کد خبر: 382613
تاریخ انتشار :

دلواپسی دلواپسان برای برجام و دو سوال ساده

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :

به گزارش نامه نیوز، صبح روز یکشنبه 27 دی ماه سال 94 برای ایرانیان یک روز مهم است. روزی که برجام به امضا رسید. ایران و کشورهای 1+5 بعد از حدود 13 سال توانست بر سر موضوع هسته‌ای ایران به توافق برسند. هر دو طرف این مذاکره برجام را برای خود یک موفقیت می‌دانستند.

دولت اوباما و کشورهای اروپایی تصمیم گرفتند بعد از تغییر دولت در ایران مذاکرات هسته‌ای را در دستور کار خود قرار دهد.مردم ایران در خرداد سال 92 با درک پیوند مشکلات اقتصادی کشور با تحریم، تصمیم گرفتند فردی را انتخاب کنند که با شعار« چرخیدن سانتریفیوژها در کنار چرخیدن چرخ اقتصاد» وارد کارزار انتخابات شده بود.

مردم با رای به حسن روحانی تصمیم گرفتند به سیاست‌های دولت احمدی نژاد و تیم مذاکره کننده هسته‌ای آن زمان ایران، نه بگویند و سکان کشور را به دست کسی بسپارند که خود سال‌ها هدایت پرونده هسته‌ای ایران را به عهده داشت.

آمدن روحانی و البته مدیریت ظریف زمینه ساز این توافق بزرگ شد. این توافق مخالفان جدی در ایران و خارج از ایران داشت. اولین دلواپسان مذاکرات هسته‌ای ایران در داخل کشور و از جنس اعضای جبهه پایداری و طرفداران دولت محمود احمدی نژاد بودند. همان کسانی که از روزهای ابتدایی پیروزی حسن روحانی و واگذاری قدرت به او، ساز دلواپسی خود را کوک کردند تا مشخص شود، مخالفان روحانی در دولت یازدهم را دلواپسان تشکیل می‌دهند. آنها در مجلس تا دانشگاه سعی کردند برجام را ناکارآمد نشان دهند.

مهم‌ترین نقد این جریان به دولت و برجام این بود که این توافق هیچ دستاوردی برای ایران نداشته است و باعث شده که تمام دستاوردهای که در دولت گذشته در زمینه هسته‌ای به دست آورده بودیم از بین برود. حامیان برجام این نظرات را رد می کنند و این توافق را راهی برای خروج ایران از انزوا و حفظ منافع سیاسی - اقتصادی تهران می دانند .

مخالفت آنها به حدی جدی بود که حتی یکی از نمایندگان روحانی مجلس نهم، علی اکبر صالحی را تهدید کرد که او را در نیروگاه هسته‌ای دفن و به رویش سیمان خواهد ریخت.

آن سو ترک، کشورهای حاشیه حوزه خلیج فارس به ویژه عربستان دیگر دلواپسان هسته‌ای ایران بودند. آنها که همیشه سعی کرده‌بودند، ایران را مشکل اصلی خاورمیانه بنامند اصلا دوست نداشتند ظریف و وزیر امور خارجه آمریکا را کنار هم و لبخند زنان ببینند.

رژیم صهیونیستی دیگر دلواپس توافق هسته‌ای ایران بود. اسرائیل از همان روزهای ابتدایی مذاکرات ایران و کشورهای غربی در زمان دولت خاتمی، نارضایتی خود را از این مذاکرات اعلام کرد. اسرائیل، ایران را دشمن اصلی خود در تمام جهان می‌داند و اعتقاد دارد جمهوری اسلامی اگر به انرژی هسته‌ای دست پیدا کند، قطعا به تولید سلاح هسته‌ای دست خواهد زد. اسرائیل دشمن شماره یک ایران، قطعا امروز پیش از هر چیز ار رفتار دولت روحانی در عرصه بین المللی، عصبانی است و تحرکات دولت تدبیر و امید در سیاست خارجی را خطر جدی برای منافع خود می‌داند.

ضلع آخر مربع دلواپسان را گروه‌های تندرو در آمریکا به ویژه جمهوری خواهان تشکیل می‌دادند. این حمهوری‌خواهان مخالف برجام از بهمن امسال قدرت دردست می‌گیرند. ترامپ مخالف جدی برجام چند روز دیگر به جای اوباما راهی کاخ سفید می‌شود تا تمام موافقین برجام در داخل ایران و جهان، برای فرجام برجام احساس خطر کنند. تمدید قانون ایسا یا همان داماتوی سابق در کنگره آمریکا نمونه بارز کارشکنی مخالفان برجام در داخل آمریکا بود.

بسیاری از دلواپسان توافق هسته‌ای در ایران نیز از آمدن رییس جمهور موطلایی آمریکا استقبال کردند. حسین شریعتمداری، از مخالفین جدی برجام در داخل ایران در استقبال به قدرت رسیدن ترامپ می‌نویسد:« چه دستاوردی بالاتر و بزرگ‌تر از آن که ترامپ این سند نه فقط بی‌خاصیت بلکه حاوی «خسارت محض» را پاره کرده و ملت ایران را از شر آن خلاص کند!»

