هشدار لاریجانی درباره تولید یک جریان تروریستی در منطقه/ سازمانهای اطلاعاتی قدرتهای بزرگ، پشت صحنه کارهای تروریستی هستند
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه علی لاریجانی در موسسه مطالعاتی شورای جهانی هند در جمع نخبگان و اندیشمندان هندی، اظهار کرد: ارتباط صمیمانه با کشور دوست ما هند برای ما بسیار حائز اهمیت است و دلایل متنوعی وجود دارد که این نگاه را تثبیت میکند، یکی از این دلایل مربوط به تاثیری است که در صحنه بینالملل با آن مواجه هستیم. در ادامه گزیده ای از اظهارات رئیس مجلس شورای اسلامی به نقل از ایسنا می آید:
- نظریه دیگری که واقعیتر است این است که ما وارد دنیای چند قطبی میشویم که هنوز شکل نگرفته و حالت ژلهای و سیال دارد؛ در این دوره قدرتهایی موفقترند که بتوانند در این صحنه خودشان را تثبیت کنند و برای این کار اگر بخواهند خود را به عنوان بازیگر قوی در صحنه چند قطبی شدن دنیا تثبیت کنند باید مختصاتی داشته باشند؛ اولین مشخصه این است که از خودشان استقلال داشته باشند زیرا اگر متکی به دیگران باشند علیالقاعده سیطره آنها را پذیرفتهاند، این استقلال مخصوصا در تصمیمگیریهای مهم در آینده دنیا باید خودش را نشان دهد. ممکن است ما با بههمتنیدگی اقتصادی در دنیای امروز مواجه باشیم اما به مقداری که این بههمتنیدگی به نفع یک قطب تعریف شود آن قطب برنده است و دیگران نمیتوانند نقش بارز داشته باشند.
- دنیا به سمت دموکراتیکتر شدن پیش میرود، افزود: ارتباطات نزدیک و فناوری اطلاعات این شرایط را به وجود میآورد. یکی از مختصات تاثیرگذاری در آینده جهان را داشتن دموکراسی قوی است. ممکن است برخی کشورها ثروتمند باشند اما چون دموکراتیک نیستند نمیتوانند یک قطب تاثیرگذار باشند، نکته مهم دیگر توجه به منطقهگرایی است، اینگونه تصور میشود که برخلاف آنچه در گذشته تلقی میشد که دنیا به سمت نظام واحد سوق پیدا میکند، دنیای جدید به عنوان یک واقعیت با منطقهگرایی مواجه است، این مسیر هم معقول است و هم با تجربهای که بشر دارد منطبق است زیرا کشورهای منطقه از نظر فرهنگی به هم نزدیکند و افزایش توانمندیها به قرابتهای فرهنگی ملتها بستگی دارد.
- زمانی که آمریکاییها 145 هزار سرباز وارد عراق کردند با تکبر گفتند که میخواهیم برج دموکراسی در عراق ایجاد کنیم، اما چند هزار کشته دادند و یک میلیون عراقی کشته شدند و آنها با خفت و خاری از عراق خارج شدند و این کشور را تخریب کردند و آن را برای کشورهای منطقه به جا گذاشتند تا عراق را آباد کنند البته مردم عراق دموکراسی ایجاد کردند اما نه آن دموکراسی که آمریکاییها میخواستند.
- کشورهای دیگر اکنون نمیتوانند به راحتی به منطقه ورود کنند و آن را تغییر دهند، گفت: ملت ایران و عراق سابقه طولانی دوستی با هم دارند، ما با اشغال عراق مخالف بودیم و ملت عراق صدای ما را شنید؛ نمونه دیگر این اتفاق در افغانستان بود، آنها گفتند برای مبارزه با تروریسم و موادمخدر به این کشور میرویم اما در هیچ کدام موفق نبودند. به نظر میرسد کشورهای منطقه بهتر میتوانند با همکاریهای منطقهای، مشکلات را حل کنند، یکی از دلایل این موضوع، تجربه تاریخی آنهاست و اگر زمانی قدرتهای بزرگ آمدهاند، مشکلاتی ایجاد کردهاند و یک جنازه را روی دست مردم گذاشتهاند.
