کد خبر: 28061
تاریخ انتشار :

شوراهای فراموش‌شده و سایه سنگین انتخابات ریاست‌جمهوری/ هیچ‌کس به فکر شوراها نیست

شوراهای فراموش‌شده و سایه سنگین انتخابات ریاست‌جمهوری/ هیچ‌کس به فکر شوراها نیست
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

به گزارش نامه، چهارمین دوره انتخابات شوراهای شهر، بی‌شک یکی از مهم‌ترین و پرحاشیه‌ترین دوره‌های انتخابات شوراها است. از یک طرف این انتخابات بعد از گذشت 7 سال از آخرین انتخابات برگزارشده برای شوراها، برگزار می‌شود، از یک طرف بعد از مناقشه و حرف و حدیث‌های مختلف بالاخره قرار است برگزاری آن هم‌زمان با انتخابات ریاست‌جمهوری باشد و از طرف دیگر حدس و گمان‌ها و پیشی‌بینی‌های مختلف و تحلیل‌های متعددی درباره افراد و گروه‌های فعال شرکت‌کننده در این انتخابات وجود دارد. عمر 7 ساله شورای سوم و تجدید قوای جریان‌های سیاسی برای انتخابات جدید شورای سوم که در انتخابات 1385 تشکیل شد و عمر قانونی آن ابتدا همان 4 سال همیشگی بود، این روزها در مرز 7 سالگی قرار دارد و این طول عمر زیاد، بخاطر مصوبه مجمع تشخیص مصلحت نظام بود. اسفند ماه 1389 در حالی که مدت زمان زیادی از انتخابات ریاست جمهوری 88 و تب و تاب و التهاب پس از آن نگذشته بود، وزارت کشور خود را برای برگزاری انتخابات دور چهارم شوراها آماده می‌کرد، اما ناگهان مصوبه مجمع تشخیص برای تجمیع انتخابات‌ و برگزاری هم‌زمان انتخابات شوراها و ریاست جمهوری تکاپوی برگزاری انتخابات جدید را متوقف کرد. ابتدا دولت مخالفت جدی خود را با به تعویق افتادن انتخابات اعلام کرد و وزارت کشور گفت که قطعا انتخابات را اسفندماه 89 برگزار خواهد کرد. در آن زمان تقریبا همه گروه‌های اصولگرا و اصلاح‌طلب با به تعویق افتادن انتخابات شوراها موافق بودند، چراکه پس از انتخابات 88 و حواشی بعد از آن، از یک سو اصولگرایان وحدت و هم‌صدایی خود را تا حدی از دست داده بودند و نمی‌توانستند برای انتخاباتی جدید آماده و فعال شوند و از سوی دیگر اصلاح‌طلبان که درگیر وقایع بعد از انتخابات 88 شده بودند، امیدی به تأیید صلاحیت کاندیداهای خود و بازگشت به رقابت سیاسی و ورود به شوراهای شهر نداشتند. اما در این میان تنها مخالف تأخیر انتخابات شوراها دولت بود. آن زمان عده‌ای می‌گفتند دولت با اصرار بر برگزاری انتخابات شوراهای دور سوم می‌کوشد از فضای از هم گسیخته و متلاطم جریان‌های سیاسی به نفع خود استفاده کند و کاندیداهای مورد حمایت خود را بر صندلی‌های شورا بنشاند. البته بعضی‌های دیگر هم که تجمیع و برگزاری هم‌زمان انتخابات را دشوار و غیرممکن می‌دیدند با نظر دولت موافق بودند و اصرار به برگزاری انتخابات را به دور از منفعت‌طلبی سیاسی و انتخاباتی معنا می‌کردند. در نهایت دولت که مصمم به برگزاری انتخابات شوراها در اسفند 89 بود، موفق نشد از زیر مصوبه مجمع تشخیص مصلحت نظام شانه خالی کند و عمر شورای سوم حدودا سه سال تمدید شد تا انتخابات برای شورای جدید هم‌زمان با انتخابات ریاست جمهوری یازدهم برگزار شود. آنچه که اتفاق افتاد، به نفع اصولگرایان و اصلاح‌طلبان تمام شد و به تعویق افتادن انتخابات شوراها تا خرداد ماه 92 فرصت نفس تازه کردن و جمع‌آوری دوباره نیروها و فرصت‌ها را برای جریان‌های سیاسی ایجاد کرد. شوراهای فراموش‌شده و سایه سنگین انتخابات ریاست‌جمهوری اما حالا که چند ماهی بیشتر به انتخابات چهارمین