احمدی نژاد حق داشت

مصطفی داننده: گفتیم سال نو می‌شود و حول حالنایی در منتقدان دولت به ویژه مجلس‌نشینان حاصل خواهد شد و آنان در سال تازه ایرانیان، کمی با دولت تدبیر و امید همراه خواهند شد و فضا را به سمت خدمت بیشتر به مردم خواهند کشاند. اما وقتی تعطیلات تمام شد و مردم کم کم راهی محل کار خود شدند و نمایندگان مردم نیز برصندلی‌های سبز مجلس تکیه زدند، فضای سیاسی کشور به همان روزهای قبل از فروردین سال 93 رسید و حتی فضا به فضایی بدتر از آن روزها بدل شد. منتقدان دولت در خانه ملت از وزیر ارشاد انتقاد کردند که چرا به دیدار رئیس جمهور پیشین ایران رفته‌ای و چرا 9 دی را توقیف کرده‌ای؟ روزها همانطور می‌آمد و می‌گذشت و سال جدید دیگر نو نبود، بازهم نوبت به ظریف رسید تا همچون ماه‌های گذشته در راس انتقادها قرار بگیرد و این آخری‌ها که آقای نماینده در نطق جانانه خود گفت که ظریف و شرمن در مذاکرات یکدیگر را با اسم کوچک صدا می‌زنند. و مجددا به رئیس صداوسیما نامه نوشتند که می‌خواهند در رسانه ملی با مردم سخن بگویند و اعلام کنند که توافق ژنو، یک توافق شکست خورده است. گویی داستان مجلس نهم و دولت یازدهم، داستانی است که نمی‌شود پایان چندان خوشی و به قول فیلمسازها «Happy end» برای آن متصور شد. مجلسی‌های مخالف دولت همانطور که از روز اول هم قسم شده بودند، تمام تلاش خود را انجام می‌دهند، تا دولت روحانی نتواند برنامه‌های خود را عملیاتی کند و آنها بتوانند، به مردم بگویند دیدید که ما گفتیم، دولت فقط دولت مطبوع ما. مطمئنا وزرایی که هرروز به مجلس بروند و درگیر سوال این نماینده و یا آن نماینده باشند، نمی‌توانند تمام فکر و ذهن خود را بر روی خدمت به مردم بگذارند و به جای آن باید به دنبال ارائه متن گزارش به مجلس باشند و به آنها بگویند که در این مدت کوتاه چه کارهایی کرده‌اند و چه کارهایی را می‌خواهند انجام دهند. با نگاهی به رفتار مجلس نهم با دولت یازدهم، در این اندیشه بودم، که محمود احمدی نژاد حق داشت. او حق داشت به مجلسی این چنین پاسخگو نباشد، او حق داشت بیاید در مجلس شوخی کند و برود، او حق داشت بگوید برخی منافع سیاسی‌شان بر منافع ملی ارجحیت دارد، او حق داشت که مسیر خود را از جریان منتسب به این آقایان جدا کند. رئیس جمهور روحانی روزهای سختی را سپری می‌کند و سعی می‌کند در قبال این کارشکنی‌ها عصبانی نباشد تا اسفند سال 94 از راه برسد تا بتواند با کمک مردم مجلس اعتدال را تشکیل دهد. شاید آرزوی حسن روحانی این بود که کاش امروز، اسفند سال 94 بود. منبع: قانون