سلیمی نمین: جریان انحرافی یک طرفِ بداخلاقیهای سیاسی است/ امام(ره) بداخلاقیهای بنیصدر را تحمل کرد تا مسائل برای جامعه مکشوف شود
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، عباس سلیمینمین رئیس مرکز مطالعات و تدوین تاریخ معاصر ایران درخصوص چرایی ظهور و بروز بداخلاقیهای سیاسی که با عنوان "امام بداخلاقیهای بنیصدر را تحمل کرد تا مسائل برای جامعه مکشوف شود" از تمایل به ماندن در قدرت اشاره کرد و نسبت به برخی اظهارنظرها درخصوص دولت وحدت ملی واکنش نشان داد چراکه معتقد است این دولت مربوط به دورانی بود که کشور در حال جنگ بود و جامعه شکننده. او ضعف سیاسی و عدم ایجاد یک تشکیلات قوی توسط رئیسجمهور را اصلیترین عامل بداخلاقیهای اخیر میداند و میگوید زمانی که نتوانستید یک جریان قوی سیاسی ایجاد کنید، هر جایی که جریانی را میبینید که دارای موقعیتی است و میتواند برای شما رقیب باشد، تلاش میکنید تا او را از صحنه خارج کنید، چون نگران هستید. این منتقد سیاسی دولت را یک طرف همیشگی بداخلاقیها میداند ولی در عین حال معتقد است نباید همه اقدامات دولت را زیر سوال برد بلکه باید با دولت همکاری کرد تا دورهاش به پایان برسد. سلیمینمین در این مصاحبه به ماجرای استیضاح وزیر تعاون, کار و رفاه اجتماعی که در آن مرتضوی موضوعیتی نداشت، عدم تحلیل اقدامات احمدینژاد توسط نخبگان و هزینهزا
بودن انتقادات و عدم حمایت از نویسندگان در دادگاه و سابقه حرکتهای ناسالم از سوی جریان انحرافی در قم اشاره میکند و درباره انتخابات آتی نیز میگوید که "انتخابات آتی از بداخلاقیهای سیاسی گذشته مصون است". اهم سخنان سلیمی نمین را به نقل از تسنیم بخوانید: احمدی نژاد نتوانسته یک جریان فکری برای خودش درست کند *دولت آقای احمدینژاد در ارتباط با برطرف کردن برخی تبعیضها در جامعه دستاوردهایی اخذ کرد اما در زمینه سیاسی توفیقی که بتواند یک جریان سیاسی برای خودش رقم بزند، نداشته و این عدم توفیق نگرانیهایی را در اطرافیان و شخص آقای احمدینژاد ایجاد میکند. *دولت در زمینه مسائل اقتصادی و رفع تبعیضها دستاورد داشته و تاثیراتش را هم امروز میبینیم. امروز اقشار مناطق محروم خیلی خودشان را مدیون تلاشهای آقای احمدینژاد میدانند اما این پایگاه اجتماعی برای تضمین حفظ موقعیت سیاسی و تثبیت در معادلات قدرت کفایت نمیکند و در کنار این باید آقای احمدینژاد میتوانست جریان سیاسی هم برای خودش ایجاد کند. *آقای احمدینژاد به دلیل ضعف سیاسی در جلب نخبگان نتوانست یک جریان فکری برای خودش ایجاد کند لذا شما یک نگرانی در آقای
احمدینژاد میبینید. این نگرانی ناشی از این واقعیت است که اکنون در زمان در قدرت بودن اگر نتواند برای ماندگاری در قدرت کار موثری را صورت دهد، در صورت ترک قدرت به دلیل عدم برخورداری از یک تشکیلات قوی سیاسی دست کم در آینده نزدیک امکان بازگشت به قدرت برایش متصور نیست. همین ضعف چشمگیر بازتابش را به صورت بداخلاقی نشان میدهد. *شما زمانی که نتوانستید یک جریان قوی سیاسی ایجاد کنید، هر جایی که جریانی فکری و سیاسی را میبینید که دارای موقعیتی است و میتواند برای شما رقیب جدی باشد، تلاش میکنید تا او را با توسل به ابزارهای تخریبی از صحنه خارج کنید، چون نگران هستید. هر کسی را که به عنوان رقیب میپندارید، میخواهید هرطور شده با هر شیوهای از میدان خارج کنید. فکر میکنم این مطلب برمیگردد به همین نقصانی که آقای احمدینژاد دارد. به نظرم این نقصان را جامعه کم کم دارد متوجه میشود، چراکه اگر در اطراف آقای احمدینژاد قوت فکری و سیاسی وجود میداشت، اینگونه با رقبایش برخورد نمیکرد. بداخلاقیها از موضع ضعف و درهم ریختگی عصبی است *آقای احمدینژاد اگر امروز با اتکا به آن پایگاه اجتماعی که برای خودش ایجاد کرده، از قدرت
کنار برود و یک تشکیلات سیاسی و فکری برای خودش درست کند، بعدها دوباره میل به قدرت داشته باشد، تا حدود زیادی منطقی عمل میکند اما امروز با توجه به این نقصان، منطقی عمل نخواهد کرد و بداخلاقی را تنها راه از میدان خارج کردن دیگران خواهد دید. *این غیرمنطقی عمل کردن به پایگاه اجتماعیش لطمه میزند، یعنی سرمایهای که بوجود آورده - بدنه اجتماعی- از دست میرود. آقای احمدینژاد اگر مشاوران عاقل و دلسوزی داشته باشد، به ایشان مشورت خواهند داد که شما میتوانید در آینده نزدیک یک تشکیلات سیاسی با اتکا به بدنه اجتماعی برای خودت ایجاد کنی؛ خیلی خب! نقصان تشکیلاتت را در یک فاصله زمانی منطقی اصلاح کن و بعد با آن پشتوانه برگرد به ریاستجمهوری یا جاهای مختلف. اما الان کاری که ایشان میکند، این است که به نوعی غیرمنطقی در قدرت بماند لذا با این ضعف تشکیلاتی که دارد، یک سری بداخلاقیها اجتنابناپذیر خواهد بود. باید توجه داشت که این بداخلاقیها بیشتر از اینکه از موضع قدرت باشد، از موضع ضعف، نگرانی و درهم ریختگیِ عصبی است والا معنی نمیدهد که رئیسجمهوری از خود چنین عملکرد بیمنطقی را در مجلس به نمایش بگذارد تا به زعم خویش آقای علی
لاریجانی را که یکی از رقبای سیاسی وی است، تخریب کند. در همه بداخلاقیها حلقه اول رئیس جمهور یک طرف قضیه است * مشاهده میکنید که در عمده بداخلاقیهایی که رخ داده است، حلقه اول رئیسجمهور یک طرفه قضیه است. من نمیخواهم بگویم در مجلس ما ایراد وجود ندارد؛ قطعاً در مجلس ایراد وجود دارد و برخی از نمایندگان مجلس متاسفانه به شدت دنیاگرا شدند. در گذشته هم بحثهای خیلی زیادی را در مورد کسانی که دنیاگرایی را بین نمایندگان مجلس ترویج کردند، داشتهام اما مباحثی که امروز شما شاهد هستید که دولت یک طرفه اصلی است، ناشی از این نقصانی است که خدمتتان اشاره کردم و الا هیچ دلیلی ندارد که اطرافیان آقای احمدینژاد به ترویج تقابل و تنش، در جامعه روی آورند. *ببینید در زمینه ارائه بودجه به مجلس، دولت سالها تنش ایجاد کرده است. خب! حالا یکسال فرض کنید دولت دچار مشکلی است و بودجهاش را دیر میدهد اما ببینید دولت هر سال به عنوان یک رویه، در بحث بودجه تنش ایجاد میکند. این اقدام چه معنایی میدهد؟ باید تفسیری پشت سر این قضیه وجود داشته باشد چون وقتی که دیدید که عدم ارائه لایحه بودجه به مجلس در زمان مقرر قانونی تنش ایجاد میکند و