دوره شوراهای شهر باقی نمانده و فضای انتخاباتی، البته فضای انتخاباتی و تب و تاب برای انتخابات ریاست جمهوری یازدهم در کشور موج می‌زند، برخی از ناظران و گروه‌های سیاسی بار دیگر آسیب‌های برگزاری هم‌زمان انتخابات شوراها و انتخابات ریاست‌جمهوری را به یاد آورده‌اند. از همان اولی که مصوبه مجمع تشخیص مصلحت نظام برای تجمیع انتخابات و برگزاری هم‌زمان انتخابات ریاست جمهوری و شوراها تصویب شد، حرف و حدیث‌ها درباره آسیب‌های این طرح بالا گرفت. مهم‌ترین انتقادی که از ابتدا به این طرح وارد می‌شد و هنوز هم نقد جدی ماجرای تجمیع انتخابات محسوب می‌شود، کم‌رنگ شدن و کم‌رونق شدن انتخابات شوراهای شهر، به دلیل التهاب خاص انتخابات ریاست جمهوری بود. انتخابات ریاست جمهوری که بدون اغراق مهم‌ترین انتخابات و رأی‌گیری همگانی در کشور است، آنچنان شور و هیجان خاصی در میان سیاسیون و مردم ایجاد می‌کند و چندان همه نگاه‌ها و فعالیت‌های سیاسی را به خود معطوف می‌کند که بسیاری از کارشناسان سیاسی نسبت به نادیده گرفته شدن انتخابات شوراها و فراموش شدن این انتخابات مهم در سایه انتخاباتی بزرگ‌تر و حساس‌تر یعنی انتخابات ریاست جمهوری اعلام هشدار کردند. حالا که ماه‌های پایانی منتهی به برگزاری انتخابات ریاست جمهوری و انتخابات شوراها فرا رسیده است، شاید بتوان در فضای جریان‌های سیاسی و حتی تب و تاب‌های رسانه‌ای این روزها، آسیب‌هایی که نقد جدی مخالفان تجمیع انتخابات بوده و هست را به وضوح دید. این روزها همه از کاندیداهای احتمالی ریاست جمهوری حرف می‌زنند. سیاسیون ائتلاف‌های چند به اضافه چند را تشکیل می‌دهند، جریان‌ها و تشکل‌های اصولگرا از ویژگی‌های کاندیدای اصلح می‌گویند و به دنبال نامزد مورد حمایتشان می‌گردند، اصلاح‌طلب‌ها می‌کوشند سازوکارهای بازگشت به میدان رقابت سیاسی را فراهم کنند و رسانه‌ها مصاحبه‌ها و نشست‌های خبری مرتبط با انتخابات ریاست جمهوری را پوشش می‌دهند و مردم هر روز اخبار رسمی و غیررسمی و حرف و حدیث‌های مرتبط با کاندیداهای احتمالی را پیگیری می‌کنند و در میان این همهمه، کمتر حرفی و نقلی از انتخابات شوراها شنیده می‌شود. یک تشکل مستقل برای انتخابات شوراها اما همه اینها به معنای آن نیست که هیچ کس نگاهی به انتخابات شوراها ندارد و تلاشی برای فعالیت در این رقابت سیاسی صورت نمی‌گیرد. هم‌زمان که بیشتر توجه‌ها در فضای سیاسی کشور معطوف به یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری است، بعضی از جریان‌های سیاسی نیم نگاهی هم به انتخابات شوراها دارند و می‌کوشند با تهیه لیست و بررسی سازوکارهای این انتخابات، افراد مورد حمایت خود را در شوراها جای دهند. هفته گذشته بود که حتی تشکل مستقلی هم برای فعالیت در انتخابات شوراها اعلام موجودیت کرد. خدمتگزاران آبادی و پیشرفت؛ این نام تشکلی مرکب از چند چهره اصولگرا بود که به گفته اعضای آن، تنها برای فعالیت در انتخابات شوراهای شهر تشکیل شده است. پرویز سروری، مهرداد بذرپاش، اسماعیل کوثری، محمود خسروی وفا، مجتبی رحماندوست و تعدادی دیگر از اصولگرایان جبهه خدمتگزاران آبادی و پیشرفت را سامان داده‌اند و می‌کوشند خیز جدی به سمت حضور اصولگرایان در این انتخابات بردارند. اگرچه اعلام موجودیت این جبهه و نشست خبری چند تن از اعضای آن در خبرگزاری فارس، رخداد قابل توجه و مهمی در عرصه انتخابات شوراها محسوب می‌شود اما باز هم این اتفاق نتوانست پوشش رسانه‌ای قابل توجهی را از آن خود کند و مورد توجه رسانه‌ها قرار بگیرد. رسانه‌ها بجای حرف بر سر تشکلی مستقل برای فعالیت در انتخابات شوراها، بیشتر حواشی نشست خبری این گرو و غیبت مهدی چمران در میان آنها را بازتاب دادند و بیشتر به حرف و شنیده‌ها درباره حرکت و گرایش سیاسی چمران در بحث انتخابات بسنده کردند. خبری از لیست‌های انتخاباتی برای شوراها نیست جدای از داستان خدمتگزاران آبادی و پیشرفت و اینکه چقدر این تشکل مستقل می‌تواند در انتخابات شوراها نقش‌آفرین باشد، دیگر جبهه‌های سیاسی هم این روزها حرف‌های کلی و نه چندان جدی درباره انتخابات شوراها دارند. جبهه ایستادگی مثل قبل کلی و بدون جزئیات اعلام کرده که برای انتخابات شوراها در حال رایزنی است. مسئول کمیته سیاسی این جبهه، حسین کنعانی‌مقدم گفت که درباره اسامی شورای شهر و نحوه تعامل با دیگر مجموعه‌ها در جبهه ایستادگی بحث شده و فعلاً در حال رایزنی بر روی افراد هستیم. او زمان ارائه لیست شوراها را نزدیک انتخابات شوراها عنوان کرد. جبهه ایستادگی در حالی هنوز برای انتخابات شوراها رایزنی می‌کند و به تصمیم قطعی و جدی نرسیده است که در انتخابات ریاست جمهوری نه تنها کاندیدای قطعی خود، یعنی محسن رضایی را انتخاب کرده است، بلکه برای انتخاب کاندیداهای دوم و سومش هم با عده‌ای از نامزدهای احتمالی ریاست جمهوری به طور مستمر دیدار و گفت‌وگو می‌کند. حبیب‌الله بوربور قائم مقام جمعیت وفاداران انقلاب اسلامی که از بدو تاسیس جبهه پیران خط امام و رهبری عضو این جبهه بوده است هم گفته که این جبهه برای انتخابات شوراها لیستی 15 نفره را به جبهه پیروان خط امام و رهبری پیشنهاد داده است. به گفته بوربور جمعیت وفاداران معتقد است که لیستی که جبهه پیروان در تهران و دیگر شهرستان‌ها و دهستان‌ها ارائه می‌دهد، یکسان باشد یعنی لیست‌ها مجموعه‌ای باشد. جبهه پیروان هم چند روز پیش اعلام کرده بود که لیست انتخاباتی شوراهای شهر را تدوین کرده و منتظر نظر سایر جریان‌های اصولگرا است. اما با این وجود هنوز خبری از این لیست انتخاباتی و نظرات اصولگرایان درباره آن شنیده نشده و کسی چند و چون این لیست انتخاباتی و فعالیت جدی پیروان برای انتخابات شوراها را نمی‌داند. جبهه پیروان هم همچون برخی دیگر از جریان‌های سیاسی اگرچه در بحث انتخابات شوراها تکلیف معلوم و مشخصی ندارد، اما برای انتخابات ریاست جمهوری سه کاندیدای قطعی خود یعنی باهنر، آل اسحاق و متکی را معرفی کرده و ائتلاف این سه کاندیدا در حال رایزنی با دیگر کاندیداهای احتمالی ریاست جمهوری است. همه بلاتکلیفی‌های جریان‌های سیاسی برای سازوکار ورود به انتخابات شوراها و تعیین کاندیداها و تدوین لیست‌های انتخاباتی نشان می‌دهد که انتقاد مخالفان برگزاری هم‌زمان انتخابات ریاست جمهوری و شوراها چندان هم بیراه نبوده است. به نظر می‌رسد همچون پیش بینی این منتقدان، انتخابات شوراها زیر سایه سنگین انتخابات ریاست جمهوری و حرف‌وحدیث‌ها و فضای ملتهب و جنجالی آن کم کم فراموش شده است. نه جریان‌های سیاسی انتخابات شوراها را به اندازه کافی جدی گرفته‌اند، نه رسانه‌ها و فضای سیاسی کشور به دنبال اخبار و وقایع مرتبط با این انتخابات هستند و نه مردم در تب و تاب انتخابات ریاست جمهوری یادی از شوراهای شهر می‌کنند.

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها

پیشنهاد ما