مرگ هوگو چاوز، برای احمدینژاد دردسرساز شد!
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه به نقل از هفتهنامه متن عشق و علاقه به برادر چاوز! برایش دردسرساز شد. هم پیام تسلیتی که برایش نوشت و هم رفتنش به مراسم وداع با رئیسجمهور ونزوئلا و هم تسلای خاطر وی به مادر «هوگو» که خارج از آموزههای شیعی و ایرانی بود، همه و همه باعث شد محمود، از فرسنگها فاصله، مورد انتقاد قرار بگیرد. اینکه احمدینژاد برای نخستینبار در تاریخ جمهوری اسلامی ایران، برای مرگ یک رئیسجمهور خارجی، اعلام عزای عمومی میکند و رفتارهایی خارج از عرف جامعه انجام میدهد، ساختارشکنی است یا علتهای دیگری دارد؟ وداع پرحاشیه با برادر مرحوم چاوز هشت بار به ایران آمده بود و البته از آنجایی که هر رفتی هم یک آمدی دارد، لذا بارها میزبان محمود احمدینژاد شد. چفیه بر گردن انداخت و حتی به مشهد رفت و اگرچه به دلیل مخالفتهایی که صورت گرفت، نتوانست وارد صحن حرم مطهر امام هشتم شیعیان شود، اما از سایر بخشهای حرم امام رضا(ع) دیدن کرد. از سال 84 به این طرف، به برکت قراردادهایی که با محمود احمدینژاد رئیس دولتهای نهم و دهم منعقد کرد، مهندسان ایرانی زیادی به ونزوئلا رفتند تا ونزوئلاییهای زیادی را با حمایت دولت ایران، صاحب خانههای
ارزانقیمت کنند. همه اینها در کنار تعریف و تمجیدی که روسایجمهور دو کشور از هم میکردند، کار را به جایی رساند که هر ایرانی به مطایبه چاوز را عمو چاوز صدا میزد، چراکه رئیسجمهوری ایران، او را برادر خود صدا میکرد و این دو، به همان راحتی و بیتعارفیای که دو برادر به خانه یکدیگر میروند، به کشور یکدیگر سفر میکردند. با تمام این احوال، کمتر کسی احتمال این را میداد که وقتی مرگ هوگو چاوز اعلام شد، رئیسجمهوری ایران نیز تصمیم بگیرد یک روز را در کشور عزای عمومی اعلام کند، اما این اتفاق افتاد و برای اولین بار در تاریخ جمهوری اسلامی ایران، به علت درگذشت یک رئیسجمهور خارجی، عزای عمومی در نظر گرفته شد و همین، بهانهای شد تا بسیاری، احمدینژاد را نقد کنند که چرا چنین تصمیمی درخصوص کشتهشدگان زلزله ورزقان نگرفت. با وجود این، شوک بعدی، در پی انتشار پیام تسلیت رئیسدولت دهم به برادر چاوز، به بدنه اصولگرایان وارد شد. احمدینژاد پیام خود را چنین تنظیم کرده بود: «چاوز مردی بزرگ از تبار عدالتطلبان و آزادیخواهان بود که شهید راه خدمت به ملت ونزوئلا و پاسداری از ارزشهای انسانی و انقلابی شد.» به باور وی، چاوز انسانی «عمیقا
موحد و مومن و پایبند به ارزشهای انسانی و آسمانی و باورمند به راه انبیای الهی و حاکمیت جهانی عدالت و عشق به رهبری صالحان بود.» احمدینژاد همچنین با توصیفهای بیسابقه و نمایش چهرهای قدسی از چاوز تصریح کرد: «تردید ندارم که او بازخواهد گشت و به همراه همه صالحان و حضرت مسیح و تنها باقیمانده از نسل پاکان، انسان کامل، خواهد آمد و جامعه بشری را در استقرار صلح و عدالت کامل و مهربانی و کمال یاری خواهد کرد.» این جملات باعث شد موجی از انتقادات علیه احمدینژاد به راه بیفتد و همگان بر این نکته تاکید کنند که مطالب بیان شده، به لحاظ اعتقادی، مغایر با قرائت غالب در اعتقادات شیعه است. در همین راستا سیداحمد خاتمی، امام جمعه موقت تهران، در حاشیه نشست مجلس خبرگان، با بیان اینکه «آنچه ه ایشان در این پیام گفت زیادهروی بود»، افزود: «میشد یک پیام دیپلماتیک داد و وارد حوزههای اعتقادی نشد. همتای یک رئیسجمهوری در یک کشور دیگر، از دنیا رفته و طبیعی است که رئیسجمهوری ما نیز باید پیام تسلیت بدهد، اما بنده ورود در مباحث اعتقادی این پیام را درست نمیدانم.» صادق زیباکلام، استاد دانشگاه نیز با اشاره به خانواده و دیدگاه سیاسی چاوز
گفت: «به لحاظ اعتقادات دینی هوگو چاوز به عنوان یک مارکسیست به خداوند اعتقاد ندارد. البته هوگو چاوز در یک خانواده مسیحی متولد شده و عدهای معتقدند ایشان مارکسیست نیست و اعتقادات مسیحی دارد.» همچنین حسین روحانینژاد، معاون فرهنگی سازمان تبلیغات اسلامی، منشاء نگارش چنین پیام تسلیتی را این دانست که رئیسجمهور، کارشناس دینی نیست و با مبانی دینی خیلی آشنایی ندارد. به همین جهت، چنین مطالبی را ذکر کرده است.» قرائتی نیز با بیان اینکه «آقای احمدینژاد شما چه کسی هستید این که حرفها را میزنید»، افزود: «بر این اساس، امام زمان که برای ظهور 313 یار میخواهد، به گفته این آقا یکی از آن 313 نفر مشخص شده که کیست. این نشان میدهد وقتی انسان از ریل کتابالله و عترت خارج شود به کجا خواهد رفت.» حتی صدا و سیما نیز به انتقاد پرداخت و در برنامه «صرفا جهت اطلاع» گفت: «نمیشه عزای عمومی و شهید را سرجای خودش خرج کرد؟» در این میان، محمدرضا میرتاجالدینی، معاون قانون اساسی رئیسجمهور، به دفاع از رئیس خود پرداخت و پرداختن به این مسائل را، موضوعاتی فرعی دانست و گفت: «اصل موضوع این است که چاوز یک شخصیت انقلابی و مبارز بود و با الهام
گرفتن از آرمانهای امام خمینی تربیت شده بود و این موضوع را خود چاوز بارها اذعان داشت.» در چنین شرایطی، احمدینژاد راهی ونزوئلا شد؛ بدون آنکه توضیحی به این سوالات و نقدها بدهد. اما آنچه در آنجا رخ داد، به مراتب، برایش پرهزینهتر شد، تا جایی که مجبور شد خودش در بازگشت، درباره آنچه انجام داده بود، پاسخ دهد. بنابر تصاویری که شنبه گذشته منتشر شد، احمدینژاد در حالی که مادر چاوز را در آغوش خود گرفته، در حال ابراز همدردی با وی است. شوکی که این تصویر وارد کرد، به قدری بود که دیگر، کسی به زانو زدن و نجوا کردن رئیسجمهوری ایران در کنار تابوت چاوز توجه نکرد. این صحنه، کاسه صبر همه را لبریز کرد و باعث شد گفته شود احمدینژاد، شأن مسلمانان را رعایت نکرده است. در همین باره، محمدمهدی پورفاطمی، نماینده مجلس گفت: «اگر فردی دیگر در چنین مراسمی شرکت میکرد و مادر چاوز را در آغوش میگرفت، الان غیر از این بود که یک عده خاص به خیابان بریزند و علیه وی شعار داده و تظاهرات کنند؟» به اعتقاد وی، «باید علما و مراجع درمورد عملکرد اخیر احمدینژاد وارد میدان شده و به طور جدی با او برخورد کرده و رفتار او را محکوم کنند و اجازه ندهند این
آقا، هر کار خلاف شریعت اسلام را که دوست دارد، انجام دهد.» در همین حال، محمدتقی رهبر، نماینده مجلس هشتم نیز، رفتار احمدینژاد را سنجیده ندانست و گفت: «گویا مهار از دست رئیسجمهور خارج شده است.» اما سایتهای حامی دولت، این بار ترجیح دادند به جای توجیه رفتار رئیسجمهور، تقصیر را به گردن مادر چاوز بیندازند، وگرنه به زعم آنان، احمدینژاد همواره برای اعراض از دست دادن با زنان خارجی که با آداب اسلامی و ملی ایرانیان آشنا نیستند؛ از شگردی شناختهشده استفاده میکند که همان بالا آوردن دو دست به نشانه احترام است، اما در تصویر منتشرشده از برخورد رئیسجمهور با مادر داغدار هوگو چاوز، شگرد همیشگی احمدینژاد با موفقیت روبهرو نبوده است! در این بین، توضیح میرتاجالدینی که در این سفر همراه هیات ایرانی بود، جالبتر بود. وی با بیان اینکه «احمدینژاد با مادر چاوز مصافحه نکرده است»، گفت: «رئیسجمهور در مقابل ابراز تاسف و احساسات مادر چاوز که گریه میکرد و به احمدینژاد میگفت که تو مانند پسر من هستی، در همین حد میخواست که پاسخ دهد و رد شود!» اما اظهارات احمدینژاد به همه این مطالب، نشان داد که وی هیچ توجهی به نقدهای بیان شده
ندارد! وی در بازگشت از ونزوئلا، با تکرار مواضع چند روز خود مبنی بر مومن بودن چاوز گفت: «همه میگفتند چاوز ایران را خیلی دوست داشت. مادرش هم اظهار محبت کرد و گفت چاوز عاشق ایران بود... امیدوارم خداوند او را با اولیای خودش محشور کند. او همواره منتظر بود که مصلح و موعود حقیقی بیاید و آرزوهای او را نیز محقق کند.» هنوز مشخص نیست چرا محمود احمدینژاد اینگونه رفتار کرد و چرا به توصیه همگانی اصولگرایان مبنی بر اینکه از بیان مواضع چالشزا و تنشزا پرهیز کند، توجهی نکرد. قطعا دلیلش هرچه باشد، این نیست که او در اثر تالم و اندوه زیاد ناشی از فقدان برادر چاوزش، چنین نوشت و رفتار کرد!
دیدگاه تان را بنویسید