احمدینژاد در شصت و هفتمین مجمع عمومی سازمان ملل متحد:
وجود تبعیض در سازمان ملل هرگز پذیرفتنی نیست/همه از وضع موجود و آینده نظام حاکم بر دنیا مایوسند
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه محمود احمدی نژاد، رئیس جمهوری کشورمان در شصت و هفتمین مجمع عمومی سازمان ملل متحد سخنرانی کرد.
متن کامل سخنان محمود احمدینژاد را به نقل از پایگاه اطلاع رسانی ریاست جمهوری در ادامه بخوانید:
بسم الله الرحمن الرحیم «الحمدلله رب العالمین و الصلوه و السلام علی سیدنا ونبینا محمد و آله الطاهرین و صحبه المنتجبین و علی جمیع الانبیاء و المرسلین»
سپاس مخصوص خداوند است که پروردگار عالمیان است و سلام و صلوات بر پیامبر خاتم و آل پاک و یاران برگزیدهاش و همه انبیاءالهی «اللهم عجل لولیک الفرج و العافیه و النصر واجعلنا من خیر انصاره و اعوانه والمستشهدین بین یدیه»
ای خدای بزرگ در ظهور ولیت که همراه با سلامتی و پیروزی باشد تعجیل کن و ما را از بهترین یاران و حامیان او و فداکاران در راهش قرار بده آقای رئیس، عالیجنابان، خانمها و آقایان
خدای بزرگ را به خاطر حضور مجدد در این اجلاس سپاسگزارم. آمدهایم تا با هماندیشی، زندگی بهتری برای جامعه بشری و ملتهایمان فراهم نمائیم.
من از سرزمین ایران، سرزمین شکوه و زیبایی، سرزمین علم و فرهنگ، سرزمین حکمت و اخلاق، مهد فلسفه و عرفان و دیار مهر و نور، سرزمین دانشمندان، حکیمان، فیلسوفان، عارفان، ادیبان، سرزمین بوعلی سینا، فردوسی، مولوی، حافظ و عطار و خیام و شهریار به نمایندگی از ملتی بزرگ و سرافراز، از پایه گذاران تمدن بشری و از میراث داران ارجمند جهانی و به نمایندگی از مردمانی آگاه، آزادیخواه، دوستدار صلح، مهربان و صمیمی که طعم تلخ تجاوزها و جنگهای تحمیلی را چشیده و عمیقاً قدرشناس ثبات و آرامشاند، اکنون در جمع شما خواهران و برادران خود از سراسر جهان حضور یافتهام تا برای بار هشتم در هشت سال مأموریت خدمتگزاری به مردم شایستة کشورم، به جهانیان نشان دهم که ملت شریف ایران همچون گذشتة تابناکِ تاریخیاش، اندیشهای جهانی دارد و از هرگونه تلاش و مجاهدت برای تأمین، توسعه و تحکیم صلح، ثبات و آرامش در جهان که البته تنها از طریق همفکری و همکاری و مدیریت مشترک میسر است، استقبال کرده و آن را مهم تلقی میکند.
اینجانب اینجا هستم تا پیام الهی و انسانی مردان و زنان فرهیخته کشورم را به شما حضار محترم و به همة مردم جهان ابلاغ کنم. پیامی که خدای سخن ایران زمین سعدی علیهالرحمه در دو بیت ماندگار تاریخی به همة بشریت چنین هدیه کرده است: بـنـی آدم اعضـــــای یکدیگرند که در آفرینش زیک گوهرند
چو عضوی به درد آورد روزگار دگر عضوهــا را نمـــاند قرار طی هفت سال گذشته از چالشها و راههای برون رفت و افق آینده جهان سخن گفتم و امروز میخواهم از منظر دیگری به آن بپردازم.
هزاران سال از پراکنده شدن و زندگی فرزندان حضرت آدم (ع) در بخشهای مختلف زمین میگذرد. فرزندانی که با رنگها و سلایق و زبانها و آداب گوناگون و در آرزوی ساختن جامعهای متعالی و رسیدن به زندگی زیباتر و استقرار رفاه و صلح و امنیت پایدار تلاش گستردهای بعمل آوردند.
