انتقادات لاریجانی از قالیباف، آغازی بر یک رقابت؛«1+»2 راه شهردار و رییس مجلس را از هم جدا کرد
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، روزنامه آرمان در گزارشی به سخنان روز گذشته لاریجانی و خطابش به قالیباف که گفته بود قالیباف تا شهردار است نام نیک برای خود بگذارد اشاره کرده و آورده است؛ هر اظهارنظری در این روزها بوی موضعگیری انتخاباتی میدهد، تعریف تمجیدها رنگ حمایت دارند و انتقادها شائبه تقابل و شروع غیررسمی رقابت. حالا وقتی بحث انتقاد یک کاندیدای احتمالی از یک کاندیدای دیگر باشد، قضیه خیلی جدیتر میشود؛ انتقاد علی لاریجانی از محمدباقر قالیباف. انتقادی که رئیس مجلس مطرح کرده نرم و آرام است، اما این فضای سیاسی است که میتواند تعابیری سخت از آن بهدست بدهد. علی لاریجانی در مراسم جشن درختکاری و افتتاح 2300 هکتار جنگلکاری در قالب طرح کمربند سبز پیرامون شهر تهران هم از قالیباف تشکر کرده و هم انتقاد. در یک کلام او گفته که «از آقای قالیباف میخواهم تا زمانی که در شهرداری تهران حضور دارد، مشکلات را حل کند تا نام نیک دیگری ازخودش بهجای بگذارد». این سخن خیلی حرفها در دل خود دارد، بهخصوص وقتی آن را در کنار ژستی قرار میدهیم که قالیباف به عنوان یک «شهردار موفق» به خود گرفته است. توصیه انتقادی رئیس مجلس به شهردار «همت خوب»
قالیباف برای «حل مشکلات شهر تهران مانند وضعیت ترافیک و احداث بزرگراهها و تونل» و همچنین تلاش برای «گسترش فضای سبز شهر تهران» جایی است که علی لاریجانی را به تشکر از شهردار تهران وادار میکند. اما وقتی رئیس مجلس سخنان خود را باز میکند، معلوم میشود که این تلاشها در چشم او کافی و کامل نیست. لاریجانی با تاکید بر اینکه در کل وضع فضای سبز تهران مناسب نیست، تصریح کرد: «شرایط فضای سبز تهران رو به بهبود است، ولی وضعیت مناسبی ندارد و باید همت مضاعفی برای این مهم مبذول داشت و نباید اجازه داد فضای سبز شهر تهران از بین برود». وی ادامه داد: «برخی کشورها برای قطع درختان مجازات سنگینی درنظر گرفتهاند؛ بخشهای زیادی از مناطق شهر تهران باغ بود اما مستمرا این بخشها درحال تبدیل به برج و منازل مسکونی است؛ ممکن است در اطراف شهر تهران زمینهایی برای گسترش فضای سبز وجود داشته باشد ولی داخل بافت شهر تهران این خلأ درحال به وجود آمدن است». وی با اشاره به لایحه جامع منابع طبیعی که هماکنون در دستور کار مجلس است، تصریح کرده «در فصولی از این قانون به موضوع گسترش فضای سبز در تهران توجه زیادی شده است و همچنین برای قطع درختان نیز
مجازاتی لحاظ شده است» و بلافاصله گفته است «البته مقدار زیادی از مشکلات مربوط به اجراست و باید همت جدی برای این امر ثبت شود». «اجرا»یی که قالیباف متصدی آن است. علی لاریجانی در سخنان خود نقبی هم به آلودگی هوا و انتقاد از نبود مکانیزمی برای حل آن میزند و در خاتمه با تاکید بر اینکه مساله تهران به جایی رسیده که باید حتما علاج شود، خطاب به قالیباف شهردار تهران، میگوید: «از آقای قالیباف میخواهم تا زمانی که در شهرداری تهران حضور دارد، این مشکلات را حل کند تا نام نیک دیگری ازخودش به جای بگذارد». انتقادات نرم و رقابت پنهان انتقادات لاریجانی از مدیریت قالیباف و توصیهای که بهنظر میرسد از موضع بالا نسبت به شهردار تهران انجام میشود میتواند حاصل رقابت پنهانی باشد که بین این دو در سالهای گذشته وجود داشته؛ رقابتی که شاید در خرداد 92 علنی شود. گرچه تا همین چند ماه پیش چهرههایی چون علی لاریجانی و محمدباقر قالیباف را به دلیل رویکرد انتقادیشان به دولت میشد در یک اردوگاه سیاسی در میان جناح حاکم مورد شناسایی قرار داد اما این روزها همان اردوگاه حداقلی که نام «جبهه متحد اصولگرایان» را به دنبال خود میکشید دیگر
وجود واقعی ندارد. قالیباف به همراه علیاکبر ولایتی و غلامعلی حدادعادل ائتلاف موسوم به 1+2 را بهوجود آوردهاند و لاریجانی به مدد هواداران پرتعدادترش در مجلس در صدد وزنکشی سیاسی مستقلی از دیگر اصولگرایان است. البته گاها نقدهای رسانهای شهردار تهران و رئیس مجلس به سمت اردوگاه دولتیها صورت میپذیرد. 8 سال است که این دو سودای ریاستجمهوری در سر دارند، سودایی که نهتنها سال 84 محمود احمدینژاد اجازه تحقق آن را به محافظهکاران نداد که حتی با تازه نفس کردن خود، آنها را هم از اردوی خود کنار گذاشت. اولین اقدام این دو چهره بعد از ناکامی سال 84، تصاحب پستهای مدیریتی دیگر بود، جایی که صندلی شهرداری تهران نصیب قالیباف شد و علی لاریجانی هم به دبیری شورایعالی امنیت ملی رسید. بعدها اما ریاست مجلس هشتم و نهم موقعیتی فرادستتر برای لاریجانی بهوجود آورد و از همین مسیر بود که تیم حامیان این دو در 7 سال گذشته شکل گرفت، یکی در شهرداری تهران و دیگری در مجلس. اختلاف نظرات این دو با یکدیگر هنوز آنچنان آشکار نشده اما میتوان جرقههای اولیهای را با اندکی دقت دید. رقابت جدی قالیباف و لاریجانی تصمیم جبهه متحد اصولگرایان
برای درنظر گرفتن لاریجانی و قالیباف به عنوان دو جریان در مکانیزم وحدت در آستانه انتخابات نهم مجلس حکایت از پذیرش این واقعیت داشت که این دو فرد به دلیل امکاناتی که بهواسطه ریاست بر مجلس و شهرداری تهران دراختیار داشتند، دیگر تن به رفتن زیر بلیت احزاب و گروههای اصولگرایی نمیدهند و خود داعیه جریان مستقل بودن دارند. با این حال عدم توفیق لاریجانی در گنجاندن کاندیداهای مدنظر خود در لیست اصولگرایان و ناکامی قالیباف در راهی کردن گزینههای خود به مجلس آغازی بود بر یک جدایی بزرگ. تشکیل فراکسیون رهروان ولایت نخستین ضربه سهمگین را به جریان مصطلح اصولگرایی زد و به نظر میرسد رویارویی قریبالوقوع لاریجانی و قالیباف ضربه دوم را متحمل این طیف از اصولگرایان کند. رویارویی این دو را میتوان در دو اقدام متقابل تیمهای حامی آنها در چند ماه گذشته مشاهده کرد. جایی که در اقدام اول، برخی نمایندگان مجلس از تیم علی لاریجانی، شهردار تهران را به بهانه پاسخگویی درمورد مشکلات خیابان 17 شهریور به بهارستان فراخواندند تا محمدباقر قالیباف در مقام پاسخگوی سوالات آنها قرار بگیرد. این اقدام از آنجا حائز اهمیت بود که قالیباف در 7 سال گذشته
تمام هم و غم خود را معطوف اقدامات عمرانی خود در شهرداری تهران کرده بود. حالا اما انتقاد مجلسنشینان از مشکلاتی که عملیاتهای عمرانی وی برای مردم ایجاد کرده درحقیقت آب سردی است بر آتش شوق شهردار تهران برای کارهای عمرانی بیشتر و تبلیغ آنها جهت افزایش محبوبیت عمومیاش. در مقابل اما بهنظر نمیرسد حامیان قالیباف این اقدام مجلسنشینان را بیپاسخ بگذارند. حالا آنها رسانهها و ابزارهای تبلیغاتی خود را برای مقابله بهمثل با این اقدام هواداران علی لاریجانی بهکار گرفتهاند. بعد از آنکه روزنامه تهران امروز، ارگان سیاسی قالیباف در یکی از شمارههای خود