آقای روحانی! ما مانند طرفداران احمدی‌نژاد، قفل بر دهان نمی‌زنیم

مصطفی داننده: خودمانیم سخنان روحانی خوب نبود. اصلا از او و شخصیتش چنین انتظاری نمی‌رفت که منتقدان را حواله به جهنم بدهد و از ادبیاتی استفاده کند که آدمی را به یاد فردی بیندازد که سال‌ها از این ادبیات برای سخن گفتن استفاده می‌کرد. همین عصبانیت بی موقع روحانی زمینه ساز بل گرفتن مخالفان دولت شد تا آنان در مجلس و رسانه‌های خود شمشیر را برای روحانی از رو بکشند که این بود اعتدال آقای رئیس جمهور؟ این ادبیات روحانی را می‌توان از نقاط سیاه دولت طی یک سال اخیر دانست اما نکته روشن این ماجرا،قلم حقیقت گوی طرفداران دولت روحانی بود. با نگاهی به روزنامه‌های و سایت‌های نزدیک به دولت، می‌توان مقاله‌ها و یادداشت‌های انتقادی در مورد این سخنرانی رئیس جمهور را مشاهده کرد. یادداشت‌هایی که حتی ادبیاتی بسیار تندتر از ادبیات برخی مخالفان دولت روحانی داشت. ((البته ناگفته نماند که رسانه‌های منتسب به دولت در این زمینه سکوت کرده‌اند و حتی در قام موافقت سخن می‌گویند.)) این انتقادها نشان داد که طرفداران روحانی با حامیان دولت‌ قبل، به ویژه در مجلس تفاوت بسیاری دارند. واکنش سریع حامیان دولت به ادبیات روحانی، به خوبی نشان داد برای آنان خط قرمز حراست از رایی است که به روحانی داده‌اند نه شخص دکتر حسن روحانی. برای این عده منافع ملی مهم تر از هر فرد و جریانی است. مقاله‌هایی که در نقد ادبیات رئیس جمهور توسط حامیان دولت تدبیر و امید نوشته شد به خوبی بیانگر این معنا است. این در حالی است که طرفداران دولت قبل، چشم خود را بر تمامی اشتباهات احمدی نژاد و اطرافیانش بسته بودند و او را پیامبری معصوم معرفی می‌کردند که بری از هر اشتباهی است. افرادی که امروز در مجلس صدای واویلتا سر داده‌اند، حتی زمانی که احمدی نژاد به مجلس آمد و با آنها شوخی کرد و رفت نیز سکوت کردند تا مشخص شود، فریادهای آنان امروز از سر سیاسی کاری است نه دغدغه مندی! مردم به خوبی به یاد دارند که این آقایان، از ترس به قدرت رسیدن رقبا و کنار رفتن از قدرت، قلم‌های خود را در هزار پستو پنهان کردند و قفل آهنی بر دهان زدند تا مبادا این انتقادها زمینه ساز روی کارآمدن اعتدال گرایان و اصلاح طلبان شود. آنها که امروز ادبیات روحانی را در شان یک رئیس جمهور نمی‌دانند، در مقابل بزغاله، لولو و ... هیچ نگفتند و حتی به آن خندیدند و گفتند چه رئیس جمهور مردمی داریم. این تفاوت بزرگی است و آقای رئیس جمهور باید به این نکته توجه کند که همانگونه که دولت می‌گوید این دولت مانند دولت احمدی نژاد، دولت شعار، تندروی و بی حساب و کتاب نیست، طرفداران این دولت نیز مانند حامیان دولت قبل نیستند و خط قرمزشان منافع ملی و شعارهایی است که روحانی به واسطه آن توانست به کرسی ریاست جمهوری تکیه بزند. روحانی تا زمانی مرد محبوب ماست که بر اساس منافع ملی کار کند. طرفداران دولت یک خط قرمز دارند و آن هم ایران است. برای ما هیچ فردی خط قرمز نیست.