کد خبر: 37130
تاریخ انتشار :

نامه حمایت از ملک‌زاده بار دیگر بهارستان را به هم ریخت/ بیانیه‌هایی که خوانده‌نشده، امضا می‌شوند

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

به گزارش نامه، هفته گذشته، خبری از طریق رسانه های دولتی منتشر شد که بر اساس آن، 197 نفر از نمایندگان مجلس به پاس فعالیتهای سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری در ایام نوروز از رئیس این سازمان تقدیر و تشکر کردند. اما چند تن از نمایندگان مجلس مدعی شده اند که برخی از همکاران آنان بدون توجه به متن نامه اقدام به امضای نامه مذکور کرده اند و برخی آنها بنا به گفته نایب رئیس مجلس حتی از محتوای نامه با خبر نبودند و به گفته جمع آوری کننده امضا که گفته می شود از طرف معاونت پارلمانی سازمان میراث فرهنگی ماموریت این کار را بر عهده داشته اعتماد کرده اند و اقدام به امضاء آن کرده اند. باهنر گفته که از برخی از نمایندگان به زور امضا گرفته اند و به گفته نماینده مراغه برخی را نیز با وعده تطمیع فریفته اند. همچنین دواتگری ادامه داده است که دولت برای توجیه کارهای غیر منطقی خود از هیچ اقدامی فرو گذار نمی کند و با دستاویز قرار دادن نمایندگان مردم و فریب افکار عمومی در صدد پیش برد اهداف از پیش تعیین شده خود است. انتشار خبر نامه نمایندگان مجلس در حمایت از عملکرد محمدشریف ملک‌زاده ازسوی رسانه‌های دولت بار دیگر سازوکار نامناسب و نابسامان روند امضای نامه‌ها و بیانیه‌ها را در مجلس نشان داد. براساس ماده 115 آیین‌نامه داخلی مجلس شورای اسلامی، نمایندگان مى‏توانند درباره مسائل مهم مملکتى یا بین‏ المللى یا مناسبت‌هاى خاص بیانیه صادر کنند و به رئیس جلسه تحویل دهند. اگر بیانیه صادر شده به امضای حداقل بیش از نصف مجموع نمایندگان برسد، متن آن بدون ذکر اسامى نمایندگان در پایان جلسه علنى مجلس قرائت و طى نامه رسمى به مراجع ذى‏ربط ارسال خواهد شد. طبق ماده 115 اسامى نمایندگان امضاکننده بیانیه در مشروح مذاکرات چاپ مى‏‌شود. در سال‌های اخیر مجلس شورای اسلامی در موارد و موضوعات متعدد، از مسائل مهم منطقه‌ای و بین‌المللی، تا مشکلات و کشور در کشاورزی و ارز و انتخابات استفاده کرده است. سازوکار صدور نامه و بیانیه ازسوی نمایندگان مجلس شورای اسلامی، اگرچه امکان قانونی مناسبی است تا وکلای ملت بتوانند موضع‌گیری مناسبی در مقابل جریانات سیاسی و اقتصادی ملی و مسائل بین المللی داشته باشند، اما در برخی موارد چارچوب مبهم و ناروشن صدور بیانیه‌ها در آیین‌نامه داخلی مجلس، موجب شده است که بیانیه‌ها و نامه‌هایی منتشر شود که نه تنها وجاهت و مبنای درستی ندارد، بلکه به شأن نهاد قانون گذاری کشور نیز آسیب جدی وارد می‌کند.

در جدول زیر برخی از مهم‌ترین چالش‌های رخ داده پیرامون نامه‌ها در مجلس شورای اسلامی را ببینید:

زمان نامه امضا شده ازسوی نمایندگان

حواشی و مشکلات

آبان 1387 نامه استیضاح محمدعلی کردان وزیر کشور دولت نهم امضاکنندگان استیضاح در آن زمان تحت فشار برای پس گرفتن امضای خود بودند.

پس گرفتن مکرر امضاها موجب تاخیر در انجام استیضاح شد.

امضاهای نامه استیضاح کردان، وزیر کشور چند بار پس گرفته شد و دوباره به جریان افتاد تا در نهایت پس از جنجال طولانی کردان استیضاح شد.
مهر 1389 نامه استیضاح حاجی بابایی وزیر آموزش و پرورش تنها سه ساعت بعد از اعلام وصول استیضاح 8 نماینده امضای خود را برای نامه استیضاح پس گرفتند.

یک هفته بعد عده دیگری از نمایندگان نیز امضای خود را پس گرفتند ودر نهایت استیضاح وزیر آموزش و پرورش منتفی شد.

اسفند 1390 نامه سوال از رئیس جمهوری 11 نماینده از 79 نماینده طرح سوال از رئیس جمهور امضای خود را از لیست امضا کنندگان پس گرفتند و این طرح با داشتن 68 امضا از حد نصاب افتاد.

در سال 91 طرح سوال از رئیس جمهور دوباره و با محورهای جدید مطرح شد و این بار به مرحله اجرا رسید.

شهریور 91 نامه حمایت از سعید مرتضوی نامه حمایت از مرتضوی و عملکرد وی در تامین اجتماعی ازسوی معاونان این سازمان طراحی شد و برخی نمایندگان آن را امضا کردند. این نامه و امضای آن در رسانه ها منعکس شد.

پس از امضا عده زیادی از نمایندگان اعلام کردند که نامه حمایت از تغییر ساختار تامین اجتماعی از صندوق به سازمان را امضا کردند و حرفی از حمایت از مرتضوی در نامه نبوده است.

به همه این موارد باید امضا کردن و پس گرفتن امضا را از طرح‌های استیضاح وزیر ورزش و جوانان و وزیر کشاورزی و نیز ماجرای امضاها در دومین طرح سؤال از رئیس جمهور اضافه کرد.

ماده 115 آیین‌نامه داخلی مجلس تنها به کلی گویی درباره نحوه صدور نامه و بیانیه بسنده کرده است و هیچ محدوده جامع و مانعی برای آن تعیین نکرده است. علاوه بر این درست است که آیین‌نامه تنها اجازه قرائت و ارجاع نامه‌ها و بیانیه‌هایی با امضای بیش از نصف نمایندگان مجلس را می‌دهد، اما ممنوعیتی برای انتشار نامه‌هایی با امضای کمتر را به وجود نمی‌آورد. این مسئله سبب می‌شود که بیانیه‌هایی که حتی زیر ده نفر از نمایندگان آن را امضا کرده‌اند، اعلام و منتشر شوند. همین انتشار بیانیه‌هایی که حتی امضا و طرفدار چندانی ندارند، به نوعی جریانات رسانه‌ای و سیاسی پیرامون خود به وجود می‌آورد و گاه موضع چند نماینده در صدور یک بیانیه، موضع بخشی از مجلس تصور می‌شود. سازوکار نامه‌ها و بیانیه‌ها و مشکلاتی که در رابطه با این موضوع به وجود آمده است، بحث ضرورت اصلاح ماده 115 آیین نامه داخلی مجلس شورای اسلامی را مطرح کرده است. برخی از نمایندگان مجلس معتقدند که این ماده باید به گونه‌ای اصلاح شود که چارچوب دقیق‌تر و محدودتری برای صدور نامه‌ها و بیانیه‌ها وضع کند و از انتشار هر نامه و بیانیه‌ای با هر موضوع کوچک و بزرگی، به عنوان موضع بخشی از مجلس شورای اسلامی جلوگیری کند.

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها