پزشکیان:برخی اعتبار خود را از خاتمی گرفتند اما عبور از خاتمی را مطرح کردند/برخی با هوچیگری به دنبال نفوذ هستند
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، روزنامه آرمان در باشگاه سیاست امروز خود در گفتگو با مسعود پزشکیان نماینده مجلس و وزیر بهداشت دولت اصلاحات به بررسی وضعیت مجلس، دولت، اصلاح طلبان و اصولگرایان پرداخته است. اهم صحبتهای نماینده تبریز در ادامه آمده است
• بیش از 70 تا 80 درصد مراجعه کنندگان به نمایندگان، به دنبال کار هستند. مشکلی که اکنون با آن طرف هستیم، بیکاری و نبود کار برای جوانان است. سایر مسائل هم تحت تاثیر این مشکل است یعنی خود به خود مسائل اقتصادی، بیماری و معیشتی و ... تحت تاثیر اشتغال است چون اگر این مشکل حل شود، دیگر مشکلات هم تحت تاثیر آن حل خواهد شد.
• نسلی که الان در جامعه حضور دارد، نسلی است که واقعا کنترل نشده است؛ در اوایل انقلاب کنترل نرخ رشد جمعیت پیگیری نشد و باعث افزایش سریع جمعیت شد، سپس دیدند مدرسه نیست، زمانی که میخواستند به مدرسه بروند، سه شیفته بود یعنی در سه نوبت، صبح، ظهر و عصر به مدرسه میرفتند. آنها با مشکلات و گرفتاریهای زیادی درس خواندند تا به سن دانشگاه رسیدند و دوباره مشکل دانشگاه پیدا کردند و خانوادههایشان زحمت زیادی کشیدند که از هر طریقی، یک دانشگاه آزاد، خصوصی و دولتی پیدا کنند تا آنها را آموزش دهند و الان هم که به عرصه کار آمدهاند، کاری برای آنها پیدا نمیشود که پاسخگوی نیازهایشان باشد. برای این نسل در فردایی که پیر میشوند، در تامین نیروها و افرادی که بخواهند آنها را نگه دارند یا بیمارستانهایی که آنها را پوشش دهند، کمبود خواهیم داشت. یعنی واقعا به نسلی که در دوره انقلاب به دنیا آمد تا زمانی که بخواهد از دنیا برود، خیلی سخت خواهد گذشت. این معضلی است که با آن مواجه هستیم. از سوی دیگر، در سیاستهایی که در دانشگاه چه در صنعت و غیره از سوی ما در مجلس و قبل از ما در مجلس و مدیران که ما هم جزء آنها بودیم برای این جمعیتی که با آن مواجهیم، طراحی شد، با چالشهای جدی مواجه هستیم.
• سادهترین و بدیهیترین موضوع که بسیار ساده میتوان به آن اشاره کرد، سخنان رئیس دولتی است که 7 یا 8 سال، قدرت اجرایی را به دست گرفته است. او وقتی داشت تبلیغ میکرد، گفت قبلیها خوب عمل نکردند و گذشته را به طریقی زیر سوال برد تا بتواند گفتهها و برنامههای خود را توجیه کند و این بدیهیترین موضوعی است که میشود به آن اشاره کرد.
• یعنی ما تمام کسانی را که کار کردند، حتی اگر با سوز دل کار کرده باشند، خودمان میآییم و میگوییم آدمهای بدی بودند؛ شما الان نگاه کنید، تقریبا اکثریت روسای جمهور، روسای مجلس، استانداران، وزرا و مدیران گذشته، البته اگر اکنون در قید حیات نیستند که شهید شدند و رفتند، وگرنه اگر آنها هم میماندند یک چیزی برایشان درست میکردند. برای روسای جمهور، روسای مجلس، استانداران و فرمانداران حرف درست کردهاند. با این تعریفها، وقتی به گذشته نگاه میکنید، از گذشته مدیرانش موردی را نمیتوانید بیاورید و بگویید اینها خوب عمل نکردند.
• در دنیای امروز در زمینه اقتصاد، آنهایی که به دنبال سود، پول و منفعت هستند و حتی آنهایی که دنبال پایداری و ثبات هستند، قدم اول برای رسیدن به هدفشان، صداقت با مردم است. میشود یکبار به مردم دروغ گفت، ولی نمیشود ادامه داد؛ در درازمدت امکان پذیر نیست. اینجا بحث اقتصادی، سیاسی و فرهنگی هم به میان میآید و نه فقط درک و انتخاب مردم. بالاخره منافع سیاسی عدهای حکم میکند که با یک عدهای باشند. بحثهای اعتقادی، جناحبندیها و منافع سیاسی هم نقس بسزایی دارد. این جناحبندیهاست که برون دادشان، همین چیزی میشود که در جامعه بروز و ظهورش را میبینید.
