روزهایِ سرد پیرمردِ موتلفه/ «حبیبالله» با تکیه بر عصای چوبین همچنان ایستاده است
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، پیرمرد 80 ساله دماوندی این روزها بیش از هر زمان دیگری به متن رسانهها آمده، حرفهایش نقل محافل سیاسیون شده، یا خود از باب نصیحت سخن میگوید یا به سخنان او پاسخ میدهند، پیرمرد روزهای شلوغی با نامهنگاریها هم دارد. حبیبالله عسگراولادی در یک ماه گذشته از هر ابزاری استفاده کرده تا نظرش را راجع به وقایع پس از انتخابات ریاستجمهوری دهم بگوید. سخنرانی کرده، مقاله نوشته، پاسخ نامه هم داده است. مخاطبان مراسلاتش از حسین شریعتمداری (اینجا) و سید احمد خاتمی (اینجا) بوده تا اصلاح طلبانی که برخی خود در سال 88 از بازداشت شدگان بودند (اینجا) و البته برخی نیزاز در تقدیر و تشکر در آمده اند افرادی چون علی مطهری (اینجا) و سید محمد خاتمی (اینجا) . نامهنگاری اما مشی جدیدی در 60 سال سیاست ورزی او نبوده است، روزگاری نه چندان دور در دولت اصلاحات هم او از باب ضرورت و احساس تکلیف نامهنگاریهایی با نایب رییس اصلاحطلب مجلس ششم که از قضا برادر رییس دولت اصلاحات بود نیز داشت، 7 نامه «حبیب الله» به «محمدرضا» در خصوص جایگاه رای مردم، فضای سیاسی و رقابتی دو قطبی،عدم القای فاصله گرفتن
مردم از حکومت، جایگاه رفراندوم در قانون اساسی و ... که او این روزها آنها را حجتی برای قیامت خود میخواند و اینبار نیز از همان باب تکلیف لب به سخن گشوده و از اعتدال سخن می گوید از حفظ سرمایههای نظام از پاک نکردن تاریخ و چهرههایی که در تاریخ نقش آفرین بودهاند، از فراهم کردن فضا برای برای بازگشت آنانی که او آنها را برادر خطاب می کند، برادرانی که مفتون شدهاند نه فتنه گر. در بیان مواضعش با هیچ کس هم تعارف ندارد، با صبوری به انتقادات پاسخ میدهد و نقدها را میپذیرد، به تندروییها با مشی بزرگ گونه خود لبخند می زند اما از مواضع خود عقب نمی نشیند! مهم نیست که برخی یاران قدیمی و شاگردان همیشگی این روزها زبانش به بیانی دیگر می چرخد و از «استاد» و «حاج آقا» گفتن و پشت او نشستن و جلوی پای او برخاستند و ... به تندگویی و تندرویی رسیدهاند، حبیب الله همان حبیب است و قرار نیست از استاد اخلاق بودن، و سیاست مدار بودن و اعتدال گامی عقب بنشیند خودش می گوید این سخنها و حرفها حجتش در روز قیامت و توشه سرای باقی است پس باید بگوید، حرف زدن هم سن و سال ندارد او قرار است این روزهایی که به قول خودش آفتاب لب بام است همه را
برادرانه کنار هم بنشاند و جشنی ملی به راه بیندازد. می گوید هیچ ترسی هم ندارد و بی واهمه هم از همان روز اول «میرحسین موسوی»و «مهدی کروبی» را «برادر» خطاب کرد و گفت این دو تن «فتنهگر» و «فتنهساز» نیستند اما فتنه گران آنها را احاطه کردند. در راس فتنه خواندن آنها را نادرست خواند و عنوان کرد راس فتنه آمریکا و انگلیس بودند ولی اهالی فتنه این دو را احاطه کردند. «تعدیل» ترجیع بند همه سخنانش شده، میخواهد با همین مشی هم سرمایههای نظام حفظ شوند، معتقد است هاشمیرفسنجانی به راحتی برای انقلاب به دست نیامده، تاریخ را باید همانگونه که بوده روایت کرد تاریخی که در آن شش رییس جمهور و نخست وزیر و رهبرانش منفی نبوده اند که اگر اینگونه باشد باید کل نظام را منفی نوشت. تاکید دارد که قصد تبرئه و تطهیر و بیرون آوردن اهل فتنه از حصر را هم ندارد و آن را وظیفه دستگاه امنیتی قضایی می داند اما معتقد است باید جلوی فتنه ای دیگر در انتخابات 92 را گرفت. خود را شهروندی می داند که درگیر مرده باد و زنده باد گفتن این و آن نیست تا متناسب با آن سخن بگوید، یک ایرانی آزاد است و حرف خود را می زند. عسگر اولادی «مواضع بردارانهاش» را هر جا و هر
