سنتهایی که اصولگرایان مجلس شکستند/ از روسای مجالس غیرروحانی تا تابوشکنی سوال از رییس جمهور
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) : 
مصطفی داننده: بسیاری اعتقاد دارند که با ظهور جریانهای تازه سیاسی به ویژه دولت تدبیر و امید در کشور، مجلس دهم پایانی است بر حضور سه دورهای اصول گرایان در قوه مقننه. اصول گرایان یا همان راست گرایان دیروز بعد از دوری چهارساله در مجلس ششم، توانستند برای سه دوره پیاپی کرسیهای قرمز آن روزها و سبز امروز مجلس را در اختیار خود بگیرند. این در حالی است که آنان قبل از مجلس ششم نیز اکثریت مجلسهای چهارم و پنجم را در اختیار داشتهاند. رد صلاحیتهای گسترده اصلاحطلبان از سوی شورای نگهبان، قهر سیاسی جریانهای چپ و عدم اقبال مردم به گروههای اصلاحطلب در برخی دورهها، زمینه ساز این حضور گسترده راست گرایان در مجلس شد.
اصولگرایان به جز مجلسهای اول و دوم که تمام گروههای سیاسی در آن حضور داشتند و مجلسهای سوم و ششم که در اختیار چپهای ایران بود، در بقیه دورههای پارلمان ایران اکثریت را در اختیار داشتند. به نظر میرسد به همان اندازه که اصول گرایان در کسب ریاست قوه مجریه ناکام هستند، در کسب کرسیهای پارلمان موفقاند.
راست گرایان بعد از دوم خرداد سال 76 و واگذاری قدرت به اصلاحطلبان دچار یک دگرگونی بزرگ شدند و با اسمی جدید پای به عرصه سیاسی کشور گذاشتند. محافظهکاران دیروز، با قبای اصولگرایی به رقابت با اصلاح طلبان پرداختند و سعی کردند چهره متفاوت تری از خود نسبت به گذشته ارائه کنند. این گروه که در گذشته سعی میکرد مقابل هر تغییری بایستد، در دوران پسا محافظهکاری خود، عامل تغییربسیاری از سنتهای سیاسی در ایران بود. این تغییرات به ویژه در مجلس هفتم و بعد از آن محسوس بود.
اصولگرایان و اولین رییس جمهور و رییس مجلس مکلا
طبق روال تمام مجلسهای ایران بعد از انقلاب، رئیس مجلس از روحانیون برجسته و شناخته شده کشور بود. ریاست آیتالله هاشمی در مجلسهای اول، دوم و سوم، ناطق نوری در مجلسهای چهارم و پنجم و مهدی کروبی در مجلسهای سوم و ششم خود بیانگر همین معناست. اصولگرایان اما ساز ناکوک خود را با این سنت کوک کردند و اولین رئیس غیرمعمم مجلس ایران را به هئیت رئیسه فرستادند. غلامعلی حدادعادل، با رای نمایندگان اصولگرای مجلس هفتم به ریاست مجلس رسید تا بعد از سالها ایران شاهد یک مسئول غیر روحانی باشد. انتخاب محمود احمدی نژاد به ریاست جمهوری نیز این پروژه را تکمیل کرد. این اولین سنت شکنی بزرگ اصول گرایان در فضای سیاسی کشور بود.
بسیاری از مردم مجلس را با صندلیهای قرمز و آن ساختمان معروف میشناختند. نمایندگان مجلس هفتم اما تصمیم گرفتند به مجلس تازه نقل مکان کنند. مجلسی با صندلیهای سبز، سنگهای قیمتی، فضایی زیبا با ساختمانی هرمی شکل. مجلس تازه، تبدیل به پارلمان ایران شد و ساختمان قبلی لقب مجلس قدیم را به خود اختصاص داد.
سنت شکنی اقتصادی که قرار بود هدیه به مردم باشد اما...
