ائتلاف جامع اصولگرایان؛ راهی برای تحقق توصیه انتخاباتی بزرگان اصولگرایی
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه این روزها اگر نام نامزدهای احتمالی ریاستجمهوری را که مستقل، اصولگرا یا اصلاحطلب مطرح میشوند و یک روز میگویند میآیم و یه روز دیگر میگویند نمیآیم، کنار بگذاریم، دو جریان جدی و قابل توجه در فضای سیاسی کشور برای انتخابات ریاست جمهوری آتی فعالیت میکنند. نخست ائتلاف 2+1 یا به قول خودشان ائتلاف سه گانه اصولگرایان است که محمدباقر قالیباف، علی اکبر ولایتی و غلامعلی حدادعادل را دور هم جمع کرده تا باز هم به قول خودشان ائتلافی غیرحزبی و غیرگروهی شکل بگیرد برای ورود به انتخابات ریاست جمهوری، ائتلاف برای پیشرفت. دومین جریان جدی و فعال برای انتخابات ریاست جمهوری، ائتلاف کاندیداهای جبهه پیروان خط امام و رهبری است که خودشان گاه از آن به عنوان ائتلاف 3 نفره یاد میکنند. منوچهر متکی، محمدرضا باهنر و یحیی آل اسحاق کاندیداهای نهایی جبهه پیروان هستند که در ابتدای تشکیل گفته میشد قرار است در سازوکار یک ائتلاف برای انتخابات ریاست جمهوری فعالیت کنند و با تدوین و تعیین راهکاری مشخص و انجام نظرسنجی یکی از آنها برای ریاست جمهوری کاندیدای قطعی باشد. ( اینجا ) اما این روزها و در ماههای پایانی منتهی به یازدهمین
دوره انتخابات ریاستجمهوری به نظر میرسد که باز هم قرار است همان حرف محسن رضایی، آقای همیشه نماینده درباره سازوکار ورود به انتخابات درست از آب در بیاید. رضایی بود که در میانههای دی ماه 91 که حرف و نقل تشکیل ائتلاف 2+1 گوشه و کنار فضای سیاسی کشور را به خود مشغول کرده بود، اعلام کرد که در ائتلاف قالیباف، ولایتی و حدادعادل شرکت نمیکند و برای موضع خود این طور دلیل آورد: این نوع ائتلاف را من هشت سال پیش اعلام کردم ولی متاسفانه عملی نشد. باید در این ائتلافها منطق وجود داشته باشد وگرنه بیدوام خواهد بود. ( اینجا ) ائتلاف سهگانه با یک ضلع کمتر گفتههای آن زمان محسن رضایی که خودش تا به امروز چند باری کاندیداتوری خود در انتخابات ریاست جمهوری آتی را رسما اعلام کرده است، هنگامی در ذهن پررنگتر به نظر میرسد که وضع و حال این روزهای دو ائتلاف جدی و مهم اصولگرایان رصد شود. 2+1 یا همان ائتلاف سهگانه که از آغاز با انتقاد روبرو بود و همه میگفتند ائتلافی محدود است و فقدان فراگیری در میان اصولگرایان آخر کار دستش خواهد داد، این روزها از شواهد و قرائن به نظر میرسد که قرار است محدودتر هم بشود. همان طور که حسن بیادی
چندی پیش به طعنه و کنایه گفته بود ائتلاف 2+1 در واقع 2-1 است ( اینجا ) این روزها خیلیها درباره انشقاق و اختلاف میان چهرههای ائتلاف سهگانه و جدایی یکی از آنها از ائتلاف حرف میزنند و آن یک نفر محمدباقر قالیباف است. قالیباف روزها آغازین تشکیل ائتلاف 2+1 را در سکوت گذراند و در حالی که حدادعادل و کمی بعدتر هم ولایتی درباره این ائتلاف در رسانهها و محافل مختلف حرف میزدند، نه فقط او بلکه رسانههای نزدیک به آقای شهردار هم حرفی از ائتلاف به میان نمیآوردند. کمی بعد اما که قالیباف اظهارنظری درباره ائتلاف کرد و در نشست خبری مشترک ائتلافیون حاضر شد، حرف و حدیثها درباره جدایی او کمرنگتر شد. با این وجود این روزها دو ضلع طبیب و ادیب خواب های خوشی را برای سردار ندیده اند و در سخنان خود تلویحا خود را در قامت رییس جمهور یا معاون اول معرفی می کنند و شاید قالیباف برای انها همان پایگاه رای آوری باشد که حدادعادل با تکیه بر آن از رای 60 درصدی ائتلاف شان سخن می گوید. رویه های متناقض گونه ای که گویا قالیباف را به صرافت کناره گیری از دوستان اصولگرای خود انداخته است. گرچه او و اطرافیانش هنوز هم از پایبندی به ائتلاف سخن می
گوید اما مشی حرکتی آقای شهردار واقعی بودن این گمانه ها را بیش از شایعه بودن شان به ذهن متبادر می کند. گویی اینبار قالیباف حاضر نیست به نفع کسی کنار بکشد و فدای عهدی شود که حدادعادل و ولایتی با هم بستهاند. ( اینجا ) اگرچه قالیباف حرفی از جدایی خود نمیزند و حدادعادل هم انشقاق میان 2+1 را تکذیب میکند، اما به نظر میرسد این ائتلاف هم تا روزهای منتهی به انتخابات ریاست جمهوری دوام نخواهد آورد و اختلافهای ریز و درشتی که امروز میان سه ضلع ائتلاف وجود دارد، از تمایل به پایداریها تا عزم راسخ چندین ساله قالیباف برای نشستن بر صندلی پاستور و غیره، 2+1 را تا روز رأی گیری برای انتخاب یازدهمین رئیس جمهور ایران از پا خواهد انداخت. ائتلاف کاندیداهای جبهه پیروان، ائتلاف باز و پویا ائتلاف جبهه پیروان، ائتلافی است که کمی دیرتر از 2+1 میان کاندیداهای مورد حمایت پیروانیها شکل گرفت. جمع باهنر ، متکی و آل اسحاق قرار است ائتلاف اصولگرایان باشد، درش به روی دیگر کاندیداها باز باشد، طبق گفته باهنر و بقیه اعضای موتلفه و پیروان برای کاهش تعداد نامزدها و جلوگیری از تعدد کاندیداها فعالیت کند و در نهایت با نظرسنجی از میان مردم
کاندیدای اصلح و مقبول نهایی شود و در انتخابات ریاست جمهوری حضور یابد. ائتلاف میان کاندیداهای جبهه پیروان، در مسیر گفتوگو با دیگر جریانهای اصولگرایی و تلاش برای جذب چهرههای اثرگذار در انتخابات ریاستجمهوری گامهای مؤثری برداشته است. باهنر، آل اسحاق و متکی هر سه فعالیت انتخاباتی خود را آغاز کردهاند، متکی در نامه به مردم ایران اعلام کرد که براساس حس تکلیف و اعتقاد به مدیریت درست برای اداره کشور کاندیدا میشود، آل اسحاق که میگوید در انتخابات ریاست جمهوری یازدهم شمایل اقتصادی خواهد داشت، مانیفست اقتصادی خود را برای بهبود وضعیت معیشتی مردم و حل مشکلات اقتصادی ارائه کرده است و باهنر هم که به تازگی کاندیداتوریاش را اعلام کرده، سفرهای استانی خود را از مشهد و کرمان به راه انداخته است. برخی معتقدند اعلام کاندیداتوری هر سه چهره حاضر در ائتلاف جبهه پیروان، یعنی باهنر، آل اسحاق و متکی نشاندهنده از هم پاشیدن سازوکار ائتلاف سیاسی است اما برخی دیگر اعلام کاندیداتوری چهرههای جبهه پیروان را تنها کلید خوردن فعالیت انتخاباتی میدانند و پیش بینی میکنند که در نهایت هنگام ثبت نام رسمی برای کاندیداتوری در انتخابات
ریاستجمهوری، یک نفر از میان سه چهره این ائتلاف اصولگرایی کاندیدای نهایی خواهد بود. سرنوشت دو ائتلاف جدی سیاسی که برای انتخابات ریاست جمهوری دور یازدهم تشکیل شد و مشکلاتی که این ائتلافها با آن مواجه شدند، در فضای سیاسی کشور بسیار قابل تأمل و بررسی است. همان طور که رضایی میگوید، سازوکار ائتلاف، سازوکاری بود که برای اولین بار در انتخابات ریاست جمهوری 84 شکست خورد و خروجی مثبتی برای انتخابات به ارمغان نیاورد. حالا در آستانه انتخابات ریاست جمهوری 92 باید دید سازوکار ائتلاف بار دیگر در ایران به شکست میانجامد، یا اینکه برعکس، این بار سازوکار ائتلاف موفق میشود در فضای سیاسی و انتخاباتی کشور نتایج مثبت سیاسی به همراه داشته باشد. روحانیت مبارز و ائتلاف جامعی برای اصولگرایان اما سازوکار جامعه روحانیت مبارز برای ورود به انتخابات ریاست جمهوری یازدهم، موضوعی است که برای بسیاری از اصولگرایان مهم و حیاتی تلقی میشود و میتواند تعیین کننده روند حرکت سیاسی و انتخاباتی جریانهای اصولگرایی باشد. جامعه روحانیت مبارز همواره بر ضرورت وحدت هرچه بیشتر میان اصولگرایان تأکید کرده و کوشیده است با ایجاد سازوکار وحدت و
همصدایی نسبی میان اصولگرایان، زمینهساز پیروزی این جریان سیاسی در رقابتهای انتخاباتی را فراهم کند. حالا در آستانه انتخابات ریاست جمهوری هم جامعه روحانیت مبارز ائتلاف جامع اصولگرایی را سازوکار مناسب برای ورود به انتخابات معرفی میکند. مصطفی پورمحمدی، معاون سیاسی جامعه روحانیت مبارز چند روز قبل پس از نشست این جامعه اعلام کرد که جامعه روحانیت به نظر جامع انتخاباتی رسیده و ائتلاف جامعی را برای اصولگرایان در انتخابات ریاست جمهوری نهایی کرده است. او اگرچه جزئیات سازوکار ائتلاف جامع اصولگرایی را توضیح نداد، اما ابراز امیدواری کرد که در آینده نزدیک اطلاعات بیشتری از این مدل ارائه شود تا با ساماندهی اصولگرایان همه به توافق در کاندیداها، نظر واحد و ائتلاف قابل قبول اصولگرایی برسند. ( اینجا ) باتوجه به اینکه ائتلاف کاندیداهای جبهه پیروان خط امام و رهبری پیشتر با مصطفی پورمحمدی، نماینده جامعه روحانیت مبارز دیدار و رایزنیهایی داشته است و جبهه پیروان نیز، یکی از جریانهای سیاسی است که همواره نظر روحانیت مبارز و به طور کلی جامعتین را برای انتخابات و گزینه اصلح سرلوحه قرار داده است، این امکان وجود دارد که ائتلاف
کاندیداهای جبهه پیروان، تحت نظرات روحانیت مبارز بتواند ائتلاف جامعی برای اصولگرایان و بستری برای وحدت نسبی اصولگرایان در انتخابات ریاست جمهوری باشد. 1+2 ائتلاف شخصی و فردی است که بارها جریانی و حزبی بودن را تکذیب کرده است، این روزها درگیر اختلاف و پراکندگی است و به دلیل بسته و محدود بودن، در جذب حداکثری نیروهای اصولگرا ناموفق بوده است. اما ائتلاف جبهه پیروان از ابتدا درهای ائتلاف را به روی اصولگرایان باز گذاشته است و آماده جذب و پذیرش جریانهای جدیدی در ائتلاف است. به همین دلیل به نظر میرسد برای رسیدن به سازوکار ائتلاف جامع اصولگرایان، همان قدر که 2+1 از پتانسیلهای لازم برای گرد هم آوردن همه اصولگرایان برخوردار نبوده و نیست، برعکس، ائتلاف میان کاندیداهای جبهه پیروان بستر مناسب و قابل توجهی برای وحدت مورد نظر جامعه روحانیت مبارز خواهد بود. ائتلاف جامع اصولگرایی سومین ائتلافی است که نام آن در فضای سیاسی ماههای منتهی به انتخابات مطرح میشود. هنوز کسی نمیداند سازوکار این ائتلاف جامع اصولگرایی به چه صورت خواهد بود و آیا همان آسیبهای دو ائتلاف پیشین را با خود خواهد داشت یا درصدد اصلاح این آسیبها برخواهد
آمد. اما میتوان پیش بینی کرد که ائتلاف جامع اصولگرایی که بر محور جامعه روحانیت مبارز شکل گرفته است، به دلیل ریشه عمیقی که در ساختار و جریان سیاسی جامعه روحانیت مبارز دارد، از شانس موفقیت بیشتری برای گرد هم آوردن اصولگرایان و رسیدن به اجماع نسبی برخوردار خواهد بود و خطر اختلاف و انشقاق کمتر از ائتلافهای فردی و شخصی آن را تهدید خواهد کرد.
دیدگاه تان را بنویسید