آلاسحاق: ما بنیصدر و دیگران را دیدیم، رئیسجمهور آینده باید با رهبری بیعت کرده باشد
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
آل اسحاق، یکی از سه کاندیدای جبهه پیروان خط امام و رهبری برای انتخابات ریاست جمهوری که در جمع مدیران حوزههای حزب موتلفه اسلامی استان تهران سخن میگفت، با اشاره به دهه چهارم انقلاب، اظهارداشت: جمهوری اسلامی ایران در یک مقطع تاریخی قرار دارد، ، در دهه چهارم انقلاب در صحنههای بینالمللی، داخلی، از لحاظ تهدیدها و فرصتها، چه در روند آرمانها و اعتقادات و بسترسازی برای اهداف کشور نگاه و مدیریت ویژهای لازم است. وی افزود: اداره امور اقتصادی علم، فن، تجربه و دانش است. اقتصاد احتیاج به مدیریت و برنامهریزی مدبرانه و متکی بر علم، دانش و فن و حرفه دارد. اقتصاد دیمی بهبود پیدا نمیکند. ما معتقدیم برای اداره این دوره حکومت حضور تیمی منسجم و حرفهای با داشتن خصوصیات انقلابی ضرورت کار است و یک نفر بهتنهایی از پس این قضیه برنمیآید. در ادامه مهمترین اظهارات امروز آل اسحاق را بخوانید:
- در حوزه اقتصاد اگر همه مردم را به تناسب تواناییهایشان در صحنه حاضر نکنیم، اقتصاد سامان نمییابد. اقتصاد دولتی نه در جهان که در کشور ما هم جواب نداده است. باید همت حاکمیت در این دوره از مدیریت حکومتی و به تبع مدیریت اقتصادی این باشد که در اجرا همه کارها را مردم انجام دهند. البته دولت در سیاستگذاری اقتصادی حتماً باید حضور داشته باشد.
- حزب مؤتلفه اسلامی با برنامهریزیهای مفصل همراه با جبهه پیروان بر اساس سیستمی نامزد خود را معرفی کرده است که بنده به عنوان نماینده مؤتلفه اسلامی همراه با آقایان باهنر و متکی در مجموعه جبهه پیروان خط امام و رهبری حضور داریم. همه ما بر اساس یک تکلیف دینی، شرعی، ملی و انقلابی وارد صحنه میشویم.
- تورم، برآیند تأثیرگذاری تمام حوزههای اقتصادی است. در حقیقت تورم مثل تب در بدن انسان است که در سایه نارساییهای بدن ممکن است علامت امراض مختلفی باشد، یعنی میزانالحراره نشان میدهد اقتصاد تعادل ندارد و نشان عدم تعادل اقتصادی است.
- آیا با شرایط موجود میشود اقتصاد ما متعادل شود؟ این «میشود»، یعنی مجموع سیاستهای خارجی، داخلی و تدابیر ما باید بهگونهای حرکت کنند که به سمت تعادل برگردند. بالقوههای ما به صورتی است که امکان رسیدن به تعادل و حتی رشد و توسعه اقتصادی هست.
- برنامه ریزی برای مشکلات دارای دو بخش بلندمدت و کوتاهمدت است. در موضوع بلندمدت باید مبانی و زیربناها تغییر یابند. اولین بحث تناسب و هماهنگی میان سیاستهای اقتصادی و خارجیمان است.
- در حال حاضر یکی از چالشها و مشکلات اساسی در اقتصاد کشور تعارض بین سیاستها و دیپلماسی خارجی و سیاستهای اقتصادیمان است. دیپلماسی خارجی ما درگیری، جنگ و چالش با استکبار جهانی و دیپلماسی اقتصادیمان وابستگی هر چه بیشتر است. این دو با هم نمیخواند. اگر قرار است مقاومت کنیم و درگیر شویم، باید وابستگیمان روز به روز کمتر شود. در صورتی که آمارها، ارقام و مطالعات نشان میدهد، وابستگیمان روز به روز بیشتر شده است.
- تجربه برنامههای کوتاه مدت را در گذشته داشتهایم. در ایام جنگ، همدلی و هماهنگی و وحدت فرماندهی وجود داشت. در شرایط جنگ که در حوزه بازرگانی مسئولیت با من بود، به مراتب بالاتر از این محدودیت و کمبود امکانات داشتیم.
- ما امروز چه بخواهیم و چه نخواهیم، عوامل بیرونی و تهدیدهای خارجی علیرغم اینکه یک مدت میگفتیم تأثیری روی ما ندارد و کاغذپاره هستند، ولی بهتدریج گفتیم کاغذپاره نیستند و اثر دارد، بر اوضاع داخلی مؤثرند، ولی اثر به این معنا نیست که از پا افتادهایم، بلکه به این معناست که باید برایش تدبیر اندیشید.
- اعتقادمان بر این است که علیرغم محدودیتهای موجود با تدبیر مناسب در حوزه اقتصاد با تکیه بر تجاربی که داشتیم، میتوانیم آسیبها و هزینهها را کمتر کنیم، میتوانیم راههای بهتری در حوزه کلان اقتصاد، تولید، تأمین کالا، معیشت مردم و حوزه نظارت ایجاد کنیم. تجربیاتش در کشور موجود و امکانپذیر است.
- با تدابیر متناسب با حفظ عزت، حکمت و مصلحت، همه آرمانهایمان امکانپذیر است، با یک سناریوی تعاملی مشروط بر اینکه دقیقاً پشت سر رهبری زیرا در شرایط جنگ، وحدت فرماندهی عامل موفقیت است باید حرکت کنیم.
- تشنج و تشتت در فرماندهی در حوزه جنگ مرگ یک نظام است. اول اینکه ما باید تابع مدیریت و تدبیر رهبری بوده و رهبری را در این جنگ تقویت کنیم. دوم اینکه موفقیت با انسجام و وحدت ملی امکانپذیر است و نمیشود مردم را در تنگنای جدی معیشتی قرار داد و گفت دفاع کنید.
- باید روحیه تعارضی را تبدیل به روحیه تعاملی کنیم. بداخلاقی موجود در کشور را همه با هم از بین ببریم. ویروسی در فضای کشور انداخته شده که بداخلاقی در جامعه شکل گرفته است که جنس، ذات و اثر آن نهضت اتلاف سرمایه، انرژی و همه امکانات است. باید کشور را به اخلاق اسلامی و تعامل با حفظ همه موازین برگردانیم. این امر شدنی است و خدا هم کمک میکند.
- درباره هدفمند کردن یارانهها اگر بازنگری در شیوه انجامش نشود، ممکن است هزینههایش بیشتر از فایدهاش شود. شروع خوبی داشت و اهدافش اهداف خوبی بود، ولی نحوه اجرا و نوع مدیریت بهگونهای بود که به آن اهداف نرسید.
- در مرحله دوم حتماً باید یک بازبینی در آثار مرحله اول بشود، از همه مهمتر چگونگی تأمین منابعش هست که چالش اصلی است.
- وابستگی بودجه ما به درآمد حاصل از نفت 60 میلیارد دلار است که این دلارها باید تبدیل به ریال شوند. اگر فضای تحریمی به این شکل جلو برود، برآورد این است که در این دوره بیش از 30 میلیارد دلار نمیتوانند داشته باشند، لذا در حد 30 میلیارد دلار ضربدر نرخ ارز کسری دارند.
- این مشکل را به چند شکل جبران کرد، یکی درآمدهای دیگر بهجای نفت است که یکی از آنها مالیات است، لذا تصمیم گرفتهاند بهطور متوسط مالیات را 16 درصد افزایش بدهند. راه دیگر این است که دولت داراییهایش را بفروشد، راه سوم نرخ تبدیل ارز را عوض کند، یعنی نرخی که قبلاً 1226 تومان بود تبدیل به 2000 یا 2300 تومان کنند و 30 میلیارد را در نرخ جدید ضرب کنند تا جبران کسری شود. در واقع بهجای 60 میلیارد دلار ضربدر 1200 تومان، 30 میلیارد دلار را ضربدر 2 هزار و اندی تومان کنند و یک مقدار این کسری را جبران کنند.
- دولت میخواهد از صندوق توسعه ملی استفاده کند. اول میخواستند 10 الی 20 درصد از صندوق توسعه ملی بردارند، ولی در بودجهای که پیشنهاد کردند میخواهند 35 درصد از این صندوق بردارند.
- صراحتاً عرض کنم، سابقه این کشور و واقعیت آن نشان داده است، رئیسجمهور آتی باید کسی باشد که با رهبری بیعت کرده باشد. ما بنیصدر و دیگران را دیدیم. جز اینکه باور رئیسجمهوری که میآید این باشد که با رهبری بیعت شرعی کرده باشد، امکانپذیر نیست. این بیعت هم از نظر مدیریت و هم از لحاظ شرعی ضروری است.
- در حوزههای چندگانه اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی ظرف 30 سال گذشته پرچم کشور دست سیاسیون بوده و همه امور با متر سیاسی متر میشده است. ضمن توجه به همه حوزه ها در این دوره نیروی پیشبرنده باید اقتصاد باشد، ضمن اینکه به آنها هم باید رسید. یعنی پیشرفت و موفقیت با توجه ویژه به اقتصاد ممکن است و حتی بخش زیادی از فرهنگ و امنیت کشور در سایه اقتصاد است؛ لذا باید پرچم در دست فرماندهی و نیروی پیشبرنده اقتصادی باشد.
- دولت آینده باید سعه صدر عظیمی داشته باشد، بهجای روحیه تعارضی که هر روز بگوید: « من دزدم، تو دزدی، او دزد است، ما دزدیم، شما دزدید، ایشان دزدند. من فاسدم، تو فاسدی، او فاسد است...» بهجای این فضای فساد عمومی کشور باید فضای تعاملی را با سعه صدر و حفظ ارکان اعتقادی با محور ولایتمداری برقرار کرد و با فساد نیز به صورت عملی و نه شعاری مبارزه کرد.
دیدگاه تان را بنویسید