- امروز جنگطلبی در حال پایان یافتن است، البته ممکن است عملیات کوچک منطقهای ایجاد شود اما قدرت نظامی وضع گذشته را نخواهد داشت و با قدرت اقتصادی جایگزین میشود، اگر این ایده را بپذیریم کشورهایی موفق هستند که یارهای قوی دارند زیرا هیچ کدام از کشورهای تک نمیتوانند قطب فعالی باشند بنابراین یاران منطقهای باید مکمل نقش یکدیگر باشند و بر اساس این منطق، کشورهای شرق میتوانند قطب تاثیرگذاری را شکل دهند.
- قبل از اینکه انگلیسیها به هند بیایند مردم دو کشور با یکدیگر ممذوج بودند البته در دورهای که انگلیسیها به هند آمدند شرایط تا حدی تغییر کرد و در ایران هم شرایط تا حدی عوض شد.هند برخی نیازهایی دارد که ایران میتواند از نظر اقتصادی به او کمک کند و دو کشور حتی از نظر نقش سیاسی هم میتوانند نقش مکمل داشته باشند، مثلا بعضی کارها به شما نمیخورد و ما آنها را برای شما انجام میدهیم و بالعکس! مثلا شما به بازارهای جدید احتیاج دارید که ما میتوانیم آن را برای شما به وجود بیاوریم.
- کشورهایی که به تک قطبی بودن اعتقاد دارند نمیتوانند دنیا را چند قطبی ببینند، پس باید تشخیص داد که آنها چه خواهند کرد؛ میتوان بعضی شگردهای آنها را دید و برخی را از باید از اطلاعات پنهان استفاده و تحلیل کرد، از جمله اینکه آنها کشورهای منطقه را سرگرم میکنند تا از یکدیگر دور شوند و به اختلافات دامن میزنند تا کشورها نتوانند قدرت خود را به یکدیگر اضافه کنند؛ همچنان که میبینیم بعضی کشورهایی که در مسائل جزئی با یکدیگر اختلاف دارند به خاطر این اختلافات از استراتژیهای بزرگ غافل میشوند و کشورهای غربی هم مسائل را بزرگنمایی میکنند تا به ارزش ماجرا بیافزایند.
- آنها[غرب] برخی ماجراها را با عناوین زیبا اما باطن غلط بر منطقه تحمیل میکنند مثل مساله سوریه، عنوان آن این است که دنبال دموکراسی هستیم، دموکراسی در کشوری که با آرپیچی به وجود بیاید؟ آیا این روش درستی است که با قدرت نظامی، شرایط کشوری را عوض کنیم؟ ما از ابتدا گفتیم معتقدیم باید تحولاتی در سوریه صورت بگیرد اما با دخالت نظامی مخالفیم. حالا تجربه دو سال اخیر در سوریه نشان داد که تجربه نظامی جز تخریب سوریه نتیجهای ندارد.
- در بخشهای مختلف منطقه جریانهای تندرو را مشاهده میکنیم و آنقدری که ما اطلاع داریم پشت صحنه کارهای تروریستی، سازمانهای اطلاعاتی کشورهای بزرگ هستند و آنها حتی در به وجود آمدن این گروههای تروریستی نقش داشتند. کشورهای بزرگ نمیخواهند کشورهای منطقه همافزایی اقتصادی پیدا کنند. آنهایی که به حکومتهای لیبرال اعتقاد دارند معتقدند که اقتصاد امر آزادی است، فیلسوفان لیبرال هم شعارشان این است که اقتصاد آزاد است اما شرایط فعلی یک نظام پلیسی است برای اینکه حکومتهای منطقه قدرتشان همافزا نشود.
- اگر معتقدید شرایط جهانی به سمت چند قطبی شدن پیش میرود دو حالت وجود دارد؛ یکی اینکه نظارهگر باشیم و ببینیم چه میشود و دیگر اینکه در تکوین این شرایط نقش داشته باشیم، اگر بخواهیم صرفا نظارهگر باشیم نباید انتظار داشت برنده بود بلکه به میزان محافظهکاری، کمتر نقش خواهیم داشت، ما بعضی وقتها باید هزینه بدهیم البته این به مزاج سیاسی کشورها بستگی دارد اما به هر حال این فرصتی برای پیدا کردن جایگاه درست است.
دیدگاه تان را بنویسید