تحلیل یک کارشناس از مخالفت برخی نمایندگان با ماده 30 لایحه برنامه ششم/ در زمان فتحعلی‌شاه هم امور بین‌الملل با وزارت‌خارجه هماهنگ می‌شد!

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

به گزارش نامه نیوز، در برنامه ششم توسعه و در ماده 30 این لایحه آورده شده است که: « در راستای مفاد مصرح در قانون اساسی و افزایش قدرت مقاومت و کاهش آسیب‌پذیری اقتصاد کشور و به‌منظور مدیریت منسجم، هماهنگ و مؤثر روابط خارجی جمهوری اسلامی ایران برمبنای اصل عزت، حکمت و مصلحت و برای پشتیبانی تحقق اهداف برنامه ششم توسعه، دستگاه های اجرایی و نیروهای مسلح مکلفند تمامی اقدامات خود در زمینه روابط خارجی را با هماهنگی وزارت امور خارجه انجام دهند.»برخی از نمایندگان مجلس با این طرح مخالفت کرده وخواستار جلوگیری از تصویب آن شده‌اند، پیش‌نویسی که به گفته برخی از کارشناسان در زمان دولت‌های نهم و دهم تهیه شده است. بیگدلی کارشناس مسائل بین‌الملل در گفت‌وگو با نامه نیوز در خصوص ماده 30 لایحه برنامه ششم توسعه مبنی بر اینکه دستگاه‌های اجرایی و نیروهای مسلح وظیفه دارند که در تمامی مسائل مرتبط با روابط خارجی با وزارت امور خارجه هماهنگ باشند، گفت: این ماده کاملا صحیح است و دستگاه‌های مربوطه باید با وزارت خارجه هماهنگ باشند.زیرا این وزارت خارجه است که به مذاکره با سایر کشورها می‌پردازد. وزارت خارجه عهده‌دار روابط برون مرزی این کارشناس ادامه داد:وزارت خارجه مسئول برقراری ارتباط و حفظ مناسبات را بر عهده دارد و در تمامی دنیا این یک امری مرسوم و طبیعی است. وی بااشاره به موضوع برجام و با بیان اینکه تمامی مذاکرات در خصوص برجام را وزارت خارجه انجام داده است، تصریح کرد: درست است که این مذاکرات در شورای امنیت هماهنگ شده بود، اما تمامی مذاکرات و صحبت‌های صورت گرفته با تیم وزارت خارجه بود. در طرف مقابل هم جان کری وزیرخارجه و سایر کشورهای 1+5 هم با وزاری خارجه به میز مذاکره آمدند. هماهنگی با وزارت‌خارجه یک سنت دیرینه بیگدلی با بیان اینکه این موضوع یک سنت دیرینه است، خاطرنشان کرد: حتی در زمان فتحعلی شاه که وزرات خارجه به تازگی تاسیس شده بود هم روال بر این بود که تمامی امور در رابطه با مسائل ماورای مرزها با هماهنگ وزارت خارجه صورت می‌گیرد. عرف بین المللی این کارشناس با اشاره به این موضوع که هماهنگی های با وزارت خارجه یک عرف و قاعده در حقوق بین‌الملل است، ادامه داد:برای مثال یک زمانی وزیرخارجه به کشوری می‌رود، اگر بخواهد در خصوص نفت صحبت کند به طور حتم وزیر نفت را با خود می‌برد اما در رابطه با مذاکراتش وزیر خارجه صحبت می‌کند. وزیرخارجه باید از مذاکرات، ملاقات‌ها قراردادهای امضا شده و همه این امور اطلاع کافی داشته باشد.