کد خبر: 241903
تاریخ انتشار :

لبخندِ ظریف به اقلیت تندروی بلندگو به دست؛ شاید وقتی دیگر... /مذاکرات هسته‌ای زیر سایه تنش یا تعامل دولت و مجلس؟

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

سید رحیم نعمتی: جلسه غیرعلنی مجلس در روز سوم خرداد آن قدر حاشیه تند و تیزی داشت که علاوه بر رسانه‌ها، رهبری و رییس جمهوری نیز به آن اشاراتی داشته باشند. آن جلسه برای حضور محمدجواد ظریف برنامه‌ریزی شده بود تا وزیر خارجه به همراه تیم هسته‌ای خود به مجلس بیاید و در مورد روند مذاکرات هسته‌ای به نمایندگان توضیحاتی بدهد. جلسه و پرسش و پاسخ نمایندگان با وزیر با آرامش و خیر و خوشی تمام شد که مهدی کوچک‌زاده در پایان جلسه، خود را به ظریف رساند و مشاجره لفظی بین این دو درگرفت. بنابر فیلم گرفته شده توسط یکی از نمایندگان، کوچک‌زاده از زبان رهبری به ظریف می‌گوید خائن و ظریف هم در جواب به او می‌گوید: «شما بی‌جا می‌کنی از زبان رهبری حرف می‌زنید» و فریاد می‌زند: «او (رهبری) خودش زبان بُرّای این نظام است».
روحانی دو روز بعد و در ورزش‌گاه شهید ثمری شهرستان ملارد از تیم مذاکراتی قوی دولت یازدهم گفت که هر روز گام‌های جدیدی برای احقاق حقوق ملت ایران برمی‌دارد و در مقابل، «اقلیت بسیار کوچکی بلندگوهای بزرگ را از دیگران عاریه کرده‌اند». این تصویری است که روحانی از مشاجره آن روز بین کوچک‌زاده و ظریف به نمایش گذاشت؛ تیم قوی مذاکراتی در برابر اقلیت کوچکی که بلندگوهای بزرگ را از دیگران به عاریه گرفته است و البته معلوم نیست که بلندگوهای بزرگ در حرف روحانی کنایه از صدا و سیما است یا چیز دیگری چون تریبون مجلس.
در مقابل، یک روایت هم از زبان رهبری انقلاب نسبت به آن ماجرا بیان شد که از تعامل دولت با قوا و به ویژه دولت می‌گویند. روایت رهبری از دو جنبه مورد توجه است؛ جنبه اول به مجلس مربوط می‌شود که از نمایندگان خواستند تا مبنای تعامل خود با دولت را بر اساس حس ظن بگذراند و نه سوء‌ظن و از متهم کردن طرف مقابل به خلاف، سازش یا خیانت و سوء‌استفاده شخصی خودداری کنند. ایشان به خصوص تاکید کردند که به وزراء اهانت نشود اما در جنبه دوم، نگاهی به دولت و وزرای آن شده است و از آنها خواسته اند تا نگاه سلطنت‌مآبانه به نمایندگان مجلس نداشته باشند که «چون عضو دولت هستم همه باید خضوع کنند» و همه را به رعایت احترام و ادب دعوت کرده اند.
اصل نگاه به مذاکرات هسته‌ای با این دو جنبه از سخنان رهبری به دو وجه قابل طرح است. یک وجه بر مبنای تنش است که نمونه بارز آن در جلسه غیرعلنی مجلس دیده شد و وجه دیگر در دعوت رهبری به تعامل بین دولت و مجلس است که در این دعوت، تاکید اصلی بر رعایت مبنای اخلاقی بین دو طرف است. رهبری در دعوت خود پاسخ روشنی به کوچک‌زاده داد که از طرف او ظریف را به خیانت متهم نکند و هم‌چنین، دیگر نمایندگان هم اصل را بر رعایت احترام به وزرای دولت بگذارند. در مقابل، توصیه رهبری به دولت و وزرای آن قابل تامل است که از آنها خواستند تا در تعامل با مجلس رفتار سلطنت‌مآبانه نداشته باشند که انگاری همه باید در برابر دولت خضوع کنند.
واقعیت این است که ظریف در طول این مدت بیش از یک سال و نیم گذشته در جریان مذاکرات هسته‌ای بیشتر به روی هیئت‌های خارجی لبخند زده تا در برابر نمایندگان مجلس و با مخاطبین داخلی‌اش به نحوی رفتار می‌کند که گویا آنها باید تسلیم حرف او باشند. این رفتار لبخند به خارجی و تشر یا دست کم تحکم به داخلی را نمی‌توان از سر تعامل با دیگر قوا به خصوص با مجلس دانست که لازمه ضروری کار هسته‌ای او است. شاید به دلیل همین رفتار است که رهبری از وزرای دولت می‌خواهند تا رفتار سلطنت‌مآبانه با نمایندگان مجلس نداشته باشند و البته توصیه‌ای نیست که کسی بتواند منکر آن باشد.
حالا که دور جدیدی از مذاکرات هسته‌ای بین معاونان وزاری خارجه ایران و گروه 1+5 شروع شده، توجه به نوع نگاه به این مذاکرات در داخل با توجه به آن جلسه و این توصیه‌ها اهمیت خاصی پیدا کرده است. درست است که نمایندگان وظیفه دارند با حساسیت این مذاکرات را دنبال کرده و حق دارند نقد و نظر خود را با وزیر خارجه و معاونان او در میان بگذارند اما باید توجه داشت که این حق و وظیفه باعث نمی‌تواند دلیلی بر آن اتهام‌زنی به وزیر باشد. وزیر و تیم هسته‌ای بدون اعتماد و حمایت داخلی نمی‌تواند در برابر 1+5 آن‌چنان که باید و شاید از حقوق هسته‌ای ملت دفاع کند و به این جهت، بهتر است که افرادی مثل کوچک‌زاده دست از این نوع رفتار برداشته و در عین حفظ نقطه نظرات انتقادی خود، در فکر تعامل با دولت باشند تا تنش که جز چوب لای چرخ دولت و تیم مذاکراتی‌اش گذاشتن نتیجه دیگری ندارد.

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها

پیشنهاد ما