حتما آرا شمرده شده که میگویند 60 درصد
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
حسین کنعانیمقدم: ائتلاف، واژهای است که این روزها زیاد شنیده میشود؛ اتفاقی که نفس آن مبارک است و باید اتفاق بیفتد. اما آنچه اخیرا در کشور در حال وقوع است را نمیتوان ائتلاف نامید، محدود ساختن دایره اصولگرایی به چند نفر را نمیتوان ائتلاف خواند، چراکه در ذات ائتلاف وجود سلایق مختلف دیده شده است و باید افراد و احزابی با اشتراکات زیاد و اختلافات کم زیر چتر آن جمع شوند تا آن را ائتلاف نامید. متاسفانه اکنون جریانی شکل گرفته که به جای فراخواندن احزاب به زیر چتر ائتلاف، نامزدهای احتمالی را به دور هم جمع میکند و احزاب را مجبور به حمایت از این افراد میکند. ائتلاف 1+2 را میتوان نمونه خوبی برای این جریان دانست که نه حزبمحور، بلکه شخصمحور است و این مساله برای مردم و جریان اصولگرایی نکته مثبتی نخواهد بود. در همین راستا هفته گذشته آقای حدادعادل مطلبی را بر اساس نظرسنجیهای صورتگرفته، که نمیتوان برای آنها پایه و اساسی قائل شد، عنوان کردند. ایشان گفتند 60 درصد آرای مردم مختص به ائتلاف 1+2 است. به نوعی ایشان ائتلاف و نامزد آن را از هماکنون برنده انتخابات عنوان کرده است. در جواب این سخنان باید گفت اولا
نمیتوان به این نظرسنجیها استناد کرد، چراکه در گذشته نیز کسانی بودند که بر درصد بالای آرای خود طبق نظرسنجیها تاکید میکردند؛ کسانی که بعدها با حرفهای خود و استنادهایی که به همین نظرسنجیها کرده بودند، برای نظام هزینهسازی کردند. مگر آرا شمرده شده است که از هماکنون با قاطعیت میگویند 60 درصد آرا برای ائتلاف است؟ ثانیا بیان اینگونه مسائل ممکن است درصد مشارکت مردم در انتخابات را پایین بیاورد، چرا که مردم زمانی که بهشان قبولانده شود شخصی از پیش برنده انتخابات است، در انتخابات شرکت نمیکنند و میگویند آرا از قبل شمرده شده و نتایج هم مشخص شده است، پس دیگر چه لزومی دارد که ما در انتخابات شرکت کنیم و رای دهیم. بیان چنین سخنانی توسط آقای حدادعادل، عجیب است. ایشان که خود بارها این سخنان را از زبان کسان دیگر شنیدهاند، نباید اینگونه صحبتها را انجام دهند. نکته بسیار مهم و اساسی در این میان این است که کسی نباید برای جریان اصولگرایی تعیین تکلیف کند و بگوید این فرد باید نماینده تمام جریانهای اصولگرایی باشد و همه ملزم به حمایت از وی هستند. باید شرایطی بهوجود آید تا ماحصل آن اجماع باشد، نه دیکته و امر و دستور. اما
معرفی کابینه پیش از انتخابات را باید امری مناسب و خوب دانست و از آن حمایت کرد. این اتفاق میتواند تغییرات مثبتی در میان سیاسیون و ملت ایجاد کرده و انتخاب آنها را هدفمند سازد. البته باید تاکید کرد که در کنار این امر، نکته دیگری را هم باید در نظر داشت و آن برنامهمحوری و هدفمند بودن است. زمانی معرفی کابینه میتواند مثمرثمر باشد که در کنار اعلام اسامی، برنامههای رئیسجمهور و کابینهاش در حوزههای مختلف اعلام شود. در این صورت است که میتوان شاهد رخ دادن اتفاقی مثبت در عرصه سیاسی کشور بود. البته در مورد ائتلاف 1+2 عقیده بنده این است که این ائتلاف حتما به شش نفر افزایش مییابد و عنوان 1+5 خواهد گرفت. تحلیل نگارنده در مورد این ائتلاف این است که افراد و اشخاص گوناگونی که اکنون جهت نامزدی در انتخابات ریاستجمهوری مطرح هستند، به این ائتلاف میپیوندند و اعضای آن را افزایش میدهند. اشخاصی مانند آقایان پورمحمدی و زاکانی و باهنر از محتملترین اشخاص برای پیوستن به ائتلاف هستند. عدهای هم برای اینکه مقبولیت چندانی میان مردم ندارند به این ائتلاف میپیوندند تا بلکه از کنار ائتلاف و پیروزی این جریان به خواستههای خود برسند.
البته باید این نکته را هم در نظر بگیریم که ائتلاف باید به گونهای که افراد از احزاب و جریانهای مختلف به آن بپیوندند، نه اینکه مانند ائتلاف کنونی شخصمحور باشد. بنده بهشخصه بعید میدانم آقای محسن رضایی به این جمع بپیوندد و تصورم این است که اخبار منتشرشده در این رابطه تنها گمانهزنیهای رسانهها و سیاسیون است و آقای رضایی شخصا تمایلی برای پیوستن به ائتلاف ندارد.
*دبیرکل حزب سبز
دیدگاه تان را بنویسید