عاقبت دیکتاتور پروری

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

به گزارش نامه، یکی از کسانی که خدمات زیادی به رضا شاه کرد دبیر اعظم بهرامی بود که تمام نوشته هایش به قلم او می‌باشد. رضاشاه او را «دست چپ» خود می‌دانست و همواره رعایت احترام او را می‌کرد. رضاخان که به زحمت می‌توانست بخواند و از نوشتن عاجز بود در پاسخ نامه‌ها با کلمات مقطع و کوتاه دستوراتی می‌داد و منتظر بود که بهرامی آنها را یادداشت کند. یک بار چون بهرامی یادداشت نمی‌کرد از او علت را سوال نمود. گفت به خاطر می‌سپارم و فردا جواب‌ها را ملاحظه خواهید فرمود. وقتی رضاخان فردا جواب‌ها را دید خیلی از منشی خود راضی بود . دبیر اعظم قلمی توانا داشت. وی از مشاورین نزدیک رضاشاه بود. حتی به او خواندن و نوشتن می‌آموخت. وقتی مرتضی خان «یزدان پناه» مغضوب شاه شد و بهرامی به دیدن او رفت، مورد عتاب شاه قرار گرفت که چرا به دیدن مرتضی خان که تحت نظر است می‌رود و به این بهانه و بهانه‌های دیگر مغضوب شد و به عنوان سرپرستی محصلین قورخانه به اروپا تبعید شد . رضاشاه وقتی عصبانی می‌شد به اطرافیان خود می‌گفت: بدون من بقدر دو تا پول سیاه کار حسابی از شما ساخته نیست. بهرامی وقتی از اروپا بازگشت به استانداری اصفهان و فارس و خراسان منصوب شد. در حکومت فارس به ساختمان آرمگاه حافظ پرداخت. وی مدتی هم وزیر پست و تلگراف شد. ولی آخرین مأموریت او استانداری خراسان بود. تیمورتاش و نصرت الدوله علیه وی اقدام کردند. در قضیه اسدی و مسجد گوهرشاه مظمنون و احضار شد. به تهران آمد چند بار دبیر اعظم را به شهربانی کشیدند و او را زندانی کردند. فوت اسرار آمیز تیمورتاش و خفه کردن نصرت‌الدوله و خودکشی داور موجب شد که وقتی بهرامی از زندان آزاد گردید خیلی آهسته رفت و آمد می‌کرد. باز هم او را به ملایر تبعید کردند تا پس از شهریور 20 ازاد شد. تازه فهمید که هرکس دیکتاتور می‌پرورد عاقبت بلای جان خودش خواهد شد.