• من میگویم این جناحبندیها عامل این مشکلات است. اگر قبول نداشتم که نمیگفتم این، نتیجه این کار است. بالاخره افرادی هستند که احمدی نژادها و مشابهات را پشتیبانی کردند که آمدند و وقتی میبینند میخواهند به اسم مردم و خدمت به مردم و سپس زیر سوال بردن دیگران بیایند، باید یک کاری بکنند و با این حرفهایی که زدند، آمدند اما آمدنها چقدر نتیجه داد؟ واقعیت این است که الان با مشکلاتی در دولت و مجلس و در جامعه مواجه هستیم.
• مجلس حاصل فرایندی است که برآیند فعالیت شورای محترم نگهبان، مردم و واحدهای سیاسی است که در حاکمیت حضور دارند. یک عده افراد قبل از رسیدن به انتخابات مجلس از سوی شورای نگهبان رد میشوند. یک عده افراد هم در این اوضاع سیاسی، اصلا نمیخواهند به عرصه بیایند و خودشان را عرضه کنند. در نتیجه یک عده دیگری میمانند که بیایند. از این عده، مردمی هم که بخواهند وارد مشارکت شوند، یک تعدادی نمیآیند و تعدادی هم که میآیند، افرادی را انتخاب میکنند که محصول آن، همین است که شما میبینید. پس اگر تقصیری وجود دارد، همه جریانات دارای تقصیر هستند، آنهایی که خودشان را کنار کشیدند، آنهایی که مانع آمدن برخی میشوند، آنهایی که در انتخابشان به کسانی رای میدهد که میتوانند معامله کنند، همه مقصر هستند.
• وقتی من به یک عده میگویم اگر به من رای دهید، میروم و فلان کار را برای شما میکنم، در حقیقت آن آدم بخاطر وعده داده شده به من رای میدهد؛ او تواناییهای من را ارزیابی نکرده و نمیداند که آیا بر اساس عدالت میتوانم نظارت درست کنم یا علم دارم؟ نه خیر؛ من یک وعده به ایشان میدهم و او هم بر همین اساس به من رای میدهد. وقتی بر اساس وعده و وعید رای میدهیم، باید به خاطر داشته باشیم، آدمی که میتواند معامله کند تا رای بیاورد، طبیعتا اگر فردا، معامله بزرگتری هم باشد، معامله میکند و نتیجهای که حاصل شده، این است که اکنون ما در مجلس، دولتی قرار گرفتیم که خیلی از ضعفها به آن وارد است و نمیشود دفاعی هم کرد. عدم نظارت به موقع مجلس بر دولت مشهود است؛ امور خلاف قانونی که انجام میشود، مجلس نباید از کنار آنها بگذرد. از همان اول اگر جلوی خلاف قانون را میگرفتند، کار به اینجا نمیرسید و هیچ توجیهی هم نمیشود، کرد. اینجا بازهم به بحث قبلی بر میگردیم که همان بحث اصلاحات و اصول بود. اصول چارچوبهایی دارد و اصلاحات هم همینطور.
• من گفتم در همه بخشها اینگونه است. در زمان خاتمی مگر همین بچهها، عبور از خاتمی را مطرح نکردند؟ در حالی که اعتبار و شخصیت خود را از خاتمی گرفته بودند ولی در اواخر میگفتند خاتمی نمیتواند و باید عبور از خاتمی راه بیندازیم. این مشکلی است که ما داریم. اگر بر اساس علم حرکت نکنیم و اگر نقدی که میکنیم، بر اساس شواهدی نباشد و اگر از اصول و اصلاحی حرف میزنیم، آن را با عدد و رقم ثابت نکنیم، هوچیگیری بیشتر کنیم و عوامفریبانه حرف بزنیم، مطمئناً بیشتر نفوذ میکنیم تا اینکه با عدد و رقم صحبت کنیم! حکایت عکس مار کشیدن و مار نوشتن است. باید یک طوری صحبت کنید که بگویند خیلی باسوادی و خیلی با مردم هستی ولی اگر عدد و رقم ارائه کنید، ممکن است جایگاه زیادی نداشته باشید؛ در نتیجه جامعه در پذیرش آمار و ارقام و سیاستمداران نقش مهمی دارد. از سویی باید توجه داشت، جامعه است که از من میپذیرد گولش بزنم. اگر جامعه نپذیرد من جرات نمیکنم بیایم وعده غلط بدهم؛ یکبار اگر وعده غلط دادم و دفعه بعد بزند در گوش من که چرا وعده غلط دادی، اینطوری نمیشود. با قهر کردن هم کار درست نمیشود.
