وزیر دولت نهم: احمدینژاد میگفت به مشایی بگویید درباره پیامبر برای شما صحبت کند
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
محمود فرشیدی وزیر سابق آموزش و پرورش در گفتوگو با نامه
به تشریح فضای انتخابات ریاست جمهوری، تحلیل رفتار دولت در انتخابات آینده و نقش مشایی در دولت پرداخت. مشروح با وزیر دولت نهم را در زیر بخوانید: با توجه به زمان باقی مانده تا انتخابات ریاست جمهوری، فضای سیاسی جامعه را چگونه میبینید؟
در مجموعه و با توجه به راهنمایی های مقام معظم رهبری احساس میشود با یک عقلانیت بیشتری جامعه به سمت انتخابات حرکت میکند و رسانهها هم سعی میکنند بیشتر اخلاق سیاسی را رعایت کنند و با توجه به بداخلاقی هایی که در انتخابات سال 88 صورت گرفت انتظار مردم از روند انتخابات این است که ضمن افزایش حضور مردمی، جامعه دچار دروغگویی و بداخلاقی نشود.
این امر در همه کشورها سندیت دارد و در کشور ما که کشوری اخلاقمدار شناخته میشود این امر بیشتر دیده میشود و انتظار میرود که کاندیداها عصاره اخلاقیات ملت باشند و در این انتخابات دامن از دست ندهند یا وعدههایی ندهند که اجرایی نباشد و در نهایت با وجود کاستیهای موجود، من روند را در مجموع خوب ارزیابی میکنم.
دولت در سفرهای استانی خود وعده وام ازدواج و یارانه 250 هزارتومانی میدهد و بسیاری این رفتار را تبلیغاتی میدانند، تحلیل شما از این رفتار دولت چیست؟
در هر دوره ما با اتفاقهایی روبرو میشویم که گوی میخواهیم کاستی را برطرف کرده و آن را قانونمند کنیم. مثلا به دلیل خلاهای قانون با یک کاستیهایی چون رجل سیاسی روبرو بودیم که حل شد.
پدیده جدیدی که با آن روبرو هستیم این است که خیلی از دولتمردان که نامزد انتخابات شدهاند به دلیل مسئولیتشان به شهرها و مجامع مختلف ورود پیدا کرده و از امکانات بیتالمال هم استفاده میکنند. این اتفاق برای برخی از وزرا افتاده است. این اتفاق برای دورههای بعد باید قانون شود و ما صرفا به خویشتنداری افراد بسنده نکنیم.
به هر حال دستگاههای اجرایی باید تا آخرین لحظه کار خودشان را انجام دهند؛ اما ما میبنیم که بخشی از دستگاههای دولتی تبدیل به ستاد انتخاباتی شده و ما باید تابلوی وزارتخانه را برداشته و بگوییم «وزراتخانه سابق و ستاد انتخاباتی امروز».
معاونان وزیر مسئول به دلیل حیا زیر نظر وزیر قرار میگیرند و پس از تقسیمبندی هر کدام به یک استان میروند و ستاد تشکیل میدهند و بعضا با این امر مواجه میشویم که امور اجرایی کشور تحت الشعاع امور انتخاباتی قرار گرفته است. این امر به نظر من قابل قبول نیست و آفاتی هم دارد.
فرض بفرمایید کسی که به عنوان وزیر نامزد ریاست جمهوری است، اگر رای بیاورد و رئیس جمهور شود همه کارشناسانی که با او بودند و سرمایه دستگاه بودند با خود به حوزه ریاست جمهوری میبرد و این دستگاه از درون تهی میشود. اگر هم رای نیاورد، دولت بعدی این افراد را به جرم اینکه این افراد در ستاد انتخاباتی حریف فعالیت میکرده قلع و قمع میکند و ما یک بدنه قوی کارشناس را از دست میدهیم.
در انتخابات دوره آقای خاتمی و آقای ناطق نوری یک سری ضرباتی بر سر همین ماجرا خوردیم. آن دوران این افراد، افرادی بودند که فعالیت آزاد داشتند اما این روزها این اتفاق در میان افراد دولتی میافتد و اگر فردی برای یک رونمایی یا کار کارشناسی یا هماندیشی یا جلسه دعوت میشود، افراد فکر میکنند که این فعالیت، به نوعی انتخاباتی بوده است. در این موارد از آنجایی که قانون به طور شفاف تکلیف را روشن نکرده به نوعی ابهام شکل میگیرد و فقط به پرهیزکاری و خویشتنداری مسئولان برمیگردد که از این امکانات سواستفاده نکنند.
