کد خبر: 24446
تاریخ انتشار :

متن کامل وصیتنامه هاشمی چه بود؟/ غیبت آیت‌الله خامنه‌ای در جلسه مجمع تشخیص

متن کامل وصیتنامه هاشمی چه بود؟/ غیبت آیت‌الله خامنه‌ای در جلسه مجمع تشخیص
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

به گزارش نامه، ایت الله هاشمی رفسنجانی در مرور خاطرات خود از 30 بهمن 1362 در کتاب خاطرات «آرامش و چالش» آورده است؛ حکم امام برای فرماندهی عملیاتهای نظامی / متن کامل وصیتنامه هاشمی چه بود؟ بعد از نماز، گزارشها را خواندم‌. تازه‌ مهمی‌ نداشتیم‌. در جلسه‌ علنی‌، پیش‌ از دستور، درباره‌شهادت‌ شیخ‌ راغب‌ حرب‌ و ترور آقای‌ محتشمی‌ و عملیات‌ والفجر 5 صحبت‌ کردم. در جلسه‌اطلاع‌ دادند که‌ آقای‌ محسن‌ رضایی‌ از جبهه‌ اطلاع‌ داده‌اند که‌ لازم‌ است‌ با آنها تماس‌ بگیریم‌. آقای‌خامنه‌ای‌ هم‌ چنین‌ چیزی‌ خواسته‌ بودند. جلسه‌ را به‌ آقای‌ یزدی‌ سپردم‌ و در دفتر با جبهه‌ تماس‌گرفتم‌. آقای‌ رضایی‌ با رمزی‌ که‌ داریم‌ گفت‌، مردم‌ منطقه‌ از عملیات‌ مطلع‌ شده‌اند و صلاح‌ نیست‌ به‌تأخیر بیفتد و ارتشی ها هم‌ آماده‌ نیستند؛ راه‌ حل‌ می‌خواست‌. به‌ دفتر رئیس‌ جمهوری‌ رفتم‌. مشورت‌ کردیم‌ و صلاح‌ دیدیم‌ که‌ من‌ شخصا به‌ قرارگاه‌ در جبهه ‌بروم‌ و مشکل‌ را رفع‌ کنم‌. قبلا من‌ و آقای‌ خامنه‌ای‌ هر دو مایل‌ بودیم‌، برویم‌. قرار شد از امام ‌بپرسیم‌؛ امام‌ از رفتن‌ آقای‌ خامنه‌ای‌ منع‌ کردند. به‌ این‌ دلیل‌ که‌ ایشان‌ از لحاظ جسمی‌، قدرت‌ کمی ‌دارند. به‌ دفتر مشاورت‌ [ارتش‌] گفتم‌ تا وسائل‌ سفر را آماده‌ کنند. به‌ جبهه‌ هم‌ اطلاع‌ دادیم‌. عصر برای‌ خداحافظی‌ به‌ خدمت‌ امام‌ رفتم‌. خیلی‌ محبت‌ کردند و دعای‌ سفر در گوشم‌ خواندند.فرصتی‌ پیش‌ آمد که‌ امام‌ را ببوسم‌. حکم‌ فرماندهی‌ عملیات‌ را به‌ نام‌ من‌ صادر کردند و احمدآقا به ‌منزل‌ آورد. در حکم‌ امام‌ از این‌ به‌ بعد فرماندهی‌ عملیات‌ در جبهه‌ به‌ من‌ محول‌ شده‌ است‌. با توجه ‌به‌ مسئولیت‌ مجلس‌ و سایر امور، کار سنگینی‌ است‌ ولی‌ وضع‌ جبهه‌ها و اختلاف‌ فرماندهان‌ ارتش‌و سپاه‌، گویا راه‌ حل‌ را منحصر به‌ این‌ کار کرده‌ است‌. اگر آقای‌ خامنه‌ای‌ مشکل‌ جسمی‌ و مسئولیت ‌ریاست‌ جمهوری‌ را نداشتند، ایشان‌ انتخاب‌ می‌شدند. استدلال‌ دیگر امام‌ این‌ است‌ که‌ من‌ [درمجلس‌] دو نائب‌ رئیس‌ دارم‌ و در غیاب‌ من‌ کسانی‌ هستند که‌ مجلس‌ را رو به‌ راه‌ کنند اما رئیس‌جمهور، معاون‌ ندارد. عازم‌ جبهه‌ شدم‌. شوق‌ زیادی‌ دارم‌؛ البته‌ قرارگاه‌ امن‌ است‌ و احتمال‌ شهادت ‌کم‌ و خودم‌ را هم‌ لایق‌ این‌ مقام‌ نمی‌دانم‌. چون‌ وقت‌ کم‌ است‌، چند جمله‌ای‌ به‌ عنوان‌ وصیت‌ درصفحه‌ مقابل‌ همین‌ صفحه‌ یادداشت‌ می‌کنم‌. ساعت‌ هفت‌ ونیم‌ به‌ طرف‌ فرودگاه‌ حرکت‌ کردیم‌. به‌ خاطر تردید در زمان‌ حرکت‌، همراهان‌دو سه‌ ساعت‌ در فرودگاه‌ معطل‌ شده‌ بودند. با اسکورت‌ به‌ دزفول‌ پرواز کردیم‌. ساعت‌ نه‌ رسیدیم‌.شام‌ را در هواپیما خوردیم‌. آقایان‌ صیاد [شیرازی‌] و رحیم‌ صفوی‌ و جمعی‌ در پایگاه‌ بودند.یکسره‌ با لندکروز به‌ قرارگاه‌ خاتم‌الانبیاء سابق‌ رفتیم‌. قرارگاه‌ اصلی‌ در [پادگان‌]حمید است‌. تاکامل‌ شدن‌، موقتا در اینجا خواهیم‌ بود. قرارگاه‌ با حضور فرماندهان‌ صیاد[شیرازی‌]،[محسن‌]رضایی‌، رحیم‌[صفوی‌]، حسنی‌ سعدی‌، قویدل‌، دکتر [حسن‌]روحانی‌، بشیر ... تشکیل‌ شد.محسن‌ رضایی‌ به‌ خاطر اطلاع‌ عمومی‌ از حمله‌ و تحرکات‌ جدید دشمن‌، از تأخیر حمله‌ ناراحت‌بود. بحث‌ و بررسی‌ طولانی‌ نتیجه‌ داد که‌ در همان‌ وقت‌ معین‌ شده‌ گذشته‌ عمل‌ نشود. دیروقت‌خوابیدیم‌. با توجه‌ به‌ مشکلاتی‌ که‌ در کار جنگ‌ در اثر اختلاف‌ نظرها به‌ وجود آمده‌ است‌، پذیرفتن‌مسئولیت‌ و اداره‌ جنگ‌ را یک‌ فداکاری‌ بزرگ‌ می‌بینم‌ که‌ صرفا به‌ خاطر نجات‌ جنگ‌ از بن‌بست‌ ورد نکردن‌ خواست‌ امام‌ است‌ و اینکه‌ هیچ‌ راه‌ حل‌ دیگری‌ به‌ نظر نمی‌رسد. متن‌ وصیت‌ نامه‌ که‌ هنگام‌ حرکت‌ به‌ جبهه‌ برای‌ فرماندهی‌ عملیات‌ خیبر نوشته‌ شده‌ است‌: بسم‌ الله‌ الرحمن‌ الرحیم‌ الحمدالله‌ رب‌ العالمین‌، اشهدان‌ لا اله‌ الا الله‌، وحده‌ لاشریک‌ له‌ و اشهدان‌ محمداعبده‌ و رسوله‌و اشهدان‌ علیاواولاده‌ المعصومین‌ حجج‌ الله‌. اکنون‌ که‌ برای‌ اداره‌ عملیات‌ «خیبر» عازم‌ جبهه‌ هستم‌، مطالب‌ زیر را به‌ عنوان‌ وصیت‌،یادداشت‌ می‌کنم‌: 1- وصیت‌ نامه‌ای‌ که‌ در زندان‌ اوین‌ ـ قبل‌ از پیروزی‌ انقلاب‌ نوشته‌ام‌ و پس‌ از آزادی‌ آن‌ راتمدید کرده‌ام‌ ـ به‌ اعتبار خود باقی‌ است‌. 2- فقط اضافه‌ می‌کنم‌ که‌ یک‌ سوم‌ در آمد سهام‌ شرکت‌ البرز را صرف‌ امور خیریه‌ و رد مظالم‌نمایند. اگر در آینده‌ سود آور شود. 3- وجوهی‌ که‌ در گاو صندوق‌ دفترم‌ موجود است‌، در اختیار بیت‌المال‌ بگذارند. وصیت‌ نامه‌ مهم‌ سیاسی‌ امام‌ که‌ از طرف‌ مجلس‌ خبرگان‌ در اختیار من‌ است‌، در گاو صندوق‌بزرگ‌ در دفترم‌ ودیعه‌ است‌. 4- موجودی‌ حساب‌ بانک‌ مسجد قبا را در امور خیریه‌ صرف‌ کنند. 5- من‌ مایلم‌ نوشته‌هایم‌ را که‌ به‌ چاپ‌ نرسیده‌، مخصوصا فیشهای‌ «کلید قرآن‌» توسط افرادصالحی‌ آماده‌ چاپ‌ و نشر گردد. اگر دوستانم‌ این‌ آرزوی‌ من‌ را برآورند، ممنونم‌ و ان‌شاءالله‌ دراجر آن‌ شریک‌ خواهند بود. لابد دوستانم‌ در تربیت‌ فرزندانم‌ ـ که‌ مسئولیت‌ تربیت‌ آنها را به‌ خاطرکارهای‌ عمومی‌، نتوانسته‌ام‌ به‌ خوبی‌ انجام‌ دهم‌ ـ توجه‌ مبذول‌ خواهند نمود. 6- از امام‌ عظیم‌الشأن‌ که‌ به‌ نمایندگی‌ ایشان‌ برای‌ اداره‌ جنگ‌ به‌ جبهه‌ می‌روم‌، انتظار دارم‌ ازدعا فراموشم‌ نفرمایند. 