اما علیرغم مجاهدت پیگیر صالحان و عدالتطلبان و تحمل رنجهای فراوان توسط تودههای مردم برای نیل به شادکامی و پیروزی، جز در موارد اندک، تاریخ بشر پر از تلخکامی و شکستهاست. لطفاً در ذهن خود لحظهای تصور کنید:
اگر خودبرتربینیها، بیاعتمادیها، بداخلاقیها و دیکتاتوریها نبود و هیچکس به حق دیگری دستاندازی نمیکرد. اگر به جای میزان برخورداری و مصرف، ارزشهای انسانی معیار شأن اجتماعی بود.
اگر بشر دوره سیاه قرون وسطی را تجربه نکرده بود و قدرتمندان مانع از شکوفایی علم و اندیشة سازنده نمیشدند. اگر جنگهای صلیبی و دوران بردهداری و استعمار واقع نشده بود و میراث داران آن دوران سیاه، در ادامه راه، انسانی عمل میکردند.
اگر جنگهای اول و دوم در اروپا و جنگ کره و ویتنام و جنگهای آفریقا و آمریکای لاتین و بالکان اتفاق نمیافتاد و به جای اشغال فلسطین و تحمیل حکومت جعلی و نسلکشی و آواره کردن میلیونها نفر، حقیقت حوادث جنگ دوم اعلام و به عدالت رفتار میشد. اگر تجاوز صدام علیه ایران نبود و زورمداران به جای حمایت از صدام از حقوق ملت ایران حمایت میکردند.
اگر حادثه تلخ ۱۱ سپتامبر و لشگرکشی به افغانستان و عراق و کشتار و آوارگی میلیونها نفر اتفاق نمیافتاد و به جای کشتن و به دریا انداختن یک متهم بدون محاکمه و اطلاعرسانی به مردم آمریکا و جهان یک گروه مستقل حقیقتیاب امکان آگاهی عمومی از کیفیت حادثه و مجازات عاملان آن را فراهم میآورد. اگر از افراطگرایی و تروریسم برای پیشبرد سیاستها استفاده نمیشد.
اگر سلاحها به قلم تبدیل میشد و هزینههای نظامی صرف رفاه و دوستی ملتها میگردید. اگر بر طبل اختلاف قومی، مذهبی و نژادی کوبیده نمیشد و از وجود اختلافات و بزرگنمایی آن مقاصد سوء سیاسی و اقتصادی دنبال نمیشد.
اگر بجای ژست دروغین آزادیخواهی و دادن فرصت برای توهین به مقدسات بشری و انبیاء الهی، که پاکترین و مهربانترین انسانها و هدایای بزرگ خدای بزرگ به بشریت هستند، حق انتقاد به سیاستهای سلطهجویانه و اقدامات صهیونیسم جهانی به رسمیت شناخته میشد و شبکههای رسانهای جهان، مستقل و آزاد، حقایق را منتشر میکردند. اگر شورای امنیت تحت سیطره چند دولت نبود و سازمان ملل میتوانست عادلانه عمل کند.
اگر نهادهای اقتصادی بینالمللی تحت فشار نبودند و منصفانه، کارشناسانه و بر اساس عدالت عمل میکردند. اگر سرمایهداران جهانی برای منافع خود، اقتصاد ملتها را به ضعف نمیکشاندند و برای جبران اشتباهات خود، ملتها را قربانی نمیکردند.
اگر صداقت بر روابط بینالملل حاکم بود و همه ملتها و دولتها با حق یکسان و عادلانه میتوانستند آزادانه در امور جهانی مشارکت و برای سعادت بشری تلاش کنند. و خلاصه اگر دهها وضعیت نامطلوب دیگر در حیات بشری رخ نمیداد و موجود نبود، تصور کنید در آن صورت زندگی چقدر زیبا و تاریخ چقدر دوست داشتنی بود.
بیائید با هم نگاهی به وضعیت امروز عالم داشته باشیم. الف): وضع اقتصادی
فقر و فاصله طبقاتی در حال گسترش است. مجموع بدهی خارجی فقط ۱۸ کشور صنعتی جهان از مرز ۶۰ تریلیون دلار گذشته است؛ در حالیکه بازگشت حتی نیمی از این رقم فقر را از صاحبان منابع و از جهان ریشهکن میکند.
