صدای روحانی در‌بدنه دولت شنیده نمی‌شود
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه نیوز، شاید کلید واژه او در این گفت وگو «انسجام» باشد. امری که به اعتقاد سید محمود حسینی تا حدودی مغفول مانده است. او روحانی را رئیس‌جمهوری دولت دوازدهم می‌داند. رئیس‌جمهوری که از دور نخست هم بیشتر رای خواهد آورد. گفت وگوی «آرمان» با «سید محمود حسینی» استاندار سابق اصفهان و فعال سیاسی اصلاح‌طلب را در ادامه خواهید خواند: اخیرا معاون سیاسی وزارت کشور، از احتمال تغییر برخی از استانداران گفته است. با توجه به اینکه شما خود سابقه استانداری را در کارنامه دارید، فکر می‌کنید چرا اکنون دولت به فکر تغییر استانداران افتاده است؟
در هر استانی، استاندار مقام نخست آن استان است و توسعه، امنیت و پیشبرد اهداف دولت، منوط به قدرت و توان مدیریتی استاندار است. اگر دولت به این نتیجه رسیده باشد که تغییراتی در استانداران انجام شود، به این دلیل است که در رسیدن به اهداف و ماموریت ها، برخی از استانداران نتوانسته اند به نحو مطلوب عمل کنند و از سوی افراد خبره و آگاه استان خود مورد سوال و انتقاد قرار گرفته اند. سه سال هم، زمان مناسبی برای ارزیابی عملکرد یک استاندار است. شخصا فکر می‌کنم اگر دولت دست به تغییر برخی از استانداران بزند، کار درستی انجام داده است. چون افرادی که نتوانسته اند کارآمدی لازم را داشته باشند، با افرادی که توانمندی بیشتری دارند، جایگزین می‌شوند و استانداران جدید می‌توانند ناکارآمدی‌ها را اصلاح کنند. در حال حاضر، تغییر برخی از استانداران عملی صالح است.
فرایند تغییر حتما مدتی زمان می‌برد و استاندار جدید هم قطعا به مدت زمانی برای تسلط با شرایط استان نیاز دارد. این احتمال وجود دارد که تغییر استانداران در حالی که کمتر از یک سال، به انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای شهر و روستا باقی مانده، تاثیر منفی در روند برگزاری انتخابات داشته باشد؟
زمان مناسبی که دولت می‌توانست استانداران را تغییر دهد، حداکثر تا نیمه اردیبهشت بود و الان هم کمی دیر شده است. اگر تغییری در دستور کار دولت و وزارت کشور است، زودتر باید صورت پذیرد. اما این موضوع که دولتمردان به این نتیجه رسیده اند که تغییراتی در استانداران ایجاد کنند، نشان می‌دهد که مسائل و مشکلاتی وجود دارد که به مصداق «هر زمان جلوی ضرر را بگیری، منفعت است» عمل می‌کنند. سر جمع ماجرا این است که تغییر به نفع کشور، دولت و استان هاست؛ البته مشروط به اینکه تبدیل به احسن شود، ضعف هایی که در مدیریت‌های قبلی وجود داشته، برطرف شده و به قوت بیشتری تبدیل شود. به ویژه، برگزاری انتخابات به پشتوانه قوی تجربی نیاز دارد. بعضی از استانداران تجربه برگزاری انتخابات نداشتند و نتوانستند انتخاباتی که مورد قبول همه جریانات باشد را برگزار کنند. پس اگر استاندار جدید کسی باشد که خلا و بی تجربگی مدیران قبلی را نداشته باشد و بتواند مشکلات جاری استان‌ها را حل و فصل کند و انتخابات سالمی برگزار کند، حتما به نفع دولت است. البته احتمال می‌دهم که تغییرات گسترده نخواهد بود و استاندارانی تغییر خواهند کرد که دولت احساس می‌کند در انجام ماموریت‌های محوله مطلوب عمل نکرده اند.
با توجه به اینکه شما سابقه حضور در دولت را داشته اید و این روزها هم شاهد هجمه‌های بی سابقه‌ای علیه دولت هستیم، فکر می‌کنید مخالفان دولت، برنامه‌ای برای تاثیرگذاری در انتخابات سال ۹۶ در دستور کار دارند؟
آنچه مسلم است، این است که کسانی که به دولت حمله می‌کنند، منتقد دولت نیستند و انتقادی هم در کار نیست. انتقاد بی تردید لازم است اما در حملات مخالفان، اراده اصلاح وجود ندارد. احساس می‌شود که سناریویی نوشته شده که تا انتخابات ادامه خواهد داشت. مخالفان تلاش می‌کنند دولت و حامیان آن، چه در انتخابات شوراها و چه در انتخابات ریاست جمهوری، رای بالا نداشته باشند. البته مخالفان آگاه هستند که آقای رئیس‌جمهور، رقیبی برای دور دوم ندارد. اما قصد دارند که دولت با پشتوانه رای پایین روی کار بیاید که این امر، به نفع مصالح کشور، نظام و انقلاب نیست. اگر دولت فاقد اقتدار مدیریتی باشد، تمام کشور ضرر می‌کند، انسجام جامعه از دست می‌رود و مشکلات روی زمین می‌ماند. هنوز مشخص نیست که وقتی مخالفان از تز دولت تک دوره‌ای سخن می‌گویند، دقیقا چه هدف و برنامه‌ای پشت آن نهفته است و باید مورد کنکاش عمیق و دقیق قرار بگیرد. البته تمام این صحبت‌ها به این معنی نیست که نقدی به دولت وارد نیست و نباید به دولت انتقاد کرد. اتفاقا ما معتقدیم که باید انتقاد صورت بگیرد و مسائل مطرح شود اما نه به این صورت که دولت را از پای در بیاورد و دولتی را بر جای بگذارد که اقتدار و انسجام خود را از دست داده است. در این صورت، تمام کشور تضعیف می‌شود. چرا که قوه مجریه حکم دست نظام را دارد. قوای دیگر وظیفه قانونگذاری و نظارت را بر عهده دارند اما رئیس‌جمهور، نفر دوم کشور است و مسئولیت اجرای قانون اساسی و رسیدگی و انجام سیاست داخلی و خارجی را بر عهده دارد. ناگفته نماند که دولت هم باید در بعد رسانه ای، سیاست داخلی و اقتصادی قوی تر عمل کند تا زمینه‌های حملات مخالفان را با عملکردی قاطعانه از بین ببرد.
در این میان موافقان دولت، خواستار تغییر استراتژی دفاعی دولت هستند و به حکم اینکه بهترین دفاع حمله است، به دولت پیشنهاد دادند که با تغییر استراتژی، مکر مخالفان را به خودشان برگردانند. فکر می‌کنید که استراتژی کنونی دولت، در برابر حملات سنگین مخالفان در یک سال آينده، پاسخگو خواهد بود و کارایی لازم را خواهد داشت؟
رئیس‌جمهور، سعی می‌کند آرام کننده باشد، انسجام را افزایش دهد و به تعبیر شخص آقای روحانی، رقابت‌ها را به وفاقت‌ها تبدیل کند. چنین دولت و رئیس‌جمهوری نمی‌تواند در مقابل حملات تند مخالفان، پاسخ‌های تندی دهد یا حمله‌ای انجام دهد. اما مهم ترین روش برای دولت این است که انسجام داخلی خود را افزایش دهد. شاید تغییر استانداران هم در همین راستا باشد. اگر این تغییرات صورت بگیرد، گام اولی است که انسجام داخلی دولت استحکام بیشتری یابد. چرا که استاندار، رئیس‌جمهور هر استانی است. اگر استاندار با مجموعه سیاست‌های دولت هماهنگ باشد، عملی قوی خواهد داشت و در نتیجه تمام دولت تقویت خواهد شد. در حال حاضر، مشکلی که وجود دارد این است که آقای دکتر روحانی، مظلوم واقع شده است. شخص رئیس‌جمهور، مواضع دولت را صراحتا اعلام می‌کند اما از سوی مجموعه دولت، اعم از کابینه، استانداران، معاونان وزرا، احساس می‌شود که طنین صدای آقای روحانی در بدنه دولت شنیده نمی‌شود و نیاز به همسویی بیشتری احساس می‌شود. این اولویت دولت است. اما از لحاظ رسانه‌ای هم دولت باید قوی‌تر عمل کند و سازمان رسانه‌ای دولت باید تقویت شود. با توجه به تجاربی که دارم، پیشنهاد من این است که نیاز است دولت در زمینه اقتصاد، خروج از رکود، ایجاد اشتغال و به طور کلی سیاست داخلی، منسجم تر عمل کند.
با توجه به اینکه مجلس دهم رویکرد اعتدالی دارد، فکر می‌کنید که دولت در یک سال آینده با چه مشکلاتی مواجه است؟
بستگی به رویکرد دولت دارد. اگر دولت محافظه کارانه عمل کند و به مسائلی که در اطرافش و به ویژه در درون مجلس می‌گذرد، اعتنای چندانی نداشته باشد، نمی‌توان خیلی خوشبین بود. حتی اگر مجلس هم همسو با دولت باشد و فراکسیون امید انسجامی در عمل و نظر نداشته باشد، معلوم نیست که بتوانند کمکی به دولت کنند. این بستگی به عمل دولت دارد.
دولت دقیقا باید چه کاری انجام دهد؟
اولا، دولت باید در ترکیب وزرا، معاونان، مجموعه دفتر رئیس‌جمهوری، انسجام را تقویت کند. ثانیا، راهبردها و سیاست‌های خود را بهتر تبیین کند. ثالثا، روی هماهنگی با مجموعه مجلس، نمایندگان آن و خاصه نمایندگانی که همسوی دولت هستند، سرمایه گذاری کند. در نهایت، دولت سیاست‌های محافظه کارانه را از دستور کار خارج کند. این سیاست جواب نمی‌دهد. اگر برنامه یا سیاستی را به نفع مردم می‌داند، آن را صراحتا اعلام کند و الباقی بدنه دولت هم با رئیس‌جمهور همسو شوند. از تغییر نهراسند. اگر افرادی ناکارآمد هستند، تغییر دهد. یکی دیگر از کارهایی که دولت در این مرحله باید انجام دهد، این است که در جهت سلامت و کارآمدی بیشتر نظام اداری و سیستم اجرایی کشور، تلاش بیشتری کند تا بتواند اهداف توسعه‌ای خود را جلو ببرد. چرا که همین سیستم اداری است که باید توسعه را به پیش برد. اگر این سیستم، نظام‌مند نشود و در مدیریت‌های کلیدی، افراد همسو با دولت به کار گرفته نشوند، دولت با مشکل مواجه می‌شود.
اشاره کردید که دولت باید محافظه کاری را کنار بگذارد. لطفا مثال بزنید که دولت چه سیاست محافظه کارانه‌ای دارد که باید کنار بگذارد؟
دولت سعی وافر خود را در جهت حل مسائل مربوط به سیاست خارجی به کار بسته است. حال نوبت آن است که وارد عرصه سیاست داخلی شود و به مشکلاتی که در جامعه وجود دارد بپردازد. طبیعی است که اصلاح امور در داخل با مقاومت هایی مواجه می‌شود. دولت نباید در مقابل این مقاومت‌ها عقب نشینی کند.
شما اشاره‌ای هم به تغییر در کابینه کردید. کمی برای تغییر میان وزرا دیر نیست؟
همان طور که عرض کردم، بهترین زمان نیمه دوم اردیبهشت بود که وقت آن گذشته است. اما چه اشکالی دارد؟ دولت چهار سال نخست خود را سپری می‌کند و تعدادی از وزرا را انتخاب کرده است. حال که سه سال از کار آنها گذشته است، دولت می‌تواند آنها را ارزیابی کند. دولت کسانی را که فکر می‌کند از عهده مسئولیت و ماموریت بر نیامده اند و موفق نبوده‌اند، بدون تعارف تغییر دهد. ممکن است مدتی بحث و صحبتی روی آن تغییرات باشد اما وقتی این تغییر تبدیل به احسن شود، همه بحث‌ها و نگرانی‌ها برطرف می‌شود.
با نگاهی به اردوگاه اصولگرایان، وضعیت این جناح سیاسی را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
البته اصولگرایان دو دسته‌اند. اصولگرایانی که به عقلانیت باور دارند و اصولگرایان تندرو. آن طور که تا امروز دیده شده، اصولگرایان تندرو، بیشتر جنبه‌های تخریبی را جلو برده اند و نظرات اصلاحی نداشته اند. روش تخریبی هم نه جواب می‌دهد و نه مردم از آن حمایت می‌کنند. حتی این امکان وجود دارد که تندرو‌ها با این روش تخریبی در کوتاه مدت به اهدافی دست یابند اما در بلند مدت، همان سیاست‌های غلط گذشته این دسته از اصولگرایان است و باز هم محکوم به شکست است.
ما شاهد صحبت هایی در باب حمایت اصولگرایان از آقای روحانی در انتخابات سال آینده هستیم! با این حساب فکر می‌کنید که اصولگرایان گزینه‌ای را برای انتخابات سال ۹۶ معرفی خواهند کرد؟
تا به امروز عرف بر این بوده که هر رئیس‌جمهور دو دوره خواهد بود. در این دوره هم، آقای روحانی رقیب جدی نخواهد داشت. روش هایی هم که مخالفان آقای روحانی دنبال می‌کنند، روش‌های تخریبی است. یعنی به دنبال این هستند که آقای روحانی با رای پایین و ضعیفی انتخاب شود تا بتوانند با این دولت ضعیف، اهداف خود را به پیش برند. اما آقای روحانی رای خواهد آورد. از دور اول هم بهتر رای خواهد آورد. به این دلیل که عقلای کشور، مصلحت کشور را در این می‌دانند که با توجه به دستاوردهایی که دولت تدبیر و امید داشته، مثل برجام و حل تنش‌ها در خارج، بار دیگر انتخاب شود. اما مخالفان دولت با تمام توان خواهند کوشید و برنامه خود را هم کلید زده اند که دولت و دستاوردهایش را تخریب کنند. اما تخریب‌ها نتیجه‌ای جز حمایت بیشتر مردم از آقای روحانی نخواهد داشت.
این احتمال وجود دارد که اصولگرایان سال آینده از آقای روحانی حمایت کنند؟
بله! کما اینکه در انتخابات مجلس دهم، دیدیم که اصولگرایان معتدل به یک توافقی رسیدند و لیست مشترک دادند. این دستاورد مهمی برای کشور بود و در انتخابات ریاست جمهوری دوازدهم هم ادامه خواهد داشت.
اما قطعا اصولگرایان تندرو و نزدیک به جبهه پایداری آرام نخواهند نشست!
آنها با تمام توان به تخریب ادامه خواهند داد.
فکر می‌کنید ممکن است که اصولگرایان در انتخابات آینده از آقای احمدی‌نژاد حمایت کنند؟
خیر. آنها به این عقلانیت رسیده اند که دست به چنین اقدامی نزنند. مگر اینکه احساس کنند کسی را ندارند و از درد ناچاری دست به چنین اقدامی بزنند. هرچند بعید می‌دانم که آقای احمدی نژاد تایید صلاحیت شود. اما اگر هم تایید شود، فکر می‌کنم که اصولگرایان دنبال کسی روند که کمتر مورد نقد قرار بگیرد. آقای احمدی نژاد امتحان خود را پس داده و در صورت حضور در انتخابات، آماج انتقادات قرار خواهد گرفت. به همین دلیل فکر نمی‌کنم اصولگرایان دست به چنین ریسکی بزنند.
چرا فکر می‌کنید که آقای احمدی نژاد سال ۹۶ تایید صلاحیت نخواهد شد؟
آقای احمدی نژاد دور اول هم نباید تایید صلاحیت می‌شد. چرا که به تعبیر بسیاری از سیاسیون «رجل سیاسی» به معنای تمام وکمال نبود. اما تایید شد و رای آورد. با توجه به تجربه دو دوره ریاست جمهوری او و عملکردی که داشته، قاعده می‌گوید که نباید برای ریاست‌جمهوری مورد تایید صلاحیت قرار بگیرد.
اما برخی معتقدند وجهه مناسبی برای کشور نخواهد داشت که کسی که هشت سال رئیس‌جمهور بوده، تایید صلاحیت نشود!
آن وقت پرونده هایی که از دولت او در دست رسیدگی است را چگونه پاسخ خواهند داد؟ اما فرض کنید که احمدی نژاد تایید صلاحیت شود و بیاید، نقشی که خواهد داشت، نقش تخریبی است. شاید بتواند بخشی از رای آقای روحانی را کاهش دهد اما اینکه دوباره بر کرسی ریاست جمهوری تکیه دهد، همه تحلیل‌ها و همه شرایط نشان می‌دهد که چنین اتفاقی نخواهد افتاد.
فکر می‌کنید که جامعه ما به آن حد از بلوغ سیاسی رسیده است که فریب پوپولیسم را نخورد؟
انتخابات هفتم اسفند نشان داد که جامعه در مسیر این بلوغ سیاسی قرار گرفته و به آگاهی بالایی رسیده که در انتخابات سال آينده به احمدی‌نژاد رای نخواهد داد.
دیدگاه تان را بنویسید