کد خبر: 18544
تاریخ انتشار :

ائتلاف لاف بود؟/ آیا ائتلاف 2+1 بدون نتیجه به پایان رسیده است؟

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

سه نفر به هیچ نفر رسیدند! وقتی خبر درز پیدا کرد که ولایتی، قالیباف و حدادعادل دور هم نشسته و قرار گذاشته‌اند تا از بین خود یکی را، که بنابر اعلام نظرسنجی‌ها، از اقبال عموی بیشتری برای انتخابات ریاست‌جمهوری یازدهم برخوردار است، انتخاب کرده و حمایتش کنند، خیلی‌ها پیش‌بینی کردند که این ائتلاف مشهور به 1+2، با شکست مواجه خواهد شد. اینک اخبار غیررسمی، حاکی از تحقق این پیش‌بینی‌ و شکست این ائتلاف است. اما این سوال پابرجاست که چرا پرونده ائتلاف 1+2 در حال بسته شدن است و چرا این نوع قول و قرارها، تا رسیدن به سرمنزل مقصود، پایدار نمی‌ماند؟ خداحافظی با ائتلاف 1+2 «ائتلاف 2+1 تمام ظرفیت اصولگرایان نیست»؛ «ائتلاف سه‌نفره آقایان باعث تشتت آرای اصولگرایان می‌شود»؛ «دو، سه نفر نباید سایر ظرفیت‌های اصولگرایی را نادیده بگیرند»؛ «ترکیب ائتلاف اصولگرایان تغییر ‌کند». این‌ها بخشی از اظهارات متعددی است که پس از علنی شدن نشست انتخاباتی علی‌اکبر ولایتی، محمدباقر قالیباف و غلامعلی حدادعادل بیان شد. اواخر آذر گذشته برخی رسانه‌ها از مذاکراه سه نفره‌ای میان شهردار فعلی تهران، رییس مجلس هفتم و وزیر خارجه اسبق خبر دادند که با محوریت انتخابات ریاست‌جمهوری آتی برگزار شده بود. اولین فردی که از این جمع، این خبر را تایید کرد غلامعلی حدادعادل بود که در حال حاضر رییس فراکسیون اصولگرایان مجلس نیز هست. وی به فاصله اندکی، بعد از رسانه‌ای شدن این خبر، با تاکید بر این‌که «آقایان ولایتی و قالیباف و من با هم رقابت نخواهیم کرد و هر سه وارد عرصه نخواهیم شد»، گفت: «بلکه سازوکاری را طراحی می‌کنیم که بر اساس مشروعیت و مقبولیت و کارآمدی، هر کس مناسب است بیاید و تعدد نامزد اتفاق نیفتد». حدادعادل آخرین فردی بود که درباره صحت این خبر، واکنش نشان داد و دو عضو دیگر ائتلاف 1+2 حاضر نشدند درخصوص این نشست و قول وقراری که با یکدیگر گذاشته‌اند، حرفی بزنند. در عوض، گلایه‌های آنان از روند به وجود آمده به گوش رسید. به عنوان نمونه، نقوی حسینی، سخنگوی کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس، از دلخوری شهردار تهران خبر داد و گفت : «آقای قالیباف در خصوص این ائتلاف اظهار نظر کرده که به هیچ وجه قرار نبوده این نشست علنی شود. ایشان حتی گلایه کرده است که چرا آقای حداد عادل این موضوع را مطرح کرده در حالی که قرار نبوده نشست ما علنی شود.» اگر قول نقل شده از سوی قالیباف را درست در نظر بگیریم، شاید یکی از دلایلی که باعث شد تا حدادعادل این گونه از اعلام این خبر شادمان باشد، باور او به این نکته باشد که با چنین ترکیبی در ائتلاف 1+2، شانس غلامعلی حداد عادل بیشتر از ولایتی و حتی قالیباف برای رییس‌جمهوری شدن باشد و شاید بدین ترتیب قالیباف، که به نظر می‌رسد مدت‌هاست سودای ریاست‌جمهوری در سر دارد، باید به وعده معاون اولی او رضایت دهد. با وجود این، تایید خبر تشکیل ائتلاف مذکور، برای حدادعادل بی‌هزینه هم نشد؛ چراکه دوستان او در جبهه پایداری، به انتقاد صریح از وی پرداخته و حداد را مورد شماتت قرار دادند که چرا با این دو چهره اصولگرا، ائتلاف کرده است. از جمله روح‌الله حسینیان، عضو شورای مرکزی جبهه پایداری، گفته بود: «از آقای حدادعادل انتظار نداشتیم که خبر چنین ائتلافی را، قبل از آن‌که با جبهه پایداری مشورت کند، اعلام کند». حسینیان همچنین تصریح کرده بود احتمال آن‌که حدادعادل از گزینه‌های جبهه پایداری برای انتخابات ریاست‌جمهوری حذف شود، وجود دارد. در همین حال، برخی فعالان سیاسی اصولگرا نیز از لزوم اضافه شدن چهره‌های دیگر اصولگرا به این ائتلاف صحبت کردند. در این اوضاع و احوال، ماجرای ائتلاف 1+2 بدون آن‌که اخبار رسمی دیگری درباره‌اش منتشر شود، پیش