7- از نمایندگان‌ محترم‌ مجلس‌ که‌ ممکن‌ است‌ در برخوردها، گاهی‌ با آنها تند و بی‌ ادبانه‌حرف‌ زده‌ باشم‌، عذر می‌خواهم‌؛ امیدوارم‌ ببخشند. 8- اگر به‌ فیض‌ شهادت‌ نائل‌ گشتم‌، در پیشگاه‌ الهی‌ برای‌ کسانی‌ که‌ حقی‌ برگردنم‌ دارند،شفاعت‌ خواهم‌ کرد و لذا از آنها می‌خواهم‌ که‌ بزرگوارانه‌ از حقشان‌ بگذرند و یا با مراجعه‌ به‌ وراث‌من‌، مطالبه‌ نمایند و در این‌ صورت‌ بازماندگانم‌ از ادای‌ حقوقی‌ که‌ شرعا به‌ اثبات‌ برسد و یا ظن‌ به‌صحت‌ آن‌ پیدا کنند، دریغ‌ نخواهند کرد. ان‌شاءالله‌ در قرارگاه‌ با فرصت‌ بیشتر این‌ وصیت‌ نامه‌ راتکمیل‌ می‌کنم‌. 1362/11/30 اکبر هاشمی‌ رفسنجانی‌ ملاقات فرزند شهید مطهری با هاشمی / خبر موشکی محسن هاشمی از تکمیل موشک "نازعات" آیت الله همچنین در بیان خاطراتش از 30 بهمن 1366 می گوید؛ در منزل بودم. کار زیادی نداشتم. نامه یاسر را تکمیل کردم. مهدی و یاسر از جبهه تلفن کردند. از منطقه ماؤوت به میاندوآب آمده‌اند و در پادگان هستند. یاسر از اول تاکنون تلفن نکرده بود. عفت ناراحت بود، داشت دعای مرأه المعین را می‌خواند. خیلی خوشحال شد. عصر محسن به همراه گروه موشکی ساصد [= سازمان صنایع دفاع] و دست‌اندکاران موشک «نازعات» آمدند. گزارش کار دادند و فیلم‌هایی از صحنه های آزمایش و شلیک در جبهه را نمایش دادند؛ جالب است. درخواست ملاقات با امام را دارند. کار مهمی است. 87 کیلومتر برد دارد و می‌توانند برد را بیشتر کنند. محمد فرزند شهید مطهری آمد. از طریق یک مدعی غیبگوئی از اطراف مشهد و خواب، به این نتیجه رسیده است که وصیت نامه‌ای از پدرش مانده و عمویش محمد تقی آن را در اختیار دارد. برای پیدا کردن وصیت نامه استمداد کرد. شب، عفت به مراسم سالگرد شهید محلاتی رفت . من و محسن در منزل شام خوردیم: آش رشته مانده از ظهر که صاحبخانه محسن فرستاده بود. آقای [محسن] کنگرلو آمد. گزارش آخرین مذاکره با فرانسویان را داد؛ پیشرفتی ندارد. آنها نمی‌توانند یا نمی‌خواهند به تعهدات خود عمل کنند. غیبت آیت‌الله خامنه‌ای در جلسه مجمع / اطلاعیه دفتر امام درباره پذیرش توبه سلمان رشدی بعد از نماز تا ساعت هشت صبح مطالعه کردم. تا ساعت ده ونیم در جلسه علنی ماندم. آقای [غلامعباس] زائری آمد. اجازه گرفت ماشینش را برای ادای قرضش بفروشد. معمولا هر نماینده در هر دوره تسهیلاتی از مجلس برای اتومبیل می گیرد. ظهر یکی از نمایندگان آمد. درباره ضعف های مجلس و عدم برنامه مهم در دستور را گفت؛ تأیید کردم. نمایندگان جدید انتظار کارهای مهم تری داشتند. در دوره های قبل، کارهای مهم انجام شده است. برای این دوره برنامه پنجساله و اصلاح اداری را دادیم. آقای [سید هاشم] بنی هاشمی نماینده مشهد آمد و طرح ادغام وزارتخانه ها را آورد. به نظرم خیلی افراط شده و به 15 وزارتخانه رسانده اند. گفتم بعید است رأی بیاورد. عصر مددکاران اجتماعی آمدند. برای آنها صحبت کردم و تشویقشان نمودم 1.