یکی از عوامل کدورت این است که مجلس میبیند دولت عمداً این کار را میکند، نباید به این کار اصرار داشته باشید. رئیسجمهور اگر از طریق بداخلاقی بدنبال ضربهزدن به رقبای سیاسیاش نبود، با تعلل کنندگان در این زمینه برخورد میکرد تا کارها براساس قانون پیش رود و زمینه گلهمندی بوجود نیاید. اگر تا اخر احمدی نژاد را تحمل نکنیم، موجب مظلوم نمایی میشود *بعضی از سیاسیون ما تحلیل درستی از بداخلاقیهای رئیسجمهور ندارند لذا نمیتوانند این تنشها را تحلیل کنند. بعضاً نیز ناگزیر اظهارنظر میکنند و نسبتهای مثلآً ذهنیگرایانه میدهند. وقتی که تحلیل درست ارائه ندهیم، یا از این طرف به صورت افراطی یا از آن طرف به صورت تفریطی میافتیم. میخواهم بگویم اگر ما تحلیل دقیق راجع به آقای احمدینژاد داشته باشیم، میتوانیم تاثیر بگذاریم تا بیش از این، دولت در این وادی حرکت نکند ولی اگر درست تحلیل نکنیم، این تنشآفرینیها یا لطمه جدی به کشور میزند و یا ما در موضعی میافتیم که خودش به تشدید تنشها کمک میکند. *به عنوان مثال بعضی دارای تمایلاتی هستند که آقای احمدینژاد را قبل از پایان دوره کنار بذاریم. این تمایل در مورد آقای
خاتمی هم وجود داشت. این با ادعای اینکه در جامعه ما ظرفیت سیاسی لازم برای چرخش قدرت وجود دارد، مغایر است. من تعجب میکنم برخی از سیاستمداران چنین راهحلی را میدهند؛ در دوران آقای خاتمی هم میدادند که رهبری بیش از این تحمل نکن و چرا دارید از آقای خاتمی حمایت میکنید تا دورهاش به پایان برسد. شما تصور کنید اگر نظام اجازه میداد برخی از سیاستمداران تندرو، پیش از پایان ریاستجمهوری خاتمی، زمینه زمینگیر شدنش را فراهم میکردند، قطعاً ملت به یک تجربه دقیقی نمیرسید؛ یعنی ملت نمیتوانست در یک فضای عادی یک جریان سیاسی مهم را وزن کند و به یک جمعبندی نسبت به یک گروه و جریان برسد. امروز هم در مورد آقای احمدینژاد همینطور است. ما اگر تا آخر دوره آقای احمدینژاد را تحمل نکنیم و بدرقه نکنیم - تا آخر دوره ایشان را همراهی نکنیم- جامعه ما به جمعبندی راجع به ایشان نمیرسد و ممکن است در بعضیها یک نگاه غلطی شکل بگیرد یا مظلومنمایی مانع از تحلیل دقیق شود، اما امیدوارم در مورد آقای احمدینژاد نیز با داشتن زمان مکفی و فضای لازم بتوانیم به تحلیل درستی نائل آئیم. جامعه در برابر احمدی نژاد تحمل و بردباری کرد *در ماجرای
استیضاح وزیر کار، رئیسجمهور میتوانست در مورد وزیری که مورد سوال قرار گرفته، مساله را به صورت عادی حل کند. ایشان که در این مسئله مورد نظر مجلس چندان دخیل نبود، چرا به صورت عادی مسئله را حل نمیکند؟ خب! وقتی من نمیخواهم تنش وارد جامعه شود، فردی که سر او مشکل پیدا شده و جامعه در انتخابات با او مشکل پیدا کرده، ارزش این را ندارد که اینقدر بخاطر او جامعه دچار تنش شود، بنابراین موضوع را بسیار ساده حل میکنید ولی وقتی که مشکلی در مورد آینده سیاسی خودتان ببینید علیالقاعده یکی از روشهایی که بکار میبرید، همین چیزی است که ما در مورد استیضاح شاهد بودیم. *فکر میکنم جامعه در برابر ایشان خیلی تحمل و بردباری کرد و با دعوت رهبری مجلس خیلی تحمل و بردباری کرد و الا خیلیها انتظار داشتند که مجلس از جایگاه و قدرت قانونی خودش استفاده کند. البته این مسئله با آن برخورد ناپسند مجلس نسبت به سخنرانی رئیسجمهور متفاوت است. نمایندگان با احترام و ادب کامل که لازمه شان یک نماینده مجلس است باید به سخنان رئیسجمهور گوش فرا دهند و سپس نقد منطقی خود را ارائه دهند؛ اینکه نمایندگان در وسط صحبت یک شخصیت سیاسی "دودو" کنند، در شئونات مجلس
نیست. تغییر احمدی نژاد سبب شده است که بگویند وی سحر شده است *اینکه شخصیت عالیرتبهای نظر میدهند که رئیسجمهور سحر شده، نشان میدهد که اینقدر مساله برای جامعه غیرقابل هضم است که برخی نخبگان هم نمیتوانند هضمش کنند، بنابراین میگویند سحر شده است. مگر میشود سیاستمداری سحر شده باشد؟ وقتی شما میبینید یک سری کارهای بسیار منظم و طراحی شده را دنبال میکند، سحر قبول نیست. اگر فردی سحر شده باشد، یک مقداری دچار عدم تعادل میشود و کارهای ناموزون و غیرهماهنگ (خنده) انجام میدهد ولی وقتی میبینید که هماهنگ عمل میکند و کارهای کاملآً سنجیدهای برای بقا در قدرت صورت میدهد، سحر شدن معنا ندارد. خدا خاتمی را خیر بدهد * گاهی تو دلم میگویم خدا خیر بدهد آقای خاتمی را چون با همه انتقاداتی که به ایشان داشتم و دارم، این هیئت منصفه را ایشان در قانون مطبوعات آورد و الا الان رئیس محترم قوه قضائیه در بعضی جاها میگوید "رای قاضی از رای هیئت منصفه بالاتر است". خب این چه حرفی است؟ میفهمید تبعات این چیست؟ درحالیکه باید هیئت منصفه را برای همه دادگاههای رسانهای بگذاریم نه فقط برای مدیر مسئول. مدیر مسئول که باز خودش
قدرت مالی و تشکیلاتی دارد ولی نویسنده که ندارد. * من لازم میدانم تاسف خودم را ابراز کنم که حتی امام جمعه محترم قم هم که نتوانست این مساله بداخلاقی را تحلیل کند و حرفهایی در آن جماعت زد که آدم درمیماند چون کسی که امام جمعه است، باید بصیرتش خیلی بالا باشد. این فرد دارای توانمندی نیست که بتواند تبیین کند کسانی که آمدهاند مُهر پرت کردهاند، آدمهای با بصیرتاند یا بیبصیرت؟ این کندی در اتخاذ موضع درست برای ما باید هشداردهنده باشد که آیا کسانی که در قم آن فاجعه را ایجاد کردند و حضور شکوهمند ملت ایران را تحتالشعاع قرار دادند، با بصیرت بودند یا بیبصیرت؟ این بیبصیرتی بر چه اساسی شکل گرفت؟ دقت کنید! ریشهیابی کنید. از نظر من این بیبصیرتی برمیگردد به کار نکردن دقیق جامعه ما در آنجایی که باید کار بکند. رئیس جمهور افتاده است به دنبال تخریب دیگران *ببینید من اشاره کردم که آقای احمدینژاد به دلیل نگرانی مدتی است افتاده به دنبال اینکه تخریب کند. ببینید یک موقع انسانها را نقد میکنید و یک وقت تخریب. شما نمود تخریبی که از جانب آقای احمدینژاد متوجه رئیس مجلس شد را دیدید. شما فرض کنید بخواهید رئیس مجلس
را زیر سوال ببرید. اصلاً برادر رئیس مجلس کار خطایی انجام داده است؛ این چه ربطی به برادرش دارد؟ امام معصوم هم برادرش یک آدم خطاکار بوده؛ این چه ربطی دارد به امام معصوم؟ شما میتوانید معصوم بودن امام را از طریق برادرش زیر سوال ببرید؟ این چه شیوهایست؟ در این شیوه جز تخریب چیزی دیگری میبینید؟ در این حرکت اصلاً هیچ نوع سلامتی نمیبینید. اینکار مدتهاست در قم توسط جریانی دنبال میشد. *قطعاً عامل این بداخلاقی در قم جریان انحرافی بود. چهرههایشان را میشناختم. بعد هم دانشجویان گفتند که اینها از جریان انحرافی هستند. اینها مدتی است دارند این کار را میکنند و اخیراً هم این قائله قم را بوجود آوردند. این برمیگردد به اینکه ما باید تبیین میکردیم که برخورد با خطا یک بحثی است و بازی کردن در میدان آدمهایی که هدف دیگری دارند، بحث دیگری است. باید بین این دو تمایز قائل باشیم؛ این امر کار دقیق فکری میخواهد. بداخلاقیها یک طراحی و عقبه دارد *من فقط میخواهم بگویم که برخی بداخلاقیهایی که علیرغم تذکر رهبری مجدداً تکرار میشود ،ناشی از یک طراحی است و عقبه دارد. این بحثهای عقبهدار میتواند در انتخابات ریاست جمهوری
مسئلهآفرین باشد. این تاثیرگذاری در حدی است که آن جریان سیاسی توانسته است عقبه و امکاناتی را بسیج کرده باشد. *من برخی از بداخلاقیهایی که اکنون انجام میشود را "ناهوشمندانه" میدانم. من تعبیر هوشمندانه را برای آنها خوب نمیدانم. آنها به زعم خودشان هوشمندانه میخوانند و من غیرهوشمندانه زیرا آنها تصور غلطی دارند. این مسائل ناشی از هوشمندی نیست، زیرا اگر اقدامشان هوشمندانه باشد، ایجاد تشکیلات فکری و سیاسی را دنبال میکنند، یعنی ضعف خودشان را از طریق یک روند منطقی جبران میکنند. اینگونه اگر عمل شود، اقدام با هوشمندی خواهد بود. ممکن است در این شیوهای که پیش گرفتند بتوانند با زور نظام را به انجام کاری وادار کنند (خنده) ولی چند درصد احتمال موفقیت وجود دارد؟(خنده) اگر احتمال موفقیت 20 درصد باشد، خطر زمینخوردن 80 درصد است. این زمین خوردن طوری است که دیگر اصلاً نتوانند بلند شوند. یک انسان سیاستمدار فهیم به خاطر 20 درصد خودش را با 80 درصد خطر مواجه نمیکند. هوشمندی را ما در کسی میبینیم که میگوید در این 2 دوره ریاستجمهوری موقعیت اجتماعی را به دست آوردم، الان کنار میروم و تلاش میکنم تا گروهی سیاسی و فکری را
تشکیل دهم و بعد از آن با یک جریان سیاسی قوی، از پایگاه اجتماعی استفاده میکنم و دوباره وارد صحنه میشوم. احمدی نژاد نه عقبه دارد نه تشکیلات *وقتی رهبری موضوعی را گفت که دیگر بصیرتبخشی نیست. بصیرتبخشی این است که بدون اینکه رهبری رهنمودی بدهند، ما به تشخیص دقیق برسیم. چون بعضی مواق شاید رهبری اصلاً صلاح نداند در یک زمینهای خودش موضعگیری کند. رهبر معظم انقلاب دوست دارد که جامعه خودش به یک رشدی رسیده باشد و کسانی که اهل رشددهی هستند، وظیفه خودشان را انجام دهند و جامعه در یک مکانیزم طبیعی به یک رشد مطلوب برسد. *قطعاً آقای احمدینژاد نه دارای آن عقبه سیاسی است و نه آن تشکیلات را دارد. مگر اینکه پیوندهایی ایجاد شود که آن هم البته در حد خودش باید محاسباتی را برای آن ایجاد کرد. اما در مجموع ما وقتی که با بداخلاقیهای عناصر انحرافی دو جریان قوی سیاسی مواجه شدیم و توانستیم جامعه را از آن فضا عبور دهیم، قطعا در آینده جامعه نیز راحت متلاطم نمیشود. چون یک تلاطم جدی را پشت سر گذاشته است. *مقام معظم رهبری خطوطی را ترسیم کردند که آن جریان حسابش با آدمهای خطاکارجداست، بنابراین ما آن جریان را در رقابت جریان
اصولگرا داریم، جریان آقای احمدینژاد را هم داریم، بنابراین فضای انتخابات نسبت به انتخابات گذشته گستردهتر خواهد بود.
دیدگاه تان را بنویسید