کد خبر: 37090
تاریخ انتشار :

اسدالله علم: شاه در غیاب من روزهای دشواری خواهد داشت

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

به گزارش نامه، اسدالله علم، از خوانین بیرجند، و از دولتمردان متنفذ ایران در دستگاه پهلوی دوم بود. او با اعمال نفوذ پدرش، در 1323، پیشکار مخصوص محمدرضا شاه شد و این سمت را تا اواسط 1326 حفظ کرد. در این سال از سوی قوام السلطنه به فرمانداری کل سیستان و بلوچستان منصوب شد؛ در 1327 در کابینه دوم ساعد مراغه‌ای سمت وزارت کشاورزی را عهده دار شد. او این سمت را در کابینه رجبعلی منصور نیز حفظ کرد و در کابینه رزم آرا وزیر کار شد. مدتی نخست‌وزیر و عمده سال‌های پس از آن وزیر دربار بود. او در 19 آبان 1356 در حالی که در بیرجند به استراحت مشغول بود دچار خونریزی داخلی شد و جهت ادامه معالجه به تهران انتقال داده شد. روز بعد به پاریس اعزام و پس از آن، جهت مراقبت و معالجه بیشتر در اواخر سال 1356 به آمریکا اعزام شد و در بیمارستان شهر نیویورک بستری گردید. او سرانجام پس از ماه‌ها معالجه در ساعت 11 روز جمعه 25 فروردین 1357 در بیمارستانی در نیویورک درگذشت. اسدالله علم در بیشتر سال‌هایی که در قدرت و سیاست حضور چشمگیر داشت، روزانه یادداشت‌هایی برای خود می‌نوشت. آخرین بخش از روزنگار‌های او در آخرین روزهای سال گذشته در ایران منتشر شد. امیر اسدالله علم از خوش شانس ترین دولتمردان عصر پهلوی بود. بی آنکه در تب و تاب‌های سال‌های انقلاب آوارگی و دربه‌دری را همچون همگنانش در غربت تجربه کند یا به گوشه‌ای از جهان پناه برد، 10 ماه پیش از وقوع انقلاب اسلامی، در بیمارستانی در شهر نیویورک جان به جهان آفرین تسلیم کرد. وی یکی از معتمدترین و کارآمدترین شخصیت‌های سیاسی در دستگاه پهلوی دوم به حساب می‌آمد. حتی گفته‌اند تدبیر، مصلحت‌اندیشی و مشاوره‌های او به شاه، تا قبل از خروجش از ایران، تاج و تختش را بیمه کرده بود. سی و چند سال پس از مرگش، هنوز کسانی هستند که فقدان اتکا به نفس شاه را در ماه‌های آخر سلطنت، نتیجه غیبت این خانزاده بیرجندی می‌دانند. بیهوده نیست که مهمترین دغدغه او در ماه‌های آخر حیاتش این بود که در غیبت او، شاه در ایران روزهای دشواری را می‌گذراند. «این جا فقط یک مطلب ناراحتم می‌دارد و آن ادامه علاقه وافر خودم به این شخص«شاه» است و دیگر آن که می‌دانم که نبودن من به او صدمه روحی زیادی می‌زند. به این معنی که او فولاد نیست و ناچار باید حرف خودش را تا حدی به یک شخصی بزند و من می‌توانم ادعا کنم که آن شخص فقط من هستم، زیرا اگر اعتماد صددرصد نباشد، 99درصد اعتماد او را دارم»

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها

پیشنهاد ما