پشت سخنان احمدینژاد، اهداف سیاسی پنهان است
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
ابراهیم نکو:
حضور رئیسجمهور محترم در مجلس را میتوان از ابعاد مختلفی مورد بررسی قرار داد. ابعاد مختلف این موضوع طی هفته گذشته در رسانههای مختلف بیان شد و تحلیلهای مختلفی هم در مورد آنها نوشته شد. در این نوشتار قصد داریم به تحلیل اهداف و مقاصد آقای احمدینژاد از حضور و سخنرانی در مجلس بپردازیم؛ سخنرانیای که به عقیده بنده دارای چهار بعد و مرحله بود که هر یک مانند یک پازل به تکمیل دیگری کمک کردند. سخنان آقای احمدینژاد با تاکید ایشان بر بحث تعامل آغاز شد. رئیسجمهور با سخنان ابتدایی خود نمایندگانی را که دغدغه کاهش اختلافات میان قوا را داشتند، امیدوار کرد. ایشان در چندین جمله به بحث تعامل و نشستهای مشترک با نمایندگان خانه ملت پرداخت؛ مسالهای که به عقیده همگان میتواند در حل مشکلات کشور مفید و کمککننده باشد. اگرچه در این مورد عدهای نظرات متفاوتی مطرح میکنند، بهطور مثال یک دسته از کارشناسان معتقدند رئیسجمهور به دنبال رهنمودهای مقام معظم رهبری در مورد تعامل و حفظ وحدت قوا، تصمیم به حضور در مجلس گرفته و عده دیگری نیز معتقدند رئیسجمهور خود این تصمیم را گرفته؛ در هر دو حالت باید گفت تعامل نکته مثبتی است که زودتر از اینها باید انجام میشد؛ چه پیرو فرمایشات مقام معظم رهبری و چه استدلالهای شخصی. مهم این است که تعامل صورت بگیرد. ادامه سخنان آقای احمدینژاد به بیان موفقیتها و دستاوردهای اقتصادی مربوط میشد. ایشان با ارائه کلی در این زمینه قصد داشتند موفقیت دولت در زمینه اقتصادی را بیان کنند؛ سخنانی که هم نکات مثبت را شامل میشد و هم نکات منفی در آنها وجود داشت اما رئیسجمهور به آنها اشارهای نکرد. بلافاصله ایشان به موضوع یارانهها و فاز اول اجرای آن ورود کردند و با صحبتهایی که انجام دادند بیان کردند که دولت در اجرای فاز اول هدفمندی یارانهها کاملا موفق عمل کرده و این طرح بدون هیچ عیب و نقصی اجرا شده است. ایشان جامعه را نیز آماده اجرای فاز دوم هدفمندی عنوان کرد. اما مهمترین مطلب و برداشت از سخنان رئیسجمهور، به بخش آخر اضهارات وی بازمیگردد؛ جایی که از آن بوی اهداف سیاسی و آیندهنگری دولت به مشام میرسد. سخنان پایانی رئیسجمهور به صورتی بیان شد که از فحوای کلام وی این مساله که وی به دنبال محقق کردن اهداف سیاسی خود و به قدرت رساندن شخص مورد نظر خود در انتخابات آتی است، برداشت میشد. جدا از این مورد که تعامل اتفاق مثبتی است که باید زودتر از اینها رخ میداد، باید متذکر شد که رئیسجمهور نباید با حضور در مجلس به دنبال اهداف شخصی و سیاسی خویش باشد و باید منافع ملت را دز نظر داشته باشد. متاسفانه در پایان جلسه ایشان در مجلس نماند تا سخنان نمایندگان را بشنود و این موجب دلشکستگی و ناراحتی نمایندگان شد. این مساله بخش نخست سخنان وی را که بر تعامل و وفاق تاکید داشت زیر سوال برد و چشمانداز برگزاری جلسات آتی نمایندگان و رئیسجمهور را تیره کرد. البته بلافاصه خبری منتشر شد مبنی بر اینکه جلسه مشترک دولت و نمایندگان برگزار خواهد شد، اما تاکنون سه مرتبه تاریخ این جلسه به تعویق افتاده و به اواخر بهمنماه موکول شده است. به تعویق افتادن جلسات مشترک نمیتواند آینده مناسبی برای تعاملات مجلس و دولت رقم بزند، بهخصوص اینکه تاریخ جلسه مذکور بعد از تاریخ ارایه لایحه بودجه به مجلس تعیین شده است. اگر جلسه مشترک زودتر از ارائه لایحه بودجه برگزار میشد، میتوانستیم امیدوار باشیم که بخشی از نظرات کارشناسانه نمایندگان در لایحه پیشنهادی لحاظ شود، اما اکنون که باخبر شدیم دولت لایحه بودجه را احتمالا در تاریخ 13 بهمن به مجلس ارائه میکند، باب تعامل حداقل در این زمینه بسته شده است. البته ما امیدوار هستیم نشستهای مشترک هرچه زودتر برگزار شود تا از آفت انتخاباتی شدن این نشستها جلوگیری شود، زیرا با نزدیکتر شدن به بحث انتخابات ریاستجمهوری، مطالبات سیاسی جای تعامل را خواهد گرفت و دولت هم به دنبال اهداف سیاسی خود، تمایلی به گوش دادن به توصیههای نمایندگان نخواهد داشت و بیشتر به دنبال جلب نظر مثبت مردم به خود خواهد بود تا برای نامزد مورد نظر خود رای جمع کند.
دیدگاه تان را بنویسید