کد خبر: 35783
تاریخ انتشار :

برنامه 1+5 برای آینده مذاکرات

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

مهدی مطهرنیا: آنچه در مذاکرات جمهوری اسلامی ایران و گروه 1+5 در اوضاع کنونی به عنوان گفتمان غالب دیده می‌شود، نقطه مشترکی بین دو گروه مذاکره‌کننده ایرانی و 1+5 برای حفظ وضع موجود در پرونده هسته‌ای است؛ به بیان دیگر غرب از یک سو به دلیل قرار گرفتن در موقعیت ناشی از بحران اقتصادی و درگیری‌های موجود در بحران‌های رو به گسترش خاورمیانه، بر آن است که تا حدود زیادی در ارتباط با پرونده هسته‌ای ایران صبوری و تحمل داشته باشد و از اقدامات قاطعانه و ادبیات مدبرانه استفاده کند. از سوی دیگر جمهوری اسلامی ایران نیز در پی آن است که حین پافشاری بر مواضع اصلی و اساسی خود درباره موضوع هسته‌ای این نکته را فراموش نکند که تحریم‌های رو به فزاینده غرب می‌تواند جمهوری اسلامی ایران را تحت فشار و تنگناهای اقتصادی بیشتری قرار دهد و اوضاع اقتصادی آشفته داخلی را آشفته‌تر کند؛ بنابراین حین بیان مواضع قاطعانه خود تلاش می‌کند گام‌هایی را جهت ایجاد تفاهم با جامعه بین‌المللی در جهت ادبیات عملیاتی بردارد. «آلماتی 2» در واقع تلاقی این دو معنا را با یکدیگر نشان می‌دهد؛ بنابراین تفاوتی که با مذاکرات مسکو دارد، این است که در «آلماتی 2» هر دو طرف پذیرفتند که دچار بحران گفت - واژگانی در هسته مرکزی مدیریت پرونده هسته‌ای خود هستند. به بیان دیگر، این گفته خانم کاترین اشتون، مسوول تیم مذاکره‌کننده گروه 1+5، که «برای بار اول وارد جزئیات شدیم» واقعیتی است اجتناب‌ناپذیر؛ چرا که اساسا نگاه جمهوری اسلامی ایران به پرونده هسته‌ای یک نگاه نفی‌کننده بر مبنای دیکته شدن این پرونده از سوی غرب بر جمهوری اسلامی در دهه گذشته بوده است. بنابراین، نباید این نکته را فراموش کرد که پرونده هسته‌ای ایران اکنون در موقعیتی ویژه‌ای قرار دارد؛‌ موقعیتی که در آن، هر دو طرف از یک‌سو سعی در حفظ وضع موجود دارند و از سوی دیگر به دنبال دستیابی به امتیاز برای خود هستند. تفاوتی که «آلماتی 2» با مسکو دارد، همین جاست؛ چرا که در مسکو غرب فشار فزاینده‌ای را بر ایران وارد کرد تا بتواند ایران را در موقعیت کنونی قرار دهد؛ بنابراین در اینکه توانسته است ایران را با تحریم‌های فزاینده در موقعیت کنونی قرار دهد و ادبیات ایران را از ادبیات مدیریت جهانی به مدیریت پرونده هسته‌ای تغییر دهد، راضی است؛ به همین دلیل دیدیم خانم کاترین اشتون برخورد مثبتی داشت و آن را مثبت ارزیابی کرد و حتی در برخی از رسانه‌های غربی اعلام شد ممکن است دور بعدی مذاکرات قبل از انتخابات ریاست‌جمهوری ایران در تهران صورت گیرد. این روند نشان‌دهنده آن است که غرب درباره گام‌های بعدی خود برنامه‌ریزی دقیقی دارد و با پیش‌بینی‌هایی که درباره نوع موضع‌گیری جمهوری اسلامی ایران در پرونده هسته‌ای می‌کند، بر آن است که زمینه تحریک بیشتر را ضد ایران فراهم کند. از این‌رو، پیش‌بینی می‌شود غرب خود را در افکار عمومی جهان مشتاق ادامه مذاکرات نشان دهد و همچنین ایران را در مسیر رسیدن به یک نتیجه عملیاتی در ارتباط با پرونده هسته‌ای مانع و سنگ‌انداز معرفی کند. به همین دلیل احتمال وقفه‌ای طولانی، مانند وقفه‌ای که بین مذاکرات مسکو تا آلماتی حادث شد وجود دارد.
کارشناس مسائل هسته‌ای و سیاسی

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها