سعیدی کیا: در انتخابات ریاستجمهوری کاندیدا میشوم/ اصولگرا یا اصلاح طلب نیستم
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه محمد سعیدیکیا، وزیر مسکن احمدی نژاد در دولت نهم در گفتوگوی نسبتا طولانی با سایت مشرق اعلام کرده که تصمیم قطعی دارد در انتخابات ریاست جمهوری کاندیدا شود.
سعیدیکیا هماکنون عضو هیئت امنای بنیاد مستضعفان و بنیاد مسکن است و مسئولیت بخش ساختمان ستاد اجرایی فرمان حضرت امام را نیز بر عهده دارد.
بخشهایی از مصاحبه سعیدی کیا با مشرق را در ادامه بخوانید:
- به امید خدا. می خواهم به عنوان کاندیدا در انتخابات شرکت کنم. به هر حال هر کسی از دوستان و مسئولین از بنده سوال کردند گفتم بله. چون تصمیم گرفتم بیایم. اینطور هم پاسخ نمی دهم که مدام بگویم حالا ببینم چه می شود، حالا شرایط چگونه می شود و غیره. این طور نیست. من صریح و روشن می گویم. حالا که تصمیم گرفتم هر کسی سوال کرد گفتم به امید خدا می آیم.
- در دوره نهم و دهم انتخابات ریاست جمهوری اسلامی ایران هم به کاندیداتوری ریاست جمهوری فکر کرده بودم اما صلاح ندانستم. با توجه به وضعیت فعلی ملی و جهانی، در داخل نیاز به تعادل، کار و تلاش فوق العاده جمعی، آرامش، جلوگیری از تقابل و درگیری و کمک به رشد و شکوفایی است و در صحنه جهانی با حفظ عزت، با تدبیر و حکمت، ارتباط مؤثر با جهان.
- بنده هیچ گاه خودم برای مسئولیت جایی نرفتم. همواره دیگران مرا انتخاب کردند. آقای احمدی نژاد برای وزارت مسکن پیغام دادند و از من برنامه مفصل خواستند.
- من اصولگرا یا اصلاح طلب نیستم. من محمد سعیدی کیا هستم. البته شباهت هایی دارم. حضور من در انتخابات قاعدتاً از طرف خودم است و از طرف هیچ گروه یا دسته ای معرفی نشدم. البته هیچکس هنوز از طرف هیچ حزبی معرفی نشده است. یعنی هیچ حزب یا گروهی هنوز به جمع بندی روی کاندیدای خود نرسیده است و من قاعدتاً ضمن اینکه دارم مستقل می آیم به لحاظ سابقه خود در طیف اصول گرا تعریف می شوم و سابقه و عملکرد من این سمت است. اما عضو هیچ حزبی نیستم.
- انشاء ا... در شب میلاد مبارک پیامبر گرامی اسلام (ص) گفتمان انتخاباتی خود را برای ورود به عرصه انتخابات ریاست جمهوری عرض خواهم کرد.
- من در پنج دستگاه ملی کار کردم. در راه و ترابری، جهاد سازندگی، مسکن و شهرسازی، بنیاد مسکن و بنیاد مستضعفان که واحدهای اقتصادی آن در سراسر کشور پراکنده است. یعنی 24 سال از عمر کاری خود را در همه جا با مردم ارتباط مستقیم داشتم. زمانی که راه روستایی می ساختیم با روستاها مرتبط بودیم. در بنیاد مسکن، در بخشهای مختلف در همه شقوق حمل و نقل و در مسائل دام و شیلات و ... بنده همین الآن هم که در هر منطقه ای می روم مردم بنده را می شناسند. درست است که شعار ملاقات عمومی داده شد و الان هم نمی دانم چه وضعی دارد، بنده از اولی که در وزارت راه و ترابری رفتم ملاقات عمومی داشتم و سعی کردم هر هفته این را داشته باشم و یک ارتباط بسیار گسترده مردمی به این شکل وجود دارد. الان خیلی از وقت ها افراد بنده را می بینند و می گویند شما فلان کار را انجام دادید، بعضاً بنده این مسائل را یادم نمی آید اما آن کارها در خاطر مردم هست. در واقع به شما بگویم توفیق حضور در همه شهرستان ها و بخش ها و بسیاری از روستاها را برای خدمتگزاری داشته ام.
- ماشین شخصی بنده سانتافه است. البته من با خانه و ماشین وارد انقلاب شدم. بنده تقریباً هر هفته تاکسی سوار می شوم.
- به طور متوسط هر دو ماه و نیم یکبار به کربلا می روم. ستاد اجرایی آنجا یک پروژه میسازد. در حال ساخت یک پروژه هتل پنج ستاره در کربلا هستیم.
- نه تنها در این سفرهای استانی به اردبیل، گیلان و قم بلکه بطور کلی، بد اخلاقی ها و مشکلات معیشتی و عدم وفای بعهد مهمترین مشکل مردم است.
- با توکل بر خدا خیلی زیاد احتمال میدهم که در انتخابات پیروز شوم. چون که من سی سال در کشور کار کرده ام در جبهه ها هم بوده ام. آیا می دانید وزارت راه و ترابری چقدر در جنگ بود یا نمی دانید؟ خیلی زیاد بود. اگر از فرماندهان جنگ بپرسید به شما خواهند گفت. بنده تقریباً همه نقاط کشور و شاید بعضی جاها را چندین بار رفته ام. خیلی از نقاط را از طریق جاده رفته ام و ارتباط زیادی با مردم داشته ام. یک شناخت عمومی از کشور دارم و یک شناخت نسبی هم مردم از من دارند.