• یعنی اینکه قهر کنی و بگویی من در صحنه نمیآیم، شرکت نمیکنم و رای نمیدهم. شما خیال میکنید اگر سوار قطار نشوید، قطار میایستد که سوار شوید؟ آن میرود و تو زمین میمانی. بالاخره باید در یک مسیر حرکت کنیم، در این مسیر اصلاحات کنیم و اصول داشته باشیم.
• حدیث نبوی میگوید: صلاح جامعه از دو چیز است امرا و علما. اگر در جامعهای فساد است، این دو دسته مسئولیت دارند. اگر جامعهای، صالح است، این دو دسته خوب عمل کردند. پس اگر در جامعه ما مشکل وجود دارد، یکی یا هر 2 گیر دارند. برای اینکه این عالمان، امرا و مدیران هستند که جامعه را به یک جاهایی میکشانند. خوب! نتوانستند بکشند و وضعیت را به اینجا کشاندند. نمیشود کسی که عالم است، خودش را کنار بکشد و بگوید من نبودم. میگویند «چو میبینی که نابینا و چاه است، اگر ساکت بنشینی گناه است» اگر عالم میبیند این راه مردم را به فنا میکشد، باید بلند شود و راه حلها را درست کند و بیدارشان کند. بیدارکردن هم روش صحیح خود را دارد و با تهدید و تحریم کردن درست شدنی نیست.
• ما اگر بخواهیم مشکل مملکت را حل کنیم، باید زبان گفتوگو با دنیا را یاد بگیریم. همانطور که مقام معظم رهبری در سیاستهای کلی چشم انداز فرمودند بالاخره تعامل سازنده باید با دنیا داشته باشیم. وضعیت ما اکنون با دنیا خیلی سازنده نیست و به نظر میرسد باید بر اساس اصول خودمان با دنیا ارتباط برقرار کنیم. اگر نخواهیم با دنیا کار کنیم، خودمان چه میخواهیم بکنیم؟
• باید به اصول اعتقادی پایبند باشیم؛ به همان چیزی که ادعا داریم، پایبند باشیم. به اصول اصلاحات پایبند باشیم، همان حرفی که داریم را عملی کنیم. اگر کسی که میگوید اصلاحات، به آن پایبند باشد، معنایش حذف دیگران نیست. اصلاحات یعنی اصلاح دیگران. اصول هم یعنی بر اساس عدالت و انصاف عمل کردن. اصول یعنی آبروی آدمها را نبردن. اصول یعنی در چارچوب قانون، مجازات کردن و اگر دلیل نداشته باشند، حق حرف زدن نداشته باشند. حتی من اگر تخلفی کردم و نتوانستند ثابت کنند، مجرم هستند. پایبند به اصول نیستند یا اصولی آوردهاند که ما نمیشناسیم. باید تعریف کنند آن اصولی که اینها دارند، کدام اصول است و چه اصولی است که بدون محاکمه فردی در دادگاه، تمام تهمتها را به او زدند؟ فردا اگر دادگاه تبرئه کرد و یا اینها نتوانستند دلیل بیاورند، جواب این همه بدنامیها و آبروریزیها را چه کسی باید بدهد؟ این اصول است؟
• در این مقطع، رهنمودها و حضور و مداخله مقام معظم رهبری میتواند کارساز باشد، بالاخره رهنمود یا سخنرانی و خواستههای ایشان در ساکت کردن یا اصلاح این اوضاع و احوال به نظر من حرف اول را میزند. پس از آن زمان است که آقای رفسنجانی میتواند کاری انجام دهد. تصور من این است که آن یک قسمت است و بقیه افرادی مانند آقای رفسنجانی و آقای خاتمی و امثالهم که حضور دارند، هر کدام میتوانند تاثیر گذار باشند، به شرط اینکه ما بپذیریم اینها میتوانند تاثیرگذار باشند. یعنی همان انشراح صدر که موسی از خدا خواست و خدا به رسول خدا گفت من قلب تو را باز کردم.
دیدگاه تان را بنویسید