کد خبر: 23888
تاریخ انتشار :

عمار یا عمارنماها/ تفرقه‌افکنی مشی عمار بود یا تنش‌زدایی؟

عمار یا عمارنماها/ تفرقه‌افکنی مشی عمار بود یا تنش‌زدایی؟
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

به گزارش نامه، پایداری‌ها این روزها در جریان‌های مختلف عرصه سیاسی کشور، از داستان پرتنش استیضاح وزیر کار و درگیری میان رئیس جمهور و رئیس مجلس، تا حمله به لاریجانی در مراسم 22بهمن شهر قم کارنامه عماری از خود به جا نگذاشته‌اند. باید پرسید کجای برهم زدن سخنرانی رئیس قوه مقننه در مراسم پیروزی انقلاب و پرتاب مهر و لنگه کفش به سمت یکی از مسئولان نظام جمهوری اسلامی با مشی و روش عمار مطابقت دارد؟
برخی از جریان‌های اصولگرای سنتی و ریشه‌دار در نظم سیاسی کشور که ولایت‌پذیری آنها هم برای ملت و بینندگان فضای سیاسی کشور اثبات شده است، در بحث ولایت‌پذیری و تبعیت از مقام معظم رهبری بر هزینه نکردن از مقام رهبری در امور جاری کشور تأکید دارند و معتقدند تا زمانی که امکان حل و فصل مسائل و مشکلات کشور در سطح مسئولان و قوای سه گانه وجود دارد، تسری دادن مسائل جاری به سطح مقام معظم رهبری و پیش کشیدن بحث ولایت‌پذیری اقدام صوابی نیست. اما برخی دیگر از به ظاهر اصولگرایان که اتفاقا خودشان را ولایت‌مدارتر از دیگر جریان‌ها می‌پندارند و داعیه تبعیت کامل و صحیح از ولایت را با خودشان یدک می‌کشند، در بسیاری از موارد نشان داده‌اند که با برداشت‌های ناقص و شخصی و جریانی که از منویات و فرمایشات مقام معظم رهبری دارند، اعمال و تصمیم‌گیری‌های جریانی و گروهی خود را به منویات رهبر معظم انقلاب نسبت می‌دهند و مخالفان و منتقدان خودشان را با چوب بی‌توجهی به منویات مقام معظم رهبری و تخطی از اصول ولایت‌مداری می‌رانند. جبهه پایداری و اعضا و طرفداران آن تقریبا جدی‌ترین گروه از اصولگرایان دسته دوم هستند که همواره بر سر میزان و معیار ولایت‌مداری با دیگر جریان‌های اصولگرایی و بویژه اصولگرایان سنتی درگیر شده‌اند و همواره خود را اصولگراتر، ولایت‌مدارتر و ولایت‌پذیرتر از دیگران عنوان کرده‌اند. این داستان تقریبا از آنجا شروع شد که پس از سخنرانی مقام معظم رهبری در دی ماه 1388 و فرمایشات ایشان درباره عمار و نقش اثرگذار وی در جنگ صفین، پایداری‌ها و طرفداران آنها خود را عماریون و عمار رهبر معظم انقلاب اسلامی نامیدند. اما مرور ویژگی‌های شخصیتی عمار تنها در سخنان مقام معظم رهبری روشن می‌کند که پایداری‌ها که حدود 4 سال است داعیه دنباله‌روی از عمار در مقابل ولایت امروز مقام معظم رهبری را دارند، با اظهارات و موضع‌گیری‌های این روزهایشان چندان شباهتی هم به عمار ندارند. رهبر معظم انقلاب در سخنرانی 19 دی 88 فرمودند: ... (در جنگ صفین) یک وقت خبر مى‌‌‌‌آوردند که در فلان جبهه، یک نفرى شبهه اى برایش پیدا شده است؛ شروع کرده است به اینکه آقا ما چرا داریم می جنگیم؟ چه فایده دارد؟ چه، چه. اینجا اصحاب امیرالمؤمنین - یعنى در واقع اصحاب خاص و خالصى که از اول اسلام با امیرالمؤمنین همراه بودند و از امیرالمؤمنین جدا نشدند - جلو مى‌‌افتادند؛ از جمله جناب عمار یاسر (سلام اللَّه علیه) که مهمترین کار را ایشان میکرد. یکى از دفعات عمار یاسر - ظاهراً عمار بود - استدلال کرد. ببینید چه استدلالهائى است که انسان میتواند همیشه اینها را به عنوان استدلالهاى زنده در دست داشته باشد. ایشان دید یک عده‌‌‌‌اى دچار شبهه شده‌‌‌‌اند؛ خودش را رساند آنجا، سخنرانى کرد. ... پرچم، همان پرچم جنگ احد است؛ آدمها همان آدمهایند، در یک جبهه. پرچم، همان پرچم جنگ احد است؛ آدمها همان آدمهایند در جبهه‌‌‌‌‌ى دیگر، در جبهه‌‌‌‌‌ى مقابل. فرقش این است که آن روز آنها ادعا میکردند و معترف بودند و افتخار میکردند که کافرند، امروز همانها زیر آن پرچم ادعا