لاریجانی و روحانی مقهور بازی اقلیت تندرو مجلس /وقتی افراطیها با جنجال آفرینی زمین بازی روسای دو قوه را عوض میکنند
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
مصطفی داننده: از ویژگیهای تندوری، شلوغ کاری است، درهم کردن موضاعات است، به هم ریختن فضا است، ایجاد تنش و تشنج در جامعه است، تهمت زنی است و... مردم ایران سالهاست با این ویژگیها آشنایند و آن را به خوبی لمس کردهاند. برهم زدن سخنرانیها در اماکن متبرکه، بستن تهمت و افترا در تریبونهای مختلف از جمله در مناظرهها، دانشگاهها و مجامع عمومی و حتی حمله به افراد منتسب به نیروهای شناخته شده انقلاب اسلامی همه و همه از رفتار بارز این گروه در سالهای گذشته بود. این جریان بعد از پیروزی حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری، و تشکیل دولت تدبیر و امید و تغییر گفتمان ایران در عرصه سیاست خارجی و سیاست داخلی، ادبیات و روش خود و حتی زمین بازی خود را تغییر داد تا بتواند مقابل دولت بایستد. آنها اینبار خانه ملت را تبدیل به میدان جنگ با دولت کردند و از آنجا با همان ویژگیها به مقابله با جریان دولت رفتند، شلوغ کاری، تندروی و ایجاد تشنج در کشور در دستور کار این جریان است. نمونه بارز این معنا، اتفاقات روز گذشته مجلس و سوال رسایی از وزیر نفت بود که آخر هیچکس هم نفهمید علت این سوال و پس از آن قانع شدن آقای نماینده به چه دلیلی
بوده است. نماینده جریان تندروی در مجلس در سخنان دیروز خود و بعد از توضیحات وزیر نفت در مورد گریه حسن روحانی و در یافت پول توسط وزیر احمدی نژاد از شیخ امارات، با ربط دادن مذاکرات ژنو، مسئله قرارداد کرسنت به مسئله سوال از زنگنه، جلسه را به سوی تشنج و ناآرامی پیش برد. رسایی در سخنان خود گفت:« آقای وزیر صدای شما موجود است که شما گفتهاید آقای روحانی این سخنان را در جلسه خصوصی به من نگفت و در جلسه هیئت دولت این سخنان را مطرح کرد البته خودتان هم گفتید که وزیر پیشین پول خودمان را گرفته و آورده و بنده هم گفتم که این وزیر توافق نامه ژنو را امضا نکرده و تمام زحمات و خون شهدای ما را بدهد و برود و تنها 4 میلیارد و 200 میلیون تومان که قرار است در 8 قسط پرداخت شود، بگیرد در ضمن با خواهش هم اینها هنوز این قسطها را ندادهاند. وی خطاب به وزیر نفت گفت: شما میگویید که ما میخواهیم جلوی تکرار بابک زنجانیها را بگیریم در حالی که من به شما میگویم که جلوی فساد کرسنت را بگیرید؛ براساس رای دادگاه لاهه در پرونده کرسنت در شرایط حداقلی ما باید 8 میلیارد دلار خسارت بدهیم. » همین سخنان و بافتن آسمان و ریسمان و ربط دادن بسیاری از
مسائل به یکدیگر خود بیانگر همین معناست که این افراد برخلاف ادعای خود که میگویند نمیخواهند چوب لای چرخ دولت بگذارند، به دنبال تخریب دولت در اذهان عمومی هستند. آنها به هر بهانه میخواهند پای دولتیها را به مجلس باز کنند، تا نمایندگان به جای حل مشکلات مردم به دنبال پاسخ گویی به پارلمان نشینها باشند آنهم زمانی که هنوز یک سال از عمر دولت یازدهم نگذشته است. سوال از علی جنتی، وزیر ارشاد در مورد علت دیدار با سید محمد خاتمی« رئیس جمهور پیشین ایران» خود بیانگر بخشی دیگر از این ماجراست که این آقایان هدف دیگری را دنبال میکنند. بسیاری از طرفداران دولت از دو رئیس قوه مجریه و مقننه انتظار دارند که با قدرت روبروی این تندرویها بایستند و اجازه ندهند که آنها یکه تاز میدان سیاست ایران باشند. این دو سیاستمدار ایرانی که اتفاقا هر دو آنها در عرصه دیپلماسی کشور فعالیت و پرونده هستهای کشور را مدریت کردهاند، به دلایل مختلف محافظه کارانه و دیپلماتیک با این تندرویها برخورد میکنند. حسن روحانی رئیس جمهور از همان روزهای اول مواضع خود را مشخص کرد و گفت که دولت او، دولت تقابل با مجلس نیست و مجلس را در راس امور میداند. وی با توجه
