«مردِ اول اقتصاد» دولت اصلاحات «موجِ سوم» سیاسی به راه میاندازد/میانهروها پرچمِ اعتدال را به دست شریعتمداری خواهند داد؟
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، مردم تکلیف خود را می دانند، 6 ماه دیگر باید باز هم به پای صندوقهای رای بروند و رییس جمهوری دیگر را برگزینند، سیاستمداران اما هنوز در کش و قوس آمدن نیامدند، برخی می خواهند نبض جامعه را بسنجند، برخی عزم خود را جزم کردهاند و البته مردانی هم هستند که خود تمایلی برای حضور در لیست کاندیداهای احتمالی ندارند و ترجیح میدهند، همان جا که هستند "باشند" و بازارگرمی بر سر اسم آنها بازی دیگر سیاسیون است.
اما در شرایطی که در یک سوی ماجرا اصولگرایان با برگزاری همایش، دیدارهای انتخاباتی و در تازهترین اقدام تشکیل ائتلاف به دنبال حضور جدی در میدان رقابت هستند، و در دیگر سو دولتیها به عنوان قطب جدید انتخاباتی در حال آمادهسازی فضای رقابت به نفع خود، در اردوگاه اصلاح طلبان بازی و قاعده حضور تاحدی برهم خورده است، آنجا که در میان اما و اگرهای سران و بزرگان اصلاحات برای حضور در عرصه رقابت و برخی شرط و شروطگذاریها، دو وزیر دولت اصلاحات به فاصلهای کوتاه خبر از اعلام کاندیداتوری خود دادند.
چراغ روشن ستادهای انتخاباتی مردِ اول اقتصاد دولت اصلاحات!
همه او را به عنوان یک چهره اقتصادی می شناسد؛ مردی که در انتخابات ریاست جمهوری سال 76 در جمعیت دفاع از ارزشهای انقلاب اسلامی به دنبال ریاست جمهوری آیت الله محمد ری شهری بود اما ثمره دوم خرداد به همان میزان که برای ری شهری تلخ بود برای او شیرین آمد. سید محمد خاتمی که پا به پاستور گذاشت او را به عنوان وزیر بازرگانی خود انتخاب کرد.
محمد شریعتمداری اما در هیچ روز از 8 سال حضورش در دولت اصلاحات وارد جناح بندیهای سیاسی و حزبی نشد تا همواره نام خود را به عنوان وزیری معتدل، میانه رو و دارای نفوذ در هر دو جریان اصلاحات و اصولگرا ثبت کند. شاید از همین رو بود که در سال 85 و آن زمان که رهبری معظم دستور تشکیل شورای راهبردی روابط خارجی را دادند او در کنار کمال خرازی دیگر وزیر میانهرو دولت اصلاحات به این شورا راه یافت و در جایگاه مشاور اقتصادی رهبری در این شورا به فعالیت مشغول شد. وزیر بازرگانی دولت اصلاحات سالهای بعد از پایان وزارت و دوران دولت محمود احمدی نژاد را به سکوت گذارند و همچون سال 84 که وارد اظهارنظرها پیرامون دوم خردادیها نشده بود، در این سالها هم به دور از حواشی سیاسی به رتق و فتق منویات رهبری در شورای راهبردی مشغول بود.
شریعتمداری اما سکوت 5 ساله را زمانی شکست که اجرای طرح هدفمندی یارانهها مجموعه انتقادات زیادی را روانه دولت کرده بود، وزیر بازرگانی دولت اصلاحات اما به یکباره از در دفاع از این تصمیم دولت برآمد و آن را اقدامی شجاعانه توصیف کرد«بیانصافی است که آدم بگوید حتی در شرایط حاضر هر کس دیگری بود، میتوانست این کار را انجام دهد. بالاخره این کار شهامت اجرا میخواهد که دولت وارد اجرای آن شده است. در حال حاضر اقتصاد کشور ما نیازمند این چنین اصلاح بزرگی بوده است و قطعا در طول تاریخ اقتصاد ایران و در زمان ما این چنین اصلاح اقتصادی نظیر ندارد.» هرچند او در ضمن دفاعیات خود به نوعی دولتهای گذشته را تبرئه کرد و گفت« شرایط در آن ادوار برای اجرای طرح بسیار نامساعد بوده و البته دولت کنونی در موقعیت مناسب تری برای اجرای این تحول عظیم اقتصادی قرار دارد.»