- در این مدت مردم فهمیدند که من به عهدی که با مردم می بندم وفادار هستم. یعنی سعی کردم قولی ندهم که نتوانم انجام دهم و قول هایی که داده ام را سعی کردم انجام دهم. آنچه که باور من است این است که سعی کردم به حرف هایی که زدم عمل کنم و این پتانسیل اصلی است که من دارم. رفتار بنده با مردم صادقانه بوده است. یعنی به مردم راست گفته ام و در حد توانم به آنها خدمت کرده ام.
- چرا ذهن ما این گونه شده که یا اصولگرا یا اصلاح طلب باشد. به نظر شما این مسئله چیست؟ مگر هر کسی محکوم است که این طوری باشد؟ ما نباید بین افراد خط بکشیم و بیان کنیم که شما یا اصولگرا هستید یا اصلاح طلب. اصلاً این طور نیست. شما می توانید این گونه سوال کنید که که کسانی که انتخاب می کنید و کردید آیا با وصیت نامه و راه و روش امام (ره) و ولایت فقیه و قانون اساسی و ارزش های انقلاب منطبق بوده اند یا خیر؟ این طور انتخاب می کنید یا هرکس که متخصص باشد انتخاب می کنید؟ به نظر بنده بهتر است که سوال را این گونه مطرح کنید.
- بنده به رفتار سیاسی معتقد هستم ولی همان طور که عرض کردم ممکن است فردی مستقل باشد. ببینید الان بنده می گویم جزو هیچ گروه یا دسته ای نبودم و هیچ وقت نبودم اما به نظر خودم طیف بنده اصول گرایی است.
- خب اگر کس دیگری هم این گونه باشد و آن ارزش ها را هم قبول داشته باشد انتخاب می شود، ضمن این که حزبی نیست، اما شایسته است و کار می کند.
- در سیاست ممکن است بنده جایی که می روم چیزهایی را ببینم و نپسندم، آن موقع زیر آن چتر قرار نمی گیرم. زمانی که آدم به آن جا می رود حداقل یک تعهد نسبی ایجاد می شود. مثلا در یک مکان که می رود توقع از او هست که دفعه بعد هم برود و جای دیگری هم برود. این گونه کمی کار متفرق می شود.
- همین هایی که شما اسم بردید... اگر در فلان جبهه رفتید توقع ایجاد می شود و دور و بر شما را می گیرند و می گویند جلسه بعد هم این کار را بکن و من هم ممکن است این ها را نپسندم.
- من یک روش خاصی دارم. الان از شما یک سوال می کنم آیا فکر کردهاید چرا من در دولت دوم هیچ کدام از رؤسای جمهور نبودم؟ - غیر از مقام معظم رهبری که در دولت دوم ایشان با نخست وزیری آقای موسوی وزیر شدم - همیشه در دولت اول بودم و در دولت دوم نبودم. چرا؟ زیرا بنده مشی خاص خود را دارم. از هر نظر. از نظر اخلاقی، سیاسی، کاری، اجرایی.
- من با حقوق خودم زندگی می کنم. افرادی که من را می شناسند زمانی که پیش آن ها می روم، می گویند تو که پول نداری می خواهی چه کار کنی. من یک شماره حساب اعلام می کنم و هر چقدر مردم ریختند از آن حساب برای انتخابات خرج می کنم. از خدا هم می خواهم خیلی نباشد که خدای نکرده ریخت و پاش نشود. هرچقدر که خدا خواست به دل مردم می اندازد و آنها در آن حساب می ریزند. بالاخره بنده دوست، آشنا و همکارانی در تمام کشور دارم.
- یک موقعی در کشور دعوای این بود که توسعه اقتصادی اصل است. سپس زمان یکی از رؤسای جمهور توسعه سیاسی اصل شد. بنده هیچ کدام از آن ها را اصل نمی دانم. ما باید توسعه اجتماعی که همان توسعه فرهنگ و مسئله مورد تأکید مقام معظم رهبری هست را داشته باشیم. تا توسعه اجتماعی که همان فرهنگ عمومی است رشد مناسبی نداشته باشد مسائل دیگر راه اصلی خود را نمی یابند. ما تا به حال چقدر در کشور پول خرج کردیم. کم خرج کردیم؟! توسعه فیزیکی دادیم! اما آن توسعه اقتصادی که می خواستیم آیا اتفاق افتاده است!
- در کشور ما و در اقتصاد کشور ما یک اشکال ساختاری وجود دارد - این مسئله را مقام معظم رهبری هم به شکل های مختلف بارها گفتند- آن اشکال ساختاری این است که پول نفت دست دولت است. در کشورهای دیگر چشم دولت ها - آن هایی که نفت ندارند- به دست مردم است که مالیات بدهند و آن ها به نیابت از طرف مردم کشور را اداره کنند. این حرف درست است یا خیر؟ در کشور ما اما این طور نیست. پول نفت دست دولت و چشم مردم به دست دولت است. آن اشکال ساختاری که می گویم همین جاست. این مسئله باید به عکس شود. چطور به عکس شود؟ باید مانند همان مدل اولی شود. چطور می تواند شود؟ ما تا پول نفت را مستقیما به خزانه می بریم همین شکل و وضعیت را داریم.
- بالاخره یک کسی باید این سختی ها را تحمل کند. اگر خدا بخواهد و آن یک نفر من باشم بنده آمادگی آن را کاملا دارم. بنده با یک دیدگاه خاص دارم، می آیم. بنده می خواهم بیایم سابقه مدیریتی و رفتارم با مردم را در صحنه بزرگتری به آزمون بگذارم. با توکل بر خدا کاملا جدی هستم و می خواهم تا آخر ادامه دهم.
دیدگاه تان را بنویسید