آیتا... هاشمی، اپوزیسیون روحانی است؟ /نقشه حذف اصلاحطلبان و بازگشت اصولگرایان از زبان آقازاده حدادعادل
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه نیوز، روزنامه آرمان نوشت؛
متولد 1350 است و جانشین مدیرمسئول هفتهنامهای که علیرضا زاکانی نماینده اصولگرای مجلس صاحب امتیازی و مدیرمسئولی آن را برعهده دارد. اما مهمتر از همه این کدهای شناسایی باید دانست، او پسر غلامعلی حدادعادل نماینده چند دوره مجلس است که برای کرسی ریاست مجلس رقیب علی لاریجانی شد. فریدالدین حدادعادل همواره سعی کرده تا خود را در زیر چتر پدر تعریف نکند اما سمتوسوهای انتخابی او که در گزارشهایش نمود بارزی دارد، نشاندهنده تاثیرگذاری اخبار و رویکردهای پدر است. او در گزارشی با نام «تدبیر امید و امید به تدبیر» به ارزیابی عملکرد دولت یازدهم پرداخته که بخشهایی از این گزارش قابل تامل است.
انقلابیون چه کسانی هستند؟
او در ابتدای گزارش پیش از هر موضوعی خبر از تغییر داده و نوشته است: «محتمل است با پایان دوره روحانی هم سبک سیاسی انقلابیون تغییر کند و هم نسل سیاسیون دگرگون شود.» منظور حدادعادل از این احتمالی که به رشته نگارش در آورده است، چیست؟ اصلا منظور او از انقلابیون چه گروههایی هستند؟ آیا او اصولگرایان را در حیطه انقلابیون تعریف کرده که اگر اینچنین باشد باید این سوال را داشت که نقش اصلاحطلبان که از نزدیکترین یاران به امام خمینی(ره) بودند، چه میشود. فارغ از گنگ بودن مفهوم انقلابیون در این تحلیل، این موضوع قابل تامل است که سبک سیاسی انقلابیون چه بوده که پس از دوره 4 یا 8 ساله ریاستجمهوری روحانی تغییر خواهد کرد. اگر منظور از انقلابیون همان اصولگرایان باشد که سبک سیاسی آنها در 8 سال برای مردم روشن وشفاف شد که اگر قرار به تغییر این مشی است چرا به صراحت اعلام نمیشود که در این سالها اشتباه کرده و مشکلاتی را بواسطه اعتماد عمومی به اصولگرایان متوجه ملت کردهاند؟
تغییر نسل؛ پروژه جدید اصولگرایان؟
بخش دوم احتمال پسر حدادعادل هم قابل تامل است که او از تغییر نسل سیاسیون خبر داده است. این تفکر از کجا نشات گرفته و به چه سبب طیف اصولگرایی که حدادعادل در زیر چتر آن قرار دارد، تغییر نسل سیاسیون را در ذهن تحلیل میکنند؟ نخستین گمانه که از این نوشتار به ذهن متبادر میشود برنامهای است که اصولگرایان از مدتها پیش آغازکردهاند و با به میان کشیدن موضوع سن سیاسیون درصدد ایجاد محدودیتهایی برای حضور آنها بودند. شاید آنچه حدادعادل در نظر دارد هم بخشی از همان پروژه است. باید در نظر داشت نسلی که غلامعلی حدادعادل و علیرضا زاکانی و ... به آن تعلق دارند دیگر آن جذبه و قدرت رایآوری را ندارند؛ پس از یک سو برای در اختیار داشتن قدرت در این سالها به تربیت نیروهای جوان پرداختند و از سوی دیگر درصدد هستند این جوانان از زیر چتر آنها خارج نشوند پس سرمایه گذاری را ظاهرا از نزدیکان خود آغاز کردهاند.
اعتراف دیرهنگام به عملکرد بد دولت احمدینژاد
در متن گزارش هم به نکات قابل تاملی برمیخوریم. نخست آنکه در بخش اقتصادی ابتدا به تعریف و تمجید از ثبات اقتصادی پرداخته شده اما تنها چند سطر پایینتر به این دولت هشدار داده که «ثبات کافی نیست و اگر تحول مثبتی در بخش اقتصاد رخ ندهد و انتظار مردم به سر برسد شرایط کشور به وضعیتی بدتر از شرایط دولت دهم تبدیل خواهد شد.» او در این بخش به انتقاد صریح از عملکرد اقتصادی دولت احمدینژاد هم که البته مورد حمایت اکثریت اصولگرایان بود پرداخته البته نه از باب پذیرش عملکرد آن دولت بلکه باز برای هشدار به دولت بعد از آن اما نکته کلیدی آنجاست که بالاخره اصولگرایان معترف به وضعیت بدی که زاییده دولت احمدینژاد بود، شدند و دولت یازدهم را نسبت به وضعیتی بدتر هشدار میدهند. در این زمان این بیت شعر به ذهن میرسد که «آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا» یعنی آقای حدادعادل نمیتوانست زمانی که دلسوزان به سیاستهای اقتصادی دولت احمدینژاد انتقاد وارد میکردند، با آنها همراه شود؛ شاید موضوع کاندیداتوری پدر در انتخابات ریاستجمهوری 92 مانعی برسر راهش بوده است!
