1+5 و یک انتخاب ساده

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

به گزارش نامه نیوز، حمیدرضا آصفی سخنگوی سابق وزارت خارجه در یادداشتی در آرمان نوشت؛ حدود یک ماه از آخرین دور مذاکرات ایران و 1+5 می‌گذرد و ما اکنون در آستانه چهارمین دور از مذاکراتی هستیم که دو طرف بر آن نام «مذاکرات برای رسیدن به توافق جامع هسته‌ای» نهاده‌اند. در خلال یک ماه گذشته کارشناسان دو طرف با یکدیگر مذاکرات فشرده‌ای داشتند که در چند روز گذشته، آخرین دور آن به پایان رسیده است. در این مدت آژانس با بازرسی‌های از پیش برنامه‌ریزی شده درصدد راستی‌آزمایی اقدامات و فعالیت‌های ایران برآمده است. آژانس در گزارشات متعدد اعلام کرد که ایران بر اساس توافق‌های پیشین به خوبی به مسئولیت و وظایف خود عمل کرد و همچنین کارشناسان دو طرف در خلال گفت‌وگوهای خود بارها از مفید و سازنده بودن مذاکرات یاد کردند. شواهد و قرائن نشان می‌دهد مذاکرات در مسیری رو به جلو در حرکت است و اظهار امیدواری‌ها خود نشانگر این ارزیابی است که اگر چه به نظر می‌رسد برای رسیدن به توافق جامع باید پایدار هم بود اما مسیر همواری در این راه پیموده شده و اکنون در آغاز راهی پرفراز و فرود و چالش‌برانگیز، قرار داریم. گزارش‌های آژانس ثابت می‌کند که جمهوری اسلامی ایران بر آنچه تا کنون ادعا می‌کرد صادق و البته شفاف بوده است. بنابراین لازم است گروه 1+5 این یافته‌ها را بدون هیچ گونه سیاسی کاری در ارزیابی‌های خود مورد توجه قرار دهد. مذاکره‌کنندگان ایران در چند دور مذاکره خود با حمایت و پشتیبانی قاطع داخلی توانسته‌اند در حد امکان با تمام قدرت از منافع کشور دفاع کنند. صرف‌نظر از برخی نقد‌ها که در جوامع آزاد موضوع عجیبی نیست، سایر گروه‌ها و گرایش‌ها از مجموعه مذاکرات حمایت می‌کنند. به یک معنا می‌توان گفت مجموعه نیروها و علاقه‌مندان و دلسوزان به انقلاب با حمایت خود و البته راهنمایی و در برخی موارد گوشزد کردن برخی نکات از تیم مذاکره کننده هسته‌ای حمایت کامل می‌کنند و گروه‌1+5 باید به این موضوع مهم توجه کند و آن را در گفت‌و‌گوهای آتی خود مد نظر قرار دهد که برخی اتفاقات موجب می‌شود کارشناسان نتوانند با اطمینان کامل از آینده مذاکرات سخن بگویند. از جمله این اقدامات اظهارات مقامات آمریکایی، برخی تهدیدهای مقامات اروپایی به تحریم‌های بیشتر و همچنین سفر اخیر خانم رایس به همراه هیاتی که در آن خانم وندی شرمن نیز حضور داشت به سرزمین‌های اشغالی بود. بی‌تردید این موارد از نکاتی است که باید در یک تصویر بزرگ مدنظر قرار داد. به هر روی وقتی آقای اوباما و برخی مقامات اروپایی از ایران می‌خواهند که دست به یک انتخاب دشوار بزند قاعدتا نباید انتظار داشته باشند که این انتخاب دشوار صرف نظر کردن جمهوری اسلامی ایران از حقوق هسته‌ای و مشروع خود باشد. در مقابل به جای دعوت ایران به یک انتخاب دشوار به سادگی می‌توانند با یک انتخاب آسان خود