آقای احمدینژاد در جریان سفر استانی خود به خوزستان از ادبیاتی تندی در مقابل منتقدان خود استفاده کردند. شما استفاده از این ادبیات را باتوجه به ماههای فعالیت این دولت را به چه علت میدانید و هدف آقای رئیس جمهور از بیان این جملات نیست؟
به طور طبیعی همه افرادی که دوران خدمتشان به اتمام میرسد برای انگیزههایی که برای خدمت داشتند و اجرایی نشده، دلایلی مطرح می کنند و در حقیقت سخت است که بپذیرند که توانایی محدودی داشته و دوران محدودی فرصت داشته اند.
در دولت آقای خاتمی هم این صحبتها گفته میشد. دیگرانی هم بودند که اعلام میکردند از همه طرف به رئیس جمهور فشار وارد میشود. ما یک قانون اساسی داریم که تکلیف همه را در یک نقشه کلی نظام اسلامی مشخص کرده است.
هر کس که نامزد انتخابات ریاست جمهوری است جایگاه اش مشخص است و نمیشود که نهادهای مختلف را به رسمیت نشناسد و همه تابع دیدگاههای او باشند. اگر اینجور باشد باید گفت که چرا مجلس قانون میگذارد یا چرا قوه قضاییه بر اختلاسهای 3 هزار میلیاردی ورود پیدا میکند و چراهای دیگر.
واقعیت این است که به هر حال در دوران مسئولیت، هر کس در چارچوب مسئولیت خود اختیارات کامل دارد و در این دوره هم که درباره قانون مداری انتظارات بیشتری وجود داشت، متاسفانه رعایت نشد. قانون حرمت خون شهداست باید اجرایی شود و اگر کسی مخالف آن عمل کند درواقع ضربهای به خون شهدا وارد کرده است.
روایتهای زیادی از رابطه آقای مشایی با رئیس جمهور وجود دارد. شما با توجه با سابقه وزارت در دولت نهم، نوع رابطه احمدینژاد و مشایی را چگونه میبینید؟در 2 سال اولی که در دولت نهم وزیر بودم، آقای مشایی هنوز بروز و نمو چشمگیری را در جلسات هیئت دولت نداشت و کم کم گامهایی برداشته شد. کمیسیون خاص فرهنگی تشکیل شد و عنوان رئیس آن کمیسیون را پیدا کردند و برای ما تعجبآور بود که این عنوان را وزرای مسئول باید داشته باشند و چرا ایشان هستند، اما هنوز بروز و ظهور دیده نشد.
جملاتی البته در توصیف ایشان از سوی آقای احمدینژاد مطرح میشد که آنها برای ما تعجب آور بود. مثلا در همایش تخصصی جایگاه پیامبر اعظم در کتابهای کشورهای اسلامی که برگزار کردیم، آقای احمدی نژاد با یک تکریمی از آقای مشایی نام برد و از ما خواست تا ایشان را دعوت کنیم تا برای ما بگوید که پیامبر چه شخصیتی داشته است.
با توجه به اینکه تحصیلات ایشان حوزوی نبود، این رفتار آقای احمدی نژاد عجیب بود. اما برداشت کلی خود من این است که یک نوع همفکری و همدلی وجود دارد و اینکه ما دقیقا نمیتوانیم بگوییم نفر اول یا دوم چه کسی است. طبیعی است که خیلی از افراد وقتی که میبینند فرصتشان برای مسئولیت تمام شده تلاش میکنند راهشان توسط فردی که همفکرشان هست ادامه پیدا کند و تجلیلهای صورت گرفته را هم میتوان در قالب دلبستگی توصیف کرد.
جنابعالی بزرگترین تفاوت دولت نهم و دهم را در چه میبینید؟
ایدههایی که دولت نهم براساس آن شکل گرفت و در انتخابات به نتیجه رسید همان رهنمودهایی بود که رهبری مطرح کردند از جمله مبارزه با رانتخواری، امتیاز طلبی، تجملخواهی، مبارزه با مفاسد اخلاقی که البته خطاب به دولتهای قبلی مطرح کرده بودند. دولت نهم بر همین موج سوار شد و به صحنه آمد.
گزینشها هم در ابتدا بر همین اساس بود. به تدریج با آن ایدهها زاویه پیدا شد و در نهایت اهداف اولیه تحت الشعاع حفظ وضعیت کل قرار گرفت.
دیدگاه تان را بنویسید