نامه دیرهنگام/ وزیر علوم در دوراهی ماندن و برکنار کردن یا رفتن
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه به نقل از هفتهنامه متن رئیسجمهور به وزیر علوم دستور داده که دو رئیس دانشگاه «سیاستزده و احیانا امنیتی» را برکنار کند. تا این لحظه کامران دانشجو به حرف احمدینژاد گوش نداده است. علت این دستور، انتخاباتی یا تسویهحساب شخصی بابت عدم پذیرش مشایی در دانشگاه تربیت مدرس و خلاصه هرچه که باشد، به نظر میرسد برای دانشجو خوشیمن نباشد. زیرا پیشبینی میشود دانشجو نیز به سرنوشت وزیر پیشین بهداشت دچار شود. آیا رئیس ستاد انتخابات وزارت کشور در سال 88، در آستانه انتخابات یازدهم، ناگزیر از خداحافظی با کابینه خواهد شد؟ آیا زمان خداحافظی وزیر علوم هم فرا رسیده؟ نامه محمود احمدینژاد، رئیسجمهوری به وزیر علومش غافلگیرکننده بود! هم محتوای نامه و هم واکنش دیرهنگام رئیس دولت دهم به اوضاع دانشگاهها، علت این غافلگیری بود. کمتر کسی احتمال میداد احمدینژاد به وزیری که جزو وزیران محبوب وی محسوب میشد، چنین امر و نهی کند و کار را به نامهنگاری علنی بکشاند. اما این اتفاق رخ داد و سوالها و شائبههای زیادی را در سطوح مختلف جامعه مطرح کرد. قضیه از این قرار بود که در روزهای آخر سال یعنی 28 اسفند، سایت روزنامه
ایران (ارگان مطبوعاتی دولت) نامهای از احمدینژاد خطاب به کامران دانشجو وزیر علوم منتشر کرد که لحن آن نامه، فراتر از توصیه رفته و در واقع دستوری بود. دستوری مبنی بر لزوم برکناری روسای دو دانشگاه مهم کشور، یعنی دانشگاه تهران و تربیت مدرس. رئیسجمهوری در نامه خود، روسای این دو دانشگاه بزرگ را محکوم به حرکت در خلاف جهت ملت کرد و گفت: «رویکرد سیاستزده و غیرعلمی یا احیانا امنیتی توسط مدیران در محیط اجتماعی، ناکارآمد و تخریبکننده و در محیط دانشگاهی، ناکارآمدتر و مخربتر است.» احمدینژاد همچنین خطاب به کامران دانشجو گفته بود: «اینجانب ضمن احترام به روسای محترم این دو مرکز مهم علمی کشور و پیرو تذکرات متعدد چندین ماهه اخیر انتظار دارد بدون هر گونه ملاحظه، جز شأن و ماموریت علمی و فرهنگی و ایمانی دانشگاه و جز ارزشهای انقلاب اسلامی، به وظیفه قانونی خود در صیانت از حریم دانشگاه، به فوریت عمل کنید و با نصب مدیران آشناتر به ظرافتها و الزامات کار دانشگاهی از مدیران فعلی در محل دیگری استفاده فرمایید.» البته رئیس دولت دهم، تغییر روسای دو دانشگاه را آنطور که خود نیز در نامهاش اقرار کرده، «وظیفه» کامران دانشجو میداند.
اما اذعان احمدینژاد به این نکته، مانع از آن نشد که وی دخالت در این موضوع نکند. البته این نامه ساعتی پس از انتشار، با واکنش وزارت علوم مواجه شد و دبیرخانه این وزارتخانه گفت چنین نامهای ثبت نشده است. بدین ترتیب مشخص شد که نامه احمدینژاد به دانشجو، نامهای خصوصی بوده که بهطور سرگشاده، انتشار یافت. با این حال، انتشار این نامه که با تکذیبیه دفتر ریاستجمهوری مواجه نشد، بازتاب و واکنشهای متعددی در پی داشت. احمد توکلی، نماینده تهران دستور رئیسجمهور برای عزل دو رئیس دانشگاه را مصداق وارد کردن هزینه به کشور خواند و گفت: «ممکن است هر چه به انتهای این دوره ریاستجمهوری نزدیک میشویم، این هزینهها بیشتر شود. خدا کند این هزینهها به مرحله جبرانناپذیری نرسد.» توکلی توضیحی درباره مرحله جبرانناپذیری این هزینهها نداد، اما علی مطهری عنوان کرد که نامه احمدینژاد به وزیر علوم برای برکناری روسای دانشگاههای تهران و تربیت مدرس را حاوی حرفهای خوبی میداند. مطهری با بیان اینکه خودش نیز منتقد حاکمیت فضای امنیتی در دانشگاههاست و دانشجویان و اساتید نباید نگران اظهارنظر در محیطهای دانشگاهی باشند، اقدام رئیسجمهور را