به اینکه میداند برای پیشبرد اهداف خود در سیاست خارجی و رسیدن به یک توافق بزرگ و نهایی در پرونده هستهای ایران، احتیاج به یک کشور آرام و بدون تنش دارد و سعی میکند که کمتر وارد این دعواهای سیاسی شود. مخالفان دولت نیز، با توجه به دریافت این موضوع و تشخیص استراتژی دولت به دنبال عصبانی کردن، رئیس جمهور هستند، کاری که تا امروز موفق به آن نشدند و روحانی سعی میکند، تا جایی که میتواند آغاز کننده حاشیهها نباشد. روحانی که به خوبی سیاست در ایران را در سه دهه گذشته آموخته است، میداند که گلاویز شدن با این گروه یعنی تکرار تمام بحرانهای دولت گذشته در رابطه با مجلس شورای اسلامی. رئیس جمهور روحانی بر اساس سیاست سازش و همزیستی مسالمت آمیز حتی با دشمنان، به دنبال به پایان رسیدن عمر مجلس نهم است تا بتواند سیاستهای اصلی خود در زمینه اقتصاد و مسائل اجتماعی را عملیاتی کند. همین رفتار روحانی باعث شده است تا برخی او را متهم به محافظه کاری و کوتاه آمدن در مقابل مخالفین دولت تدبیر و امید کنند. در طرف دیگر میدان علی لاریجانی قرار دارد، مرد سیاسی که بسیاری تصور میکردند با به پایان رسیدن دوران محمود احمدی نژاد و روی کار آمدن
روحانی، تمام قد در حمایت از دولت جدید ایران خواهد ایستاد. تلاشهای لاریجانی برای رای آوردن برخی وزرا و حمایت از تیم هستهای در مقابل برخی مخالفتها، بسیاری را امیدوار کرد تا به نگاهی مثبت به رابطه دولت و مجلس نگاه کنند. هرچه بیشتر از رابطه دولت یازدهم و مجلس نهم گذشت، نقش لاریجانی به عنوان حامی دولت کمرنگ تر شد تا حتی کار به جایی رسید که برخی به مقایسه لاریجانی و ناطق نوری پرداخته و گفتند که روحانی احتیاج به یک ناطق دارد نه لاریجانی که بتواند همچون مجلس پنجم، تندروها را مدیریت کند. لاریجانی اما در میان این هیاهو در این اندیشهی دیگری است. وقتی او در جایگاه هیئت رئیسه مجلس به صحن نگاه میکند، رقبای جدی برای صندلی ریاست خود میبیند که در راس آن، رئیس سابق مجلس هفتم یعنی حداد عادل قرار دارد. لاریجانی میداند که حمایت بی چون و چرا از دولت روحانی یعنی احتمال از دست دادن کرسی ریاست مجلس در خرداد ماه، و همین علت باعث شده تا لاریجانی هم گامهای خود را لرزان تر از گذشته بردارد. پایداریچیها به دنبال بهانه هستند تا حداد را راهی هیئت رئیسه کنند و همین امر باعث شده است تا لاریجانی بیش از گذشته نسبت به این گروه احساس
خطر کند. لاریجانی حتی در روز گذشته در عین مخالفت نمایندگان مجلس با طرح سوال رسایی از زنگنه، اجازه داد تا نماینده تهران سوال جنجالی خود را از وزیر نفت بپرسد و بعد از آن لاریجانی بگوید که میخواستم برای زنگنه اتفاقی نیفتند و الان میتوانیم تغییر رویه در سوال پرسیدن را به رای بگذاریم. همانطور که مشاهده میشود تندرویها باعث شده است تا دو رئیس قوه در ایران، روش محافظه کاری را در قبال این تندوریها در پیش بگیرند و به معنای شیوا تر، تندروی در ایران باعث شده است که سیاستمداران روی به محافظه کاری بیاورند تا درگیر موجهای سرکش تندروی نشوند.
دیدگاه تان را بنویسید