میکنند که مسلمند و طرفدار قرآن و پیغمبرند؛ اما آدمها همان آدمهایند، پرچم هم همان پرچم است. خوب، اینها بصیرت است. اینقدر که ما عرض میکنیم بصیرت بصیرت، یعنى این. عمار در فرمایشات مقام معظم رهبری همان کسی است که شبهه‌ها و اختلافات را در جبهه‌های مختلف سپاه امیرالمؤمنین برطرف می‌کند و با سخنرانی و استدلال تفرقه و چنددستگی را از سپاه مسلمانان دور می‌کند و پرچم امیرالمؤمنین را به عنوان همان پرچم اسلام محوری برای وحدت و یکپارچگی و پرهیز از تنش و اختلاف به مسلمانان نشان می‌دهد. عمار همان کسی است که می‌کوشد تنش و اختلاف‌اندازی را از جبهه اسلام محو کند. اما آنها که خودشان را عمار رهبری می‌خوانند و جهت‌گیری‌هایشان را در مقابل وقایع پس از انتخابات 88 مصداق و معیاری برای عمار بودن خود می‌دانند، گویا این روزها فراموش کرده‌اند که طبق فرمایشات مقام معظم رهبری، عمار بودن بیشتر و پیشتر از هرچیز پرهیز از اختلاف‌افکنی و بالاتر از آن، حل و فصل اختلافات و جلوگیری از ایجاد تنش و تفرقه میان جریان‌ها را می‌طلبد. پایداری‌ها این روزها در جریان‌های مختلف عرصه سیاسی کشور، از فعالیت‌های انتخاباتی برای انتخابات ریاست جمهوری یازدهم، تا داستان پرتنش استیضاح وزیر کار و درگیری میان رئیس جمهور و رئیس مجلس، و حتی حمله به لاریجانی در مراسم 22 بهمن شهر قم کارنامه عماری از خود به جا نگذاشته‌اند و این سؤال به صورت جدی وجود دارد که کجای اعتراض به سخنرانی رئیس قوه مقننه در مراسم پیروزی انقلاب و پرتاب مهر و لنگه کفش به سمت یکی از مسئولان نظام جمهوری اسلامی با مشی و روش عمار مطابقت دارد؟ رد پای جبهه پایداری و طرفداران و نزدیکان آنها در بسیاری از تنش‌ها و درگیری‌های سیاسی این روزها دیده می‌شود. حمید رسایی در سخنرانی خود در مسجد اهل بیت قم، برخلاف منویات رهبری مبنی بر پرهیز از تنش سیاسی، درگیری میان رئیس مجلس و رئیس جمهور را دامن زد و با مقصر خواندن این و آن، اختلاف اندازی‌ها را ادامه داد. بسیاری از ناظران سیاسی همین سخنرانی و سخنرانی دیگر اعضای پایداری در مسجد اهل بیت قم را زمینه‌سازی برای بر هم زدن سخنرانی لاریجانی در قم و ایجاد اخلال در مراسم 22 بهمن این شهر توصیف کردند. ( اینجا ) اثرگذاری موضع‌گیری‌های پایداری‌ها بر اتفاقات ناگوار 22 بهمن در قم و حمله به رئیس مجلس در هنگام سخنرانی تا آنجا روشن و مشخص بود که نه تنها برخی از معترضان و حمله‌کنندگان به لاریجانی در مراسم 22 بهمن، وابستگان به پایداری‌ها بودند، بلکه فرد روحانی که گفته می‌شد لیدر جریان اخلال‌گر در سخنرانی لاریجانی بوده است، آقای (ش) نام گرفت که بعید به نظر می‌رسید شباهت چهره و موضع‌گیری او به مسعود شفیعی‌کیا، روحانی طرفدار دولت و از شاگردان موسسه امام خمینی قم اتفاقی باشد. ( اینجا ) حالا با این همه موضع‌گیری تنش‌زا و با این همه حرف و حدیث اختلاف‌افکن ازسوی جبهه پایداری و اعضای آن، شاید باید کسی یک بار دیگر ویژگی‌های عمار و عمار بودن را به این جریان سیاسی افراطی گوشزد کند. در آستانه انتخابات ریاست جمهوری یازدهم و در شرایطی که مقام معظم رهبری ایجاد تنش و جنجال در آستانه انتخابات را ناصواب و حتی خیانت می‌خوانند، کارنامه جبهه پایداری به هیچ عنوان همسو با مشی و مرام عمار و عماریون تاریخ اسلام نیست. پایداری‌ها این روزها بیشتر عمارنماهایی به نظر می‌رسند که از عمار بودن فقط لفظ و کلام پرطمطراق آن را با خود یدک می‌کشند اما به هنگام موضع‌گیری و عکس‌العمل در مقابل جریانات مهم سیاسی کشور، نه تنها در جهت حل اختلافات و چنددستگی‌ها قدمی برنمی‌دارند، بلکه اختلاف‌اندازی‌های آنها، تنها و تنها دمیدن و شعله‌ورتر کردن آتش اختلافات سیاسی این روزهای کشور است.

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها

پیشنهاد ما