کد خبر: 125189
تاریخ انتشار :

پیام‌های پنهانی و تردیدآمیز اصلاح‌طلبان به عارف برای سرلیستی انتخابات مجلس دهم/ کارگزاران باز هم «اصلاح‌طلبِ یزدی» را اوت می کند؟

پیام‌های پنهانی و تردیدآمیز اصلاح‌طلبان به عارف برای سرلیستی انتخابات مجلس دهم/ کارگزاران باز هم «اصلاح‌طلبِ یزدی» را اوت می کند؟
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

به گزارش نامه نیوز ، سیاستمدار به سکوت رفته چند سال قبل، حال دیگر روزهای شلوغ و پرخبری را پشت سرمی‌گذارند، انتخابات ریاست جمهوری 24 خرداد گرچه به لطف کناره گیری اخلاقمدارانه او از کورس انتخابات، در نهایت شیخ حسن روحانی را روانه پاستور کرد اما محمدرضا عارف که بعد از مدت‌ها سکوت با کاندیداتوری ریاست جمهوری به صحنه سیاست باز گشته بود با این شوک انتخاباتی به اغمایی دیگربار نرفت و فعالتر از قبل در صحنه باقی ماند. ماندگاری که از همان ابتدا در پس آن تلاش برای کسب ریاست یکی دیگر از قوای سه گانه کشور را نمایان می ساخت؛ ریاست مجلس دهم. معاون اول دولت اصلاحات که با خاطره‌ای تلخ با انتخابات ریاست جمهوری وداع کرد، گرچه ماه های گذشته جسته و گریخته و با ابهام از حضورش در انتخابات مجلس سخن می گفت و تنها تاکیدش بر حضور فعال اصلاح طلبان و یا تشکیل حزبی از سوی خود برای نقش آفرینی فعال در انتخابات آینده بود اما گویی دیگر به تصمیم نهایی رسیده و عزم خود را تصرف صندلی ریاست بهارستان جزم کرده است. آنگونه که این روزها با قطعیت بیشتری از حضورش در انتخابات مجلس سخن می گوید. آنچنان که می گوید: «حتما» و «محکم محکم» در انتخابات مجلس آینده حضور خواهم داشت. این آخرین اظهارنظر وی در حاشیه مراسمی است که بسیاری از هم کیشان و هم صنفان سیاسی او نیز در آن جا حضور داشتند تا اینگونه پیام سیاسی خود را به آنها مخابره کند. همان جایی که دوستان اصلاح طلب عارف چون موسوی لاری، قدرت الله علیخانی، موسوی بجنوردی، اصغرزاده، منتجب نیا، مصطفی معین،هادی غفاری و ...هریک بر حضور فعال و جدی جریان اصلاحات در انتخابات مجلس دهم تاکید داشتند اما آنجا که در برابر سوال درباره سرلیستی عارف قرار می گرفتند با ابهام یا سکوت از کنار آن می گذشت. گویی آنکه برخلاف عارف اصلاح گرا که خواب خوشی برای ریاست مجلس دهم دیده است و سرلیستی اصلاح طلبان در انتخابات آتی را پاداش کوچک کناره گیری اش از انتخابات ریاست جمهوری و احترام به اجماع اصلاح طلبان می داند، دوستان چپ گرایش هنوز در ابهام و تردید معرفی و اجماع بر روی وی به عنوان سرلیست انتخاباتی او هستند. ابهامی که در پس آن چنددستگی بین نیروهای چپ از یک سو و لزوم ادامه ائتلاف با دولتی ها یا قطع این ائتلاف در انتخابات آینده وجود دارد. عارف دلخور است؟ کناره‌گیری عارف از عرصه انتخابات به نفع کاندیدایی با سبقه اصولگرایی، با خواست و اراده خودش نبود، شاید از همین رو بود که در همان نامه کناره گیری هم با نام نبردن از حسن روحانی، رگه های دلخوری اش از دوستان اصلاح طلبش و حتی سیدمحمدخاتمی لیدر اصلاح گرایان را نشان داد. کناره گیری عارف از انتخابات، شیخ حسن روحانی را در معرض درخواست‌های متعددی برای سپردن معاونت اولی دولتش به عارف قرار داد، روحانی اما گویی مرد تن دادن به این قسم سهم دادن ها و سهم گرفتن ها نبود. او گرچه بنا به سخنان خود عارف پست هایی را به وی پیشنهاد کرده بود ولی آنی نبود که عارف را وسوسه حضور در دولت روحانی کند. عارف که رویای ریاست جمهوری را با اجماع دقیقه نودی دوستان اصلاح طلبش با برخی مردان پشت پرده اصولگرا برباد رفته دیده بود، اما به روال سال های قبل به سکوت سیاسی روی نیاورد و فعال تر و پرتحرک تر خیز بلند خود برای نشستن بر صندلی ریاست مجلس دهم و ریاست جمهوری دوازدهم را آغاز کرد. چنانچه با گذشت نزدیک به 9 ماه از خردادانتخاباتی، دفتر عارف همچنان شلوغ و پرخبر است و او پذیرای گروه ها و اصناف رسانه ای، سیاسی و اجتماعی مختلفی است که در قالب آن از ایده ها و برنامه های خود برای انتخابات آینده و برخی ناگفته های انتخابات پیشین پرده بر می دارد. او در گفتگوهای نوروزی خود تلویحا گلایه هایی را از حمایت اصلاح طلبان از روحانی و شخص روحانی به علت عدم پیشنهاد پستی در خور او مطرح ساخته است . آنگونه که عنوان کرده است«توقع حضور من در پاستور کنار آقای روحانی فقط در طرفداران ما نبود و آن‌گونه که به من خبر می‌دادند این توقع از سوی هواداران و ستاد آقای روحانی هم مطرح شده بود. من توقعی از ایشان نداشتم. شاید انتظاری که داشتم این بود که با توجه به تجربه 30 سال مدیریتی‌ام آقای روحانی در برخی امور بیشتر از من مشورت می‌گرفتند.» عارف البته کمی هم پرده از واقعیت ها برداشته و درباره کناره گیری اش از انتخابات«من با این ساز و کار موافق نبودم این را برای اولین بار است که طرح می‌کنم با جمع‌بندها موافق نبودم و فقط به خاطر قول و قرارهای اخلاقی با آقای خاتمی کناره‌گیری کردم.» او حتی در ضمن تاکید بر حضور اصلاح طلبان در انتخابات مجلس دهم تلویحا هشدارهایی را هم به آنها داده است«برای انتخابات مجلس آینده باید اصلاح طلبان با برنامه ای منسجم وارد شوند و در این راه او تمام تلاش خود را بکار خواهم بست، لذا زیر بار ائتلاف های چشم بسته و بدون برنامه نظیر انتخابات ریاست جمهوری یازدهم نخواهم رفت.» کارگزاران باز هم عارف را اوت می کند؟ اصلاح طلبان دهه 90 گویی متفاوت از اصلاح طلبان سال های پیش هستند، چپ گرایان سیاسی حال فارغ از سیدمحمد خاتمی، رهبر جریان چپ سیاسی کشور، آیت الله هاشمی و علی اکبر ناطق نوری را هم در تصمیمات مهم و سرنوشت ساز خود دخیل می بینند. تصمیم سازی هایی که تنها یک خروجی آن رییس جمهور شدن حسن روحانی بود. شاید از همین روست که اصلاح طلبان در رسیدن به اجماع با موانعی از نوع رهبری سیاسی روبرو هستند. کارگزاران چپ گرا که علقه سیاسی و معنوی خاصی به آیت الله سیاست ایران دارند، از دیروز و امروز و بی شک فردا تن به خواسته او خواهند داد، آیت الله ای که در بزنگاه انتخابات ریاست جمهوری یازدهم حسن روحانی را بر محمدرضا عارف ارجحیت داد و توانست رهبر جریان اصلاحات را هم به این خواسته متمایل سازد تا با این تیزهوشی و فراست خود زمینه بازگشت اصلاح طلبان به عرصه سیاست را باز کند. بازگشتی که شاید تا مدت ها اصلاح طلبان را وامدار و گوش به فرمان هاشمی رفسنجانی سازد. از همین روست که به نظر می رسد در صورت حضور علی اکبر ناطق نوری دیگر معتمد و یار غار هاشمی در انتخابات مجلس دهم، اینبار هم اوست که بر عارف ارجحیت خواهد یافت. تمایل کارگزاران اصلاح طلب به ناطق نوری هم بی شک زمینه را برای چنددستگی در سرلیستی اصلاح طلبان فراهم خواهد ساخت. آنگونه که غلامحسین کرباسچی کلید بحث سرلیستی ناطق و حمایت اصلاح‌طلبان از او را در انتخابات آتی مطرح ساخت که گرچه از سوی برخی مورد استقبال قرار گرفت اما دیگرانی چون مرعشی کارگزارانی چندان این سخنان را نپذیرفته و آن را نظر شخصی دبیرکل این حزب دانست. از سویی دیگر تحرکات دولتی‌ها نیز برای هماهنگ کردن مجلس دهم با دولت یازدهم آغاز شده است. سخنان انتخاباتی برخی افراد دولتی خصوصا ترکان و یونسی طی ماه های اخیر و تاکید آنان بر بقای ستادهای انتخاباتی روحانی برای انتخابات مجلس نشان می دهد که دولتی ها برای فردای انتخابات، برنامه ای جدا از اصلاح طلبان قدیمی و احتمالا در راستای تحرکات طیف اصلاح طلبان نزدیک به آیت الله هاشمی دارند که بین دو گزینه عارف و ناطق نوری، گزینه دوم را اصلح تر و صاحب رای تر می بینند. در این میان گرچه شیخ نور تاکنون از عدم تمایل خود به حضور در انتخابات مجلس دهم سخن گفته است اما نگاه ها به سوی او همچنان باقی است. عارف اما در میانه پالس های منفی راست گرایان مدرن دیروز و کارگزاران امروز و دولتی ها، طیفی از حامیان اصلاح طلب را نیز پشت سر خود می بیند که او را گزینه مناسبی برای سرلیستی انتخابات آینده می دانند و همراه شدن دوباره با اصولگرایان معتدل را چندان به نفع جریان خود نمی بینند. تا اینگونه مجلس دهم را نه شراکتی با دولتی ها به تنهایی هم چون مجلس ششم از آن خود کنند. برخی از دوستان اصلاح طلب روحانی چون اصغرزاده هم به او پیشنهاد می دهند راه تشکیل حزب و معرفی خود در قالب حزب را زودتر و سریعتر آغاز کند تا اینگونه میخ خود در جریان اصلاحات را محکم بر زمین کوبد. در نهایت اما گویی این سیدمحمد خاتمی به عنوان لیدر جریان اصلاحات است که باید تکلیف انتخابات آینده را برای جریان به قدرت بازگشته متبوعش روشن سازد. تن دادن او به ائتلافی دیگربار با اصولگرایان معتدل یا دولتی ها شاید به معنای کنارگذاشتن دوباره نیروی خودی این جریان چون محمدرضا عارف باشد که حال دیگر متوقعانه به لیدر اصلاحات می نگرد.

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها