کد خبر: 22116
تاریخ انتشار :

کلاف هزارپیچ/ همه آنچه درباره ائتلاف 1+2 گفته شده است

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

به گزارش نامه به نقل از هفته‌نامه متن روز اول گفته شد که یکی از این سه نفر که موسس ائتلاف 1+2 هستند، کاندیدای نهایی ائتلاف برای انتخابات آتی خواهد بود. چند هفته بعد، گفته شد که پورمحمدی و لاریجانی نیز به این جمع دعوت شده‌اند، اما این خبر تکذیب شد. چند روز بعد، شنیده شد که حداد گفته حاضر است به نفع ولایتی کنار رود و خود ولایتی می‌گوید بهتر است لفظ داوطلب را برای اعضای ائتلافی که فعلا سه‌نفره است و در آینده بیشتر خواهد شد، به کار نبریم! با این اوصاف، کلاف هزارپیچ، عنوان خوبی برای ائتلاف 1+2 نیست؟ فرمول 1+2 برای ریاست‌جمهوری یازدهم چیست؟ هر روز اخبار تازه‌ و البته عجیبی از ائتلاف موسوم به 1+2 به گوش می‌رسد؛ اخباری که بعضا، در تناقض با خبر منتشرشده قبلی است و اگر این اخبار، در کنار هم گذاشته شود، مخاطب را به یک جهت سوق می‌دهد، که آن هم، چرایی تشکیل چنین ائتلافی است. در واقع، با اخباری که این روزها درباره 1+2 منتشر می‌شود،‌ علت تشکیل این ائتلاف به‌جای آنکه مشخص‌تر شود، مبهم‌تر می‌شود. یعنی بعد از گذشت چند ماه، هنوز شفاف نیست که چرا سه چهره سیاسی، چندی قبل تصمیم به ائتلاف با یکدیگر گرفتند و حالا هم اگرچه، همچنان خود را پایبند به عهدی می‌بینند که چند ماه قبل با یکدیگر بستند، اما آنچه امروز در مقابل مخاطبان این گروه قرار گرفته است، ابهاماتی است که درباره ماهیت تشکیل ائتلاف جنجال‌ساز 1+2 وجود دارد. اواسط هفته گذشته، حسین مظفر، رئیس ستاد انتخاباتی ائتلاف سه‌گانه 1+2، اولین نشست مطبوعاتی خود را تشکیل داد. وی مهم‌ترین علت گردهم آمدن ولایتی، قالیباف و حدادعادل را ایجاد وحدت در جریان اصولگرا و نخبگان دانست تا مردم برای انتخابات ریاست‌جمهوری سال آینده، انتخابی مناسب و اصلح داشته باشند. مظفر، ضمن تایید اخبار منتشرشده قبلی، مبنی بر اینکه این سه فرد، براساس نظرسنجی، به نفع کاندیدایی که موقعیت بهتری نسبت به بقیه دارد، کنار خواهند رفت و از او حمایت خواهند کرد، گفت که مکانیسم‌هایی برای انتخاب کاندیدای نهایی ائتلاف سه‌گانه اصولگرایان در نظر گرفته‌اند که نظرسنجی، مهم‌ترین آن است. اما حسین مظفر در لابه‌لای سخنانش، مطلبی را هم بیان کرد که برای اولین بار گفته می‌شد، مبنی بر اینکه ائتلاف 1+2 تاکیدی بر این مساله ندارد که فقط از میان اعضای خود کسی را انتخاب کند، بلکه این احتمال وجود دارد که از بین سایر کاندیداها که دارای شایستگی لازم باشند، گزینه نهایی خود را معرفی می‌کند و سپس افراد ائتلاف در جهت حمایت از آن فرد بسیج می‌شوند. سخنگوی ائتلاف، در حالی این حرف را بیان کرد که علی‌اکبر ولایتی در گفت‌وگویی، خود را فردی فراجناحی دانست که حتی در سال 84 نیز، تلاش داشت اصولگرایان را دور هم جمع کند و از آنجایی که در انتخابات ریاست‌جمهوری نهم نیز، از کسی حمایت نکرد و سهم نخواست، همه او را قبول داشتند. ولایتی اگرچه در انتخابات 84، به دلیل کاندیدا شدن هاشمی‌رفسنجانی، از کاندیداتوری انصراف داد، اما هرگز نتوانست به خواسته‌اش، یعنی اتحاد اصولگرایان جهت معرفی یک کاندیدا، برسد. با این حال، همزمان با این سخنان ولایتی، غلامعلی حدادعادل نیز در یک جلسه انتخاباتی اعلام کرد حاضر است در آینده نزدیک، به نفع علی‌اکبر ولایتی، کناره‌گیری کند2. شنیدن این سخنان از زبان حدادعادل، غیرمنتظره بود، زیرا وی را تنها برنده این ائتلاف سه‌گانه، برای انتخاب شدن معرفی می‌کردند که قالیباف نیز در صورت رئیس‌جمهور شدن حداد، در نقش معاون اولی وی، با دولت یازدهم، همکاری خواهد داشت. امیدواری حدادعادل به وقوع این حالت، به قدری زیاد بوده است که وی برای ائتلاف با ولایتی و قالیباف حاضر شد پیه جدایی از جبهه پایداری را به تن خود بمالد و هدف تندترین انتقاد دوستانش در این جبهه قرار گیرد و از فهرست کاندیداهای آنها خط بخورد، تا جایی که جلالی، رئیس دفتر آیت‌الله مصباح‌یزدی و یکی از اعضای پایداری، درباره او و اقدام وی گفت: «اگر یک قاشق داروی تلخ را در ظرف عسل بریزیم، این عسل دیگر قابل استفاده نخواهد بود. به نظر من آقای حدادعادل نیز آب شیرین و گوارایی بود که وارد نهر شوری شد که دیگر قابل استفاده نیست.» این عضو شورای مرکزی جبهه پایداری، همچنین تاکید کرد که نام غلامعلی حدادعادل در میان گزینه‌های مورد بررسی، برای معرفی کاندیدا در انتخابات ریاست‌جمهوری آینده وجود ندارد. جلالی عتاب حداد را به همین جا ختم نکرد و با اشاره به اینکه حدادعادل مدعی شده بود طبق یک نظرسنجی، ائتلاف سه‌گانه «حدود ۶۰درصد» آرای انتخابات آینده را از آن خود خواهد ساخت، افزوده بود: «اظهارات حدادعادل «نظرسازی» است و ما نیز می‌توانیم ادعا کنیم که ۹۰ درصد آرای انتخابات را داریم، اما چنین ادعایی بی‌دلیل خواهد بود.» جبهه پایداری، جبهه تازه متولدشده‌ای است که در آستانه انتخابات مجلس نهم، پا به اردوگاه اصولگرایان گذاشت. اما از همان روزی که نطفه‌اش بسته شد، برای این طیف خوش‌قدم نبود، که اگر بود، نباید موجب جدایی هرچه بیشتر اصولگرایان شود. پایداری‌ها خود را اصولگرای حامی دولت معرفی می‌کردند، اما از سوی سایر اصولگرایان، به عنوان حامی جریان انحرافی، نام برده شدند. حدادعادل و غلامحسین الهام نیز دو چهره‌ منسوب به اصولگرایان بودند که ترجیح دادند در جبهه پایداری حضور داشته باشند. پاداش کارشان نیز انتخاب حادعادل به‌عنوان رئیس فراکسیون اصولگرایان مجلس و همین طور سخنگوی دولت شدن الهام بود. اما همسفر بودن حداد با پایداری‌ها در حال حاضر به افتراق رسیده و حداد با انتخاب همکاری با بخش دیگری از اصولگرایانی که همیشه مورد نقد پایداری‌ها بوده‌اند، مورد غضب پایداری‌ها قرار گرفت و البته نشان داد که برای دولت یازدهم، فکر دیگری دارد. این در حالی است که هر روز اخباری درباره افزوده شدن چهره‌های دیگری از طیف اصولگرا به این ائتلاف وجود دارد. این نکته‌ای است که مورد تاکید شخصیت‌هایی همچون آیت‌الله یزدی قرار دارد. رئیس جامعه مدرسین حوزه علمیه قم با بیان اینکه خوب است کسانی که می‌خواهند کاندیدا شوند، به ائتلاف سه‌گانه اصولگرایان، اضافه شوند، گفت: بهتر است کسانی که کنار می‌روند، همکار یا وزیر شوند. یزدی ضمن ارائه این پیشنهاد درباره ائتلاف سه‌گانه اصولگرایان، گفت: «باید دید در آینده وضعیت چگونه خواهد بود، اما اینکه کسانی که در انتخابات موقعیت خوبی دارند با یکدیگر ائتلاف کنند تا در آینده فردی که شرایط بهتری دارد، کاندیدا شود و باقی به نفع او کنار بروند و با دولت آینده همکاری کنند، کار خوبی است.» خود ولایتی نیز از امکان افزوده شدن اعضای جدید سخن گفته است و اینکه با برخی از اشخاص نیز دیدار کرده است، البته با این تاکید که «بهتر است لفظ داوطلب انتخابات ریاست‌جمهوری را به این افراد اطلاق نکنیم، چون اگر قرار باشد این دامنه باز باشد، 20 نفر به عنوان گزینه انتخابات ریاست‌جمهوری مطرح می‌شوند. در این صورت دیگر ایجاد اتحاد میان افراد مدعی ریاست‌جمهوری کار آسانی نیست، به طوری که در گذشته نیز این موضوع اتفاق افتاده و تجربه موفقی نبوده است.» حالا باید دید ائتلاف 1+2 در میان این همه دیدگاه و اظهارات متعدد، چه آینده‌ای را برای خود رقم خواهد زد و چه نمره‌ای را در کارنامه اصولگرایان ثبت می‌کند. چه کسی به نفع چه کسی کنار خواهد رفت و از آن مهم‌تر اینکه، هرکسی که به آن می‌پیوندد، سودای رفتن به پاستور در قامت رئیس را دارد یا صرفا برای وحدت اصولگرایان، وارد ائتلاف مذکور خواهد شد.

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها

پیشنهاد ما