محروميت و ممنوعيت رسانه‌اي، ملاك و سبب حذف و نفرت نخواهد شد

به گزارش نامه‌نیوز، نتايج انتخابات شگفت‌انگيز بود؟ شايد خير. راي اكثريت، نماد تمايل، برداشت و جهان‌بيني عمومي است. اين گرايش را از پيش از اين انتخابات و حتي قبل از انتخابات سال ۱۳۹۲ مي‌توانستيم ببينيم. دلزدگي از سياست‌هاي بلندپروازانه ‌و غيرعلمي اقتصادي، تندروي، كج‌روي و كج‌فهمي، جدل‌انگیزی به جاي تعامل و گفت‌وگو، رويه‌اي سلبي به جاي سياست‌هاي هوشمندانه، مجموعه‌اي از عواملي بوده‌اند كه متاسفانه جامعه را با روش آزمون و خطا- به جاي پيش‌بيني هوشمندانه- آگاه ساخت كه اصلح چه كساني‌اند و بركرسي نشاندن صالحين، نياز به «كنش» دارد. اما همين دو انتخاب اخير (خبرگان و مجلس) مسائل نسبتا نويي را براي ما روشن مي‌سازد: ۱-رشد فهم سياسي و تغيير نگرش، اين‌بار نه تنها در تهران، بلكه در مناطقي كه بعضاً با نام انتخابات بومي، نژادي، قبيله‌اي و... مي‌شناسيم نيز چشمگير بود. چنان‌كه در مناطق غربي، شمال شرق، شرق، با مردماني بيشتر كشاورز، دامدار و ضعيف (از لحاظ اقتصادي) راي قابل توجهي به صندوق اعتدال و اصلاح ريخته شد. افرادي كه پس از طي تجربيات تلخ، درك درستي از پوچي وعده‌هاي غیرواقعی، دور از تعامل و... پيدا كرده‌اند. نسلي كه ديگر پخش پول، وعده‌هاي غذايي و... آنها را نمي‌فريبد. اين آراي تغييريافته كه به اين زودي‌ نيز جايگزين نخواهد داشت، در آينده‌اي نزديك، نقش بزرگي را در تحولات آتي عرصه سیاست بازي خواهد كرد. ۲-محروميت و ممنوعيت رسانه‌اي، نه‌تنها ملاك و سبب حذف و نفرت نخواهد شد، بلكه به خوبي نشان داد كه رسانه اصلي در تشخيص مردم جاي دارد. تشخيص مردم، آن هم پس از كوران حوادث و سختي‌ها، فولاد آبديده‌اي شده كه جريان‌ها و اشخاص را بر اساس نتايج و دستاوردهايش تمييز مي‌دهد. صرف در سلطه داشتن تريبون‌هاي رسمي و امکانات ویژه ديگر دليل برتري نخواهد شد. چنان كه اين‌بار درخواست «تكرار»، سرنوشت را طور ديگری رقم زد. ۳- انتخابات نشان داد كه نقش مديريت و نخبگان سياسي تا چه اندازه تاثيرگذار و تعيين‌كننده است. مردم، هرچند آگاه، نيازي اساسي به سمت و سو دهي، مديريت و طرح برنامه دارند. نام اين طرح و برنامه، ليست، ائتلاف، ويدئوي دعوت به شركت، درخواست يا هر چيز ديگر، لازمه شركت فعال و هوشمندانه خواهد بود. همان‌گونه كه صرف لشكري از مهندسان و كارگران كارآزموده بي‌نقشه، سبب شكل‌گيري ساختماني هندسي نخواهد شد. موردي كه جاي خالي‌اش در انتخاباتي مانند رياست‌جمهوري سال۱۳۸۴ به چشم آمد و البته نكته‌اي كه بار ديگر جايگاه احزاب و جبهه‌هاي سياسي را به رخ مي‌كشد. مساله‌اي كه باید جزو اولويت‌هاي منتخبين اعتدال و اصلاح قرار گيرد. ۴-انفعال، شايد همان چيزي باشد كه بسياري مي‌خواهند. گروهي كه با عدم شركت بخش اعظم جامعه، خود را به دريافت كرسي‌های پارلمان و بهره‌وري از آن نزديك مي‌كنند و گروهي كه در پي جوش و خروش و پي‌افكني‌اند. در مقابل، به رخ كشيدن اراده و خواست جامعه آن هم از روندي دموكراتيك و آن هم درآشفته بازار خاورميانه دو پيام براي آنان دارد: نه‌تنها خواست جامعه، هرچند دلشكسته و دشوار، ادامه افراط گرايي و خردگريزي داخلي نيست، بلكه گسترش اراده‌ها، دگرگوني‌هاي اساسي ديگري را نيز در پي دارد. همچنين پيامي به خارج مخابره خواهد كرد كه اين جامعه راه خود را اصلاحات آرام و عاري از خشونت انتخاب كرده است. بنيان‌افكني‌هاي يك‌شبه، زوال قدرت مركزي و تحليل نيرو‌هاي نظامي و بوروكراتيك، سر از حمص، حلب، تل ابيض و موصل درخواهد آورد.

منبع: روزنامه آرمان