را از مخمصه‌ای رهایی بخشند که یک دهه پیش مسبب اصلی آن بودند. مذاکرات پیش رو از آن جهت مهم است که می‌تواند پایانی باشد بر گرداب 10ساله 1+5 . این گرداب محصول القائات گروه‌های معارض و رژیم صهیونیستی است و اکنون این فرصت گرانبها فراهم آمده تا 1+5 خود را از این مخمصه برهاند و بتواند از ظرفیت‌های جمهوری اسلامی ایران در ابعاد سیاسی، اقتصادی و امنیتی بهره‌مند شود. به هر حال کشورهای اروپایی و حتی آمریکا که تصور می‌کردند می‌توانند با همراهی و پشتیبانی چند کشور منطقه، دولت بشار اسد را سرنگون کنند اکنون به درستی تحلیل و پیش‌بینی جمهوری اسلامی ایران که از ابتدای ماجرا، آمریکا و اروپا را به توجه به واقعیت‌های میدانی سوریه دعوت می‌کرد پی برده‌اند. در شرایط فعلی آنچه برای آمریکا و غرب باقی مانده هزینه سنگین، ناامیدی و تا حدود زیادی رسوایی نزد افکار عمومی جهان است. پیشرفت در مذاکرات جامع هسته‌ای و رسیدن به یک تفاهم پایدار این مزیت را برای گروه 1+5 دارد که بتواند نقش مثبت خود را در منطقه و در همکاری با کشورمان ایفا کند. از دیگر سو اوضاع اوکراین به گونه‌ای است که اکنون اولویت جدی کشورهای اروپایی و آمریکایی است و در کنار مشکلات اقتصادی این معضل امنیتی دردسر اصلی اعضای 1+5 است. کشورهای 1+5 باید اولویت‌بندی مشخصی از مشکلات خود تعریف و طراحی کنند. ضمن آنکه توفیق در این مذاکرات برای ایران بیش و پیش از هر موضوعی اثبات حقانیت جمهوری اسلامی ایران است. کشورمان در طول سالیان گذشته همواره بر شفافیت و صداقت در فعالیت‌ها تاکید می‌کرد و البته همکاری اقتصادی، صنعتی، تجاری و بازرگانی در ذیل این توفیق قابل وصول است. گروه 1+5 فتوای رهبری را به عنوان سنگ محک جمهوری اسلامی ایران باید در مذاکرات خود مورد توجه قرار دهد و از آن به عنوان سرمایه‌ای بزرگ استفاده کند. آنچه برای آمریکا و اروپا یا به عبارتی 1+5 باقی می‌ماند یک انتخاب ساده است و آن پذیرش حقوق هسته‌ای است. سران کشورهای غربی به خوبی می‌دانند که جمهوری اسلامی ایران در پی ساخت و تولید سلاح هسته‌ای نیست. مسئولین کشورمان بارها اعلام کرده‌اند که سلاح هسته‌ای برای ایران امنیت نمی‌آورد و این را با علم و آگاهی از شرایط بین‌المللی و روابط حاکم بر آن اعلام کرده‌اند و قطعا این ادعا شعار تبلیغاتی و توخالی نیست چنانکه اعضای 1+5 بیش از سایرین از این واقعیت آگاهند. بر این اساس اگر اعضای 1+5 به جای دعوت ایران به یک انتخاب دشوار خود به یک انتخاب ساده که پذیرش حق هسته‌ای جمهوری اسلامی است دست بزنند این مذاکرات می‌تواند با سرعت به نتیجه‌ای مطلوب و دلخواه طرفین برسد که نتیجه آن یک معامله دو سر سود است بنابراین اعضای 1+5 لازم است این شجاعت را داشته باشند که به شعار خود که بدون تبعیض برخورد کردن با کشورهای عضو ان‌‌پی‌تی است، جامه عمل بپوشانند زیرا عقل سلیم می‌گوید یک انتخاب ساده به مراتب مفید تر از یک انتخاب دشوار غیرعملی است.