بالا رفتن قیمتها در آغاز هر سال جدید، تبدیل به رسمی دیرینه شده و دیگر مردم با این بالا رفتن تدریجی قیمتها عادت کرده بودند و حتی بسیاری از کارشناسان و مردم آن را برای کشور مفید میدانستند و اعتقاد داشتند که از جهش یکباره قیمتها جلوگیری میکند. اما اصول گرایان در یک حرکت سنت شکنانه و با مدیریت احمد توکلی، الیاس نادران و حداد عادل طرح تثبیت قیمتها را ارائه کردند. بر اساس این طرح دولت از افزایش قیمت مواد سوختی و کالاهای عمومی منع شده بود. حداد عادل رئیس وقت مجلس این طرح را هدیه مجلس به مردم در سال جدید دانست تصمیمی که سال ها بعد بارها و بارها مورد نقد قرار گرفت و آن را نه هدیه مجلس به مردم که هدیه مجلس هفتم به دولت احمدی نژاد و سیاست های اقتصادی آن دانستند. چه آنکه اثار و تبعات این تصمیم مجلس بعدها معلوم و به ملغی شدن این مصوبه منجر شد.
مجلس اصولگرایی که به همه کابینه دولت اصولگرا رای نداد
دولتهای قبل از انقلاب و روسای جمهور مختلف توانسته بودند از ادوار مختلف مجلس رای اعتماد کل کابینه یا اکثریت آن را کسب کنند. اما محمود احمدی نژاد که اتفاقا فردی همسو با مجلس اصولگرایان بود برای کسب رای اعتماد با سد محکم نمایندگان روبرو شد و نتوانست اولین جلسه دولت خود را با تمام اعضای کابینه تشکیل دهد. مجلس اصول گرای هفتم در یک حرکت عیرقابل باور به چهار وزیر معرفی شده از سوی رئیس جمهور رای نداد تا اولین مجلسی در تاریخ ایران باشد که چنین گسترده رای اعتماد خود را از اعضای دولت دریغ کند.
آقایان اشعری، علی احمدی ، هاشمی و سعیدلوکه به ترتیب برای وزارتخانههای آموزش و پرورش، تعاون، رفاه و تامین اجتماعی و نفت پیشنهاد شده بودند، موفق به کسب اعتماد از مجلس نشدند.
مجلس هشتم و استیضاحی زودهنگام
تنها 90 روز از رای اعتماد مجلس اصول گرای هشتم به محمدعلی کردان نمیگذشت که نمایندگان این مجلس تصمیم گرفتند به علت تقلبی بودن مدارک مرحوم علی کردان او را استیضاح کنند. این استیضاح سریع ترین استیضاح تاریخ جمهوری اسلامی است. در جلسه استیضاح کردان ، 188 نفر به برکناری اش رأی دادند ، 45 نفر از او حمایت کردند و 14 نفر هم رأی ممتنع دادند تا سنت شکنی دیگری در مجلس راستگرایان شکل بگیرد.
احمدی نژادی که مجلس اصولگرا را تابوشکن کرد
سوال از رئیس جمهور برای نمایندگان یک تابو بود. تابویی که تا مجلس هشتم هیچکدام از نمایندگان به آن نزدیک نشده بودند اما نمایندگان مجلس اصول گرا با تلاش علی مطهری و در ده محور، محمود احمدی نژاد را برای پاسخ به سوال نمایندگان به مجلس کشاندند. این تابو در حالی شکست که رئیس جمهور وقت با پاسخهای بی ربط خود به سوالات و حتی شوخی با نمایندگان باعث شد، پاسخهای او بیش از سوال نمایندگان مورد توجه قرار بگیرد. محمود احمدی نژاد اولین و شاید آخرین رئیس جمهور ایران باشد که برای پاسخ گویی به مجلس شورای اسلامی رفته است.
پخش فیلم، دعواهای سیاسی، دو، دو کردنهای معروف و خیلی دیگر از مسائل از ویژگیهاییست که اصول گرایان وارد ادبیات پارلمان ایران کردند. حالا باید دید با توجه به زمان باقی مانده تا انتخابات مجلس دهم، اصول گرایان برای حفظ مجلس و تداوم حضور خود در مجلس از چه استراتژی استفاده خواهند کرد. آیا آنها باز هم میتوانند یک مجلس اصول گرا تشکیل دهند یا اینبار سنت مجلس تماما اصول گرا از سوی رقبا به ویژه طرفداران دولت خواهد شکست.
دیدگاه تان را بنویسید