شریعتمداری اما بعد از این اظهارنظر اقتصادی که با واکنشهای مثبت و منفی زیادی خصوصا در بین اصلاح طلبان روبرو شد، دوباره رویه سکوت را در پیش گرفت و حتی آن زمان که شایعات پیرامون خانواده او و تصمیمش برای اقامت دائمی در آمریکا بالا گرفته بود او خود هیچ اظهارنظری در رد یا تایید این خبر نکرد و تنها چند نفر از اطرافیانش بودند که این خبر را تکذیب کردند، شریعتمداری اما این بار زودتر از قبل از پیله سکوت بیرون آمد و به متن اصلی رسانه ها بازگشت؛ این بار با خبر کاندیداتوری اش در انتخابات ریاست جمهوری یازدهم!
خبر کوتاه اما تعجب برانگیز بود «فعالیت حامیان محمد شریعتمداری تحت عنوان « جبهه دفاع از ارزشهای انقلاب اسلامی» برای انتخابات ریاست جمهوری یازدهم آغاز به کار کرد.» خبری که در مدت زمانی کوتاه تلویحا از سوی شریعتمداری تایید شد و او حضور خود در انتخابات را رد نکرد«همه افرادی که حداقل شرایط را در خود میبینند این امکان را پیدا میکنند که امیدوار باشند، خدمتگزار مردم باشند. البته نگاه من به این موضوع، نگاه عملی و اجرایی است. من اهل این نیستم که کاندیداتوری در انتخابات شغلم باشد. ممکن است افرادی علاقه مند به کاندیداتوری در هر انتخاباتی باشند و هر انتخاباتی پیش آمد بگویند بسم الله! اما من چنین انگیزه ای ندارم. یا ممکن است برخی افراد شهرت حداقلی را آرزو کنند؛ در حالیکه به قول معروف «اگر نعمت بود چشیدیم و اگر نقمت بود کشیدیم.» من این مساله را هم تجربه کرده ام.» مرد اقتصادی دولت اصلاحات اما در اولین اظهارنظر انتخاباتی خود محتاطانه پیش رفت و به سیاق دیگر هم طیفان اصلاح طلب خود خاتمی را بهترین گزینه برای ریاست جمهوری دانست تا اینگونه حضور خود را منوط به عدم حضور رییس خود کند.
اصلاح طلبی، که به نفی اصلاح طلبی رسید!
این روزها که خاتمی تا حد زیادی خود را بیرون از دایره کاندیداهای اصلاح طلب برای انتخابات ریاست جمهوری آتی تعریف کرده و در کنار آیت الله هاشمی درحال آماده سازی گزینه ای مطلوب برای ریاست جمهوری آینده است، شریعتمداری که گویی خیالش از نیامدن رییس دولت اصلاحات راحت شده است این بار خود به میدان آمده و خبر از اعلام کاندیداتوری قطعیاش می دهد.کاندیدایی که قرار است دور از جناح بندی های سیاسی پرچم دار اعتدال و میانه روی در کشور باشد.
شریعتمداری در آخرین اظهارنظر خود اما رویهای دیگر در پیش گرفت و با اشتباه خواندن مانیفست اصلاح طلبی و اصولگرایی مدعی به راه انداختن جریانی سوم در کشور شد که پرچم دار آن خود او خواهد بود.« اگر روزی سکان اجرایی کشور را بدست گیرم، پرچمدار اعتدال در کشور خواهم بود. منافع ملی ایران نباید بیش از این فدای افراط و تفریط، راست و چپ، محافظه کار و تندرو و حتی اصول گرا و اصلاح طلب در شکل عملی امروز آن در جامعه شود.» او با ارائه تعریفی از اصلاح طلبی به نوعی خط مرز خود با برخی اصلاح طلبان را روشن کرد تا اینگونه خود را از هجمه اصولگرایان تندور دور کرده باشد«اصلاح طلبی به معنی سخنرانی و صدور بیانیه و سر دادن شعار به سبک دشمنان قسم خورده این ملت که در خارج از مرزها سالهاست به خیال باطلشان منتظر سقوط ما نشسته اند، نیست، عنوان صحیح این کار نوکری بیگانه کردن است نه اصلاح طلبی.»
