ماجرای درگیری طرفدارن آیتالله بروجردی و نواب صفوی
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، اختلاف نواب صفوی با آیتالله العظمی بروجردی در مورد نحوه مخالفت با حکومت پهلوی یکی از مهمترین اتفاقات دوران مبارزه روحانیت بر علیه رژیم شاه و دستگاه حکومتی وی بود. آیتالله سیدمحمدباقر سلطانی طباطبایی در خاطرات خود از آن زمان و بالا گرفتن اختلافات بین آیتالله بروجردی و نواب صفوی اشاره میکند و میگوید: «یک شب ماه مبارک رمضان، از سر شب تا صبح، با مرحوم نواب صفوی صبحت کردم و آنچه را آیتالله العظمی بروجردی نمیپسندیدند، به ایشان تذکر دادم. به ایشان گفتم: بعضی از کارهای شما، باعث انزجار از شما میشود، لذا آیتالله بروجردی از شما رنجیدهاند. به صلاح شما نیست که با آیتالله بروجردی مخالفت کنید. این، مثل این میماند که در داخل کشتی، با ناخدای کشتی در بیفتید. فدائیان اسلام، در برخی از کارها دخالت میکردند و بعضی اقدامهایی را انجام میدادند که به نظر آیتالله العظمی بروجردی، مصلحت کرده بودند برای کمک مالی. البته معلوم نبود، همه این نامهها واقعیت داشته باشد، ولی چنین چیزهایی بود. از فدائیان اسلام، پیش آیتالله بروجردی، شکایت زیادی میشد. مثلا برای کسی نوشته بودند که: شما باید فلان مقدار پول بدهید و به قیام کمک کنید والا سر و کارت با اینها «منظور خنجر یا اسلحهای بود که شکلش را کشیده بودند خواهد بود». افراد میترسیدند و به آیتالله بروجردی اعتراض میکردند. آیتالله بروجردی، اما میگفت «آخر دعوت به اسلام و مبارزه برای اسلام که بدین صورت نیست. با تهدید و غصب اموال مردم که نمیشود مبارزه کرد.» پاسخ نواب به این انتقادات این بود که «ما به قصد قرض میگیریم. آنچه میگیریم، برای تشکیل حکومت علوی است. هدف ما، مقدس و مقدم بر اینهاست. هنگامی که حکومت علوی را تشکیل دادیم، قرض مردم را میپردازیم. پیغمبر (ص) هم، در هنگامی که ضعیف بود چنین میکرد. چنانچه در جریان ایل قریش، چنین کرد. پیامبر (ص) این عمل را جایز میشمرد.»
فعالیت فدائیان اسلام در قم با فراز و فرودهایی همراه بود؛ اختلاف بین منتسبین به بیت آیتالله بروجردی و اعضا فدائیان اسلام منجر به درگیری آنها شد و این مسأله حتی به قطع شهریه فدائیان اسلام و ضرب و شتم آنان انجامید.
سید مرتضی مبرقعی که از نزدیکان آیتالله بوده در اینباره میگوید که: «در زمان زعامت آیتالله بروجردی، طرفداران نواب در قم خیلی شلوغ کردند. در مدرسه فیضیه به ایراد سخنرانی پرداختند. در این سخنرانیها چه بسا از مرجعیت و زعامت آن روز حوزه انتـقاد میشد و این امر موجب تضعیف نهاد مرجعیت میگردید. آیتالله بروجردی با آنان مدارا کرد امّا سودی نبخشید. این امر باعث شد که برخی از افراد، مانند شیخ علی لر که خیلی قلدر بود، به جان طرفداران نواب بیافتند و آنان را از فیضیه بیرون کنند و نگذارند به ایراد سخنرانی بپردازند.»
دیدگاه تان را بنویسید