اقتصاد متکی بر مسابقه مصرفگرایی به بهرهکشی از انسان، به نفع عدهای معدود انجامیده است. خلق دارائیهای کاغذی، با اتکاء به قدرت و تسلط بر مراکز جهانی اقتصاد، بزرگترین سوء استفاده تاریخ است و یکی از عوامل اصلی بحران اقتصادی است.
گزارش شده است که تنها توسط یک دولت، ۳۲ تریلیون دلار دارایی کاغذی خلق شده است. برنامهریزی توسعه و مبتنی بر اقتصاد سرمایهداری، با حرکت در دایره بسته، موجب رقابت غیرسازنده و مخرب شده و در عمل شکست خورده است.
ب): وضع فرهنگی مکارم اخلاقی نظیر جوانمردی، پاکی، صداقت، مهربانی و فداکاری از منظر سیاستمداران حاکم بر مراکز قدرت جهانی، مفاهیمی ارتجاعی و مانع از پیشرفت اهداف تلقی میشود. رسماً از عدم اعتقاد به حاکمیت اخلاق در مناسبات سیاسی و اجتماعی سخن میگویند.
فرهنگهای اصیل و بومی که حاصل قرنها تلاش و فصل مشترک زیبایی دوستی انسانها و ملتها و موجب تنوع و نشاط فرهنگی و تحرک اجتماعی جامعه جهانی است در معرض هجوم و انقراض است. با تخریب و تحقیر سازمان یافتة هویتها، شیوة خاصی از زندگی بیهویت فردی و اجتماعی به ملتها تحمیل میشود.
خانواده که اصیلترین کانون انسانساز اجتماعی و مرکز خلق و پراکنش عشق و انسانیت است بسیار تضعیف شده و نقش سازنده آن رو به نابودی است. شخصیت و نقش محوری زن که موجودی آسمانی و مظهر جمال و مهربانی خداوند و ستون پایداری جامعه است با سوء استفاده برخی از صاحبان قدرت و ثروت دچار آسیب فراوان شده است.
روح آدمیان مکدر و حقیقت انسانها تحقیر و منکوب گردیده است. ج): وضع سیاست و امنیت
یک جانبهگرایی و استاندارد چندگانه و تحمیل جنگ و ناامنی و اشغال برای منافع اقتصادی و یا بسط سلطه بر مراکز حساس جهان، عادی شده است. مسابقه تسلیحاتی و تهدید با سلاح اتمی و کشتار جمعی توسط قدرتهای مسلط امری رایج است. آزمایش تسلیحاتِ به مراتب مخربتر و فوق مدرن و تهدید علنی به داشتن آن و دادن وعدة آشکار کردن آن در وقت مقتضی، به ادبیات تازه-ای برای خالی کردن دل ملتها برای پذیرش دوره جدیدی از سلطه بدل شده است. تهدید ملت بزرگ ایران به حملةنظامی از سوی صهیونیستهای بیفرهنگ از نمونههای بارز این واقعیت تلخ است.
بیاعتمادی بر روابط بینالمللی حاکم است و مرجع مورد اعتماد و عادلی برای رفع مناقشات وجود ندارد. حتی کسانی که هزاران بمب اتم و انواع سلاح انبار کردهاند احساس امنیت نمیکنند.
د): وضع محیط زیست محیط زیست که ثروت مشترک و متعلق به همه بشر و بستر تداوم حیات انسان است، به واسطه زیاده خواهی و تاخت و تاز عدهای بیمبالات و بیمسئولیت و عمدتاً از سرمایهداران جهانی، متحمل گستردهترین تخریبها است و در نتیجه، خشکسالی و سیل و زلزله و انواع آلودگی، حیات انسانی را به مخاطره انداخته است.
دوستان عزیز، ملاحظه میفرمائید که علیرغم برخی پیشرفتها هنوز آرزوهای فرزندان حضرت آدم (ع) محقق نگردیده است. آیا کسی تصور میکند که ادامه نظم موجود بتواند سعادت را به جامعه بشری هدیه نماید؟
همه از وضع موجود و نظام حاکم بینالمللی ناراضی و از آیندة آن مأیوسند. همکاران عزیز؛
آدمیان شایسته چنین وضعی نیستند و خداوند حکیم و مهربان که همه انسانها را دوست دارد چنین وضعی را نپسندیده است. او از انسان که بالاترین مخلوق اوست خواسته است که بهترین و زیباترین زندگی همراه با عدالت و عشق و کرامت را در زمین بر پا کند. پس باید چارهای اندیشید.
به راستی مسئول حوادث چه کسی و علت آن کدام است؟ عدهای تلاش میکنند که وضع را طبیعی و خواست خدا، و ملتها را مسئول اصلی
زشتیها و ناکامیها معرفی نمایند. میگویند:
این ملتها هستند که تبعیض و ظلم را میپذیرند. این ملتها هستند که تن به دیکتاتوری و تحمیل و زیادهخواهی میدهند.
این ملتها هستند که تسلیم ارادههای استکباری و توسعه طلبیها میشوند. این ملتها هستند که تحت تاثیر ترفندهای تبلیغاتیِ گروههای قدرت قرار میگیرند و بالاخره اینکه آنچه بر سر جامعة جهانی میآید، نتیجه مواضع منفعلانه و سلطه پذیرانة ملتهاست.
اینها استدلال کسانی است که با مقصر جلوه دادن ملتها، اعمال مخرب و زشت اقلیت حاکم بر جهان را توجیه می-نمایند. این ادعاها حتی اگر درست هم میبودند، قطعاً و حتماً نمیتوانستند توجیه کننده استمرار نظام ظالمانه بینالملل باشند. بلکه فقر و ضعف بر ملتها تحمیل و زیادهخواهیهاگاه با
فریبکاری وگاه با زور و سلاح اعمال شده و میشود. آنان برای توجیه اقدامات ضد بشری خود نظریه تنازع برای بقای نوع ونژاد برتر را ترویج می-کنند.
در حالی که اصولاً و به طور معمول اکثریت دولتها و تودههای مردم عدالتخواه، در برابر حق خاضع و به دنبال کرامت و رفاه و تعامل سازنده هستند. تودههای مردم به دنبال جهانگشایی و ثروت افسانهای نبودهاند. آنها با هم اختلاف اصولی ندارند و در حوادث تلخ تاریخ نقش تعیین کننده نداشتهاند بلکه خود قربانی حوادث بودهاند.
باور ندارم که تودههای مسلمان و مسیحی و یهودی و هندو و بودایی و غیره با یکدیگر مشکلی داشته باشند؛ آنان به راحتی با هم انس میگیرند و در فضای دوستی زندگی میکنند و همگی خواهان پاکی، عدالت و محبت هستند. برآیند مطالبات و گرایشات عمومی ملتها همیشه مثبت و فصل مشترک آنها، تمایلات فطری و گرایشهای زیبا و متعالی الهی و انسانی بوده است.
حق این است که عامل اصلی و مسئول حوادث تلخ تاریخ و وضع ناگوار امروز، مدیریت حاکم بر جهان و مدعیان و قدرتمندان بینالمللی دل سپرده به شیطان هستند. نظمی که ریشه در اندیشه ضد انسانی بردهداری و استعمار قدیم و جدید دارد مسئول فقر و فساد و جهل و تباهی و ستم و تبعیض در جای جای جهان است.
مدیریت و نظم امروز حاکم بر جهان ویژگیهایی دارد که باید آنها را مورد توجه قرار داد و برخی از آنها به این قرار است: اول: مبتنی بر تفکر مادی و از این رو غیر متعهد به ارزشهای اخلاقی است.
دوم: بر اساس خودخواهی، فریب و کینهتوزی و نفرت شکل گرفتهاست. سوم: بر اساس درجهبندی انسانها، تحقیر برخی ملتها، تضییع حقوق دیگران و سلطهطلبی
پایهگذاری شده است. چهارم: به دنبال بسط سلطهگری از راه تشدید تفرقه و درگیری بین اقوام و ملل است.
پنجم: به دنبال ایجاد انحصار در قدرت و ثروت و علم و فناوری برای گروهی معدود است. ششم: سازماندهی سیاسی در مراکز اصلی قدرت جهان، بر پایة ادبیات سلطه و غلبه بر دیگران استوار است. این مراکز همه برای کسب قدرتند و نه برای ایجاد صلح و خدمت به مردم.
