کد خبر: 25189
تاریخ انتشار :

رسالت: نمایش فیلم کذایی در مجلس، خلاف شرع بود و مستوجب توبه و جبران/ برخی نمی‌توانند گرماگرم مبارزات انتخاباتی را بدون حمله به یکدیگر پیش ببرند

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

به گزارش نامه، روزنامه رسالت در سرمقاله امروز خود با تیتر «پیشنهادی برای آرامش تا انتخابات‏» آورده است؛ غیر از معدودی، اغلب، نتوانستند یا نخواستند جوهر اَبَرکلام اخیر آیت الله سید علی حسینی خامنه‌ای را بگیرند. آنها، نتوانستند یا نخواستند، چون گرماگرم مبارزات انتخاباتی را نمی‌توانند بدون حمله به یکدیگر پیش ببرند. آنها، عادت به گفتن حرف‌ها و سیاست‌ها و تدابیر مثبت ندارند. بیشتر به هم حمله می‌کنند. خب؛ گروه‌ها و جناح‌های سیاسی، بلد هم نیستند که یک رقابت انتخاباتی را بدون حمله به یکدیگر پیش ببرند. این موضوع، به اشکالات ساختاری در هیئت‌های سیاسی، برمی‌گردد که باید در بلند مدت حل و فصل شود. آیا آنچه اکنون می‌گذرد، در جهت افزایش برادری است؟ این سئوال که فلانی از لغت "عذرخواهی" استفاده کرد یا نکرد؟ این پرسش که او زودتر یا دیرتر نامه نوشت؟ اینکه وزن نقد و عتاب "آیت الله" به کدام یک بیشتر بود؟ این سئوال‌ها و این حرف‌ها، جز مصادره کلام "آیت الله" در جهت همان دعواهایی نیست که از آنها تحذیر داده شده‌اند. برهان "آیت الله"، تأکید فرمودند: "وقتی دشمن مشترک وجود دارد و توطئه‌ها از هر طرف شکل می‌گیرد، واقعاً جز افزایش برادری‌ها و ایستادگی در مقابل دشمن باید کار دیگری کرد؟ ... تقوا، تقوا، تقوا! از مسئولان توقع داریم با صبر، میدان ندادن به احساسات سرکش و ملاحظه مسائل کشور، همه توان و نیروها را برای حل مشکلات مردم متمرکز کنند و حالا که دشمنی‌های دشمن شدت یافته، آنها هم رفاقت‌هایشان را شدت دهند". همچنین در خطبه‌‏های نماز عید فطر، مورخ 29/6/88 فرمودند: "فضای جامعه را فضای برادری، مهربانی، حسن ظن قرار بدهیم. من هیچ موافق نیستم با اینکه فضای جامعه را فضای سوءظن و فضای بدگمانی قرار بدهیم. این عادات را از خودمان باید دور کنیم. اینکه متأسفانه باب شده که روزنامه و رسانه و دستگاه‌های گوناگون ارتباطی، که امروز روزبه‌روز هم بیشتر و گسترده‌تر و پیچیده‌تر می‌شود، روشی را در پیش گرفته‌اند برای متهم کردن یکدیگر، این چیز خوبی نیست؛ این چیز خوبی نیست؛ دل ما را تاریک می‌کند؛ فضای زندگی ما را ظلمانی می‌کند. هیچ منافات ندارد که گنه‌کار تاوان گناه خودش را ببیند، اما، فضا، فضای اشاعه‌ گناه نباشد؛ تهمت زدن، دیگران را متهم کردن به شایعات، به خیالات. "فضا را نباید از تهمت و از گمان سوء پر کرد. قرآن کریم می‌فرماید: "لَوْ لا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِناتُ بِأَنْفُسِهِمْ خَیْراً" وقتی می‌شنوید که یکی را متهم می‌کنند، چرا به همدیگر حسن ظن ندارید؟ ["لَوْ لا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِناتُ بِأَنْفُسِهِمْ خَیْراً وَ قالُوا هذا إِفْکٌ مُبین‏" [چرا هنگامی که آن [بهتان‏] را شنیدید، مردان و زنان مؤمن گمان نیک به خود نبردند و نگفتند: "این بهتانی آشکار است"؟ (النور/24) "تکلیف دستگاه اجرایی و قضائی به جای خود محفوظ است. دستگاه‌های اجرایی باید مجرم را تعقیب کنند، دستگاه‌های قضائی باید مجرم را محکوم و مجازات کنند؛ با همان روشی که ثابت می‌شود و در قوانین اسلامی و قوانین عرفی ما هست و هیچ هم در این زمینه نباید کوتاه بیایند؛ اما، مجازات مجرم که از طریق قانونی جرم او ثابت شده است، غیر از این است که به گمان، به خیال، به تهمت، یکی را متهم کنیم، بدنام کنیم، توی جامعه دهن به دهن بگردانیم. این‌که نمی‌شود. این فضا، فضای درستی نیست. یا دیگران - خارجی‌ها، بیگانه‌ها، تلویزیون‌های مغرض - علیه کسی یا کسانی حرفی بزنند، ادعا کنند که این‌ها فلان جا خیانت کردند، فلان جا خطا کردند؛ ما هم عین همان را پخش کنیم. این، ظلم است. یک ابتکار عمل باور من این است که فعالان سیاسی، لازم است تا بپذیرند که این رقابت انتخاباتی با همه رقابت‌هایی که تا کنون تجربه کرده‌اند، باید متفاوت باشد. باید به لحاظ "آرامش" متفاوت باشد.فعالان سیاسی، باید، خود را آماده کنند و تمرین دهند که در فضای "آرامش" و با پیش‌برد مباحث مثبت و ارائه راه‌حل‌ها و عملکردها هم نظر رأی دهندگان را به انتخابات جلب کنند و هم به خودشان.یک ابتکار عمل لازم است... یک ابتکار عمل، برای گفتگوهای نزدیک میان طرف‌های انتخابات، از حالا تا پس از انتخابات. به نظر من، حضور یک زعیم دینی وجیه المله، به عنوان هماهنگ کننده این جلسات، لازم است. حضور زعیم دینی وجیه المله، به عنوان وزنه "انصاف" لازم است.این دیدگاه من، از یک تحلیل ریشه‌ای از این اختلافات برمی‌خیزد، دایر بر این که آن چه فضا را خشن می‌کند، "بی‌انصافی" است. یعنی، رفتار افراد از قواعد همه‌شمول تبعیت نمی‌کند. افراد، نسبت به هم، رفتاری دارند که بی‌گمان مایل نیستند همان رفتار با خودشان شود، و این، زیر پا گذاشتن ملاک محرز و شهودی فعل اخلاقی است. مثلاً آیت الله خامنه‌ای، انتشار اسناد عیارسنجی نشده در دادگاه علیه دیگران را خلاف شرع قلمداد فرمودند، و حتی در انتشار آن‌ها، پس از رأی مساعد دادگاه نیز احتیاط نمودند (که این احتیاط در عرف متشرعین محرز است). بر این سیاق، نمایش فیلم کذایی در مجلس، یا ابراز آن بیانات در مناظره‌ها، خلاف شرع بود و مستوجب توبه و جبران. این، یک طرف ماجراست. ولی، واقع آن است که طرف‌های دیگر نیز از این گناه مبرا نیستند. جهات مختلف نیروهای سیاسی، از سال هشتاد و چهار، آلوده به انتشار اتهامات سنگینی از رمالی و دروغ تا بی‌تخصصی و بی‌کفایتی و فساد و... علیه دولت هستند که در دادگاهی ارزیابی نشده بود.نیروهای رقیب در انتخابات آن قدر در پیرایه‌ها و خبرهای سررسیدی علیه یکدیگر گرفتارند که نمی‌توانند ماهیت متمایز انتخابات آتی را که در کلمه رمز "آرامش" نهفته است، درک کنند. نمی‌توانند درک کنند که اولویت اول کشور، "آرامش" است. پیرایه‌ها بر پیرایه بسته شده، و زعیم دینی وجیه المله، باید پیرایه‌های حرف‌های نامسموع و شایعات و دروغ‌های سررسیدی را از صحنه اذهان بزداید، تا این "آرامش" برقرار شود. و آیت الله هاشمی شاهرودی، نظر به صلاحیت برجسته علمی، تجربه سیاسی، بهره‌مندی از اعتماد تمام طرف‌های درگیر در انتخابات، و اینکه از بابت حل اختلاف مورد اعتماد آیت الله سید علی حسینی خامنه‌ای بوده‌اند و هستند، گزینه بسیار مناسبی برای پیش بردن، گفتگوهای "آرامش" تا انتخابات هستند.‏

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها