این رو، می‌توان آن را حرکتی حساب‌شده برای به روز شدن او دانست. در اینجا باید به حرکت دستگاه دیپلماسی دولت روحانی توجه داشت که باعث شده از یک سو در قالب کلی سیاست خارجی ایران تغییر قابل توجهی ایجاد شود و از سوی دیگر، یک نوع سردرگمی در اردوگاه اصول‌گرایی به وجود بیاید. گفت‌وگوهای مستقیم و مکرر ظریف با جان کری و ادامه این امر در سطوح پایین‌تر به روند مذاکرات هسته‌ای کمک اساسی کرد اما هنوز تکلیف این روند با آن قالب اساسی از استکبارستیزی انقلاب اسلامی چندان معلوم نشده
است. شاید اردوگاه اصلاح‌طلبی متمایل به این روند و تغییر اصولی در آن قالب باشد اما اردوگاه اصول‌گرایی خود را متعهد به میراث انقلاب اسلامی می‌داند. از این جهت، طبیعی است که اردوگاه اصول‌گرایی نسبت به این روند واکنش مشخص و معینی داشته باشد اما به جای این، بیشتر یک نوع سردگمی در این اردوگاه دیده می‌شود. در حالی که جبهه پایداری واکنش تندی در برابر این روند داشته، عمده جریان‌های اصول‌گرایی سعی به یک نوع سکوت مصلحتی داشته‌اند و این امر است که به سردرگمی در این اردوگاه دامن زده است. حرف احمدی‌نژاد در اهتزاز پرچم شهداء بر فراز کاخ سفید شاید از نظر بعضی یک تندروی بی‌مورد یا حتی توهم تعبیر شود اما از نظر سیاسی، حرفی است که اگر نگوییم زیرکانه حداقل در این شرایط بهره‌برداری سیاسی خاص خود را به دنبال دارد. احمدی‌نژاد با این حرف از وضعیت سردرگمی در اردوگاه اصول‌گرایی بهره‌برداری می‌کند تا ظرفیت خود برای خروج اصول‌گرایی از این وضعیت را نشان دهد. این مانور سیاسی در گام نخست مورد توجه رسانه‌های اصول‌گرا قرار گرفت و حتی باعث شد تا خبرگزاری فارس نسبت به آن با دست‌پاچگی عمل کند و از این جهت، می‌توان آن را مانور موفقی دانست. به
نظر می‌رسد که احمدی‌نژاد در این مانور توانست از شرایط موجود به خوبی بهره‌برداری کند و باید گفت، مادام که اردوگاه اصول‌گرایی نتواند به خود سر و سامانی بدهد و با یک تجدیدنظر اساسی خود را با شرایط موجود وفق دهد، این احمدی‌نژاد است که می‌تواند از گفتمان اصول‌گرایی به نفع خود استفاده کند. به عبارت دیگر، احمدی‌نژاد بار دیگر به سرمنزل خود بازگشته و انفعال اصول‌گرایی نسبت به مبنای‌اش باعث می‌شود تا او بیشترین بهره‌برداری را از این وضعیت بکند. ادامه این جریان اجازه ورود مجدد احمدی‌نژاد به بازی را می‌دهد و حتی موجب می‌شود تا او به عنوان یکی از کاندیداهای مطرح در دور بعد از انتخابات ریاست جمهوری مطرح شود چرا که در صورت تداوم ضعف در اردوگاه اصول‌گرایی، باز قصه قبل تکرار خواهد شد و این اردوگاه علی‌رغم میل خود مجبور به اجماع بر سر او خواهد شد.
دیدگاه تان را بنویسید