ماجرای درگیری لفظی آیتالله خلخالی و آیتالله یزدی/ نباید در اعتراض به یک «کمپانی چای نگین» من و آقای یزدی دست به یقه بشویم
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، آیتالله صادق خلخالی اولین قاضی شرع ایران و یکی از چهرههای اصلی انقلاب اسلامی در دهه 60 بود. مرور زندگی این روحانی پرحاشیه ایران داری جذابیتهای فراوانی است چه در زمان قاضی شرع بودنش و چه در زمان نمایندگی مردم در مجلس شورای اسلامی. در یکی از جلسات جنجالی مجلس شورای اسلامی در سال 66 که ریاست جلسه را آیتالله محمد یزدی در غیاب آیتالله هاشمی رفسنجانی به عهده داشت به اختلاف نظر خود با آیتالله یزدی اشاره میکند و گفت: من شاید در حدود چهل سال است که به آقای یزدی رفیق هستم و با ایشان هم مباحثه بودیم، هم درس و هم رزم بودیم ، با هم تبعید رفتیم و یک ذره در کلمات ایشان من احساس خصومت نسبت به خود نمی گیرم ولی از اول در ایام طلبگی اختلاف سلیقه هم داشتیم ایشان هفت هشت مرتبه بعد از انقلاب دوستانه به من حمله کرده و من با حلم و حوصله جواب دادم و این هم یکی از صفات بارزاست که من شمشیر را همیشه بر سر می گیرم آقای یزدی می خواهد به کمر بزند. از همه دوستان خودم توقع دارم که انتقاد بکنند ولی در انتقادات عصبانی نشوند آقای یزدی آن روز یک قدری ناراحت بودو من حق را به ایشان می دهم .اطراف و جوانب کاررا مطالعه نکرده
بود. صادق خلخالی در بخش دیگری از سخنانش به این حرف آیت الله یزدی که از صدورحکم برای مدیرشرکت چای نگین«که ظاهرا در آستان قدس هم در سالهای پس از انقلاب مسئولیت داشته» انتقاد کرده بود می افزاید: شما یا خودتان میدانید یا نمیدانید سؤال کنید که «کمپانی چای نگین» کی بود، چه بود؟ من به شخص کار ندارم این شخص کیست؟ کمپانی چای نگین در ایران مظهر فساد بود قبل از انقلاب در تلویزیون در رادیو، در تبلیغات یک فصل مشبعی داشت که من نه صدایش را دارم بخوانم نه بلدم آنجوری، نه یک دختر مانکنی هستم که بخواهم با مینی ژوپ و اینها، آن فنجان چای نگین را مثلا بچرخانم و فلان کنم. اگر می خواهید بگوئید که واقعاً ایشان جزو اولیاءالله شده ما حرفی نداریم. ما میگوئیم که ایشان دنبال کار خودش، دنبال تجارتش دنبال کسبش برود اما دیگر مرتب یرقان نخورد که بیآید به آن مراتب بالا را احراز بکند. * آقای یزدی فرمودند که ایشان به ما پول می داده. به خدا نه من ایشان را در تبعید دیده ام نه به تبعیدی ها پول داده. اگر هم داده به آقای یزدی داده و من کار آقای یزدی را توجیه میکنم. آقای یزدی هم مسلماً نمیدانسته که کسب ایشان کسب حرام بود. یقیناً قطعاً اگر
میدانست نمی گرفت کسی که برای فروش، آلات موسیقی وارد کرده حتی بعد از انقلاب... من از آقای یزدی توقع داشتم و دارم اقلا به این روزنامه رسالت یک تذکری بدهد که ما را بالکنایه تفسیق نکند. می خواهید بگوئید که تمام اعدامیها غلط بوده ؟ شما می خواهید مصادره ها را با این حرف لوث کنید؟ ما بالاخره سرخود که این کار را نکردیم. خوب، خود حضرت امام بودند، همه را می دیدند، همه آقایان را، آقای یزدی را، همه اینها را می دیدند، ولی حکم حاکم شرعی را باخط خودشان نوشته بودند. حالا شما اگر یک حرف دیگری دارید بروید با علما بحث کنید... خلخالی سپس به این قسمت از سرمقاله یکی از مطبوعات که به او بدلیل برخورد با یکی از مدیران آستان قدس حمله کرده می گوید: مثل اینکه حضرت رضا علیه السلام ایشان را منتصب کرده. نه بابا، حضرت رضا بغلش هارون الرشید مأمون الرشید اینجور چیزها هم هست. ما باید وحدتمان را حفظ بکنیم و اگر نقاری و خصومتی با هم داریم بنشینیم حل کنیم. نه اینکه در اعتراض به یک «کمپانی چای نگین» من و آقای یزدی دست به یقه بشویم من هیچوقت با این حرفها دست به یقه نمیشوم.
دیدگاه تان را بنویسید