از ابوالحسن تا محمود/ پخش مستند «سرانجام نامبارک» داد دولتیها را درآورد
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه به نقل از هفتهنامه متن شباهتها و تفاوتهای محمود احمدینژاد و ابوالحسن بنیصدر چیست؟ آیا جز ریاستجمهوری، عنصر مشترک دیگری در هر دو وجود دارد؟ چرا این روزها تا اسم بنیصدر را میآورند، نگاهها به سمت احمدینژاد میچرخد؟ مگر کسی به صراحت گفته که احمدینژاد، کارهایش شبیه بنیصدر است که بعد از پخش مستندی از رسانه ملی درباره اولین رئیسجمهوری ایران بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، حامیان رئیس دولت دهم، اعتراض و انتقاد کردند؟ از آن مهمتر اینکه، عزتالله ضرغامی با احمدینژاد، رفیق گرمابه و گلستان است! مگر میشود رفیق در حق رفیقش چنین کند؟ شبیهسازی تاریخی یا تکرار تاریخ؟ بعد از ماجرای 11 روز خانهنشینی رئیسجمهوری و حتی در مواردی دیگر، بارها بحث طرح عدم کفایت رئیس دولت دهم مطرح شد که البته هرگز از یک هشدار، آنهم از سوی برخی نمایندگان، فراتر نرفت و البته هیچبار هم با واکنش شدید و فوری دولتیان مواجه نشد، اما اینبار ماجرا فرق کرده است! در حالی که چندی قبل یک فیلم مستند تحت عنوان «سرانجام نامبارک» در رسانه ملی پخش شد، بلافاصله برخی از مسئولان دولتی نسبت به آن واکنش نشان دادند و آن را اقدامی
سیاسی و جهتدار خواندند. این مستند که شامگاه 14 اسفند، از شبکه اول سیما پخش شد، به مرور وقایعی درباره ابوالحسن بنیصدر، اولین رئیسجمهوری ایران پس از انقلاب اسلامی میپرداخت که با 11 میلیون رای، توانسته بود بر رقبای خود، پیروز شود. این فیلم، که روایتگر سرنوشت بنیصدر و عزلش توسط مجلس شورای اسلامی بود، دوران ریاستجمهوری بنیصدر را به تصویر کشیده و او را «لجباز و ماجراجو» توصیف کرده و هیچ اشارهای هم به محمود احمدینژاد نشده بود و هیچ مقایسهای نیز میان این دو رئیس جمهور صورت نگرفته بود، اما بلافاصله با واکنش تند برخی اعضای کابینه احمدینژاد مواجه شد، چرا که به زعم آنان، در این مستند، کدها و نشانههایی وجود داشت که طعنه به رئیس دولت دهم میزد. لذا این مستند به مذاق دولتیها خوش نیامد و باعث شد فردایش، دولتیان لب به اعتراض گشوده و به گلایه بپردازند. در همین راستا، محمدرضا میرتاجالدینی، معاون رئیسجمهور در اجرای قانون اساسی، در واکنش به پخش «سرانجام نامبارک» از سیمای جمهوری اسلامی ایران گفت: «پخش این مستند جهتدار و سیاسی بوده است و از صدا و سیما انتظار نمیرفت که چنین اقدامی را انجام دهد.» وی که در حاشیه
جلسه هیات دولت به سوال خبرنگاران پاسخ میداد، با بیان اینکه مستند مورد بحث را ندیده است، افزود: «من این مستند را ندیدهام، ولی از افرادی که آن را دیدند پرسیدم و نشان میداد که جهتدار و سیاسی بوده است.» معاون احمدینژاد همچنین تشبیه احمدینژاد به بنیصدر را بداخلاقی سیاسی دانست و اینکه «کار درستی نیست». میرتاجالدینی در پاسخ به این سوال که این افراد این بحثها را با چه هدفی دنبال میکنند؟ گفت: «اهداف آنان سیاسی است و با توجه به نزدیک شدن به انتخابات صورت گرفته است.» اما این تنها میرتاجالدینی نبود که «سرانجام نامبارک» کامش را تلخ کرده بود، بلکه غلامحسین الهام، سخنگوی دولت نیز نسبت به آن واکنش نشان داد و با بیان اینکه «من تشابهی میان بنیصدر و آقای احمدینژاد نمیبینم»، سعی کرد دلایلی برای اینکه ثابت کند احمدینژاد، بنیصدر نیست، بیاورد. البته دلایلی که آقای سخنگو ذکر کرد، در نوع خود جالب بود! از جمله اینکه بنیصدر «آقازاده» بود، ولی احمدینژاد «آهنگرزاده» است. الهام در عین حال تصریح کرد: «بنیصدر در خارج از کشور فعالیت میکرد و از خارج رئیسجمهور شد ولی آقای احمدینژاد در تمام دوران پیش و پس از انقلاب و در