آیا میشود باور کرد که عدهای برای خدمت به انسانها، صدها میلیون دلار در تبلیغات انتخاباتی هزینه نمایند. به زعم احزاب بزرگ در کشورهای سرمایهداری جهانی، هزینههای انتخاباتی در واقع یک نوع سرمایهگذاری محسوب میشود.
مردم در این کشورها مجبور به انتخاب احزاب هستند، در حالیکه احزاب درصد کمی از مردم را در عضویت خود دارند. اراده و نظر تودههای مردم، از جمله در ایلات متحده آمریکا و اروپا، در عرصههای مهم و مستمر تصمیمگیری به خصوص در سیاستهای اصلی داخلی و خارجی کمترین تأثیر را دارد و فریاد آنان به جایی نمیرسد. حتی اگر ۹۹% جامعةخود را تشکیل دهند.
ارزشهای اخلاقی و انسانی قربانی کسب رأی شده و توجه به مطالبات مردم فقط به یک ابزار تبلیغاتی در زمان انتخابات مبدل شده است. هفتم: نظم حاکم بر جهان تبعیض آلود و بر اساس بیعدالتی است.
دوستان و همکاران گرامی سوال اینست که چه باید کرد و راه برون رفت کدام است؟
شکی نیست که جهان نیازمند اندیشه و نظم جدیدی است. نظمی که: ۱- انسان در آن به عنوان برترین مخلوق خداوند برخوردار از ابعاد مادی و معنوی و دارای فطرت پاک الهی که حقطلبی و عدالتخواهی از خصائص اصلی آن است شناخته شود.
۲- به جای تحقیر و درجهبندی انسانها و ملتها به دنبال احیای کرامت و پذیرش حُرمت آدمیان و کمال و سعادت همگانی باشد. ۳- با نگاه جهانی به دنبال صلح، امنیت پایدار و رفاه برای کل جامعه بشری باشد.
۴- بر مبنای اعتماد و محبت به نوع انسان و برای نزدیک کردن اندیشهها، قلبها و دستها و رفع فاصلهها پایهگذاری شود. حاکمان باید عاشق مردم باشند. ۵- بر اساس عدالت و یکسانی همگان در برابر قانون و بر پایة استانداردی یگانه باشد.
۶- مدیران حاکم بر جهان خود را خادم مردم و متعهد به آنان بدانند؛ نه برتر از مردم. ۷- مدیریت امانتی مقدس از سوی مردم در دست مدیران جهانی و نه فرصتی برای کسب ثروت و قدرت بیشتر به شمار آید.
جناب رئیس، خانمها و آقایان: چنین نظمی آیا جز با مشارکت همگانی در مدیریت جهانی محقق میگردد؟
بدیهی است روزی که آحاد مردم و دولتها جهانی بیندیشند و با التزام به مبانی فوق نسبت به مسائل مهم بینالمللی احساس مسئولیت کرده و به مشارکت فعال در تصمیمگیریها مبادرت ورزند، آرزوها فرصت تحقق پیدا خواهند کرد. با ارتقای سطح آگاهیها، مطالبه مدیریت مشترک جهانی و معالاً فرصتهای استقرار آن روز به روز بیشتر خواهد شد.
امروز روز ملتهاست و خواست و اراده آنان تعیین کننده جهان فردا است. بنابراین شایسته است همه با هم:
۱- به خداوند توکل نمائیم و با تمام توان در برابر اقلیت زیادهخواه بایستیم تا منزوی شوند و دست آنان از مراکز قدرت تصمیمساز در تعیین سرنوشت ملتها کوتاه گردد. ۲- بارش لطف و رحمت خداوند را باور و آن را در انسجام و وحدت جوامع بشری جستجو کنیم. ملتها و دولتهای برآمده از ارادة آزاد آنان باید به تواناییهای بیپایان خود مومن باشند و بدانند که با اعتماد به نفس در مبارزه با نظام ناعادلانه و دفاع از حقوق انسانی پیروزند.