بار اعلام کرد این را هم گفت که اینها «موضع شخصی» اوست.اما بی شک سالها سیاست ورزی و تجربه انقلاب اسلامی و 13 سال زندانی انقلابی بودن به او آموخته که این گونه مواضع در فضای فعلی کم هزینه نخواهد بود و تاکید دارد که هزینه را هر آنچه باشد خواهد داد «میدانستم که اظهارات من برخلاف احساسات عدهای است و از این مساله نیز اطلاع داشتم که پس از آن به شدت مورد حمله قرار میگیرم اما در این میان نه از موضع حزب موتلفه، نه از جبهه پیروان خط امام و رهبری، نه از جریان اصولگرایی حرفی نزدم. حتی عدهای به من گفتند که تو نماینده رهبری هستی و حتما در بیان این اظهارات از ایشان الهام گرفتهاید اما چنین مسالهای نبود. من منتظر هستم مقام معظم رهبری و مراجع نیز در این خصوص به من تشر بزنند اما معتقدم باید میدان انتخابات را تبدیل به میدان جشن ملی کنیم.» چه این هزینه شنیدن تلخ زبانیهای و روی برگردانی های برخی از دوستان دیروز و نوآمدگان امروز اصولگرا باشد چه هزینهای به اندازه رها کردن خانهاش، حزب موتلفه که روزگاری خود پرچم آن را برافراشته و سالها لیدریش را کرده بود و این روزها جوانترها او را پدر خود می نامند پدری که خود پدری را بر
نمی تابد و می گوید تنها فرزند پیر موتلفه است. فرزند پیری که بی شک از زمانی که تصمیم گرفت بر موضع جدید بنشیند خودش هم میدانست باید منتظر هجمهها علیه خود باشد. شاید برای همین پیش از بیان این دیدگاهها از موتلفه یک سالی مرخصی خواسته تا راحت حرفش را بزند. یک سالی که شاید سال آخر باشد. این روزها اما برخلاف روزهای آغازین فضا تنها علیه استاد اخلاق جلسات حزب جمهوری نیست، بزرگان اگرچه روزهای اول بر مشی سکوت رفتند و جوانترها بی محابا بر استاد تاختند اما همانا نیز هم این روزها گله مند از هجمه ها علیه برادر بزرگ شان سکوت را شکستهاند. شاید به مصداق دیدند که چگونه تندروها و افراط گرایان منتظر حذف بزرگانند و نباید فرصت را اینگونه با سکوت برایشان فراهم ساخت. حال باز هم پشت استاد و پیر خود ایستادند، از یاران موتلفه ای چون بادامچیان و نبی حبیبی (اینجا) که مشی حبیب الله را مسیری برای باز کردن باب گفتگو می دانند تا هاشمی (اینجا) و لاریجانی (اینجا) و پورمحمدی (اینجا) و رضایی و ... پیرمرد هشتاد ساله سیاست اما هنوزهم با تکیه بر همان عصای چوبین قد راست کرده و در میدان است هنوز هم سخن می گوید و از
مواضعش دفاع می کند، نقد جوانان را می پذیرد اما برایشان پاسخ دارد« قصد تطهیر کسی را ندارم، می خواهم به همان کسی که عدهای میخواهند بگویند اینها فتنهساز هستند، به همانها عرض کنم راه نجات شما این است که از فتنه تبرّی بجویید. فتنه در داخل کشور ما در سال 88 از اینجا شروع شد که آرا که خوانده شد، رأی مهندس موسوی در تهران، اصفهان و شیراز از رأی دکتر احمدینژاد بیشتر بود. گزارشهایی که به ایشان شد این بود که تمام است. ایشان اعلام جشن پیروزی کرد، اما بعد رأیها از بدنه کشور آمد و ایشان رأی نیاورده بود. ایشان دچار فتنه شد. اما قسمت دیگر که میبینیم در این باره دارند راههایی را میروند که رأی بدنه کشور را برای نامزدی نگه دارند. به دنبال این هستند که یارانه را پنج برابر و 40 هزار تومان را 200 هزار تومان کنند. بنده میگویم فتنه را بپاییم، اینها فتنهساز نیستند، اما آیا اینها مجرم هستند یا نیستند؟ قوه قضائیه باید بگوید.» یار و شاگرد دیروز امام باز هم جوانان را دعوت به پیروی از توصیههای رهبری می کند« آنچه امام خواستهاند این است که جو طوری باشد که دو جناح بتوانند با هم برادرانه زندگی کنند، در انتخابات شرکت کنند، هر
کدام که رأی آوردند، بقیه قبول کنند، کسانی که رأی نیاوردهاند به کسانی که رأی آوردهاند تبریک بگویند. بیایید یک الگوی مردمسالاری دینی را ارائه کنیم.» آقای موتلفه اما روزهای سردتری را در زمستان باز هم پیش رو دارد او می خواهد در همین اندک ماههای باقیمانده تا خرداد 92 همه رو دور هم بنشاند و البته هستند تندروهایی که هنوز هم موی سفید استاد را نمی بییند و بر او می تازند. تا کجا حبیب الله خواهد ایستاد و تا کجا نوآمدگان می تازند؟
دیدگاه تان را بنویسید