در نوشتاری با عنوان «سودای خیز جدید» تحلیلی از تحرکات لاریجانی برای انتخابات آینده ریاستجمهوری ارائه داد و از عدم حضور علی لاریجانی در انتخابات ریاستجمهوری نوشت، سایت نیمروز دیگر رسانه وابسته به نزدیکان قالیباف با تکمیل این تحلیل طرح مساله حضور علی لاریجانی در انتخابات ریاستجمهوری توسط نزدیکان رئیس مجلس را نه نشانه تصمیم لاریجانی برای حضور در عرصه ریاستجمهوری، بلکه بهانهای برای ماندن نزدیکان وی در فضای رسانهای انتخابات ارزیابی کرد. رسانه حامی شهردار تهران اصرار
پیاپی حامیان رئیس مجلس چون کاظم جلالی به ورود لاریجانی به میدان انتخابات و تاکید چندباره خود او بر عدم تمایل برای کاندیداتوری را دلیل این ارزیابی عنوان کرده است. به عقیده نویسنده مطلب سایت نیمروز «انتخابات ریاستجمهوری با رقابت برای کسب ریاست مجلس بسیار متفاوت است و لاریجانی بهخوبی میداند که کسب کرسی ریاست مجلس با انتخابات ریاستجمهوری که انتخاب مستقیما از سوی مردم صورت میگیرد، متفاوت خواهد بود. به عنوان تنها یک نمونه شاید وی بتواند حتی جمعی از نمایندگان جبهه پایداری را درمورد ریاست خود بر مجلس متقاعد کند اما بعید بهنظر میرسد مردمی که حامی این جریان سیاسی حاضر باشند در خرداد سال آینده نام علی لاریجانی را روی برگههای رای خود بنویسند». مواجهه طبیعی اصولگرایان رویارویی علی لاریجانی و محمدباقر قالیباف در درون گروه موسوم به «جبهه متحد اصولگرایان» برای کاندیداتوری در انتخابات سال 92 گرچه شاید در نگاه اول و در ماههای میانی سال کمی غیرعادی بهنظر میرسید اما درواقع یک رویارویی طبیعی میان دو اصولگرای سنتی با دو تیم کاملا متفاوت به لحاظ ماهیت سیاستورزی بود که نهایتا تشکیل ائتلاف 1+2 حد و حدود آن را
مشخصتر کرد. قالیباف و لاریجانی در حقیقت راه خود را از همان سال 84 از یکدیگر جدا کردند. تفاوت دیدگاه این دو به سیاستورزی را میتوان در پستهای آنها در 7 سال گذشته دید. جایی که قالیباف با حضور در شهرداری و مدنظر قرار دادن کارهای عمرانی سعی در معرفی خود به عنوان یک تکنوکرات محافظهکار داشت و در مقابل علی لاریجانی با تصدی دبیری شورایعالی امنیت ملی و سپس ریاست مجلس همچنان در قامت یک سیاستمدار سنتی باقی ماند. به همین تناسب نیز مدیران اصولگرا بیشتر بر گرد شهردار تهران حلقه زدند و سیاستمدارانی نیز حول علی لاریجانی گرد آمدند. در این میان تحرکات رسانهای و سیاسی شهردار تهران، حکایت از این دارد که او میخواهد حسابش را از اصولگرایانی که تحت عنوان جبهه متحد شناخته میشدند جدا کند. همزمان با ورود گروههای مختلف اصولگرایی به مباحث انتخاباتی و داغ شدن بازار کاندیداتوری برگزاری جلسات حزبی و کنگرهها و نشستها، ارگان سیاسی قالیباف از خردادماه سالجاری اقدام به انتشار هفتهنامهای با عنوان «دیدهبان» کرده تا هم گلایه خود را از مکانیزم وحدت اصولگرایان اعلام دارد و هم حساب خود را از اصولگرایانی که درباره امکان اقبال مردم به
آنها تردید دارد، جدا نماید. در مقابل وزنکشی لاریجانی در میان نمایندگان مجلس و در جریان انتخابات داخلی بهارستان نشان از دارد که وی همچنان خود را در چارچوب جبهه متحد اصولگرایان میداند و نشانه چندان قوی هم مبنی بر خروج وی و نزدیکانش از این ساختار هنوز مشاهده نشده است. انتقادات جدی نزدیکان او به تشکیل ائتلاف 1+2 را نیز میتوان از همین منظر بررسی کرد.
دیدگاه تان را بنویسید