۳- با پافشاری بر اجرای عدالت در همه مناسبات و تقویت وحدت، دوستی و گسترش تعاملات اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی در قالب نهادهای مستقل و تخصصی، زمینه تحقق مدیریت مشترک جهانی را فراهم سازیم. ۴- برای اصلاح ساختار سازمان ملل، بر محور منافع همگان و مصلحت جهان، تلاش مشترک و هماهنگی را سازماندهی نمائیم. توجه به این نکته بسیار ضروری است که سازمان ملل متعلق به ملتهاست و از این رو وجود تبعیض بین اعضاء اهانت بزرگی به ملتهاست. وجود تبعیض و انحصار در سازمان به هیچ صورت و در هیچ اندازهای پذیرفتنی نخواهد بود.
۵- و سرانجام آنکه در تولید و ترویج ادبیات و طراحی ساختارهای لازم برای مدیریت مشترک جهانی مبتنی بر عدالت و عشق و آزادی و ضرورت استقرار آن تلاش هماهنگ و گستردهتری داشته باشیم. مشارکت در مدیریت جهانی اساس صلح پایدار است. جنبش عدم تعهد به عنوان بزرگترین نهاد بینالمللی بعد از مجمع عمومی سازمان ملل متحد با درک اهمیت پرداختن به موضوعیت مدیریت جهانی و با فهم عمیق نسبت به نقش مدیریت ناصحیح در بروز بحرانها و مشکلات موجود گسترده در جهان، شانزدهمین اجلاس خود در تهران را با شعار «مدیریت مشترک جهانی» برگزار کرد.
در این نشست که با حضور بسیار فعال و پرنشاط رؤسا و نمایندگان محترم بیش از ۱۲۰ کشور جهان برگزار شد بر ضرورت مشارکت جدی و مؤثر همه ملتها در مدیریت مسائل جهانی تأکید گردید. خوشبختانه اکنون در نقطة عطف تاریخی قرار داریم. از یک سو نظام مارکسیستی دیگر از جایگاهی در دنیا برخوردار نیست و عملاً از صحنه تدبیر مدیریتی حذف گشته است و از سوی دیگر نظام سرمایهداری نیز در باتلاقی که به دست خود پدید آورده، گرفتار آمده و ابتکار قابل ملاحظهای برای حل مسائل مختلف اقتصادی، سیاسی، امنیتی و فرهنگی جهان ندارد و عملاً در موضع تدبیر مدیریتی به بنبست رسیده است.
جنبش عدم تعهد مفتخر است که یکبار دیگر بر درستی تصمیم تاریخیاش در نفی قطبهای قدرت و طرد نظامهای لجام گسیخته مذکور تأکید نماید. اکنون اینجانب به نمایندگی از اعضای جنبش عدم تعهد از همة کشورهای جهان دعوت مینمایم که در مسیر فراهم آوردن زمینههای مشارکت مؤثر و دخالت جدی در تصمیمسازیهای جهانی، نقش فعالتری را بر عهده گیرند. ضرورت بر داشتن موانع ساختاری و تسهیل در فرآیند مشارکت همگانی بیش از هر زمان دیگری احساس میشود.
سازمان ملل از کارآیی لازم برخوردار نیست و ادامة این روند، یعنی کاهش امید به ساختار جهانی برای دفاع از حقوق ملتها، میتواند تعامل بینالمللی و روحیة همکاری جمعی جهانی را به موازات نزول جایگاه سازمان ملل با خدشه اساسی مواجه سازد. سازمان ملل که با هدف توسعه عدالت و احقاق حقوق همگانی تأسیس شده است، در عمل، خود گرفتار تبعیض شده و راه اعمال ظلم معدودی از کشورها را بر قاطبة جهانی گشوده و عملاً به ناکارآمدی خود دامن زده است. وجود امتیاز وتو و انحصار قدرت در شورای امنیت به تضییق در امکان اعمال حق و دفاع از حقوق ملتها انجامیده است.