چرا با آمریکا مذاکره میکنید؟!
حدادعادل در بخش دیگری هم نوشتاری پرسوال برجا گذاشته است؛ او نوشته: «وزارت خارجه در مورد موضوعاتی نظیر مسائل سوریه و عراق و حزبا... لبنان خیلی فعال نیست. اگرچه مبسوط الید هم نیست اما دغدغه هم ندارد. دیپلماتهای مهم چشم از مذاکره با آمریکا برنمیدارند حتی اگر بشار اسد در انتخابات ریاستجمهوری سوریه پیروز شود و چند روز از اعلام رسمی نتایج بگذرد و همه موضعگیری کنند، تازه ما به فکر رئیسجمهور کشور برادر میافتیم و ...» در اینجا سوالی مطرح میشود که به غیر از بهانهجویان داخلی، چه کسانی به رفتار دولت یازدهم در عرصه سیاست خارجی بهویژه تعامل با کشورهای مظلوم انتقاد دارد، مگر غیر از این است که دولت بارها برای کمک به مردم غزه و عراق و... تلاش کرده و این عملکردها هم رسانهای شده است؟ حدادعادل در این بخش به چشم داشتن دیپلماتهای کشور به مذاکره با آمریکا اشاره داشته اما بیانصافی است اگر ادامه ندهد مذاکرات از سوی چه نهاد ودر چه راستایی صورت گرفته و میگیرد. مگر غیر از این است که دیپلماتهای هستهای کشور از هر فرصتی برای نیل به اهداف کشوراستفاده میکنند و هر اقدامی از سوی آنها با اخذ مجوز از مقامات ارشد کشوراست؟
اصلاحطلبان حذف شوند!
عجیب و صد البته جالبترین بخش نوشتار حدادعادل به جایی بازمیگردد که او علنا از برنامه اصولگرایان برای حذف اصلاحطلبان نوشت؛ «دکتر روحانی به همان اندازه که اصولگرا نیست، اصلاحطلب هم نیست. با این تفاوت که اصولگرایان امیدوارند با بودن و موفقیت دولت یازدهم امکان دستیابی اصلاحطلبان به قدرت از بین برود ولی اصلاحطلبان مایلند از فرصت قدرت او بهره بگیرند و طی چند گام بتوانند دوباره به عرصه قدرت قدرت بازگردند». تصور نمیشود که فرزند غلامعلی حدادعادل به این سادگی به بیان آنچه در ذهن اصولگرایان جریان دارد، بپردازد. حذف اصلاحطلبان برای نرسیدن آنها به کرسی قدرت به معنای آن است که اصولگرایان در داغ واگذاری کرسیهایی که 8 سال در اختیار داشتند و امروز خود معترف به عملکرد ضعیف هستند، بازگردند و برای رسیدن به این هدف چاره جز حذف اصلاحطلبان ندارند پس رقابت منطقی برای آنها بیمعناست!
آیتا... هاشمی اپوزیسیون روحانی؟
کلیدیترین بخش گزارش پسر غلامعلی حدادعادل به رابطه آیتا... هاشمیرفسنجانی با دکتر روحانی بازمیگردد. او روایتی را آورده که خواست اصولگرایان است اما آگاهان به هدفدار بودن و ناصحیح بودنش معترفند. او نوشته است: «رابطه آقای هاشمی و روحانی بسیار حساس و ظریف است. روحانی با صراحت میخواهد که در سایه هاشمی نباشد و این موضوع را آقای هاشمی نیز بهخوبی احساس کرده است. در این بین رفتارهای رئیس مجمع تشخیص مصلحت تاملبرانگیز است. آقای هاشمی شاید امروز نقشی جدی بهعنوان یک اپوزیسیون بازی میکند تا موجب شود رئیسجمهور برای حفظ عرصه جامعه کمتر به تنظیم مراودات و دیدگاههایش با سایر ارکان اصلی و تعیینکننده نظام بپردازد. درمورد این عبارت کمی تامل کنید؛ امروز با اندکی تسامح میتوان آقای هاشمی را اثرگذارترین اپوزیسیون آقای روحانی قلمداد کرد.» به نظرمی رسد اختلافافکنی میان آیتا.. هاشمی و روحانی ازجمله برنامههای اصولگرایان باشد چراکه بهخوبی واقفند با حفظ اتحاد بزرگان میانهرو آنها باید برای سالها با قدرت خداحافظی کنند.
دیدگاه تان را بنویسید