وزیر بازرگانی دولت اصلاحات که همواره به مشی میانه روی معروف بوده، این جریان سوم را جریانی معتدل و میانه رو تعریف کرد و گفت« اعتدال گرایان و میانه روها همواره در جامعه سیاسی ایران تحقیر شده اند و به سستی در پایبندی به آرمان ها، از سوی هر دو جناح حاکم بر فضای سیاسی ایران متهم هستند، در حالیکه دلسوزترین عناصر انقلاب اسلامی و کشور بزرگ ایران، که آحاد ملت را نیز آنها نمایندگی می کنند و همواره صدایشان را با فشار تندروهای دو جناح راست و چپ در گلوهاشان خفه ساخته اند، همین اعتدال گرایان هستند.»«چند دوره اخیر عرصه انتخابات ریاست جمهوری کسی پرچم اعتدال گرایی در کشور را به دست نگرفته است، من اگر کاندیدا شوم، این بار با پیشینه ای که کاملاً نشان از اعتدال گرایی در قول و عمل دارد و همواره مورد تقدیر و تحسین عقلای هر دو جناح بوده است، تأکید می کنم پرچم اعتدال گرایان را در دست خواهم گرفت.»شریعتمداری در عین حال تاکید دارد «قطعاً اگر کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری شوم، تنها کسی هستم که در طول سی سال با بالاترین ارکان قدرت هر دو جناح همکاری نزدیک و بعضاً همزمان داشته است، لذا می توانم مدعی پرچمداری اعتدال در جامعه ضربه دیده از تندروی امروز ایران باشم.»
این سخنان صریح شریعتمداری اما آغازی دیگربار بر مباحث پیرامون کاندیداتوری او بود، چه آنکه این بار نه تنها شریعتمداری سخن از احتمالات نزد که به موازات سخنان وزیر بازرگانی دولت اصلاحات برخی خبرها نیز حکایت از آغاز به فعالیت تیم فکری این نامزد احتمالی ریاست جمهوری برای برنامه ریزی برای انتخابات دور چهارم شورای شهر پایتخت دارد که در رایزنی با گروهی تحت «اصلاحطلبان میانه رو» شرایط را برای حضور این جریان در دو انتخابات دنبال میکنند.
در این میان برخی خبرها نیز بیانگر تلاش برخی اصولگرایان میانه رو برای آماده سازی شریعتمداری در انتخابات است. آنجا که به عقیده این طیف از سیاسیون، یک چهره اصلاح طلب ولایتمدار و معتقد به چارچوب نظام جمهوری اسلامی و قانون اساسی کشور، می تواند در این شرایط که پس از 8 سال عملکرد دولت احمدی نژاد همه وحدت، عقلانیت و میانه روی را سازنده ارزیابی می کنند، علاوه بر جلب حمایت نیروهای اصولگرای کشور، طرفداران عقلانیت و میانه روی و اعتدال، به جذب بخش عمده ای از نیروهای اصلاح طلب که بر ولایتمداری، تعهد به نظام و قانون اساسی تاکید دارند نیز کمک کند وانتخاباتی پر شور با مشارکت حداکثری مردم را موجب شود. به عقیده این طیف از اصولگرایان و اصلاح طلبان میانه رو محمد شریعتمداری توان جلب بخش عمدهای از این نیروهای سیاسی کشور را دارد و می تواند این انتظارات را تحقق بخشد. چه آنکه شریعتمداری اصلاح طلب ولایتمدار و مشاور مقام معظم رهبری است و مخالف کسانی است که کلیت نظام جمهوری اسلامی را بر نمی تابند. در مقابل اما بخشی از نیروهای سیاسی مخالف حضور وزیر دولت اصلاحات نیز می گویند که با توجه به سابقه همکاری محمد شریعتمداری با دولت اصلاحات، نباید در شرایط کنونی یک فرد اصلاح طلب در صحنه حاضر شود. در این میان اما همه چیز در دستان سید محمد خاتمی است؛ او بیاید وزرای کابینه اش کنار خواهند کشید و اگر قرار بر نیامدن باشد شواهد گویای انشقاق و چنددستگی و چند کاندیدایی در اردوگاه اصلاحات است.
دیدگاه تان را بنویسید