کد خبر: 28753
تاریخ انتشار :

از صالح و مؤمن خواندن چاوز تا دلداری دادن به مادر داغدارش/ احمدی‌نژاد ناگهان عرف دیپلماتیک و مسائل اعتقادی را از یاد برد

از صالح و مؤمن خواندن چاوز تا دلداری دادن به مادر داغدارش/ احمدی‌نژاد ناگهان عرف دیپلماتیک و مسائل اعتقادی را از یاد برد
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

به گزارش نامه احمدی‌نژاد این روزها باز هم جنجال جدیدی درست کرده و باز هم در مقابل و روبروی علما و مراجع قرار گرفته است. بهانه تازه‌ترین جنجال محمود احمدی‌نژاد، مرگ رئیس‌جمهور انقلابی و آزادی‌خواه کشور دوست و برادر ونزوئلا است، همان هوگو چاوز مشهور. ساعت‌های آغازین صبح روز چهارشنبه 16 اسفند ماه 91 بود که خبر درگذشت هوگو چاوز که از چند روز قبل هم غیررسمی و درگوشی شنیده می‌شد و بین رسانه‌ها می‌چرخید بالاخره رسمیت پیدا کرد و مقامات ونزوئلا خبر درگذشت رئیس‌جمهور چندین و چند ساله‌شان را اعلام کردند. احمدی‌نژاد بلافاصله بعد از رسمی شدن خبر درگذشت چاوز، پیام تسلیتی صادر کرد. پیام تسلیت خاص و عجیب و غریب احمدی‌نژاد برای درگذشت چاوز، حرف‌هایی که در جلسه هیئت دولت درباره او و ویژگی‌هایش مطرح کرد و در نهایت اعلام عزای عمومی در سراسر کشور به دلیل درگذشت رئیس جمهور ونزوئلا، محل جنجال جدیدی قرار گرفت. نام چاوز از سال‌های اول ریاست جمهوری احمدی‌نژاد هم زیاد شنیده می‌شد و رابطه این دو رئیس جمهور آن قدر خوب به نظر می‌رسید که بعضی‌ها می‌گفتند مناسبات میان این دو از چارچوب مناسبات دیپلماتیک فراتر رفته و به قولی روابط رفاقتی و دوستانه‌ای با هم دارند. اما همه اینها توجیه مناسبی برای مؤمن و بسیجی خواندن چاوز، طرح بحث رجعت او به همراه مسیح و انسان کامل و عزای عمومی گرفتن برای درگذشت رئیس جمهور نام آشنای آمریکای لاتین نبود. عزای عمومی برای رئیس‌جمهور کشوری آن ور آب خبر درگذشت چاوز که رسمی شد، محمود احمدی‌نژاد در جلسه همان روز در هیئت دولت، در کل کشور عزای عمومی اعلام کرد. اعلام عزای عمومی برای هوگو چاوز، رئیس جمهور ونزوئلا در آمریکای لاتین انتقاد و اعتراض خیلی‌ها را باعث شد. همه می‌گفتند عزای عمومی برای رئیس جمهور کشوری آن ور آب؟ آن هم در حالی که در همه حوادث ناگوار حداقل یک سال اخیر عزای عمومی برای خودی‌ها گرفته نشده بود. بعضی از علما و روحانیون گفتند که شخصیت انقلابی و آزادی‌خواه و قابل احترام چاوز به جای خود، اما آیا درگذشت او از درگذشت آقا مجتبی تهرانی، معلم اخلاق تهران و یا آیت‌الله خوشوقت، عالم برجسته و پیش‌کسوت مهم‌تر بود؟ محمدتقی رهبر، امام جمعه اصفهان و رئیس فراکسیون روحانیون مجلس هشتم گفت که این حرکت خارج از عرف معمول است و در تاریخ سی و چندساله ایران نیز بی سابقه است. اعلام عزای عمومی به اینصورت یک مسئله جدیدی است و جا داشت با مقامات عالی تر کشور مشورت می‌شد. حسین ابراهیمی، نماینده سابق مجلس گفت چرا در زمان درگذشت علما عزای عمومی اعلام نشد؟ دولت ما یک دولت خاص است و تا به حال نسبت به بزرگان آن احترامی که بایستی قائل بشوند نشدند، چه نسبت به مراجع بزرگوار و چه نسبت به علمای بلاد. ( اینجا ) حجت‌الاسلام سید مهدی طباطبایی، استاد اخلاق تهران با اشتباه خواندن اعلام کردن عزای عمومی برای یک فرد خارجی در کشور گفت: وی افزود: این حرکت هم از آن دسته از تندروی‌هایی است که در جامعه ما اتفاق می‌افتد. این حرکت کار خوبی نبود و شاید بازی سیاست باعث شده است در ایران از سوی رئیس جمهور عزای عمومی اعلام شود. ( اینجا ) بعضی از مردم هم بار دیگر خاطرات تلخ زلزله سهمگین ورزقان و هریس را به یاد می‌آوردند و می‌گفتند مرگ آن همه هم‌وطن و ایرانی در حادثه‌ای طبیعی، آن هم زمانی که رئیس جمهور برای اجلاس خلیج فارس به عربستان رفته بود تا زیر نام خلیج عربی ندانسته بایستد و عکس بیندازد، ارزشی برابر با درگذشت چاوز انقلابی، کیلومترها دورتر از ایران نداشت؟ پیامی که چاوز را تا مقام یار امام غایب (عج) به عرش برد اما ماجرای درگذشت چاوز تنها به اعلام عزای عمومی ازسوی هیئت دولت ختم نشد. جنجال جدید احمدی‌نژاد دقیقا آن وقتی شروع شد که پیام تسلیت عجیب و غریب او برای درگذشت چاوز رسانه‌ای شد. «تردید ندارم که او بازخواهد گشت و به همراه همه صالحان و حضرت مسیح (ع) و تنها باقیمانده از نسل پاکان، انسان کامل، خواهد آمد و جامعه بشری را در استقرار صلح و عدالت کامل و مهربانی و کمال یاری خواهد کرد.» این تنها بخشی از پیام جنجالی احمدی‌نژاد درباره چاوز بود و بحث از رجعت که یکی از اعتقادات جدی شیعیان است و ربط دادن آن به هوگو چاوز کاتولیک مسیحی و حتی به عرش بردن مقام این رئیس جمهوری ونزوئلایی تا حد حضور در جمع یاران امام زمان (عج) انتقاد و ناراحتی بسیاری از علما و مراجع را به دنبال داشت. آیت الله مصباح‌یزدی در مراسمی، بدون نام بردن از احمدی‌نژاد گفت: مراقب باشید حرف‌های غلط نگویند، نباید بگویند از حکومت صالحان حرف می‌زنیم و رییس‌جمهوری ونزوئلا را مطرح کنند. آیت الله یزدی، رئیس جامعه مدرسین هم با صراحت از پیام احمدی‌نژاد انتقاد کرد و گفت که به رئیس جمهور نصیحت مشفقانه می‌کنیم که آرامش کشور را حفظ کند و درباره مسائلی دینی همچون رجعت که اطلاعات کافی ندارد، سخن نگوید. ( اینجا ) حجت الاسلام محسن غرویان گفت: بنده پیام آقای رئیس جمهور برای چاوز را خواندم و بسیار تعجب کردم زیرا تعابیری که به کار برده شده است بسیار اغراق آمیز و همراه با غلو است. از دیدگاه مبانی فرهنگی و اسلامی ما این تعابیر خیلی مطابق با واقع نیست. حجت الاسلام قرائتی گفت: شما چه‌کاره هستید که این حرف‌ها را بر زبان می‌آورید، کسی که دستش را از دست مراجع خارج کند دچار این غفلت‌ها خواهد شد. بر این اساس، امام زمان که برای ظهور ۳۱۳ یار می‌خواهد، به گفته این آقا یکی از آن ۳۱۳ نفر مشخص شده که کیست، این نشان می‌دهد وقتی انسان از ریل کتاب‌الله و عترت خارج شود به کجا خواهد رفت. سید احمد خاتمی، عضو مجلس خبرگان رهبری به پیام رئیس دولت دهم اعتراض کرد و گفت پیام احمدی‌نژاد زیاده‌روی بوده است. ماجرای عکس احمدی‌نژاد و مادر عزادار بعد انتشار پیام اختلاف برانگیز و تنش‌زای احمدی‌نژاد برای درگذشت چاوز و موج انتقاداتی که به سمت او روانه شد، او برای شرکت در مراسم تشییع جنازه چاوز ایران را به مقصد ونزوئلا ترک کرد. احمدی‌نژاد در کاراکاس در مراسم تشییع رئیس جمهور چاوز شرکت کرد و عکس‌هایی از او در حال گریه کردن و ادای احترام به تابوت چاوز منتشر شد. اما موج اعتراضات نسبت به نحوه برخورد احمدی‌نژاد با ماجرای مرگ چاوز آنجا بالا گرفت که عکسی از احمدی‌نژاد در حالی که دست مادر هوگو چاوز را در دست گرفته بود و به او دلداری می‌داد منتشر شد. این عکس بسیاری از مردم و علما را متعجب و دلسرد کرد و انتقادات بسیاری در رابطه با این موضوع مطرح شد. حسین ابراهیمی در واکنش به در آغوش گرفتن مادر هوگو چاوز توسط محمود احمدی نژاد رییس جمهور کشورمان، گفت: تماس با نامحرم هر که می خواهد باشد و هرکجا می خواهد باشد خلاف شرع و حرام است. نمی شود نامحرمی را به هر دلیلی در آغوش گرفت، هیچ راهی ندارد و اگر چنین اتفاقی افتاده باشد اتفاق نامیمون و نامشروع است. در حالی که ماجراهایی که از ملامسه با نامحرم در میان مسئولان ایرانی در سفارتخانه‌ها اتفاق می‌افتد، همچون دست دادن سفیر ایران در آلمان با رئیس حزب سبز این کشور، حتی اگر ناخواسته هم باشد همواره محل نقد و اعتراض بوده و هست، جای سؤال دارد که رئیس جمهور کشورمان در کاراکاس و در مقابل دوربین‌های رسانه‌ها چگونه توانسته است ناگهان نه تنها عرف دیپلماتیک جمهوری اسلامی، بلکه مسائل اعتقادی و مذهبی را نیز از یاد ببرد و این چنین موج تند انتقادات مردم و علما را به جان بخرد.

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها

پیشنهاد ما