ظهور جنبش انتظار در دولت روحانی
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
مصطفی داننده: رئیس جمهور روحانی، امروز با دردسر بزرگی روبرو است و آنهم انتظاری است که در مردم از دولت او ایجاد شده است. انتظار برای حل تمامی مشکلات، آنهم در همین سال اول. امروز اگر کمی در مترو، تاکسی، اتوبوس، دانشگاه، فروشگاه، بیمارستان و... با مردم همکلام شوید، میتوانید به خوبی این معنا را درک کنید که مردم ایران از رئیس جمهور روحانی انتظار دارند، مشکلات کشور را از ریز تا درشت حل کند، مشکلاتی که شاید روحانی کمترین نقش را در آن داشته است. بدون شک شخص حسن روحانی، بیشترین نقش را در به وجود آوردن این « جنبش انتظار» در کشور داشته است. شیخ دیپلمات، در روزهای قبل و بعد از پیروزی شاید فکر نمیکرد با چنین حجمی از مشکلات روبرو باشد و به خاطر همین از مشکلاتی سخن میگفت که در یک سالگی میتوان از آنها گذشت و کشور را به مسیر درست بازگرداند. روحانی فکر میکرد که دولت احمدی نژاد، حداقلهایی را برای دولت روحانی به ارث گذاشته است اما بعد از تکیه زدن به صندلی ریاست قوه مجریه و تکمیل شدن دولت، رئیس جمهور تازه ایران متوجه شد، هم در سیاست داخلی و هم در سیاست خارجی احتیاج به یک انقلاب اساسی دارد. نگاه مردم اما کمی با
نگاه روحانی متفاوت است. آنها کاری به گذشته ندارند و چشم به آینده دوختهاند، آیندهای که برای آنها، فردای امروز است نه ماهها و سالهای پیش رو. آنها از روحانی میخواهند که تمام مشکلاتشان، اعم از مسکن، اشتغال، معیشت، تحریمها و... حل شود، چون اعتقاد دارند به دولتی رای دادهاند که قول داده بود این مشکلات را رفع کند و خود این امید را دل آنها کاشته بود. هیچ یک از روسای جمهور ایران به ویژه بعد از سال 68 با چنین مسئلهای روبرو نبودند. هاشمی دولت را پس از جنگ هشت سال تحویل گرفته بود و مردم میدانستند که شرایط کشور به این زودیها به سمت حل تمام مشکلات پیش نخواهد رفت. خاتمی و احمدی نژاد نیز دولتهای خود را با کمترین مشکلات، حداقل در زمینه اقتصادی تحویل گرفتند و مردم با دغدغه حل مشکلات اقتصادی به آنها رای نداده بودند. اما روحانی، با شعار حل مشکلات اقتصادی از مردم رای گرفته است. همین معنا باعث شده است، روحانی سخت ترین شرایط تجربه کند. در کنار انتظارات اقتصادی، روحانی، با طیف گستردهای از جامعه روبرو است که از او انتظار دارند، دستی به سر جامعه مدنی و آزادی های سیاسی بکشد و حتی زمینه رفع حصر مسیرحسین موسوی و مهدی کروبی
را فراهم کند. این طیف، شاید نگاهی عاقلانه تر از دولت داشته باشند اما صبر آنها نیز کوتاه مدت است و مطمئنا این گروه نیز چندان منتظر روحانی نمیمانند و اگر خواستههایشان محقق نشود، تبدیل به منتقدان جدی روحانی میشوند. در کنار تمام این منتظران، باید کشورهای جهان را هم به «جنبش انتظار» اضافه کنید که از دولت روحانی میخواهند تغییر گستردهای در سیاست خارجی ایران به وجود بیاورد. مذاکرات گسترده کشورهای 1+5 با ایران، خود بیانگر همین مسئله است. منتقدان دولت یا همان ولواپسها را هم به مشکلات روحانی اضافه کنید تا بفهمید، روحانی با چه مسائلی روبرو است. راه کار روحانی برای حل این مشکلات چیست؟ روحانی باید با این جنبش انتظار چه کند؟ بدون شک تمام مشکلات در ماههای پیش رو و حتی تا پایان دولت روحانی حل نخواهد شد، اما در میان گذاشتن مشکلات با مردم میتواند راه حل مناسبی برای تمام دردسرهای روحانی باشد. او باید بیشتر با مردم سخن بگوید تا مردم بدانند روحانی وارث هشت سال مشکلات گذشته است و مشکلات هشت ساله را نمیشود در یک سال و حتی چهارسال حل کرد. مردم اگر بدانند، مشکلات چیست، مردم اگر بدانند دولت چه میکند، شاید بیش از بیش با
دولت تدبیر و امید همراه باشند. مردم دوست ندارند از دولت روحانی بشنوند که نمیتوانم. مردم دوست ندارند روحانی مصداق این شعر، ناصر فیض باشد که: «گفتی که جامه ی کهنم را عوض کنم. دستی به جام باده و دستی به زلف یار. پس من چگونه پیرهنم را عوض کنم؟» منبع: ابتکار
دیدگاه تان را بنویسید