موضوع اصلاح ساختار چنانکه ذکر آن رفت، نیاز مهمی است که بارها از سوی نمایندگان ملتها بر آن تأکید شده، اما به اجرا گذاشته نشده است. اینجانب از اعضای محترم مجمع عمومی و از جناب آقای دبیر کل و همکارانشان مصرانه
میخواهم تا موضوع اصلاحات را به شکل جدی در دستور قرار دهند و سازوکار مناسبی را برای عملیاتی کردن آن تعیین نمایند. جنبش عدم تعهد آمادگی دارد تا سازمان ملل را در این امر خطیر یاری رساند.
آقای رئیس، دوستان و همکاران عزیز استقرار صلح و امنیت پایدار و زندگی سعادتمند برای همه بشریت، گرچه یک ماموریت بزرگ و تاریخی، اما شدنی است. خداوند مهربان ما را در انجام آن تنها نگذاشته و آن را حتمیالوقوع داشته است چرا که خلاف آن نقض حکمت است.
او وعده داده است که مردی از جنس مهربانی، عاشق مردم و عدالت گستر مطلق و انسان کامل، حضرت مهدی (علیه السلام) به همراه حضرت مسیح (علیه السلام) و صالحان میآید و با بهرهگیری از ظرفیتهای وجودی مردان و زنانِ شایستة همة ملتها، تأکید میکنم با بهرهگیری از ظرفیتهای وجودی مردان و زنانِ شایستة همة ملتها جامعة بشری را در رسیدن به آرمانهای با شکوه و جاودانهاش راهبری خواهد کرد.
ظهور منجی آغازی دیگر، تولدی دوباره و زنده شدن مجدد است. آغاز استقرار صلح و امنیت پایدار و زندگی واقعی است. آمدن او پایان ظلم، بداخلاقی، فقر و تبعیض و آغاز عدالت و عشق و همدلی است.
او میآید تا دوران شکوفایی حقیقی انسان و نشاط و شادمانی واقعی و پایدار آغاز شود. او میآید تا بازدودن پردههای جهل، خرافه و تعصب و گشودن دروازههای علم و آگاهی، دنیایی سرشار از دانایی بر پا کند و زمینه مشارکت فعال و سازنده همگانی را در مدیریت جهانی فراهم سازد.
او میآید تا مهربانی، امید، آزادی و کرامت را به همه انسانها هدیه کند. او میآید تا آدمیان طعم دلپذیر انسان بودن و شهد شیرین با انسان زیستن را تجربه کنند.
او میآید تا «دستها به گرمی در هم» و «قلبها سرشار از عشق با هم» و «اندیشهها پاک و هماهنگ بر هم»، در خدمت امنیت، رفاه و سعادت جامعه بشری درآید. او میآید تا همه فرزندان سیاه، سفید، سرخ و زرد حضرت آدم (علیه السلام) را از پس یک تاریخ جدایی و فراق به خانه برگرداند و کامشان را به وصال جاودانه، شیرین سازد.
ظهور منجی و مسیح و یاران صالح جهانی آنان نه از طریق جنگ و زور بلکه از مسیر بیداری اندیشه و توسعه مهر در همگان، آینده همیشه روشن بشر را با طلوع خورشید پرفروغ و بیغروب آگاهی و آزادی رقم خواهد زد و در تن سرد و یخ زده جهان شور خواهد ریخت. او بهار را به جان آدمیت و جهان بشریت هدیه خواهد کرد. او خود بهار است و با آمدنش به زمستانِ وجودِ بشرِ در «زنجیر جهل، فقر و جنگ» پایان میبخشد و فصل شکفتن و شکوه انسان را فریاد میزند.
اکنون میتوان رایحه خوش و نسیم روح انگیز بهار انسانها را حس کرد. بهاری که در آغاز آن هستیم اختصاص بهنژاد، قوم، ملت و منطقه خاصی ندارد و به زودی همه سرزمینها را در آسیا، اروپا، افریقا و امریکا فرا خواهد گرفت. او بهار همة عدالت طلبان، آزادی خواهان و پیروان انبیاء الهی است. او بهار انسان است و خرمی دوران.
بیائیم همه با هم در مسیر آمدنش با همدلی و همکاری و ایجاد سازوکارهای وحدت آفرین و آرامشبخش راه بگشائیم و از فیض وجودش جانهایِ تشنة بشریت را سیراب کنیم.
زنده باد بهار، زنده باد بهار و باز هم زنده باد بهار
دیدگاه تان را بنویسید