رسوایی عدالت شاه قاجار در رسانههای اروپایی
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، دربار شاهان مالامال از جنایات حکومتهای مستبد علیه مردم است. علاءالدوله حاکم تهران در دوران مظفرالدین شاه که ظلمها و جنایاتش از دلائل عمده شکل گیری نهضت مشروطه بود، نامردمیهای بسیاری را در پرونده حکومت داری خود به ثبت رسانده است. ملک الشعرای بهار در کتاب تاریخ مختصر احزاب سیاسی ایران نمونه ای از جنایات وی را که در دوره ناصرالدین شاه به وقوع پیوسته، بیان کرده است: در عهد ناصرالدین شاه، یکی از رجال عمده «علاء الدوله» رئیس فوجی از افواج مقیم مرکز بوده است. این گونه روسای افواج به عادت هر روز از جیره و مواجب سربازان استفاده میکردند و این رئیس محترم هم که از اعیان متمول و درجه اول کشور بود از این ممر مداخلی میکرده است. روزی شاه به زیارت حضرت شاهزاده عبدالعظیم میرفته است. در بین راه تعداد زیادی از سربازان سر راه شاه میآیند و داد و فریاد راه میاندازند که از رئیس خود «علاء الدوله» شکایت کنند. شاه کالسکه اش را نگاه میدارد. رئیس فوج که سواره و ملتزم رکاب بوده است به سربازان میتازد. در نتیجه سربازان که نمیتوانند علیه او به شاه شکایت کنند به او بد و بیراه میگویند و به طرفش سنگ می اندازند. از قضا سنگی به کالسکه شاه می خورد و شاه متغیر میشود. در این بین سردار مزبور به شاه عرض میکند که زود تشریف ببرید که سربازها یاغی شدهاند و خطرناک است. شاه با حالت تغیر میرود و پس از برگشتن به شهر امر میکند که مرتکبین را بیاورند به حضور ! در باریان که کاملا از قضایا مسبوق بودند دست و پارا گم می کنند. آن روزها حکم قتل دادن تشریفات لازم نداشت و محرمانه هم نبود. شاه وقتی متغیر میشد حکم کشتن میداد و باید در حضور او مقصر را بکشند. درباریان متحیر بودند که چه باید کرد. شاه بیاندازه ناراحت بود و علامت خطر از هر طرف احساس میشد. آنها با شناختی که از خصوصیات اخلاقی شاه داشتند تنها چاره کار را در این دیدند که چند سرباز زیبا و جوان را به حضور بیاورند تا به ملاحظه زیبایی از خون آنها بگذرد. چرا جز این چاره ای نمیدیدند؟ برای اینکه نمی خواستند اصل قضیه به ملاحظه حیثیت همکارشان به عرض شاه برسد. شاه در عمارت تخت مرمر، پشت پرده زنبوری ایستاده بود و گیلاسهای کنیاک را خورده بود و به قول کسی که از نزدیک شاهد بود و برایم نقل می کرد، سبیل هایش از فرط تغیر تارتار شده بود. جوانها را آوردند کنار حوض. ده جوان زیبا، جوان و بیگناه، شاه که مست بود معطل نشد حکم کرد همه را طناب بیندازند. همه را طناب انداختند و خفه کردند. این خبر هولناک در جراید اروپا به تفصیل منتشر شد و شاه را رسوا کرد. بعد از اینکه شاه از واقعه مطلع شد تنها مرتکب اصلی را از شغلی که داشت منفصل نمود. اما چه فایده، ده جوان بی دلیل نفله شده بودند و البته شاه هم بدنام گشته بود.
دیدگاه تان را بنویسید