کد خبر: 16593
تاریخ انتشار :

رسالت: رسانه جبهه پایداری یک سال است از انتشار اخبار مربوط به آیت‌الله مهدوی کنی پرهیز می‌کند

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

به گزارش نامه، روزنامه رسالت در سرمقاله امروز خود با عنوان «آسیب شناسی تکثر و تنوع منابع قدرت در نظام ولایی» آورده است؛

یکی از ویژگی های نظام ولایی در الگوی ایده‌آل آن پدیده تکثر منابع قدرت است. یعنی بر خلاف تلقی متداول که دموکراسی را مساوی تنوع و نظام ولایی را مقارن با تمرکز قدرت قلمداد می کند در ساختار کلان مردم‌سالاری دینی به واسطه در هم تنیدگی مفهوم امام و امت که به هیچ وجه قابل انفکاک نیستند و این مهم که در ژنوم این نظام سیاسی از اساس مفهوم« فاصله با قدرت» وجود ندارد تکثر و تنوع منابع قدرت به معنای واقع کلمه محقق می شود. این در حالی است که در دموکراسی های متداول امروزی به خاطر کانال کشی های حزبی و نهادهای کنترل کننده مشارکت سیاسی که گزینه های انتخابی مردم را محدود می کنند در نهایت تجمع قدرت در یک کانون الیگارشیک صورت می پذیرد و همواره صاحبان قدرت و ثروت از ورود سایرین به دایره قدرت ممانعت می کنند. این اتفاق در الگوی نظام لیبرال دموکراتیک آمریکا و تمرکز قدرت در دو حزب دموکرات و جمهوریخواه به عینه قابل مشاهده است.

در مردم سالاری دینی از آنجا که ساختارهایی نظیر حزب یک کانال کشی فکری برای هدایت امت بر اساس منطق امامت که همان منطق الهی است لذا هر گروهی که بتواند در این مسیر هدایت موثر تر عمل کند و مانند امام محرک قیادی باشد یعنی قائد باشد می تواند خود را در ساختار کلان قدرت در جامعه ذی‌سهم ببیند. چرا که مطمئنا احزاب و جریانات سیاسی که در این هدایت به‌امر موفق تر عمل کنند بیش از سایرین مورد اقبال عمومی واقع می شوند. در این بازتوزیع قدرت فاکتورهایی نظیر ثروت، تبار سیاسی، باند و گروه، پروپاگاندای تبلیغاتی و ... در نمونه آرمانی یا فاقد تاثیر می شوند و یا تاثیر و تاثر آنها به حداقل می رسد.

جامعه امروز ایرانی به واسطه پیچیدگی‌های ساختاری ذیل دال برتر ولایت فقیه با پدیده تکثر و تنوع منابع قدرت روبه‌روست. با حذف تدریجی شکاف اصولگرایی و اصول ستیزی به واسطه حوادث انتخابات سال 1388مقدمات نحوه جدیدی از توزیع قدرت سیاسی فراهم آمده است که با مهندسی سیاسی عالمانه و خردمندانه می تواند زمینه لازم برای گردش صحیح نخبگان را فراهم آورد.

یکی از سمبل های این تکثر و تنوع قدرت جبهه بندی اخیری است که بین دو جریان اصولگرایان و پایداری رخ داده است. اما این بازتوزیع قدرت اگر چه دوران جنینی خود را سپری می کند اما به خودی خود می تواند مولد آسیب هایی باشد که در همین ابتدا باید به فکر درمان آنها بود. یکی از مهمترین چالشها مسئله واگرایی های غیر قابل جبران و قطب بندی های ستیز آلود است. روز گذشته یکی از خبر گزاری ها به نقل از یکی از اعضای جبهه پایداری خطاب به یکی از اعضای ارشد حزب موتلفه مطالبی را منتشر کرد که این بیم را تقویت می نمود. آیا قرار است دو قطبی های آشتی ناپذیر مجددا در کشور احیا شوند؟

آیا واقعیت باز توزیع قدرت سیاسی در دهه چهارم انقلاب نمی تواند موجد واگرایی های ستیزآلود جدید در فضای سیاسی و اجتماعی گردد؟ پاسخ به این پرسش و سئوالاتی از این دست می تواند چالشهای پیش روی فرایند بازتوزیع سیاسی قدرت در ایران را حل نماید و یکی از ضروریات آسیب شناسی مستمر محسوب می شود.

این یک مسئله حل‌شده جامعه شناسی سیاسی است که همگرایی فوقانی در اصول مسلم مانع واگرایی در سطوح عام جامعه می‌شود. انسجام اجتماعی حاصله گام اساسی است در راستای نهادینه‌سازی "و جاد لهم بالتی هی احسن". چنین رفتار عمومی در یک رابطه مستقیم منجر به افزایش سرمایه‌های اجتماعی می‌گردد. اعتماد عمومی، اعتبار سیاسی، مفاهمه دولتمردان و مردم و... همگی منابع نرمی هستند که در حمایت از سیاست‌های کلان جامعه شکل می‌گیرند.

مصادره به مطلوب شخصیت های بزرگی نظیر آیت الله مصباح یزدی و آیت‌الله مهدوی کنی از اساس با فلسفه بازتوزیع جدید قدرت سیاسی در ایران در تعارض است. آیت الله مصباح یزدی متعلق به همه جریانات سیاسی است. همان‌طور که آیت الله مهدوی کنی به همه جریانات اعم از پایداری و اصولگرا تعلق دارند. رسانه های طرفین باید هر دو این آیت حق را یکسان مورد پوشش خبری قرار دهند نه اینکه در سابقه یک رسانه متعلق به جبهه پایداری حداقل یک سال پرهیز از درج اخبار مربوط به آیت الله مهدوی کنی باشد. این رفتار مذموم و تمامیت خواهانه تقریبا شبیه عملکرد گردانندگان روزنامه سلام در زمان خود است. آیا دوستان پایداری قرار است همان مسیر را بروند؟ اساسا یکی از فلسفه های ارتباط طولی با علمای بزرگی نظیر آیت‌الله مهدوی و آیت الله مصباح همگرایی فوقانی بود. نه اینکه برخی این دو بزرگوار را در عرض هم قرار دهند و شکافهای درون جریان اصولگرا را روز به روز تعمیق کنند..

از طرفی این مهم به معنای آن است که قرار نیست جناح و جریان سیاسی شکست خورده و یا پیروز انتخابات فاعلیت ما یشاء و حاکمیت ما یرید داشته باشد. انتخابات اگرچه در ظاهر یک رقابت سیاسی برای جلب افکار عمومی می‌باشد؛ اما در واقع توافقی اجتماعی بر سرگزینه‌های مطلوب، در مسیر تسهیل حرکت منظومه‌ای گفتمان است. مبنای این توافق اجتماعی چیزی نیست جز قانون اساسی و ارزش‌های پذیرفته شده جامعه. به هر حال اصل استمرار و استقوام گفتمان اصولگرایی است.

همگرایی جریانات سیاسی کشور در داخل گفتمان اصولگرایی که مورد تاکید مقام معظم رهبری است منجر به گریز عاقلانه از چالشهای فراروی بازتوزیع قدرت سیاسی در دهه چهارم انقلاب می شود. امروز تصورات هیچ یا همه چیز از فرهنگ سیاسی کشور حذف شده است. به تعبیر مقام معظم رهبری اصولگرایی مصلحانه و اصلاحات اصولگرایانه در هم تنیده شده‌اند و قابلیت انفکاک ندارند. یعنی کسی نمی‌تواند ادعای اصلاحات داشته باشد؛ اما اصولگرا نباشد و یا اصولگرا باشد و دعوای اصلاح نحوه اداره کشور را نداشته باشد. آنچه مهم است همگرایی سطوح آوانگارد جامعه درون گفتمان اصولگرایی است که در ادامه منجر به رفع بسیاری از واگرایی‌های عمومی می‌گردد.

کشور نیاز به اتحاد و انسجام اجتماعی دارد و این محقق نمی‌گردد مگر به واسطه افزایش سرمایه‌های اجتماعی. اگر مردم احساس کنند که توافق اجتماعی در سطوح خاص جامعه بر پیگیری گفتمان پیشرفت بر اساس مقاومت و تدبیر شکل گرفته است مطمئنا در این امتحان و ابتلای الهی که به تعبیر رهبر معظم انقلاب شبیه جنگ احزاب است آسان تر به نتیجه می رسند.

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها