پيماني كه با رفقاي شهيدمان بسته‌ايم

اين يادداشت قرار بود روز پنجشنبه كارشود اما از آنجا كه نگارنده نامزد انتخابات مجلس بود، نخواستيم كه شائبه سوءاستفاده از نام شهدا و سرداران دفاع مقدس به وجود آيد، به همين سبب انتشار اين يادداشت به امروز موكول شد. خدا را شكر رقابت‌هاي انتخاباتي ما را از اصل‌مان دور نكرده و چشم‌مان را بر سوابق‌مان نبسته. اين‌طور نيست كه حرف‌هاي جديد، عهدهاي قديم را از يادمان برده باشد. هنوز هم همان سربازي هستم كه با دوستان و برادرانم، در عنفوان جواني، راهي جبهه شدم و با خداي خودم عهد كردم تا از كشورم، از انقلاب اسلامي و از آرمان‌هاي ملتم دفاع كنم و تا جاني در بدن دارم از عهدم نگذرم و در محضر امام و رفقاي شهيدم، نو به نو، عهدم را تجديد كنم. هر كسي آن صفاي سنگرها و آن مودت‌ها و دوستي‌ها و يك‌رنگي‌ها و اخلاص‌هاي زمان دفاع مقدس را تجربه كرده باشد مي‌داند كه روزگار خوش‌ همان بوده است كه با دوست به سر شد و باقي همه بي‌حاصلي و كار گل بوده است. اما مگر مي‌شود آن روزهاي دوست‌داشتني و آن شب‌هاي روشن را از ياد برد؟ ما هر كاري طي اين سال‌ها كرده‌ايم، چه در دوران نمايندگي مجلس و چه در انتشار روزنامه همه براي آن بوده كه آن عهد الهي را تجديد كنيم و به قدر وسع از آن معرفت وصميميت نصيب ببريم... مگر مي‌شود آن رفقاي نازنين را از ياد برد و صداي‌شان را نشنيد؟ شايد خيلي‌ها فكر كنند كه ما جز به رقابت به چيز ديگري نينديشيم و سودايي جز پيروزي بر رقيب را در سر نپرورانيم. احتمالا براي خيلي‌ها هدف همين است كه در رقابت سياسي جلو بيفتند و هر كه جز خود و گروه خود را از ميدان به در كنند، اما كسي كه گوش خود را بر صداي شهدا نبسته باشد و چشم خود را بر آن همه صفا و صميميت نبسته باشد مي‌داند- بلكه به عمق جان تجربه كرده است- كه در جهان ارزشمندتر از رقابت هم چيزهايي هست، اصلا همه اين رقابت‌ها براي اين است كه ما با رفقاي شهيدمان پيماني بسته‌ايم كه نمي‌توانيم ناديده‌اش بگيريم. امروز كه به مناسبت تقويمي اسم شهيد خرازي پيش آمد و با دوستان ذكر خيري از همت و باكري و باقري رفت، يك باره همه آن خاطرات خوش برايم زنده شدند و آن عهد و پيمان برايم يادآوري شد. آنها از جنس ديگري بودند و روحي لطيف‌تر داشتند و در حال و هوايي ديگر بودند. هنوز به تيرگي‌هاي دنيا و ماديات آلوده نشده بودند و حب دنيا در دل‌شان ريشه نكرده بود. آنها يك تكليف بيشتر براي خود قايل نبودند؛ آدم شدن. همين بود كه امام ما از قول استاد خودش اين ضرب‌المثل متداول را تغيير داده بود و مي‌گفت عالم شدن چه مشكل آدم‌شدن محال است. اين رامي‌گفت تا به شاگردان خودش تذكر دهد كه راه آدم شدن آسان نيست و شيطان از هر سو راهزني مي‌كند. اما دست شيطان در برابر رفقاي شهيد ما بسته بود و آنها به معني تمام كلمه «آدم» بودند و هر كاري كه مي‌كردند در همين جهت بود. اگر از انقلاب و اسلام و ايران دفاع مي‌كردند براي اين بود كه به بركت اسلام و انقلاب و ايران در مسير درست قرار گرفته بودند و توانسته بودند بر سر دنيا و جذابيت‌هاي مادي دنيا پاي بگذارند... خدا به آبروي آنها ما را نيز در اين مسير قرار دهد و مقدمات آدم شدن‌مان را فراهم كند. خدا پيوند ما را با شهيدان حفظ كند و ما را بر سر آن پيمان‌ها استوار نگه دارد. خداوند بهره‌هاي فراواني را از شجاعت و درايت و اخلاص آن شهيدان بزرگوار به‌خصوص خرازي و باكري‌ها و باقري نصيب‌مان بگرداند. خداوند به آبروي آن شهيدان ما را نيز از حب دنيا مصون بدارد و به ما توفيق دهد تا در راه امام و انقلاب جان فدا كنيم و تا آنجا كه مقدور است به اين مردم خوب و فهيم خدمت كنيم.

منبع: روزنامه اعتماد