شیب صعودی یک نماینده از مشاور جوان احمدی نژاد تا مدیریت یکی از بزرگترین خودروسازهای خاورمیانه

به گزارش نامه نیوز ، احتمالا و در حالت خوشبینانه توقع داشته که بررسی برجام با کار کارشناسی بیشتر و کندوکاو دقیق‌تر انجام پذیرد. این رویکرد جناب بذرپاش که دو عنصر "توجه به زمان و اهمیت وقت" و "نگاه کارشناسانه و تخصصی" در آن موج می‌زند ستودنی است. بذرپاش در سال 77 وارد دانشگاه صنعتی شریف شد و تحصیل در رشته مهندسی صنایع را آغاز کرد. کسی که با فرارسیدن انتخابات شوراها به عنوان رئیس ستاد رایحه خوش خدمت برگزیده شد و در یکی از جلسات انتخاباتی این ستاد، محمد علی رامین مسئول کمیته رسانه‌ای این ائتلاف، در سخنرانی خود با اشاره به وی به عنوان نفر اول لیست رایحه خوش خدمت گفت:" امروز پرچم شورای اسلامی شهر تهران در دست جوانی است که همانند اسامه بن زید است و همان وقت که پیامبر(ص) اسامه را به فرماندهی لشکر مسلمانان منصوب کردند، خیلی‌ها اعتراض کردند که اسامه جوان و بی‌تجربه است و حتی بر پیامبر هم ایراد گرفتند". انتخاباتی که بذرپاش حتی نتوانست به عنوان عضو علی البدل آن رای بیاورد. با شهردار شدن احمدی‌نژاد، بذرپاش به سمت رئیس مشاوران جوان در شهرداری تهران منصوب شد و پس از به قدرت رسیدن احمدی‌نژاد در قامت ریاست‌جمهوری، پله‌های ترقی را سریع پیمود. روند این پیشرفت‌ها برای جوانی که هنوز 30 سالش نشده بود تا جایی پیش رفت که بدون سابقه کاری و اجرایی قابل اتکا در صنعت و با حکم احمد قلعه‌بانی (که بعدا رئیس سازمان گسترش و نوسازی صنایع کشور شد) به مدیر عاملی شرکت پارس خودرو رسید و کمی بعد یعنی دوم بهمن ماه 1386 مزه مدیر عاملی یکی از بزرگترین شرکت‌های خودروسازی خاورمیانه یعنی سایپا را هم چشید. این شیب صعودی و این تجربه کرسی‌های مختلف مدیریتی با ریاست سازمان ملی جوانان در مرداد 88 ادامه پیدا کرد. برای بذرپاشی که وقت و تخصص گرایی اهمیت دارد چگونه چنین فرآیندی اینگونه سریع پیش می‌رود؟ بذرپاش در مصاحبه اش با رضا رشیدپور در "مثلث شیشه‌ای" و در پاسخ به سوال رشید پور که از وی پرسید:" آیا دو جوان در شرایط مساوی، یک جوان دیگر که فارغ التحصیل دانشگاه شریف باشد و فوق لیسانسش هم از دانشگاه علامه گرفته باشد، ولی روابط نزدیک با رئیس جمهور نداشته باشه، آیا می‌تونه به این سرعت مدارج ترقی را طی کنه؟ یا اینکه نه،اون رابطه با مردان قدرت باعث میشه که تسریع بشه رسیدن به مدارج بالای اجرایی؟" با پاسخی خاص گفت که کسی در اقوامشان نبوده است که وزیر و نماینده باشد و تلویحا اضافه کرد که شایستگی اش باعث شده است که به این جایگاه‌ها برسد. مردی که می‌گوید حتی قرار بوده به صدا و سیما برود ولی وقتی احمدی‌نژاد پیشنهاد همکاری می‌دهد با سر می‌رود. در همین مصاحبه او اضافه می‌کند:" ما در حوزه انتخاب افراد یکسری شروط لازم و یکسری شروط کافی داریم، شروط لازم اینه که مدرک تحصیلی، سوابق اجرایی، سلامت جسمی، سلامت اخلاقی و..تضمین شده باشه. یک شرط کافی هم داره که با مدیریت بشناسن همدیگه رو". واقعا تخصص جناب بذرپاش برای پذیرش مدیرعاملی سایپا، آن هم بدون سابقه مدیریت صنعتی قابل اتکا بر چه اساسی بوده است؟ در پذیرش ریاست سازمان ملی جوانان چطور؟ تخصص ایشان برای این کار چه بوده است؟ جناب بذرپاش در قسمتی از یادداشت خود که اخیرا در سایتشان منتشر شده است، آورده اند:"جامعه و جوانی که نشاط نداشته باشد حتما در حوزه اقتصادی هم موفق نخواهد بود. جامعه ای می‌تواند به رشد و توسعه اقتصادی دست یابد که از نیروی جوان برخوردار باشد. جوانی که مسلط به علم و دانش روز، نشاط جوانانه، عدم محافظه‌کاری،‌ شجاعت،ابتکار و جسارت دوره جوانی است". جناب بذرپاش! وقتی همکلاسی‌های شما یا تحصیلکردگان این کشور شما را می‌بینند که سریع و به واسطه حضور در نهادها و ارتباطات خاص به مدیرعاملی سایپا رسیده‌اید (آن‌هم بدون سابقه کاری قابل اتکا) با بدون تخصص خاص رئیس سازمان ملی جوانان شده اید چطور می‌توانند نشاط داشته باشند؟ وقتی برترین پژوهشگران این کشور که صاحب ده‌ها مقاله و کتاب‌اند و سالها سابقه کاری دارندشما را می‌بینند، چگونه باید امیدوار به آینده باشند؟ می‌شود به درس خواندگان شریف، تهران، امیرکبیر و سایر دانشگاه‌های درجه یک کشور مشاوره بدهید و راهنمایی شان کنید که چگونه و تا قبل از 30 سالگی بشوند مدیر عامل سایپا؟می‌شود پیشرفت‌های اینچنین خارق‌العاده و مشاور رئیس شدن در 25 سالگی را به میلیون‌ها جوان بیکار هم یاد بدهید؟امکانش هست بگویید به عنوان رئیس سازمان ملی جوانان برای جوانان این مملکت چه کردید؟ راستی وقتی رئیس سازمان ملی جوانان شدید از خودتان نپرسیدید که چه جوانان شایسته تری و چه اندیشمندان و اساتید شایسته‌تری از شما برای احراز آن صندلی در این کشور هستند؟ وقتی بر صندلی خوش‌نقش سایپا تکیه زدید به این فکر نکردید که بسیار شایسته تر از شما برای این جایگاه در کشور هست؟همکلاسی‌های دیگر شما چه چیزی از شما کمتر داشتند که اکنون یا در به در دنبال کارند یا مشغول ترجمه و تدریس برای چندرغاز آخر ماه.