سفیر مجارستان آمد. دعوت رئیس جمهورشان را آورد که به آنجا بروم و از عدم پیشرفت موارد توسعه روابط و از عدم توافق بر سر قیمت نفت گله داشت. آقای گودرزی مسئول واحد حفاظتی جلوگیری از تخریب آمد. گزارش کار داد. از کمبود ابزار مناسب گفت. قرار شد برای خرید کمک کنم. شب مجمع تشخیص مصلحت برای تعزیرات حکومتی جلسه داشت. آقای خامنه ای برای تهیه مقدمات سفر فردا به یوگسلاوی در جلسه نماندند و من اداره کردم. نخست وزیر و سرپرست وزارت بازرگانی پیشنهاد کردند که مسئولیت رسیدگی به بخش خصوصی به دادسرای انقلاب واگذار نشود. در قانون نظام صنفی، این وظیفه به وزارت بازرگانی واگذار شده است. بحث ناتمام ماند. دیر وقت به خانه آمدم. گزارشی از استانداری تهران رسید که نیروهای عراقی در منطقه مهران جلو آمده اند. به آقای محسن رضائی گفتم پیگیری کند. بیانیه ای از دفتر امام منتشر شد که توبه سلمان رشدی قابل پذیرش نیست و بر فرض که توبه کند، باز هم مهدورالدم است. به نظر می رسد راه حل مسئله را می بندد و به تعارض شدید بین ایران و غرب می انجامد. 1- در آستانه سالروز تولد مولی الموحدین حضرت علی بن ابیطالب(ع) و به مناسبت روز مددکاری، اعضای شرکت کننده در سمینار جایگاه مددکاری اجتماعی در نخستین برنامه توسعه اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران با آقای هاشمی دیدار کردند. در این دیدار ابتدا گزارشی از سمینار مذکور به رئیس مجلس ارائه شد، سپس آقای هاشمی ضمن تقدیر از زحمات دست‌اندرکاران در این سمینار، از مددکاران به خاطر گام برداشتن در مسیر خدمت به مردم و مداوای درد انسان ها تقدیر کرد و گفت: « هرقدر هم جامعه عادلانه حرکت کند، بالاخره کسانی هستند که بر اثر حوادث غیر قابل پیش بینی از حقوق و امکانات و استعدادهای خود محروم می شوند. وی سپس لزوم برنامه ریزی عملی و سازماندهی شده برای این گونه افراد را مورد تأکید قرار داد.» آقای هاشمی همچنین با اشاره به اینکه دین اسلام برای کمک به همنوع اهمیت زیادی قائل است، در مورد تعلیمات اسلامی در مورد کمک های افراد متمکن از لحاظ علمی و فنی و مالی به افراد غیر متمکن توضیحات داد. در مورد درمان ریشه‌ای محرومیت در جامعه نیز رئیس مجلس برلزوم جلوگیری از عقب مانده شدن افراد در جامعه تأکید کرد و این امر را مقدم بر سایر خدمات دانست.»

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها

پیشنهاد ما