رسالت: پایگاه رأی ولایتی با افزایش احتمال کاندیداتوری«هاشمی» ریزش خواهد کرد
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
پایگاه خبری تحلیلی نامه نیوز (namehnews.com) :
به گزارش نامه، روزنامه رسالت در سرمقاله خود به قلم امیر محبیان نوشت؛ انتخابات 92 از یک سو،بهدلیل عوامل متعدد تأثیرگذار و نیز ابهامی که طبعاً کاندیداهای مهم تا آخرین لحظه بر فضای آن تحمیل خواهند کرد؛از پیچیدگیهای خاص خود برخوردار است و حتی پیشبینی میشود که منشاء تحولات جدی در صفبندیهای درونی جناحها، بویژه اصولگرایان گردد. از سوی دیگر، افزایش فشار در حوزه اقتصاد بر تودههای مردم که دلایلی چند را برای آن میتوان برشمرد، عملاً دو مبحث «شعارهای اقتصادی» و توجه به پایگاه «اجتماعی- اقتصادی» رأیدهندگان را برای کاندیداها به اولویت مبدل ساخته است. تحلیل حاضر کوشیده است که جریانهای موجود سیاسی را در جبهه اصولگرایی از منظر پایگاه اجتماعی مورد بررسی اجمالی قرار داده و همپوشانیهای آنها را که میتواند به «مصرف از سبد واحد و محدود رأی» انجامیده و زمینه را برای رشد جریان رقیب اصلاحطلب فراهم کند، بیان نماید. تکثر در میان اصولگرایان، مفید یا مضر؟ کثرت همیشه لزوماً بهمعنای تنوع نیست، در میان کاندیداهای مطرح شده رسمی یا غیررسمی اصولگرایان هم کثرت غیرمتنوع دیده میشود و هم تنوع در آراء و رویکردها. کثرت
درعینحال لزوماً بهمعنای رقابت هم نیست زیرا ممکن است تعدادی کاندیدا بهظاهر به رقابت با یکدیگر بپردازند ولی جامعه برای آنها هویتهای مستقل قائل نشود. طبیعی است که در صورت عدم حضور اصلاحطلبان، کثرت و رقابت سخت اصولگرایان مجاز و یا حتی برای ایجاد فضای مطلوب انتخاباتی جهت شکلگیری حماسه سیاسی لازم تلقی میشد ولی آن گاه که کاندیداهای جناح رقیب بتوانند به نوعی از وحدت آراء برسند، مصرف اصولگرایان از سبد واحد رأی و شکست آراء عملاً نادرست بوده و کاندیداهای مذکور "جاده صاف کن"اصلاح طلبان تلقی خواهند شد. جریانهای موجود درون اصولگرایان درحالحاضر اصولگرایان با فرض خارج دانستن دولت و کاندیدای آن از محیط بازی تعریف شده برای اصولگرایان؛ تحت 4جریان فکری- سیاسی قابل دستهبندی هستند. 1. اصولگرایان سنتی با محوریت جامعتین: این اصولگرایان با بدنه تشکیلاتی قوی که تحت عنوان جبهه پیروان خطامام و رهبری سامان یافتهاند؛ معمولاً دارای اصالت سیاسی ولی سبد رأی مشخص و تعریف شده دانسته شدهاند. در طی حاکمیت اصلاحطلبان 84- 76 این بدنه سیاسی سختترین ضربات ر ا تحمل کرد و حاصل ضربههای واردآمده اصلاحطلبان، جریانی شد که تحت
عنوان نو اصولگرایان با محوریت جمعیت ایثارگران( و سپس با همراهی جمعیت رهپویان) در سال 84 منشاء اثر شدند. 2. نو اصولگرایان با محوریت جمعیتهای ایثارگران و رهپویان: این طیف با غلظت بیشتر در نقد جریان وابسته به آقای هاشمی و کارگزاران و رویکردی مهاجمتر نسبت به اصلاحطلبان؛ عملاً زمینهساز حضور طیف دکتر احمدینژاد در قدرت شد. این جریان هرچند در مقدمات با احمدینژاد بود ولی در نتیجه نتوانست از در پاستور به درون ریاست جمهوری راه پیدا کند الاقلیلی از نیروهای این جریان . 3. اصولگرایان رادیکال:حاصل چالش میان احمدینژاد و دولت او با مخالفان و منتقدان و تندترشدن حرکت دولت در بیان دیدگاههای خاص منجر به خروج جمعی از همراهان احمدینژاد از کابینه شد. بعضی به پایگاه اصلی خود یعنی اصولگرایان سنتی بازگشتند و گروهی با حامی اصلی احمدینژاد از لحاظ تئوری و عمل سیاسی یعنی آیتالله مصباح و سازمان تحت هدایت وی که اکنون به صف منتقدان جدی دولت پیوسته بود، پیمان اتحاد بستند. حاصل این همپیمانی ظهور «جبهه پایداری» بود که با تز «نابسازی» عملاً خویشتن را با سایر پیکره اصولگرایان در تقابل قرار دادند. امّا اینها در همین حال، بهدلیل
تأکید بر پارهای ارزشهایی که دارای اصالت انقلابی هستند و نیز ایستادگی بر سر مخالفت «با هاشمی و جریان سازندگی» توانستند بخشی از نیروهای انقلابی و جوان را برای حمایت از خود جلب کنند. نکته: البته گرایش بازگشت به اصول ناب انقلاب و ارزشهای سالهای نخست که احمدینژاد بر پایه موج گفتمانی آن بر سریر قدرت قرار گرفت، فقط در میان پایداری یا طیف احمدینژاد منحصر نماند و بهعنوان یک گفتمان بخشی از سایر اصولگرایان مستقل و حتی افرادی از خط 1 و خط 2 را علاوهبر خط 3 پایداری بهسوی خود جذب نمود. جریانات مذکور اکنون علمداران طیفهای مختلف اصولگرایی هستند و کاندیداهای موجود توسط آنان حمایت میشوند. خط 1. یا اصولگرایان سنتی از ائتلاف اکثریت یا ائتلاف 5 نفره حمایت میکنند هرچند نیم نگاهی هم به ائتلاف 1+2 داشته و آنها را زیاد دور از خود تلقی نمیکند. خط 2. یا نو اصولگرایان از ائتلاف 1+2 و البته بیشتر محور قالیباف- حدادعادل حمایت میکند هرچند اخیراً دریچه ای هم بهسوی طیف مستقل «گفتمان بازگشت» از طریق مطرح کردن کاندیداتوری زاکانی گشوده است. خط 3. یعنی پایداری علیرغم اینکه تلاش کرد از ظرفیت «گفتمان بازگشت» با چهرهای چون سعید
جلیلی بهره تام و تمام ببرد ولی نهایتاً از او بهعنوان کاتالیزور نیروهای تابعه «گفتمان بازگشت» بهره گرفته و در پایان بر کاندیدای تشکیلاتی خود یعنی «لنکرانی» تأکید کرد و از جلیلی که مایل به دادن تعهد تشکیلاتی نبود عبور کرد. طیف «مستقل گفتمان بازگشت» هم اکنون با چهرهای چون سعید جلیلی در میدان است هرچند زاکانی هم خود را میکوشد در قالب گفتمانی مذکور عرضه کند. پایگاههای رأی خطوط اصولگرایی خط1: اصولگرایان سنتی بر روی رأی ثابت و اعتقادی- تشکیلاتی اصولگرایان سنتی و پیروان روحانیت حساب میکنند. البته بعضی از کاندیداهای خط 1 نظیر باهنر یا آلاسحاق نگاهی هم به تکنوکراتهای اصولگرا دارند. خط 2: نو اصولگرایان بهدلیل ظهور و رشد «گفتمان بازگشت» موقعیت پیشتازی خود را از دست دادهاند و از کاندیداهای سهگانه آنها، ولایتی بر روی جذب آرای اصولگرایان سنتی و قالیباف بر روی جذب رأی تکنوکراتها تمرکز کردند، با کاندیدا شدن «زاکانی» عملاً پایگاه رأی حداد عادل به حداقل کاهش یافت. زاکانی هم که در واقع به این خط تعلق دارد، بهدلیل تقسیم آرای ولایتی و قالیباف مجبور شده است به سراغ بدنه رای «گفتمان بازگشت» برود تا در صورت عدم
حضور جلیلی، بتواند آرای هواداران «گفتمان بازگشت» را که جذب لنکرانی نمیشوند، بهسوی خود جلب نماید. بهعبارت بهتر، بخشاعظم پایگاه رأی خط 2 به حمایت از «گفتمان بازگشت» پرداخته لذا خط 2 فعلاً روی سایر پایگاههای رأی بهصورت «استیجاری» عمل میکند. خط 3 یا جبهه پایداری: این خط بر روی نو اصولگرایان ضد هاشمی، ریزش شدههای رأی احمدینژاد، طلاب هوادار آیتالله مصباح و بعضی از علاقهمندان «گفتمان بازگشت» بهعنوان پایگاه رأی حساب میکند. این طیف از لحاظ رأی نسبتا قابل تأمل هستند، هرچند بهدلیل رقابت چند کاندیدا عملاً «فرایند خردشدن رأی» باعث شده است که یک سبد رای محدود میان سه رقیب با شعارهای مشابه تقسیم شود. خط «گفتمان بازگشت»: این خط فارغ از بحثهای تشکیلاتی دارای یک ایده با عناصر روشن اعتقادی است، قدرت تحرک هواداران این گفتمان و پتانسیل آن، «احمدینژاد» را در سال 84 به ریاست جمهوری رساند و سوخت فکری، تبلیغی لازم علیه هاشمی را فراهم کرد.افراد حامی این «گفتمان» وقتی احساس کردند که «احمدینژاد» بهجای بازگشت به خط اولیه انقلاب در حال ایجاد خط جدیدی است، از او جدا شدند و با قابلیت تحرک بالای خود آنچنان ظرفیتی را
ایجاد کردهاند که سه کاندیدا برای آنها برنامهریزی کنند. در میان لنکرانی، جلیلی و زاکانی، طبعاً جلیلی به جهاتی ظرفیت رفتاری بیشتری برای انطباق با این گفتمان از خود نشان داده است، لذا کاندیداتوری جلیلی موقعیت لنکرانی و زاکانی را تضعیف خواهد کرد و حتی حدس زده میشود که زاکانی در اینصورت در دل کنش سیاسی جلیلی جذب شود، این حرکت طبعاً آثاری روی خط 2 خواهد داشت و آن حذف تقریباً کامل پایگاه رأی حدادعادل و بروز اختلاف گفتمانی- سیاسی در میان دو عنصر دیگر باشد، لذا هر کدام شاید به راه خود روند. البته پایگاه رأی «قالیباف» از جهاتی با اصلاح طلبان همپوشانی داشته وبا حضور جدیتر اصلاحطلبان تهدید خواهد شد، همچنانکه پایگاه رأی ولایتی با افزایش احتمال کاندیداتوری«هاشمی» ریزش خواهد کرد. در میان اصولگرایان سنتی و ائتلاف اکثریت نیز، خطر تکثر کاندیداها و شکستهشدن آراء بسیار است لذا در صورت همگرایی در میان کاندیداها و تشکیل تیم اجرایی دولت آینده، شاهد همافزایی تصاعدی تشکیلاتی و پایگاه رأی خواهیم بود و الاّ اصلاحطلبان قادر خواهند بود، از نبرد درون گفتمانی اصولگرایان برای خود فرصتی طلایی پدید آورند.
دیدگاه تان را بنویسید