دیرهنگام دانست و این سوال را مطرح کرد که «چرا آقای احمدینژاد پس از حوادث سال ۸۸ و طی سه، چهار سال گذشته به این موضوع نپرداخت؟» مطهری در عین حال، به فرضیهای اشاره کرد که حاکی از انتخاباتی بودن این اقدام رئیسجمهور است و گفت: «این نامه در شرایط کنونی میتواند شائبهای ایجاد کند که مبادا اهداف انتخاباتی پشت سر این مساله وجود داشته باشد.» همچنین محمدمهدی زاهدی، وزیر سابق علوم نیز، اظهار داشت: «انتشار این نامه از سوی دولت، یعنی رئیسجمهور به وزیر دستور داده و وزیر از اجرای آن تمرد کرده است و به همین دلیل رسانهای شده است.» اما جعفر توفیقی، وزیر علوم دولت اصلاحات، دخالت رئیسجمهوری در تعیین روسای دانشگاهها را اتفاقی منفی دانست و درخصوص اینکه چرا خود رئیسجمهور به وزیر نامه نوشته است، گفت: «احتمالا در این زمینه بین رئیسجمهور و وزیر علوم اختلافنظر بوده است.» اما واکنش صادق زیباکلام به دستور احمدینژاد، مفصلتر از بقیه بود. وی که خود جزو استادان دانشگاه تهران است، در نامهای سرگشاده به رئیسجمهوری، سوالاتی را از وی پرسید و با اشاره به اینکه اطلاعی از اوضاع دانشگاه تربیت مدرس ندارد، لذا نمیتواند پیرامون آن
اظهارنظر کند، گفت: «اما در خصوص دانشگاه تهران باید بگویم این اظهارنظر حضرتعالی شگفتزدهام کرد. شگفتیام از دو بابت بود. نخست آنکه برایم جالب بود که جنابعالی پس از گذشت نزدیک به 8 سال از ریاستجمهوریتان و درست در ماههای پایانی آن به فکر تغییر فضایی که طی این مدت بر دانشگاههای کشور حاکم بوده، افتادهاید. آقای رئیس جمهور، اگر جنابعالی طی این دو دوره ریاستجمهوریتان، بالاخص در سالهای دوران دوم ریاستتان بعد از 22 خرداد 88، سری به دانشگاههای کشور میزدید و فضای سیاسی آنها را با سالهای قبل از ریاستجمهوریتان مقایسه میکردید، باورتان نمیشد که این همان دانشگاه قبل از به قدرت رسیدن اصولگرایان در سال 84 باشد. آنقدر فضای دانشگاهها بعد از 22 خرداد 88 محدود، سنگین و بسته شد که به وصف نمیآید. آن وقت جنابعالی بعد از طی این سالها، و آن هم بعد از آنکه هزاران دانشجو طی این سالها دچار مشکل شدند و بسیاری معالاسف از ادامه تحصیل باز ماندند، به صرافت افتادهاید که در دانشگاهها چه میگذرد.» وی در ادامه با بیان اینکه فرض میکند دغدغه احمدینژاد در این باره، از باب خردهحسابهای سیاسی با روسای این دو دانشگاه است، و
نه از باب تبلیغات انتخاباتی، بلکه اصالتا به آنچه عنوان کرده، باور دارد. با این حال، باز با شگفتی دومی مواجه میشود و آن اینکه چرا فرهاد رهبر، رئیس دانشگاه تهران بهعنوان «مقصر» برگزیده شده است؟ زیرا «کارنامه وی بعد از 22 خرداد 88 در مقایسه با کارنامه بسیاری از روسای دانشگاههای دیگر به مراتب سفیدتر و قابل قبولتر است و کافی است جنابعالی کارنامه مدیریت دانشگاه تهران را با فیالمثل کارنامه جناب حجتالاسلام دکتر شریعتی، ریاست دانشگاه علامه مقایسه نمایید. آیا مستحضر هستید از 22 خرداد 88 به این سو، جناب شریعتی چه تعداد اساتید این دانشگاه را به دلایل سیاسی بازنشسته، اخراج و ممنوعالتدریس کردهاند؟». یقینا اگر هدف جنابعالی کنار زدن حجاب ترس و سلطه ارعاب فکری حاکم بر دانشگاهها و باز گردانیدن فضای آزاداندیشی در محیطهای علمی باشد، برکناری ریاست دانشگاه تهران انصافا باید در انتهای لیستتان باشد.» تاکنون کامران دانشجو، وزیر علوم درباره این نامه همچنان سکوت کرده و تاکنون هیچ واکنشی در این زمینه نشان نداده است، اما سایت عصرایران گزارش داد مقاومت وزیر علوم در برابر دستور احمدینژاد برای عزل رئیس دو دانشگاه تهران و
تربیت مدرس، سناریویی از پیش طراحی و هماهنگ شده است، زیرا دانشجو زیر بار دستور احمدینژاد مبنی بر عزل دو رئیس دانشگاه نرفته، بنابراین نامه مذکور رسانهای شده است. بر این اساس، بسیاری معتقدند باید منتظر عزل وزیر علوم نیز بود. مگر آنکه روسای این دو دانشگاه برکنار شوند، اما اگر اینطور شود، تکلیف کابینه دهم که حتی اکنون شائبه از حد نصاب افتادنش وجود دارد، چه خواهد بود.
دیدگاه تان را بنویسید