فرافکنی و قانون گریزی ممنوع!
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
سیدرضا اکرمی: در سال 92 با دو انتخابات سرنوشتساز شواری شهر و روستا و ریاستجمهوری مواجه هستیم. در رابطه با انتخابات ریاستجمهوری و جایگاه قانونی رییسجمهور، نکاتی چند را باید متذکر شوم. 1- رییسجمهور، از نظر قانون اساسی و قوانین عادی و نیز از نگاه مردم، جایگاه مهم و بسیار سازندهای دارد. به واقع، این مقام، براساس نصصریح قانون اساسی، عالیترین مقام کشور بعد از مقام رهبری است. 2- رییسجمهور، برای رسیدن به اهداف سند 20 ساله، باید آگاهی جامع و کاملی از موارد مطرح شده در این قانون داشته باشد تا بتواند با نگاه مثبت و با همراهی گروهی مجرب، ورزیده و کاردان، وارد میدان شود. اگر اشراف به اسناد فرادستی و سند 20 ساله کشور وجود نداشته باشد، رییسجمهور نمیتواند برنامه و اهداف کشور را پیش برد و سبب وارد آمدن خسارات و ضایعات زیادی به کشور میشود. اساساً «آگاهی» از پست و بلند قانون، شرط کارآمدی در مقام اجراست. در حال حاضر در درون کشور و حتی خارج از مرزها، مشکلات متعددی داریم. کشور ما، همیشه، با دشمنیها و بدخواهیهای داخلی و خارجی بسیار مواجه بوده و خواهد بود. در این میان، رییسجمهور باید توان ایجاد «وحدت» در
درون کشور را داشته باشد. او باید بتواند هماهنگی و یکدلی را میان تمامی قوا به وجود آورد. در صورتی که رییسجمهور با چنین خصلتی سکاندار کشور شود، میتواند، با هماهنگی سایر قوا و ایجاد وحدت، مشکلاتی از قبیل بیکاری، تورم و گرانی، اعتیاد، طلاق و آسیب دیدن خانواده، کاهش ازدواج، مشکل جمعیتی که به احتمال زیاد در 20 سال آتی خواهیم داشت، را با ایجاد اشتغال حل کند و ما را از این وضعیت عبور دهد. در این شرایط بحرانی، ما رییسجمهوری میخواهیم که با نگاه باز، همت بلند و اخلاق پسندیده سیاسی بتواند میان همه افرادی که انقلاب، اسلام، ایران و رهبری را دوست داشته و قانون را قبول دارند، یکدلی ایجاد کنند. تنها در این صورت است که همه دست به دست هم میدهند و مشکلات داخلی کاهش مییابد. 3- درباره مشکلات خارجی نیز رییسجمهور باید بتوانند، با ایجاد «جاذبه حداکثری» و «دافعه حداقلی»، مشکلات را کاهش دهد. در حقیقت، رییسجمهور باید بتواند نوعی «تفاهم و گفتوگوی بینالمللی» را به وجود آورد تا ایران بتواند از این گردنههای صعبالعبور به سلامت عبور کند. 4- از سوی دیگر باید به این نکته اشاره داشت که ما درون کشور، زمینههای مناسبی را برای به کار
گیری استعدادها، به منظور پرش به جلو داریم. کشور ما، از نظر مساحت، وسیع و، از نظر همسایگان، با جمعیتی 500 میلیون نفری در اطرافمان مواجه هستیم. این مزیت و ویژگیها، بازار و فرهنگهای متنوعی را پیرامون ما ایجاد کرده است. در این 34 سال نیز نشان دادهایم که حاضریم با همه همسایگانمان مساعدت داشته و با آنان همراهی کنیم. به نظر میرسد که اگر بخواهیم از امکانات و استعدادهای بومی در داخل کشور بهره ببریم، راه حل این است که رییسجمهوری داشته باشیم که، چنانکه مقام معظم رهبری در سخنان اخیرشان اشاره کردند، «به طور واقعی قانونمند» باشد و تخلف در قانون نداشته باشد و فراقانونی عمل نکرده و فرافکنی و اختلافافکنی نکند و ستیز با قانون نداشته باشد. چندی قبل مقالهای خواندم با عنوان «علم بهتر است یا سیاست؟». نویسنده، در آن مقاله، چنین نتیجه گرفته بود که اگر ما درست عمل کنیم، هم علم جایگاه خودش را دارد و هم سیاست؛ به شرطی که با تدبیر و تعامل عمل کنیم، ولی اگر بخواهیم کشور را با یکدندگی و خودرأیی اداره کنیم، وضعیت به بدتر از این خواهد شد. امروزه سیاستورزی، بدون علم و آگاهی، راه به جایی نمیبرد.
عضو جامعه روحانیت مبارز
دیدگاه تان را بنویسید