می‌رفت تا این‌که یک سایت نزدیک به محمدجواد باهنر، عضو هیات‌رییسه مجلس، خبر از افزوده شدن برخی چهره‌ها به ائتلاف مورد بحث داد و نوشت: «در میان اظهارنظرهای مختلف که برخی حتی پیشنهاد افزوده شدن جمعی 11 نفره را به ترکیب ائتلافی داشتند، سازوکار جدید در نشست‌های فعالان انتخاباتی در حال شکل‌گیری است». بنا به گزارش سایت تعامل، در مجموع جمع‌بندی‌های صورت گرفته، مقرر شده بود که از میان آقایان لاریجانی، پورمحمدی، متکی و باهنر، یک نفر به ترکیب سه‌نفره ائتلاف افزوده شود و تمامی ظرفیت‌ها برای شکل‌گیری ستاد مرکزی متمرکز ائتلاف اصولگرایان ساماندهی شود. اگرچه پس از انتشار این مطلب، خبر رسمی درخصوص پیوستن مصطفی پورمحمدی، رییس سازمان بازرسی کل کشور یا علی لاریجانی، رییس مجلس، منتشر نشد، اما روند اظهارنظرهای بیان شده پس از این اتفاق، حاکی از آن است که ائتلاف 1+2 دیگر سه‌نفره نخواهد ماند و اگر از این منظر به آن نگاه کنیم، باید آن را اتفاقی تفسیر کنیم که پرونده‌اش در آستانه بسته‌شدن است؛ چراکه در اثر واکنش منفی طیف‌های مختلف اصولگرا با این ائتلاف، فلسفه وجودی‌اش، که با حضور سه نامزد بالقوه معنا پیدا کرده است، از بین می‌رود. شدت مخالفت‌ها با محدود بودن این ائتلاف به سه نفر در این روزها نیز افزایش یافته است و از این منظر هم می‌توان گفت که شکست ایده قالیباف، حدادعادل و ولایتی بسیار محتمل است. در همین راستا حبیب‌الله عسگراولادی، دبیرکل جبهه پیروان خط امام و رهبری، درباره ائتلاف 1+2 گفته است: «من با ولایتی در مورد ائتلاف 1+2 صحبت کرده‌ام و به وی گفته‌ام نفس این ائتلاف خوب است، اما باید افراد حضور یافته در این ائتلاف حداقل به 17 یا 18 نفر برسد.» همچنین اسدالله بادامچیان، عضو موتلفه اسلامی، نیز در گفت‌وگویی با بیان این‌که اصل مذاکره و صحبت این سه نفر را خوب می‌داند گفت: «اما نمی‌دانم اصطلاح 1+2 یعنی چه؟! این یعنی این‌که یک نفر اصل است و دو نفر دیگر در معیت او هستند؟ یک موقع این دوستان می‌گویند ما سه نفر نامزد هستیم و با هم به میدان می‌آییم. اما یک بار می‌گویند یکی از ما هست ولی دو نفر دیگر او را همراهی می‌کنند.» اسماعیل کوثری، عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس، نیز گفته است: این ائتلاف گسترده تر خواهد شد؛ چون علاوه بر این سه نفر به عنوان چهره‌های اصولگرا، حتما افراد دیگری هم هستند که از تفکر اصولگرایی نامزد خواهند شد و در مرحله بعد باید دید این ائتلاف 2+1 چند نفر خواهد شد. البته کوثری پاسخی صریح به این‌که چند نفر از میان چهره‌های جدی اصولگرایان به این جمع افزوده خواهند شد، امتناع کرده و افزوده است: «باید در این زمینه تامل کرد. ما به صورت پراکنده برخی اخبار را می‌شنویم، ولی این‌که بتوانیم به صورت قطع و یقین درباره حضور آن‌ها صحبت کنیم، موضوعی است که باید در مورد آن تامل کرد. چون تعداد کسانی که در صف انتظار نامزدی انتخابات ریاست‌جمهوری هستند، بیش از کسانی است که خود را مطرح کردند.» بدون شک تعداد کسانی که در صف انتظار نامزدی انتخابات ریاست‌جمهوری هستند، بیش از کسانی است که خود را مطرح کرده‌اند؛ بنابراین، بحث‌هایی از این دست میان اصولگرایان، بیش از این‌ها خواهد بود. این درحالی است که همه آنان نیز به خوبی می‌دانند تنها راه موفقیتشان در مقابل رقیب، اتحاد و رسیدن به نامزدی واحد است. به همین دلیل باید منتظر ماند و دید چه راهکار و فرایندی را برای رسیدن به این ائتلاف پیدا خواهند کرد؛ راهکاری که مانند ائتلاف 1+2 موجی از ناراضایتی‌ها را برنینگیزد و سرانجام محکوم به شکست نشود. اصولگرایان باید راه دیگری را برای رسیدن به ائتلاف، انتخاب کنند. پرسش اساسی این است که با وجود تشکل‌های باسابقه اصولگرا، مانند جامعتین، آیا می‌توان به ائتلافی دل بست که در آنها نشانی از این تشکل‌ها نباشد؟

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها

پیشنهاد ما