طول دوران ریاستجمهوری عمر خود را صرف خدمت به مردم و حضور در این مناطق کرده است.» وی همچنین سن خبرنگاران را کمتر از آن دانست که به دوره بنیصدر برسد، ولی اگر از آنهایی که سنشان به آن دوران میرسد، بپرسند، میگویند که هیچ شباهتی نمیبینند.» مجتبی ثمرههاشمی، مشاور و دستیار ارشد احمدینژاد نیز که شایعه نامزدی وی از طرف جریان دولت این روزها در حال قوت گرفتن است، در واکنش به مستند «سرانجام نامبارک» گفت: «این روزها، جفاکاری زیاد شده است.» لطفالله فروزنده، معاون پارلمانی رئیسجمهور نیز در پاسخ به سوال خبرنگاری درباره مستند پخششده در سیما، تنها به بیان همین جمله اکتفا کرد که «بیمحلیها را برای همین مواقع گذاشتهاند!» همچنین سایت روزنامه دولت نیز در مطلبی نوشت: «اگر در شرایط فعلی قرار است بنیصدر در تاریخ نظام جمهوری اسلامی ایران، تکرار شود، احمدینژاد مصداق آن نیست، بلکه جریان مقابل احمدینژاد این ظرفیت را دارد.» اما در سوی دیگر این ماجرا، برخی از فعالان سیاسی از مستند مذکور استقبال کردند؛ از جمله حبیبالله عسگراولادی، عضو ارشد حزب موتلفه اسلامی که «سرانجام نامبارک» را ترجمهای از امروز دانست و گفت: «این
مستند برای مسئولان بسیار عبرتانگیز است.» وی به همین دلیل از صدا و سیمای ایران بهعلت پخش این مستند تقدیر کرد و افزود: «آنچه امروز رهبری تحمل میفرمایند کپی رنجهایی است که امام(ره) میکشیدند.» آیتالله مهدویکنی، رئیس مجلس خبرگان نیز در مراسم افتتاحیه سیزدهمین اجلاس خبرگان رهبری در دوره چهارم، که سه روز بعد از پخش این مستند، برگزار شد، بدون آنکه اشارهای به این مستند داشته باشد، به بیان اشکالات کار بنیصدر پرداخت و گفت: «فکر میکرد 11 میلیون رای دارد و میتواند هرکاری را انجام دهد.» وی با تاکید بر اینکه امام (ره) با همه قوت و قدرتش هیچگاه اینگونه سخن نمیگفت که باید حرف من فقط اعمال شود، افزود: «امام(ره) مواضع خود را در بیاناتشان میفرمودند. به یاد داریم در همان ابتدای انقلاب، وقتی اختلافی بین مجلس و دولت به وجود آمد، خدمت امام رسیدم و ایشان گفتند شما بروید کار کارشناسی انجام دهید. هیچگاه خودشان دستور ندادند، مگر در مواقع بحرانی که نمونه آن بنیصدر بود.» به گفته رئیس مجلس خبرگان، امام خمینی(ره) در مورد بنیصدر، تا آنجایی که توانستند صبر کردند و حتی هیاتی را تحت عنوان هیات حل اختلاف تشکیل دادند.
آیتالله مهدویکنی یادآور شد: «بنیصدر در اوایل انقلاب به من زنگ زده و گفت دیدید بچههای کمیته چه کردند، که من به وی گفتم شما در فرانسه زندگی کردهاید، آنجا تفکیک قوا وجود دارد. متاسفانه بنیصدر هم قاضی، هم شاکی، هممجری و همسپاهی شده بود. بنده به وی گفته بودم تو آخوندزاده هستی، اما معنی آخوند را نفهمیدی.» وی در بخشی دیگر از سخنانش یادآور شد: «امام هیات حل اختلاف را تشکیل داده بودند، اما بنیصدر گوش نکرد. ما در آن زمان در وزارت کشور بودیم. جلسه داشتیم. بعد از ۳ ماه تخلفات بنیصدر را به امام دادیم، امام فرمودند نمیخواهیم اولین رئیسجمهور به این شکل دربیاید که سریعا عزل شود، این به نفع ما نیست. بنیصدر فکر میکرد بهخاطر 11میلیون رای، میتواند تا آخر هرکاری را انجام دهد، اما نظام ما نظام ولایی است و مردم مسلمان هستند.» 14 اسفند 1359، بنیصدر که نزدیک به یک سال از آغاز ریاستجمهوریاش میگذشت، در دانشگاه تهران سخنرانی تنشزایی کرد و بدین ترتیب در شرایطی که کشور به آرامش نیاز داشت، مقدمه عزل خود را فراهم آورد. با این حال، پخش سخنرانی تلخ و وحدتشکن رئیسجمهور معزول انقلاب مورد اعتراض دولتیان قرار گرفت و
بهانهای شد تا یک بار دیگر به صدا و سیما و رئیس آن عزتالله ضرغامی، بتازند. این در حالی است که همچنان رابطه خوب و حسنهای میان ضرغامی و احمدینژاد وجود دارد. با این حال، نزدیکان احمدینژاد، مستند مذکور را، نه روایت تاریخ، بلکه شبیهسازی تاریخی دانستند، اما آیا واقعا اینگونه بود یا دولت از این فرصت، برای مظلومنمایی انتخاباتی بهره برد؟ یا آنکه پیشبینی درباره رفتارهای آتی دولت، باعث شده لازم شود هشدارهایی بیپردهتر از قبل، به شخص احمدینژاد داده شود؟
دیدگاه تان را بنویسید