در این میان و بعد از این کش و قوس‌ها به ویژه بعد از پیروزی ترامپ در انتخابات آمریکا دلواپسان داخل ایران باید به دو سوال مهم در مورد برجام پاسخ دهند.

سوال ابتدایی این است که اگر برجام بد است چرا آمریکا و اسرائیل به دنبال نابودی آن هستند؟

دچار خدشه می‌کند. مگر نه اینکه آمریکا و اسرائیل به دنبال همین هدف هستند. مگر نه اینکه آنها بعد از انقلاب تمام تلاش خود را کردند تا اقتدار جمهوری اسلامی را زیر سوال ببرند، خوب اگر برجام بد است چرا آنها از این فرصت استفاده نمی‌کنند. واقعا چه فرصتی بهتر از برجام برای تخریب ایران؟

وقتی ترامپ از راه رسیده، نتانیاهو و سران کشورهای جنوب خلیج فارس نگران برجام هستند و هر کاری می‌کنند تا این توافق هسته‌ای به پایان خود برسد. این موضوع نشان می‌دهد ایران برنده این بازی است و بهتر است تلاش کند تا این دستاورد ادامه پیدا کند .

همه مخالفان برجام در جهان استدلال می کنند این توافق به سود ایران است و منافع زیادی را متوجه این کشور می کند.

تمام مخالفان جمهوری اسلامی ایران از برجام عصبانی هستند و آشکارا این عصبانیت را نشان می‌دهند. تمام این سخنان نشان می‌دهد که ایران برنده برجام است و در سال‌های پیش رو آثار آن را خواهد دید .

دلواپسان برجام در خارج از مرزهای ایران تلاش می‌کنند برجام را ملغی کنند تا ایران به روزهایی برگردد که یکی از منزوی ترین کشورهای دنیا بود. منزوی بودن ایران بازهم لبخند را بر لبان نتانیاهو، ترامپ و حاکمان عربستان سعودی خواهد آورد.

سوال بعدی که دلواپسان باید به آن پاسخ بدهند این سوال است که اگر برجام نبود و ترامپ می‌آمد، ایران دچار چه مشکلاتی می‌شد؟

ایران قبل از برجام با مشکلات بی‌شمار اقتصادی حاصل از تحریم‌ها روبرو بود. بخش های صادرات نفت، تجارت و مبادلات بانکی ایران زیر ضربات شدید تحریم ها در حال نابودی بود. پول‌های ایران بلوکه شده بود و حتی در برخی موارد ایران مجبور بود مانند دوران قبل از اختراع پول مبادله کالا با کالا انجام دهد. مثلا نفت بدهد و برنج بگیرد.

اوضاع ایران شبیه دوره نفت در برابر غذای صدام شده بود. ایران نفت صادر می کند و به جای پول آن کالا دریافت دریافت می کرد. صادرات نفت ایران نیز گام به گام در روند کاهشی به سمت صفر شدن حرکت می کرد.ایران قبل از برجام، کشوری منزوی در عرصه جهانی بود و دوستان جمهوری اسلامی به انگشتان یک دست هم نمی‌رسید؛ اکثر کشورهای جهان به واسطه فشارهای آمریکا، ایران و ایرانی را تحریم کرده بودند. تصور کنید روحانی برنده انتخابات نبود و سعید جلیلی فاتح خرداد 92 بود و برجامی امضا نمی‌شد. ترامپ با دولت و ملت ایران چگونه برخورد می‌کرد. رییس جمهور «مو بور» آمریکا که تفکری ضد ایرانی دارد حتما فشارها را بر ایران بیشتر می‌کرد. قطعا با روی کارآمدن یک رییس جمهور ضد ایرانی، مشکلات ایران بدون برجام را دو چندان می‌کرد.

برجام با مشکلات ریز و درشت روبرو است اما باید همچنان به آن امیدوار بود. برجام می‌تواند بسیاری از مشکلات ایران در عرصه بین المللی را حل کند. اگر برجام نبود ایران با مشکلات بسیاری روبرو بود و امروز ما شاهد گرانی سرسام آور و نابسامانی اجتماعی در کشور بودیم. شاید مرور سخنان ولایتی مشاور مقام معظم رهبری در مورد توافق هسته‌ای خالی از لطف نباشد. او می‌گوید:« ما حتماً باید مذاکره می‌کردیم، این تصمیم، تصمیم نظام بود تصمیم فرد نبود. نظام طرفدار مذاکره بود چه در دولت قبلی و چه در این دولت و اگر این مذاکرات انجام نمی‌شد گزینه دیگر جنگ بود.»

باید قدر برجام را بدانیم و تلاش کنیم این توافق هسته‌ای ادامه پیدا کند.

دیدگاه تان را بنویسید

 

نیازمندی ها

پیشنهاد ما